1844 жылғы АҚШ президенттік сайлауы: Техас және таралушылық тағдыр үшін күрес

Кіріспе

АҚШ-тың 15-ші төртжылдық президенттік сайлауы

1844 жылғы АҚШ президенттік сайлауы – 15-ші төртжылдық президенттік сайлау, ол 1844 жылдың 1 қарашасы, жұмасынан 4 желтоқсан, сәрсенбісіне дейін өтті. Демократ Джеймс К. Полк құлдық және Техас Республикасын аннексиялау мәселелері бойынша өткен шарапатты бәсекеде виг Генри Клэйді аз айырмамен жеңіп шықты. Бұл сайлау екі үлкен партияның өкілдерінің спикер ретінде бір уақытта Палата төрағасы болған жалғыз сайлау, сондай-ақ кандидаттардың ешқайсысы сайлауға сайланған лауазымды иеленбеген алғашқы сайлау. Президент Джон Тайлердің Техасты аннексиялауға ұмтылуы екі үлкен партияны жарып салды. Аннексия американдық құлдықтың географиялық кеңеюіне әкелер еді. Бұл сонымен қатар АҚШ Ұлыбританиямен Орегон үшін сезімтал келіссөздер жүргізіп жатқанда Мексикамен соғысқа ұшырау қаупін де тудырды. Осылайша Техастың аннексиясы ішкі және сыртқы саясатта тәуекел тудырды. Екі үлкен партияның да солтүстік және оңтүстік қанаттары болды, бірақ құлдықтың кеңею мүмкіндігі әр партияда аймақтық бөлінуге қауіп төндірді. Виг партиясы Виг партиясының маңызды заңдарына вето қойғаннан кейін және берік саяси базасы болмаған Тайлер Техастың аннексиясын тәуелсіз кандидат ретінде президенттікке жету үшін немесе кем дегенде сайлауға Техас жақтас ықпал ету үшін пайдалануды үміттенеді. Демократиялық партияның алғашқы көшбасшысы бұрынғы президент Мартин Ван Бюрен болды, бірақ оның Техасты аннексиялауға қарсылығы оның кандидатурасына нұқсан келтірді. Бұрынғы президент Эндрю Джексон мен оңтүстік делегацияларының көпшілігі, сондай-ақ оны тоқтатуға бағытталған тағайындау ережесін өзгерту Ван Бюреннің 1844 жылғы Демократиялық Ұлттық конвентке делегаттардың қажетті үштен екісінің дауысын алуына кедергі келтірді. Конвент оның орнына Теннессидің бұрынғы губернаторы және спикері Джеймс К. Полкті таңдады. Ол президенттікке үміткер болған алғашқы сәтті қара ат еді. Полк кеңінен таралуды қолдайтын платформада сайлауға түсті, бұл көбінесе Тағдыр маңызы деп аталады. Тайлер жарыстан шығып, Полкті қолдады. Вигтер Генри Клэйді ұсынды, ол танымал және ұзақ жылдар бойы партияның жетекшісі болды, бірақ Техасты аннексиялау мәселесінде әрекетсіздік танытты. Кентки штатының оңтүстігінен шыққан және құл иеленуші Клэй аннексияның тәуекелдеріне назар аударуды жөн көрді, бірақ оған жеке қарсы емес екенін мәлімдеді. Оның Техас бойынша ұстанымын өзгерту және түзетуге жасаған жалпылама әрекеттері сайлаушыларды шатастырып, наразылық тудырды, бұл Полктің тұрақты айқындығымен қарама-қарсы болды. Полк Орегон үшін Ұлыбританиямен болған дауды Техас мәселесімен сәтті байланыстырды. Демократиялық кандидат осылайша Орегонды талап еткен құлдыққа қарсы Солтүстік экспансионистерді Техасты талап еткен құлдық жақтастарымен біріктірді. Ұлттық дауыс беруде Полк Клэйді 40 000-нан аспайтын дауыспен жеңді, бұл 1,4% айырмашылықты құрады. Құлдыққа қарсы Liberty партиясының өкілі Джеймс Г. Бирни дауыстардың 2,3% -ын жеңіп алды. Президент ретінде Полк Техасты АҚШ-қа қосып алды, бұл Мексика-Америка соғысының тікелей себебі болды.

