Кіріспе

Камбоджалық қауіпсіздік қызметкері және соғыс қылмыскері (1942–2020)

Канг Кек Иев, сонымен қатар Каинг Гек Эав (; 17 қараша 1942 – 2 қыркүйек 2020), псевдонимі – жолдас Дуч немесе Ханг Пин, Камбоджалық сотталған соғыс қылмыскері және 1975 жылдан 1979 жылға дейін Демократиялық Кампучияны басқарған Қызыл кхмерлер қозғалысының жетекшісі болды. Үкіметтің ішкі қауіпсіздік бөлімінің (Сантебал) басшысы ретінде ол Туол Сленг (S 21) түрме лагерін басқарды, онда мыңдаған адамдар тергеу мен азаптау үшін ұсталды, содан кейін осы тұтқындардың басым көпшілігі ақырында өлім жазасына кесілді. Ол Қызыл кхмерлер режимінің қылмыстары үшін Камбоджа соттарындағы Төтенше трибуналда сотталған алғашқы Қызыл кхмер басшысы болды және Камбоджадағы Қызыл кхмерлер билігі кезінде адамзатқа қарсы қылмыстар, кісі өлтіру және азаптау жасағаны үшін кінәлі деп танылды, 30 жылға бас бостандығынан айырылды. 2012 жылдың 2 ақпанында Камбоджа соттарының Төтенше палатасы оның жазасын өмір бойына бас бостандығынан айыруға ұзартты. Канг Кек Иев, көптеген басқа Қызыл кхмер кадрларынан айырмашылығы, өзінің қылмыстарын жоққа шығарған немесе ақтаған жоқ. Ол өзінің қателік жасағанын және қорқынышты істер жасағанын мойындады, тәубе еткенін және христиан дініне өткенін айтты. Сот барысында ол S 21 және Қызыл кхмерлер режимінде болған оқиғалар туралы егжей-тегжейлі мәлімдемелер жасады, бірақ оның куәліктері кейде қайшылықтарға толы болды және сот аяқталғанда ол босатылуын сұрады.

