Кіріспе

Музыкалық аспап

Цимбали – украиндық домбыраның бір түрі. Бұл металл (темір немесе қола) сымдары тартылған трапеция пішіндес қораптан тұратын хордофон. Цимбалиға екі соққышпен сымдарды соғып ойнайды. Сымдар 3–5 топқа бөлініп, бірдей дыбысқа келтіріледі. Бас сымдары бірімен-бірі байланысқан 1 немесе 2 оралған сымнан тұруы мүмкін. Соққыштар Cymbalom-да қолданылатындарға қарағанда қысқа болған, бірақ Белоруссиялықтарынан бұрынғыларынан ұзын болған. Дәстүр бойынша олардың тұтқасы мақтадан емес, былғарыдан жасалған, мажар және румын музыканттары қолданатындай. Hornbostel-Sachs жүйесі бойынша музыкалық аспаптардың жіктелу тізімінде 314.122 4,5 нөмірімен тіркелген.

Тарих

Кішкентай, көп ішекті хордофон алғаш рет б.з.д. 3500 жылға дейінгі ассириялық фрескаларда суреттелген. Ол персиялық сантурдан пайда болған деп саналады, ол Орта ғасырларда крест жорықтары барысында Еуропаға келген.

Шығыс Еуропа

XIX ғасырда Венада пианино өндірісінің дамуымен металл күйге келтіру тіректері мен ішектеріне қол жеткізу айтарлықтай жеңілдеді. Соққылы домбыра Австро-Венгрия империясының барлық аймақтарында танымал болды, оны көшпелі еврей және цыған (қарашы) музыканттары жылдам таратып жүрді. Ол Румыния, Молдавия, Венгрия, Словакия, Украина және Беларусь елдеріне тарады, онда әртүрлі аймақтық халықтық үлгілері мен концерттік аспаптар пайда болды. Бұл аспаптардың мөлшері, күйленуі, ішектерінің саны және соққыларды ұстау мен ойнау тәсілі әртүрлі болды.

Украина

Хнат Хоткевичтің айтуынша, цимбалы Украинада 9 ғасырдан бері бар. Украинадағы цимбалыға қатысты алғашқы жазба деректер 17 ғасырға дейін жетеді, онда ол түрлі сөздіктерде кездеседі. Цимбалы жасау салыстырмалы түрде оңай болды және оның жасалуында қате жіберуге кең мүмкіндік берді. Фортепианоның сымдары мен металл құбыршалары қолжетімді болғандықтан, аспапты ауылдық жерде оңай жасауға болады. Бұл аспап Украинаның оңтүстік-батысындағы Карпат аймағында, әсіресе гуцулдар мен буковиналықтар арасында кең танымал болды. Сонымен қатар, ол Бойковщина, Закарпатье, Подолия, Бессарабия және Шығыс Украинада да танымал болды. Аспап көбінесе "Тройста музика" деп аталатын халық ансамбльдерінде қолданылады, ол әдетте скрипка, басолия, сопилка немесе бубенмен бірге ойналатын үш аспаптан тұрады.

Цымбалы украин диаспорасында

Цимбалды ойнау Батыс Канададағы украин этникалық диаспорасының арасында кең таралған. Сан алуан музыкалық конкурстар бар, және бұл аспап жергілікті музыка өнерінде "украин екендігін" анықтайды.

Украиндық симбалияның түрлері

1) Хуцул цимбалы: әдетте музыкантпен бірге тасымалданатын, ойнаушының мойнына таспа арқылы бекітіліп, аспаптың бір жағы ойнаушының белге сүйеніп тұратын кішкентай аспап. Мұндай аспаптарда көбінесе 12-13 қатарлы ішектер болады. 2) Жартылай концерттік цимбалия: Чернигов музыкалық аспаптар фабрикасы Олександар Незовибатко және Иван Склярдың жобасымен үш түрлі өлшемде жасалған. Бұл аспаптар 1950 жылдан 1986 жылға дейін өндірілген. 3) Концерттік цимбалондар: 1870 жылдары Венгрияда Йозеф Шунда жасаған. Бұл аспаптар төрт аяққа орнатылады, олар көптеген ішектерге және демпфер педаліне ие. Концерттік цимбалондар бұрын украин оркестрлерінде және академиялық консерватория курстарында қолданылатын кішкентай халық цимбалиясының көп бөлігін ығыстырды. Бұл аспаптар толық хроматикалық және төрт октавадан астам диапазоны бар.

Цимбалыны украин музыкасында қолдану

Цимбалия үшін концерттік шығармалар кәсіби украин композиторлары В. Шумейко, Володимир Зубицкий, Анатолий Хайденко, Бохдан Котьюк, Изидор Вимер, Дезидерий Задор, Мирослав Скорик және Евгений Станкович жазды.

Украинадағы цимбалы өндірушілері

Украинада жасалған алғашқы концерт цимбалдарының ішінде Батыс Украинадағы Мельнице-Подилск шеберханасында Василь Зуляк жасағандары болды. Бұл аспаптар екі педальмен жабдықталған және концерттік венгр цимбалдарынан сәл кішірек болған, бірақ диапазон бірдей еді. Зуляк кейіннен үш түрлі аспап жасады. Аспаптарды Чернигов музыкалық аспаптар зауыты да жасады. Бұл аспаптарды Иван Скляр, О. Незовибатконың көмегімен жобалаған. Олар үш өлшемде шығарылды: прима, альт және бас.