The 1844 United States presidential election was the 15th quadrennial presidential election, held from Friday, November 1 to Wednesday, December 4, 1844. Democrat James K. Polk narrowly defeated Whig Henry Clay in a close contest turning on the controversial issues of slavery and the annexation of the Republic of Texas. This is the only election in which both major party nominees served as Speaker of the House at one point, and the first in which neither candidate held elective office at the time. President John Tyler's pursuit of Texas annexation divided both major parties. Annexation would geographically expand American slavery. It also risked war with Mexico while the United States engaged in sensitive possession and boundary negotiations with the Great Britain, which controlled Canada, over Oregon. Texas annexation thus posed both domestic and foreign policy risks. Both major parties had wings in the North and the South, but the possibility of the expansion of slavery threatened a sectional split in each party. Expelled by the Whig Party after vetoing key Whig legislation and lacking a firm political base, Tyler hoped to use the annexation of Texas to win the presidency as an independent or at least to have decisive, pro Texas influence over the election. The early leader for the Democratic nomination was former President Martin Van Buren, but his opposition to the annexation of Texas damaged his candidacy. Opposition from former President Andrew Jackson and most Southern delegations, plus a nomination rule change specifically aimed to block him, prevented Van Buren from winning the necessary two thirds vote of delegates to the 1844 Democratic National Convention. The convention instead chose James K. Polk, former Governor of Tennessee and Speaker. He was the first successful dark horse for the presidency. Polk ran on a platform embracing popular commitment to expansion, often referred to as Manifest Destiny. Tyler dropped out of the race and endorsed Polk. The Whigs nominated Henry Clay, a famous, long time party leader who was the early favorite but who conspicuously waffled on Texas annexation. Though a Southerner from Kentucky and a slave owner, Clay chose to focus on the risks of annexation while claiming not to oppose it personally. His awkward, repeated attempts to adjust and finesse his position on Texas confused and alienated voters, contrasting negatively with Polk's consistent clarity. Polk successfully linked the dispute with Britain over Oregon with the Texas issue. The Democratic nominee thus united anti slavery Northern expansionists, who demanded Oregon, with pro slavery Southern expansionists who demanded Texas. In the national popular vote, Polk beat Clay by fewer than 40,000 votes, a margin of 1.4%. James G. Birney of the anti slavery Liberty Party won 2.3% of the vote. As President, Polk completed American annexation of Texas, which was the proximate cause of the Mexican–American War.

Жасалған заң және Техастың аннексиясы туралы даулар

Уигтер мен демократтар 1844 жылы конгресспен болған келіспеушіліктердің ең жоғары нүктесінде сайлау кампанияларын бастады, бұл оңтүстік конгрессмендерін Колумбия округінде құл саудасын тоқтату жөніндегі солтүстік өтініштерін тоқтатуға итермеледі. Сол сияқты, солтүстік құлдыққа қарсы күштерден, соның ішінде штат заң шығарушы органдарынан конгресске жіберілген аннексияға қарсы өтініштер де тоқтатылды. Осы даулы пікірталастар кезінде құлдық саясаты бойынша партиялық келісімдер мен маневрлер әр саяси ұйымды құрайтын солтүстік және оңтүстік қанаттарына айтарлықтай күш түсірді. Құлдық институтының және оның әлеуметтік биліктің аристократиялық принциптерінің демократиялық республикашылдықпен үйлесімділігі мәселесі "ұлттық саясаттағы тұрақты мәселеге" айналды. 1836 жылы Мексиканың Коахуила-и-Техас штатының бір бөлігі Техас Республикасын құру үшін тәуелсіздігін жариялады. Тексастықтар, көбінесе Оңтүстік штаттарынан келген американдық иммигранттар, олардың көпшілігі құлдарға ие болды, өз республикасын Одаққа штат ретінде қосуға тырысты. Бастапқыда Техасты АҚШ-қа қосу мәселесі екі ірі американдық саяси партиясынан да қабылданбады. Техастың тәуелсіздігін мойындағанымен, президенттер Эндрю Джексон (1829–1837) және Мартин Ван Бюрен (1837–1841) аннексияға бармады. Одаққа тағы бір құл мемлекетін қосу перспективасы көптеген қиындықтарға толы болды. Екі үлкен партия – демократтар мен вигтер – Техастың штат болуын «Мексикамен [шетелдік] соғысқа» немесе аннексияның АҚШ-та тудыратын «ішкі қақтығысқа» тұрмайтын нәрсе деп қарады.

Тайлер-Тексас келісімі

Қазіргі президент Джон Тайлер, бұрынғы вице-президент, 1841 жылы Уильям Генри Харрисонның қайтысынан кейін президенттікке ие болды. Тайлер, тек атымен ғана виг болған, вигтердің қағидаларына қарсы құлдықты кеңейтуді қолдаған штаттардың құқықтарын жақтаушы ретінде көзге шықты. Ол вигтердің ішкі заңнамалық жоспарларына вето қойғаннан кейін 1841 жылдың 13 қыркүйегінде өз партиясынан қуылды. Саяси тұрғыдан оқшауланған, бірақ партиялық шектеулерден босатылған Тайлер 1844 жылы толық мерзімге сайлану үшін Техасты қоса алғысы келгендердің шағын тобымен одақтасты. Тайлер Ұлыбританияның Техас пен Мексиканың жақындасуын ынталандырып, Техас республикасында құлдықты жоюға алып келуі мүмкін екеніне көз жеткізді. Сәйкесінше, ол Вирджиния штатының мемлекеттік хатшысы Абель П. Апшурға 1843 жылдың 16 қазанында АҚШ-тағы Техас елшісі Исаак Ван Зандтпен құпия аннексия келіссөздерін бастауға және одан кейін табанды түрде жалғастыруға бұйрық берді. Тайлер Техас-АҚШ келісімін АҚШ Сенатына 1844 жылдың 22 сәуірінде ұсынды, онда ратификация үшін үштен екі көпшілік қажет болды. Жаңа тағайындалған Оңтүстік Каролинаның мемлекеттік хатшысы Джон К. Калхун (1844 жылдың 29 наурызында лауазымын қабылдады) Тайлердің ұсынысымен бірге Пакенхэм хаты деп белгілі бір құжатты қосты, ол Оңтүстіктің тереңдегі демократтарына дағдарыс сезімін ұқтыруға бағытталған. Онда ол құлдықты әлеуметтік нығмет деп сипаттап, Техасты қоса алғанды АҚШ-тағы «ерекше институтты» сақтау үшін қажетті шара деп атады. Осылайша Тайлер мен Калхун Оңтүстікті біріктіруге тырысты, бұл Солтүстікке талап қоюға әкелді: Техасты қоса алуды қолдау немесе Оңтүстікті жоғалту. Құлдыққа қарсы вигтер Техасты қоса алуды өте жағымсыз деп есептеді, себебі Мексика Техастың тәуелсіздігі жарияланбастан бұрын, 1829 жылы Коахуила-и-Техаста құлдықты тыйым салған. 1844 жылғы президенттік сайлау кампаниялары Техасты қоса алу мәселесіне байланысты күрестің аясында жүрді, бұл құлдықты кеңейту және ұлттық қауіпсіздік мәселесімен байланысты болды. 1844 жылғы президенттік сайлаудағы барлық үміткерлер осы жарылғыш мәселе бойынша өз ұстанымдарын білдіруге міндетті болды.

