Кіріспе

Американдық теміржол кәсіпкері Марк Хопкинс-младший (3 қыркүйек 1814 – 29 наурыз 1878) – американдық теміржол басқарушысы. Ол Теодор Д. Джуданың Калифорния штатының Сакраменто қаласынан Юта штатының Промонтори қаласына дейін Сьерра-Невада таулары арқылы теміржол салу идеясын қаржылаған төрт маңызды инвестордың бірі болды. 1861 жылы Лиланд Стэнфорд, Чарльз Кроккер және Коллис Хантингтонмен бірге «Орталық Тынық мұхиты темір жолын» құрды.

Балалық шағы мен отбасылық өмірі

Хопкинс Нью-Йорк штатының Джефферсон округіне қарасты Хендерсон қаласында туды. Оның ата-анасы Марк Хопкинс және Анастасия Лукенс Келлогг, олар бірінші туыстар болған. Әкесі бала кезінде қайтыс болғандықтан, оны ешқашан "Кіші" деп атаған жоқ. Отбасы 1824 жылы Мичиган штатының Сент-Клэр қаласына көшіп келді. Оның әкесі Марк Хопкинс (1779–1828) алғаш Хендерсон, Нью-Йорк штатында, содан кейін Мичиган штатының Сент-Клэр қаласында (кейін Мичиган штатының Палмер қаласы деп аталды) пошта бастығы қызметін атқарды, сондай-ақ ол Ведомоство судьясы болды. Үлкен Хопкинс 1828 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы мектепті тастап, кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді. 1837 жылы ол ағасы Генримен заң оқыды, бірақ кейін бірнеше кәсіпкерлік іс-әрекеттермен айналысты. Ол "Хопкинс және Хьюз" фирмасының серіктесі, содан кейін "Джеймс Роуленд және компаниясында" бухгалтер, ал кейін менеджер болып жұмыс істеді. 1854 жылдың 22 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласында Хопкинс өзінің бірінші туысы Мэри Фрэнсис Шервудқа үйленді. Оның отбасы конгрегационалист болғанымен, той пресвитериан шіркеуінде өтті. Мэри мен Марк Хопкинстің өз балалары болған жоқ. Мэри үй шаруасының қызметкерінің ересек ұлы Тимоти Ноланды асырап алды, ол Хопкинс фамилиясын алды және Юнион Пасифик Теміржолында әкімшілік қызметке тағайындалды. Хопкинс өте ұқыпты болғанына қарамастан, әйелі оны Сан-Францискодағы Ноб-Хилл төбесінде сәнді үй салуға көндірді, бұл үй Орталық Тынық мұхитының негізін қалаушылардың үйлеріне жақын орналасқан. Құрылыс 1875 жылы басталды. Архитекторлар Сан-Францискодағы танымал Райт және Сандерс фирмасы болды, ал жобаны басқарған инженер-архитектор Уильям Уоллес Барбур Шелдон, ол Оңтүстік Тынық мұхит компаниясының басшылығымен Хопкинс үшін жұмыс істеді.

Калифорния

Калифорниядағы алтын асығы басталганда, Хопкинс "Жаңа Англия тау-кен және сауда компаниясын" құрды, 26 адамнан тұратын топ, олардың әрқайсысы тауар сатып алу және оларды Калифорнияға сату үшін 500 доллар салды. 1849 жылдың 22 қаңтарында Хопкинс "Пасифик" кемесімен Нью-Йорк қаласынан аттанды. Хорн мүйісін айналып өткеннен кейін, кеме 1849 жылдың 5 тамызында Сан-Францискоға жетті. Хопкинс Калифорнияның Пласервилл қаласында дүкен ашты, бірақ ол сәтті болмады, сондықтан ол Сакраментоға көшіп, 1850 жылы досы Эдвард Х. Миллермен бірге көтерме азық-түлік дүкенін ашты. Миллер кейін Орталық Тынық мұхиты темір жолының хатшысы болды. 1855 жылы Хопкинс пен Коллис П. Хантингтон "Хантингтон Хопкинс және Компаниясын" құрып, Сакраментода аппараттық және темір тауарларын сатумен айналысты. 1861 жылы "Үлкен Төрттікке" кірген ол Орталық Тынық мұхиты темір жолын құрды. Кейде "Марк аға" деп атайтын ол төрт серіктес арасында ең үлкені болды және өте ұқыптылығымен танымал болды (ол "әр доллардан 106 центті шығаруды" біледі деседі), осы бедел оған компанияның қазынашысы лауазымын әкелді. Американың танымал тарихшысы Хьюберт Хоу Банкрофт Коллис Хантингтонның "Хопкинс қарағанға дейін ешқандай нәрсе аяқталды деп ойлаған емеспін" деген сөзін келтіреді. Банкрофт Хопкинсті "Серіктестердің тепе-теңдік доңғалағы және ең адал және ең жақсы адамдардың бірі" деп сипаттады.