Алғашқы жылдар

Канг Кек Иев Кампонг Том провинциясының Кампонг Чен кіндігіндегі Чояот ауылында дүниеге келді. Оның әкесінің әулеті Қытайдан Камбоджаға көшіп келген. Оқудағы үздік оқушы, 1961 жылы он тоғыз жасында Brevet d'études secondaires de première емтиханын тапсырды. 1962 жылы Сейм-Рип қаласындағы Сураварман II лицейінде бакалавриаттың бірінші жартысын аяқтады. Сол жылы оған Пномпеньдегі беделді Сисоват лицейіне оқуға мүмкіндік берілді, онда математикадан бакалавриатты бітіріп, бүкіл елде екінші орын алды. Бала кезінен бастап Кангтың есімі бірнеше рет өзгерді. Оның есімін өзгерткен бір жағдай 15 жасында болды, сол кезде ата-анасы оның есімін Йим Чевке ауыстырды. Бұрынғы сыныптастары оны жастығында сирек күлімдеген, ақылды және тыныш бала деп еске алады. Оқу орны Сон Сеннің басшылығымен белсенділіктің алқасы болды, кейін ол қызыл кхмерлердің қорғаныс министрі және Дучтың тікелей жоғары лауазымды адамы болды. 1966 жылдың 28 тамызында Кек Иев мұғалімдік куәлігін алып, Кампонг-Чам провинциясының шағын қаласы Скоунға лицейге жіберілді. Ол жақсы мұғалім болды, шәкірттері оны адал және жауапкершілігімен еске алады. 1967 жылы Кампучия Коммунистік партиясына қосылды. Үш оқушысының тұтқындалуынан кейін ол Чамкар-Леу ауданындағы қызыл кхмерлердің базасына қашып, Кампучия Коммунистік партиясының толық мүшесі болып қабылданды. Бірнеше айдан кейін тұтқындалып, Прей-Сар түрмесінде Нородом Сиануктың полициясы коммунистік қызметтері үшін басқаларды азаптап жатқанын көрді. Қызыл кхмерлер бақылауындағы аймақта Кек Иев Дуч жолдасы (IPA:[dujc]) деген соғыс есімін қабылдап, түрме командирі болды. Ол тікелей жоғары лауазымды адамы Ворн Веттің тағайындауымен Арнайы қауіпсіздік бөлімінің басшысы болды. Амлеанг ормандарында, Тхпонг ауданында, Дюш өзінің алғашқы түрмесін құрды, оның коды "М 13" болды. Екі жылдан кейін ол жақын маңдағы Аораль ауданында "M 99" түрмесін де құрды. Екі орынбасары Мам Най (жолдас Чан) және Тан Синь Хэн (жолдас Пон) көмегімен Дуч тергеу әдістерін жетілдіре бастады және қызыл кхмерлер қатарынан жау деп саналғандарды тазартуға кірісті. Бұл лагерьдегі тұтқындар, көбінесе қызыл кхмерлер қатарынан, шынайы және өйстелген мойындауларды алу үшін аштықтан қырылып, азапталды. Макиде болған кезде Дюш жақын маңдағы ауылдан келген тігінші Чим Софальға, яғни Ромға үйленді. Олар S21 жұмыс істегенде төрт балалы болды. 1976 жылдың мамырына дейін Пномпендегі барлық түрмелер біріктіріліп, Туол Сленгке көшірілді. Туол Сленг сияқты түрмелер халықты революцияның жаулары деп саналғандардан тазарту үшін құрылды. Туол Сленгте Дуч тұтқындарды тергеу аяқталғаннан кейін өлім жазасын орындауға бұйрық берді. Мысалы, 17 тұтқындардың (сегіз жасөспірім мен тоғыз баланың) есімдері тізілген тізімге "Оларды қиратып жіберу керек!" деген бұйрық жазды. Ұзақ тұтқындар тізімінде оның жазбасында "қирату: 115; ұстау: 44 адам" деп жазылған. Бұл жазбаның астындағы мәтінде "Достық Дюш Анкарға ұсыныс жасады, Анкар келісті" деп жазылған. 20 әйел тұтқындардың тізіміне Дюш әрқайсысына: "аяулау үшін алып кету", "суракқа алу" немесе "медициналық тәжірибе" деп жазды. Кем дегенде 100 тұтқынның қаны жараланған сарбаздарға трансфузия үшін алынды. Сондай-ақ, медициналық қызметкерлерді оқыту үшін тұтқындарға хирургиялық операциялар жасалды. Дюш өзінің жұмысымен жоғары лауазымды адамын таң қалдырды және Демократиялық Кампучияның қорқынышты "арнайы бөлімшесінің" басшысы болып тағайындалды; Сантебал. Демократиялық Кампучия кезеңінің соңына қарай партиялық тазалаулар күшейген сайын, Дучқа бұрынғы әріптестерін қоса алғанда, оның ішінде Туол Сленгтегі, Ин Лондағы оның алдыңғы адамы да көп адам әкелінді. Осы кезең ішінде Дюш түрме жазбаларының, тұтқындардың суреттерінің үлкен мұрағатын жинады және "мойындауларды" алды. 1979 жылдың 6 қаңтарында оған өзінің жоғары лауазымды адамы қалған тұтқындарды өлтіруді бұйырды. Келесі күні Дуч Пномпень Вьетнам әскерінің қолына түскеннен кейін қашып кеткен соңғы қызыл кхмер кадрларының бірі болды. Ол түрмедегі көптеген құжаттарды жоя алмағанымен, қаладан қашып кетпес бұрын бірнеше тірі қалған тұтқындарды өлтірді.

Құлаудан кейін

1979 жылы мамыр айында Дюш Таиланд шекарасына жетті. Оның сол кезде қайда болғаны туралы мәліметтер әлі де нақты емес. Ол Самлаут ормандығына барып, отбасымен қайта қосылған деп саналады. Сол жерде Дюш, Туол Сленгтегі құжаттарды жойламағаны үшін Ноун Чьяның кінәсінен қызметтен төмендетілді. Шекарада ол тай тілін үйреніп, өзіне-өзі ағылшын тілін үйренді. Кейіннен ол Таиландтың ішкі аудандарындағы Борайдағы босқындар лагерінде ағылшын және математика пәндерін оқытты. 1986 жылдың маусым айында Дюш Пекин шет тілдер институтында кхмер тілінің сарапшысы ретінде оқыту үшін Қытайға жіберілді. Бір жылдан кейін ол Тайланд-Камбоджа шекарасына оралып, есімін Хан Пин деп өзгертті. Ол Камбоджа шекарасының жанындағы 505-ші лагерьде Пол Поттың кеңсесіндегі жоғары лауазымды бюрократ болып жұмыс істеді. 1991 жылдың қазан айындағы Париж келісімінен кейін көп ұзамай ол отбасымен бірге Таиланд шекарасына жақын, шағын, оқшауланған Пкоам ауылына көшіп кетті. Мұнда ол жер сатып алып, жергілікті мектепте сабақ беруді бастады. Ол жақсы ұстаз, бірақ шаршағысы тез туатын адам ретінде танылды. 1995 жылы Дюштің әйелі оның үйіне жасалған шабуылда, жағдайы түсініксіз күйде қаза тапты. Дюш жалғыз куәгер болды және Пол Потты осы шабуылды ұйымдастырды деп күдіктенді. Ол барлық мүлкін сатып, Свай Чек колледжіне ауысып, балаларымен бірге сол жерге көшіп кетті. Әйелінің өлімінен кейін көп ұзамай Дюш, Бэттамбангте Кристофер Лапель өткізетін Алтын Батыс Камбоджа христиан шіркеуінің дұға жиналыстарына қатыса бастады. Лапель Дюшті крещениеден өткізіп, ол соңынан діни қызметкер болды. Лапель кейіннен ол Дюштің кім екенін білмесе де, белгілі бір көріністер болғанын айтты. Мысалы, дінге келуден бұрын Дюш Лапельге өмірінде көптеген жамандықтар жасағанын айтқан. Кейіннен Дюш былай деді: "Менің бауырларым мен қарындастарым менің халыққа қарсы жасаған күнәларымды кешіре ала ма, жоқ па, менің білуім жоқ".