The incumbent President John Tyler, formerly vice president, had assumed the presidency upon the death of William Henry Harrison in 1841. Tyler, a Whig in name only, emerged as a states' rights advocate committed to slavery expansion in defiance of Whig principles. After he vetoed the Whig domestic legislative agenda, he was expelled from his own party on September 13, 1841. Politically isolated, but unencumbered by party restraints, Tyler aligned himself with a small faction of Texas annexationists in a bid for election to a full term in 1844. Tyler became convinced that Great Britain was encouraging a Texas–Mexico rapprochement that might lead to slave emancipation in the Texas republic. Accordingly, he directed Secretary of State Abel P. Upshur of Virginia to initiate, then relentlessly pursue, secret annexation talks with Texas minister to the United States Isaac Van Zandt, beginning on October 16, 1843. Tyler submitted his Texas U. S. treaty for annexation to the U. S. Senate, delivered April 22, 1844, where a two thirds majority was required for ratification. The newly appointed Secretary of State John C. Calhoun of South Carolina (assuming his post March 29, 1844) included a document known as the Packenham Letter with the Tyler bill that was calculated to inject a sense of crisis in Southern Democrats of the Deep South. In it, he characterized slavery as a social blessing and the acquisition of Texas as an emergency measure necessary to safeguard the "peculiar institution" in the United States. In doing so, Tyler and Calhoun sought to unite the South in a crusade that would present the North with an ultimatum: support Texas annexation or lose the South. Anti slavery Whigs considered Texas annexation particularly egregious, since Mexico had outlawed slavery in Coahuila y Tejas in 1829, before Texas independence had been declared. The 1844 presidential campaigns evolved within the context of this struggle over Texas annexation, which was tied to the question of slavery expansion and national security. All candidates in the 1844 presidential election had to declare a position on this explosive issue.

Мартин Ван Бюреннің Хаммет хаттары

Ван Бюрен түсінді, құлдықты қолдаушылардың Оңтүстіктегі экспансионизміне ыңғайласу Солтүстік демократтарды, құл билігіне қарсы күшті наразылық білдірген Солтүстік вигтер мен бірқатар демократтардан құл билігін жақтау туралы айыптауларға ұшыратады. Ол Оңтүстік демократтарының экспансионистеріне қарсы тұрып, Техастың аннексиясын белгісіз мерзімге кейінге шегетін, өте шартты сценарийді жасады. 1844 жылдың 27 сәуірінде жарияланған (20 сәуірде жазылған) Хаммет хатында ол өзінің партиясына Тайлер әкімшілігі кезінде Техасты қабылдамауды ұсынды. Сонымен қатар, Техастың территория ретінде аннексиясы Ван Бюрен әкімшілігінің басшылығымен, американдық қоғаммен кеңескеннен кейін және Мексиканың қажетсіз соғыстан аулақ болу үшін ынтымақтастығы қамтамасыз етілген жағдайда ғана жүзеге асырылатын болды. Техасқа халықтың қолдауы күшті болса, Конгресс мандатымен расталған әскери орындалуы мүмкін. Осы тұрғыдан алғанда, Мартин Ван Бюрен Генри Клейден ерекшеленді, ол Мексиканың келісімінсіз аннексияны ешқашан қабылдамас еді. Клейдің Рейли хаты мен Ван Бюреннің Хаммет хаты жарияланғаннан кейін, Ван Бюреншіл демократтар өз кандидаттарының Техасқа қатысты ұстанымы Оңтүстік аннексияшыларын президенттікке тек бір таңдаумен қалдырады деп үміттенеді: Мартин Ван Бюрен. Бірақ олар саяси жағдайды дұрыс бағаламады. Тайлер мен Оңтүстік аннексияшылары Клейден гөрі әлдеқайда қауіпті болды, себебі Тайлер-Калхун келісімі Солтүстік демократтарына Оңтүстік демократтарының Техас талаптарына бойын үйрету үшін үлкен қысым жасады. Хаммет хаты Калхунның Пакенхам хатына жағымды жауап берген Орталық және Оңтүстік аймақтарының радикалды топтарын сендіре алмады. Оңтүстік демократтарының аз бөлігі Солтүстік демократ заң шығарушыларының құлдықтың кеңеюіне қарсы сайлаушылардың наразылығын елемейтініне және оңтүстік қысымы жеткілікті болғанда Техастың аннексиясын қолдау үшін бірігетініне сенді. Техастың аннексиялық дағдарысы кезінде Мартин Ван Бюренге Оңтүстік демократтарының қолдауы қаншалықты азайғанын Демократиялық партияның өркендеу кезеңінде Ван Бюреннің оңтүстік серігі, Ричмонд Энквайрер газетінің редакторы Томас Ричидің 20 жылдық саяси одағын тоқтатып, дереу аннексияны қолдаған кезде анық көрінді.