Кейінгі жылдар және өлім

Уиг партиясының мүшесі және кейіннен "Еркін топырақ" партиясымен байланысты болған Хопкинс аболиционист және Калифорниядағы Республикалық партияны ұйымдастырушылардың бірі болды. Оған дейін Хопкинстің денсаулығы нашарлап, 1878 жылы Аризона штатының Юма қаласының жанында компания поездында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде үй толыққанды аяқталмаған еді, ақырында аяқталды және Мэри оған қоныстанды. Кейіннен ғимарат 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісінен болған өртте толығымен өртеніп кетті. 1926 жылы сол жерге Mark Hopkins қонақ үйі (қазіргі InterContinental Mark Hopkins San Francisco) салынды. Хопкинс Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы Сакраменто тарихи қалалық зиратында (сондай-ақ Ескі қалалық зират деп те аталады) жерленген.

Мұрагерлік дау

Хопкинс өсиет қалдырмай қайтыс болды, бірақ оның мүлігі 20-40 миллион долларға бағаланды. Жаңа үйлерін өздері басқаруға тура келген Мэри, Нью-Йорктегі танымал жиһаз және интерьер дизайны фирмасы Herter Brothers-ті мүлікті жиһаздандыру және безендіруді аяқтау үшін жалдады. Эдвард Фрэнсис Сирлз, Мэридің жобасын аяқтау үшін Herter Brothers тарапынан жіберілді. 22 жас кіші болғанына қарамастан, олар жақын қарым-қатынас орнатты. Бұл ұятты қарым-қатынас Сан-Францисконың бай қоғамдық ортасында декоратордың ниеттері туралы күдік тудырды, бірақ олар 1887 жылы Еуропаға алты айлық саяхат бастау үшін үйленді. Олар елге оралғаннан кейін Мэри жаңа өсиет жасады, онда асырап алған ұлы Тимоти Нолан Хопкинс мүлкінен толығымен шеттестірілді, түсіндіріп: "Менің асырап алған ұлым Тимоти Хопкинске қатысты осы өсиетте қарастырылмауы – қасақана жасалған, емес кездейсоқ немесе жаңылыс." Ол өзінің мүлігін жаңа күйеуі Эдвардқа қалдырды. Мистер және Миссис Сирлз Эдвардтың туған қаласы Метуенге (Массачусетс штаты) көшті, онда Эдвард ағылшын сәулетшісі Генри Воган жобалаған бірнеше сәнді үйлер салуға кірісті. Воган готикалық жаңғыру стиліндегі шіркеулермен танымал болды, оның ішінде: Вашингтондағы Ұлттық собор, Нью-Йорктегі Әулие Иоанн соборындағы үш капелла және Нью-Хейвендегі Христос шіркеуі. Мэри 1891 жылы қайтыс болды, үйленгеннен кейін төрт жыл өткен соң, мүлігі мұрагерлікке өтті. Мэридің асырап алған ұлы Тимоти Хопкинс жоғалған мұрасын қайтару үшін бірнеше жылға созылған бірқатар сот дауларына қатысты. Бұл оқиға баспасөзге тамаша материал болды, Калифорния газеттері Эдвард Мэридің спиритизмге деген қызығушылығын пайдаланып, асырап алған ұлынан мүлікті тартып алып, бизнес серіктестерін алдады деген әңгімелерді жариялады. Ант берген Эдвард Мэриге "бір жағынан сүйіспеншілікпен, екінші жағынан ақша үшін" үйленгенін мойындады. Тимоти шағымдары бойынша соттан бас тартты, бірақ Эдвард кейіннен Тимотиге бірнеше миллион доллар көлемінде "еске алу сыйы" берді. Тимоти Сан-Францискодағы үйдің ішіндегі заттарды алды, ал өнер институты ғимаратты иеленді. (Ол кезде Эдвард Сирлстің Мэри қайтыс болғаннан кейін онымен бірге тұратын досы/жақыны болған және Тимоти Хопкинс бұл ақпаратты сот ісінен кейін Эдвардты шантаж жасау үшін пайдаланған деген қауесет тарады.) Генерал Томас Хаббард Мэри Фрэнсис Сирлздің өсиетін орындаушы болып тағайындалды және Хопкинс пен Сирлз мүліктері туралы толық білімі бар куәгер ретінде дауға тартылды. Мұрагерлік ісі Эдвардтың пайдасына шешілгеннен кейін Хаббард жеке сыйлықтан бас тартты, бірақ Эдвардтың Мэриге деген сүйіспеншілігінің мәңгілік символы ретінде оның альма-матері Боудин колледжіне қаражат беруді ұсынды. Эдвард олар үшін әлі күнге дейін Searles Hall ретінде пайдаланылып келе жатқан заманауи ғылым ғимаратын салуға келісті. Өмірінің соңына дейін Эдвард, көбірек усақ-түйекке бой алмай, Генри Воган жобалаған қамалдар мен үйлерді салуын жалғастырды, соның ішінде Нью-Гэмпшир штатының Виндхэм қаласындағы Сирлз қамалы (Англияның Оксон қаласындағы Стэнтон Харкорт сарайының ¼ көшірмесі) және Массачусетс штатының Метуен қаласындағы Пайн Лодж. Ақырында Эдвард Сирлстің бизнес-менеджері Артур Т. Уокер Хопкинс мүлігін мұра етті. Ол бірнеше жылдан кейін қарапайым өмір сүріп қайтыс болды, тіпті бірде-бір нәрсені мұра еткендей сезімтал болды.