Ашылу

Оның жеке басы ашылғаннан кейін көп ұзамай Дуч білім директоры ретінде Самлаутқа ауысуды қабылдады. 1996 жылы қызыл кхмерлердің арасындағы бөлініс және 1997 жылы ханзада Раннариддхті құлатуға жасалған төңкерістен кейін шайқастар басталғанда, ол отбасымен бірге Таиландтың ішкі аумағындағы Бан Ма Муанг лагеріне қашып кетті. Лагерьде ол Америка босқындар комитетінде қоғамдық денсаулық сақтау жөніндегі бақылаушы болып жұмыс істеді. Фотожурналист Ник Данлоп Дюшты Самлаутта іздеп таба алды. 1999 жылы бұрын Пол Пот пен Та Мокпен сұхбат алған Нейт Тайер және Данлоп Дучпен алыс шығыс экономикалық шолу журналы үшін сұхбат жүргізді. Осы сұхбат жарияланғаннан кейін Дуч Пномпеньдегі билік органдарына өздігінен басылып берілді.

Сот

2007 жылдың 31 шілдесінде Дючке соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар тағылды және ол Камбоджаның БҰҰ қолдаған Камбоджа соттарының Төтенше палаталарымен ұсталды. Камбоджалық адвокат Кар Савут пен француз адвокаты Франсуа Рудың қорғауындағы Дюч, Камбоджа соттарының Төтенше палаталарының оны уақытша ұстауына шағымданып, Камбоджа әскери қамауында сотқа дейін өткізген сегіз жылдан астам уақытын негіз етті. Шағым қабылданбады және 2008 жылдың 14 тамызында сот Дюшке қатысты тергеуді аяқтағаннан кейін айыптама тақты. 2008 жылдың ақпан айында сот процесінің бір бөлігі ретінде Дюч өзінің қылмыстары жасалған Туол Сленг түрмесіне апарылды. Ол: «Сендерден кешірім сұраймын, кешіре алмайтыныңызды білемін, бірақ кешіру мүмкіндігін қалдыруларыңызды өтінемін», – дегеннен кейін жылап құлады. 2009 жылдың 16 ақпанында Пномпеньдегі сотта БҰҰ бақылауындағы Дюштің ісі басталды. Дюшті халықаралық прокурорлар Уильям Смит пен Анис Ахмед сотқа тартып, оған «15 000-нан астам тұтқынды жүйелі түрде азаптауды жеке басқару» айыбы тағылды. 6 сәуірде ол сотқа «Ричард Никсон мен [Генри] Киссинджер қызыл кхмерлерге алтын мүмкіндіктерді ұстауға рұқсат берді» деді. Дюш 2009 жылдың 27 қарашасында соттан босатуды сұрап өтініш жасады. Сот аяқталғанда прокурорлар Дюш кінәлі деп табылса, 40 жылға бас бостандығынан айыруды сұрады. 2010 жылдың 26 шілдесінде Дюш адамзатқа қарсы қылмыстар, азаптау және кісі өлтіруде кінәлі деп танылды; ол 35 жылға бас бостандығынан айырылды, сотқа дейінгі 11 жылдық қамауда болу мерзімі оның жазасынан есептелді, сондай-ақ Камбоджа заңнамасы бойынша рұқсат етілген ең жоғары мерзімнен асып кеткендіктен, қосымша даулы бес жылдық жеңілдік жасалды. 2012 жылдың 3 ақпанында БҰҰ соғыс қылмыстары жөніндегі жоғарғы соты оның шағымын қабылдамады және оның «зор қорқыныш пен үрей тудыратын» қылмыстары үшін өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын ұзартты. Шешім соңғы болды және шағымдануға мүмкіндік болмады. 2018 жылдың 20 қазанында ол ауыр халде ауруханаға түсті.

Өлім

Он жыл түрмеде отырғаннан кейін, 2020 жылдың 2 қыркүйегінде Дуч 77 жасында Камбоджадағы Хмер-Совет достығы ауруханасында созылмалы тыныс алу жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Камбоджадағы COVID-19 жағдайының қиындығына байланысты, ол сол күні Пномпеньде буддалық жораларсыз дереу өртелді.