Van Buren realized that accommodating slavery expansionists in the South would open the Northern Democrats to charges of appeasement to the Slave power from the strongly anti annexation Northern Whigs and some Democrats. He crafted an emphatically anti Texas position that temporized with expansionist southern Democrats, laying out a highly conditional scenario that delayed Texas annexation indefinitely. In the Hammett letter, published April 27, 1844 (penned April 20), he counseled his party to reject Texas under a Tyler administration. Furthermore, annexation of Texas as a territory would proceed, tentatively, under a Van Buren administration, only when the American public had been consulted on the matter and Mexico's cooperation had been pursued to avoid an unnecessary war. A military option might be advanced if a groundswell of popular support arose for Texas, certified with a congressional mandate. In these respects, Martin Van Buren differed from Henry Clay, who would never tolerate annexation without Mexico's assent. With the publication of Clay's Raleigh Letter and Van Buren's Hammett letter, Van Burenite Democrats hoped that their candidate's posture on Texas would leave southern pro annexationists with exactly one choice for president: Martin Van Buren. In this, they misjudged the political situation. Tyler and the southern pro annexationists posed a potentially far greater threat than Clay, in that the Tyler Calhoun treaty would put immense pressure on the northern Democrats to comply with southern Democrats' demands for Texas. The Hammett letter utterly failed to reassure Middle and Deep South extremists who had responded favorably to Calhoun's Pakenham Letter. A minority of the southern Democrat leadership remained obdurate that Northern Democratic legislators would ignore their constituents' opposition to slavery expansion and unite in support of Texas annexation once exposed to sufficient southern pressure. The extent to which Southern Democrat support for Martin Van Buren had eroded over the Texas annexation crisis became evident when Van Buren's southern counterpart in the rise of the Democratic Party, Thomas Ritchie of the Richmond Enquirer, terminated their 20 year political alliance in favor of immediate annexation.

Эндрю Джексон Техасты аннексиялауды талап етеді

Бұрынғы президент Эндрю Джексон 1844 жылдың мамыр айында Техасты дереу қосып алуын қолдайтынын жариялады. Джексон 1844 жылдың ақпан айында Техас президенті Сэм Хьюстонға АҚШ Сенатының мақұлдауы мүмкін екендігіне сендіріп, Тайлердің Техас бойынша келіссөздерін жеңілдетті. Сенат Тайлер шарты талқылағанда Джексон техастықтардың қосылуға деген халықтық қолдауына құрмет көрсету қажет екенін, ал кез келген кешігу британдықтар басымдығындағы Техас Республикасына алып келетінін, бұл құлдардың азат етілуіне ықпал ететінін және АҚШ-тың оңтүстік-батысына сыртқы әскери қауіп тудыратынын мәлімдеді. Бұрынғы әскери батыр одан әрі барып, барлық Джексондық демократтарды Мартин Ван Бюреннің партия тізімінен шығарып, Техасты дереу қосып алуға толық бейілді демократ президенттік үміткерді іздеуге шақырды. Осылайша Джексон солтүстік және оңтүстік қанаттарының конституциялық құлдық мәселелерінде келісімге келуін талап еткен дәстүрлі Джефферсон-Джексондық формуладан бас тартты. Техас мәселесі Ван Бюреннің демократтар арасындағы қолдауын күйретіп, оның үміткерлігіне тосқауыл қойды.

Сенат Тайлер-Техас келісімшарты туралы дауыс береді

Аннексия туралы келісімге үштен екі дауыс қажет болды және Сенатта оңай жеңіліске ұшырады, көбінесе партиялық бағыт бойынша, 16-35 – 1844 жылғы 8 маусымда қабылдауға қарсы үштен екі көпшілікпен. Вигтер келісімге 27–1 дауыс берді: барлық солтүстік виг сенаторлары қарсы дауыс берді, ал оңтүстік виг сенаторларының он төртінен он бесі оларға қосылды. Демократтар келісімге 15–8 дауыс берді, Солтүстік демократтардың аз ғана бөлігі қарсы болды. Оңтүстік демократтар келісімді 10–1 бекітті, тек бір құл иесі штатының сенаторы Томас Харт Бентон ғана қарсы дауыс берді. Үш күннен кейін Тайлер және оның Конгресстегі жақтастары Сенаттың келісімді бекіту үшін қажетті көпшіліктің басымдығын айналып өтудің жолдарын іздестіре бастады. Аймақтарды штаттар ретінде АҚШ құрамына қабылдаудың конституциялық тәртібін алмастыра отырып, Тайлер Техас Республикасын – шетелдік елді – Одаққа енгізу үшін баламалы, бірақ конституциялық жолдарды ұсынды. Тайлер мен Калхун, бұрынғыда ұлттық заңнама үшін қажетті көпшілік талаптары негізінде азшылықты қорғаудың жақтастары болған, енді Тайлер келісімінің қабылдануын жеңілдету үшін өз ұстанымдарын өзгертті. Тайлердің Сенаттың дауыс беруінен қашуға жасаған тырысы қызу конгресс талқылауын бастады.

Генри Клейдің Алабамадағы хаты

1844 жылғы 27 шілдеде Клей "Алабама хаты" деп аталған ұстаным білдірілімін жариялады. Онда ол виг сайлау округіне Техастың қосылуы мен штат болуын АҚШ-тағы құлдыраудың қысқа мерзімді кезеңі ретінде қарастыруға, ал емес құл иелерінің ұзақ мерзімді үстемдігінің ілгерілеуі ретінде қарастыруға кеңес берді. Клей Техастың қосылуына қатысты ұстанымын "республиканың қосылуына жеке қарсылығым жоқ" деп білдірді. Ол 1844 жылғы қыркүйекте бастапқы ұстанымына қайта оралды. Солтүстік вигтер құл иелерімен кез келген келісімге наразылық білдіріп, оны Техасты қосу мәселесінде беймазалық танытты деп айыптады. Дегенмен, Клейдің негізгі ұстанымы өзгерген жоқ: солтүстіктің келісімі болмаса қосылу болмайды. Клейдің бұл ұстанымы оңтүстік вигтерге өздерінің штаттары мен округтерінде үлкен қысымды күшейтті, бұл олардың құлдықты қолдаушылар ретіндегі беделін түсіру қаупін тудырды.

Джон Тайлер

Тайлер Техас келісімшарты туралы жабық отырыста Сенаттағы пікірталас 1844 жылғы 27 сәуірде жария болғаннан кейін, президент Тайлердің келісімшарт қабылдануына ықпал етудегі жалғыз үміті 1844 жылғы сайлауға тікелей араласып, бәсекелес болу еді. Оның «Демократиялық-республикалық партиясы» – Джефферсон партиясының атын қайта қолдану, 1844 жылғы 27 мамырда Балтимор қаласында, Мэриленд штатында, Джеймс К. Полкты үміткер етіп сайлайтын Демократиялық партияның съезіне жақын жерде өтті. Тайлер сол күні қарсылықсыз ұсынылып, 1844 жылғы 30 мамырда бұл құрметті қабылдады. Тайлердің өкілдері вице-президенттікке үміткерді көрсетпеді. Демократиялық партияның үміткері Джеймс К. Полк Тайлердің сайлауға қатысуы демократтардан дауыс алып, Клейге шайқаста жеңіске жету мүмкіндігін беретінінен қауіптенді. Тайлер үміткерлікті қабылдаған сөзінде ең маңызды мәселе Техас аннексиясы туралы келісімді ратификациялау екенін айтты. Сонымен қатар, ол бұл мақсатқа жеткеннен кейін жарыстан шығатынын мәлімдеді және Миссисипи штатының сенаторы Роберт Дж. Уокер арқылы Полкке өзінің сайлау кампаниясының мақсаты – Техас аннексиясын қолдау үшін жұмылдыру екенін жеткізді. Тайлер Нью-Йорк, Пенсильвания және Нью-Джерси штаттарына ресурстарын шоғырландырды, олардың барлығы сайлауда өте күрес болатын штаттар еді. Демократиялық партияның қолдауы жеткілікті болса, оның сайлаудан бас тартуы Полк үшін шешуші болуы мүмкін еді. Полк Тайлердің құпия келісімге күдік тудырмай, сайлаудан шығуына келісті. Тайлермен ынтымақтастықты нығайту үшін Полк Эндрю Джексонды Тайлерге Техас аннексиясы Полк әкімшілігі кезінде жүзеге асырылатынына сендіруге шақырды. 1844 жылғы 20 тамызда Тайлер президенттік жарыстан шықты, ал Тайлердің жақтастары Демократиялық партияның үміткерін қолдауға асықты.

Еркіндік партиясы

Бостандық партиясы 1843 жылғы 30 тамызда Нью-Йорк штатының Буффало қаласында ұлттық съезін өткізді, оған он екі штаттан 148 делегат қатысты. 1840 жылғы сайлауда партияның президенттікке үміткері болған Джеймс Г. Бирни бірінші турда 108 дауыспен қайта ұсынылды (Томас Моррис пен Уильям Джей тиісінше 2 және 1 дауыс алды). Моррис 83 дауыспен вице-президенттікке ұсынылды, ал Геррит Смит 22, Альван Стюарт 1 дауыс жинады. Партия сайлауда халықтың дауысының 2,3 пайызын алды, бұл оның ең жоғары көрсеткіші болды.

Жозеф Смит

Иллинойс штатының Науву қаласының мэрі және соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының негізін қалаушы Джозеф Смит, жаңадан құрылған Реформа партиясынан тәуелсіз кандидат ретінде, Сидни Ригдонды өзінің серігі етіп сайлауға түсті. Ол мемлекеттік жерлерді сату арқылы құлдықты өтемақымен жоюды, Конгресс мүшелерінің санын және жалақысын азайтуды; түрмелерді жабуды; Техас, Орегон және Канаданың бір бөлігін қоса аннексиялауды; ашық теңіздегі халықаралық құқықтарды қамтамасыз етуді; еркін сауданы; және ұлттық банкты қайта құруды ұсынды. Оның бас көмекшісі Бригам Янг Смит үшін үгіт жүргізе отырып: "Ол – осы ұлтты құрып кетпеуден сақтап, Конституцияны сақтайтын Құдайдың өзі" деді. 1844 жылғы 27 маусымда Иллинойс штатының Карфаген түрмесінде қарақшылардың шабуылынан қаза тапқаннан кейін оның сайлау кампаниясы аяқталды.

Нәтижелер

Полктың «Манифест тағдыры» қабылдауы сайлауларда сәттілікке жеткізді. Тайлер Калхунның «оңтүстік құлдық жорығымен» байланыстырылмаған батыс демократтары Техастың аннексиясын қолдады. Демократтар сайлауға қатысудың күрт өсуін байқады, 1840 жылғы көрсеткіштермен салыстырғанда 20% дейін, әсіресе Солтүстік-Батыс және Атлантиканың орталық аймақтарында. Вигтердің үлесі 4% ғана артты. Демократтар Мичиган, Иллинойс және Индиана штаттарында жеңіске жетіп, Огайо штатын басып алуға жақын болды, онда «Манифест тағдыры» тұжырымына ең жоғары құрмет көрсетілді. Оңтүстікте Клей Полкке қарсы барлық штаттарды жоғалтты, бұл 1840 жылғы жарыстан күрт өзгеріс болды, бірақ Орталық және Шеткі Оңтүстіктің көп бөлігін жеңіп алды. Клейдің Техас мәселесіндегі «екіұштылығы» оған Нью-Йорк пен Мичиган штаттарының 41 сайлаушы дауысынан айырылуына себеп болуы мүмкін. Бұрынғы құл иесі, ал қазір құлдықты жоюшы, Эркіндік партиясының Джеймс Бирни, Техастың аннексиясына қарсы тұрғаны үшін тиісінше 15 812 және 3 632 дауыс алды. 7 қарашада Вашингтонда Полк үшін штатты және президенттік сайлауды шешкен Батыс Нью-Йорктан мәлімдемелер келіп түскен кезде салтанатты оқтар атылды. Полк Нью-Йорктегі 470 062 дауыстың 5 106-сын, ал Мичиганда 52 096 дауыстың 3 422-сін ғана алды. Егер осы сайлау округтерінің жеткілікті саны аннексияға қарсы Клейге екі штаттың бірінде де дауыс бергенде, ол Полкті жеңіске жетер еді. Дегенмен, Клейдің аннексияға және Батыста құлдықтың кеңеюіне қарсылығы Солтүстік Вигтері арасында оған жақсы қызмет етті және оған сайлауды жеңіп алуға жақын мүмкіндік берді. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, Клей кем дегенде үш сайлауда маңызды сайлаушы дауысын жеңген жеті президенттік үміткердің үшіншісі болды, ал қалғандары Томас Джефферсон, Эндрю Джексон, Гровер Кливленд, Уильям Дженнингс Брайан, Франклин Д. Рузвельт және Ричард Никсон. Олардың ішінде Джексон, Кливленд және Рузвельт кем дегенде үш сайлауда халықтың дауысын жеңіп алды. Клей мен Брайан – үш рет президенттік сайлауда жеңіліс тапқан жалғыз үміткерлер. Бұл – әртүрлі штаттарда әртүрлі күндері өткен соңғы президенттік сайлау. Бұл екі үлкен партияның да кандидаттары бұрынғы Палата спикерлері болған жалғыз президенттік сайлау. Бұл Огайо штатының Вигтерге дауыс берген соңғы сайлауы болды. Бұл сонымен қатар жеңімпаз Полк өзінің туған штаты Солтүстік Каролинадан және тұрақты мекені Теннессиден (ол тек 123 дауыс айырмасымен жеңіліске ұшырады) 2016 жылғы президенттік сайлауда Дональд Трамптың жеңісіне дейін жеңіліс тапқан жалғыз президенттік сайлау болды. Бұл жеңімпаз үміткердің өз штатын жоғалтқан төртінші реттен біріншісі болды, одан кейін 1916, 1968 және 2016 жылдар ілесіп келді.

Polk's adoption of Manifest Destiny paid dividends at the polls. No longer identified with the Tyler Calhoun "southern crusade for slavery", the western Democrats could embrace Texas annexation. The Democrats enjoyed a huge upsurge in voter turnout, up to 20% over the figures from 1840, especially in the Northwest and Mid Atlantic regions. The Whigs showed only a 4% increase. The Democrats won Michigan, Illinois, and Indiana and nearly took Ohio, where the concept of Manifest Destiny was most admired. In the Deep South, Clay lost every state to Polk, a huge reversal from the 1840 race, but carried most of the Middle and Border South. Clay's "waffling" on Texas may have cost him the 41 electoral votes of New York and Michigan. The former slaveholder, now abolitionist, James Birney of the Liberty Party, received 15,812 and 3,632 votes, respectively, based on his unwavering stand against Texas annexation. Celebratory shots rang out in Washington on November 7 as returns came in from western New York which clinched the state and the presidency for Polk. Polk won by a mere 5,106 out of 470,062 cast in New York, and only 3,422 out of 52,096 votes in Michigan. Had enough of these voting blocks cast their ballots for the anti annexationist Clay in either state, he would have defeated Polk. Still, Clay's opposition to annexation and western slavery expansion served him well among Northern Whigs and nearly secured him the election. As of 2020, Clay was the third of seven presidential nominees to win a significant number of electoral votes in at least three elections, the others being Thomas Jefferson, Andrew Jackson, Grover Cleveland, William Jennings Bryan, Franklin D. Roosevelt, and Richard Nixon. Of these, Jackson, Cleveland, and Roosevelt also won the popular vote in at least three elections. Clay and Bryan are the only two candidates to lose the presidency three times. This is the most recent presidential election where the election took place on different days in different states. It is the only presidential election in which both major party nominees were former Speakers of the House. This was the last election in which Ohio voted for the Whigs. It was also the only presidential election in which the winner, Polk, lost both his birth state of North Carolina and his state of residence, Tennessee, (which he lost by only 123 votes) before Donald Trump's victory in the 2016 presidential election. This was the first of four times that a victorious candidate lost their home state followed by 1916, 1968, and 2016.

Салдарлар

Полктің сайлануы Вигтердің қарсылығына қарамастан, Манифест тағдырының сайлаушылардың көпшілігінің қолдауына ие екенін растады. Техастың қосылуы 1845 жылдың 1 наурызында, Полк қызметке кіргенге дейін ресми түрде жүзеге асырылды. Мексика қосылуды қабылдаудан бас тартты және 1846 жылы Мексика-Америка соғысы басталды. Орегонның барлық аумағын талап етудің орнына Полк келісімге келді. Вашингтон мен Лондон Бьюкенен-Пакенхэм шартын жасады, ол Орегон аумағын екі елдің арасында бөліп берді.

Мемлекет бойынша нәтижелер

Дерек көзі: Уолтер Дин Бернхамның деректері, Президенттік сайлау бюллетеньдері, 1836-1892 (Джонс Хопкинс университетінің баспасы, 1955) 247–57 беттер.
Полк/Даллас жеңген штаттар/округтар Клей/Фрелингхузен жеңген штаттар/округтар
Джеймс К. Полк Демократ Генри Клей Уиг Джеймс Г. Бирни Либерти
Айырмашылық Штат Барлық штаттар Сайлаушы дауыстары саны % Сайлаушы дауыстары саны % Сайлаушы дауыстары саны % Сайлаушы дауыстары саны %
# Алабама 9 000 13 618 37,401 58.99 9 000 48 669 26,002 41.01 дауыс берілмеген 11,399 17.98 63,403 AL
Арканзас 3 9,546 63.01 3 5,604 36.99 дауыс берілмеген 3,942 26.02 15,150 AR
Коннектикут 6 29,841 46.18 32,832 50.81 6 1,943 3.01 2,991 4.63 64,616 CT
Делавэр 3 5,970 48.75 6,271 51.20 3 дауыс берілмеген 301 2.45 12,247 DE
Джорджия 10 44,147 51.19 10 42,100 48.81 дауыс берілмеген 2,047 2.38 86,247 GA
Иллинойс 9 58,795 53.91 9 45,854 42.05 3,469 3.18 12,941 11.86 109,057 IL
Индиана 12 70,181 50.07 12 67,867 48.42 2,106 1.50 2,314 1.65 140,154 IN
Кентукки 12 51,988 45.91 61,249 54.09 12 дауыс берілмеген 9,261 8.18 116,865 KY
Луизиана 6 13,782 51.30 6 13,083 48.70 дауыс берілмеген 699 2.60 26,865 LA
Мэн 9 45,719 53.83 9 34,378 40.48 4,836 5.69 11,341 13.35 84,933 ME
Мэриленд 8 32,706 47.61 35,984 52.39 8 дауыс берілмеген 3,278 4.78 68,690 MD
Массачусетс 12 53,039 40.17 67,062 50.79 12 10,830 8.20 14,023 10.62 132,037 MA
Мичиган 5 27,737 49.75 5 24,375 43.72 3,639 6.53 3,362 6.03 55,751 MI
Миссисипи 6 25,846 57.43 6 19,158 42.57 дауыс берілмеген 6,688 14.85 45,004 MS
Миссури 7 41,322 56.98 7 31,200 43.02 дауыс берілмеген 10,122 13.96 72,522 MO
Жаңа Гэмпшир 6 27,160 55.22 6 17,866 36.32 4,161 8.46 9,294 18.90 49,187 NH
Жаңа Джерси 7 37,495 49.37 38,318 50.46 7 131 0.17 823 1.09 75,944 NJ
Жаңа Йорк 36 237,588 48.90 36 232,482 47.85 15,812 3.25 5,106 1.05 485,882 NY
Солтүстік Каролина 11 39,287 47.61 43,232 52.39 11 дауыс берілмеген 3,945 4.78 82,521 NC
Огайо 23 149,061 47.74 155,113 49.68 23 8,050 2.58 6,052 1.94 312,224 OH
Пенсильвания 26 167,447 50.50 26 161,125 48.59 3,000 0.90 6,322 1.91 331,572 PA
Род-Айленд 4 4,867 39.58 7,322 59.55 4 107 0.87 2,455 19.97 12,296 RI
Оңтүстік Каролина 9 дауыс берілмеген 9 дауыс берілмеген дауыс берілмеген SC
Теннесси 13 59,917 49.95 60,040 50.05 13 дауыс берілмеген 123 0.10 119,957 TN
Вермонт 6 18,049 36.96 26,780 54.84 6 3,970 8.13 8,731 17.88 48,829 VT
Вирджиния 17 50,679 53.05 17 44,860 46.95 дауыс берілмеген 5,819 6.10 95,539 VA
Барлығы: 275 1,339,570 49.54 170 1,300,157 48.09 105 62,054 2.30 39,413 1.45 2,703,864 US
Жеңіске жету үшін: 138

Source: Data from Walter Dean Burnham, Presidential ballots, 1836 1892 (Johns Hopkins University Press, 1955) pp 247–57. States/districts won by Polk/DallasStates/districts won by Clay/Frelinghuysen James K. PolkDemocratic Henry ClayWhig James G. BirneyLibertyMargin State Total State electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes#% # Alabama 9 0001361837,401 58.99 9 0004866926,002 41.01 no ballots11,39917.98 63,403 AL Arkansas 3 9,546 63.01 3 5,604 36.99 no ballots3,94226.02 15,150 AR Connecticut 6 29,841 46.18 32,832 50.81 6 1,943 3.01 2,991 4.63 64,616 CT Delaware 3 5,970 48.75 6,271 51.20 3 no ballots 301 2.45 12,247 DE Georgia 10 44,147 51.19 10 42,100 48.81 no ballots2,0472.38 86,247 GA Illinois 9 58,795 53.91 9 45,854 42.05 3,469 3.18 12,94111.86 109,057 IL Indiana 12 70,181 50.07 12 67,867 48.42 2,106 1.50 2,3141.65 140,154 IN Kentucky 12 51,988 45.91 61,249 54.09 12 no ballots 9,261 8.18 116,865 KY Louisiana 6 13,782 51.30 6 13,083 48.70 no ballots6992.60 26,865 LA Maine 9 45,719 53.83 9 34,378 40.48 4,836 5.69 11,34113.35 84,933 ME Maryland 8 32,706 47.61 35,984 52.39 8 no ballots 3,278 4.78 68,690 MD Massachusetts 12 53,039 40.17 67,062 50.79 12 10,830 8.20 14,023 10.62 132,037 MA Michigan 5 27,737 49.75 5 24,375 43.72 3,639 6.53 3,3626.03 55,751 MI Mississippi 6 25,846 57.43 6 19,158 42.57 no ballots6,68814.85 45,004 MS Missouri 7 41,322 56.98 7 31,200 43.02 no ballots10,12213.96 72,522 MO New Hampshire 6 27,160 55.22 6 17,866 36.32 4,161 8.46 9,29418.90 49,187 NH New Jersey 7 37,495 49.37 38,318 50.46 7 131 0.17 823 1.09 75,944 NJ New York 36 237,588 48.90 36 232,482 47.85 15,812 3.25 5,1061.05 485,882 NY North Carolina 11 39,287 47.61 43,232 52.39 11 no ballots 3,945 4.78 82,521 NC Ohio 23 149,061 47.74 155,113 49.68 23 8,050 2.58 6,052 1.94 312,224 OH Pennsylvania 26 167,447 50.50 26 161,125 48.59 3,000 0.90 6,3221.91 331,572 PA Rhode Island 4 4,867 39.58 7,322 59.55 4 107 0.87 2,455 19.97 12,296 RI South Carolina 9 no popular vote 9 no popular vote no popular vote SC Tennessee 13 59,917 49.95 60,040 50.05 13 no ballots 123 0.10 119,957 TN Vermont 6 18,049 36.96 26,780 54.84 6 3,970 8.13 8,731 17.88 48,829 VT Virginia 17 50,679 53.05 17 44,860 46.95 no ballots5,8196.10 95,539 VA TOTALS: 275 1,339,570 49.54 170 1,300,157 48.09 105 62,054 2.30 39,4131.45 2,703,864 US TO WIN: 138