Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия бароны Джон Фицзалан II (1223–1267), Озвестри, Клун және Арундел лорды, Уэльс шебінде жерлері бар ағылшын ақсұлуы және шекара лорды.
English baron
John Fitzalan II (1223–1267), Lord of Oswestry, Clun, and Arundel, was an English nobleman and Marcher Lord with lands in the Welsh Marches.
Отбасы
Джон Фицзаланның, Озвестри және Клун лорды, Шропширден шыққан ұлы және мұрагері. Оның анасы – Уильям д’Обиньидің қызы, Арунделдің 3-ші графы мен оның әйелі Честерлік Мейбел. Джон 1244 жылғы 26 мамырда 21 жасқа толғанда әкесінің иеліктерін алды. Анасының баласыз ағасы Хью д’Обиньи, Арунделдің 5-ші графы қайтыс болғаннан кейін, ол 1243 жылы анасының құқығымен (jure matris) Арундел қамалын және құрметін мұраға алды. Генрих VI-ның 1433 жылғы «мәлімдемесіне» сәйкес, кейіннен ол ретроспективті түрде Арундел графы болып саналды. Дегенмен, өмір бойында оны осылай атаған ешкім жоқ.
The son and heir of John Fitzalan, Lord of Oswestry and Clun, from Shropshire. His mother was Isabel, the daughter of William d'Aubigny, 3rd Earl of Arundel by his wife, Mabel of Chester. John obtained possession of his paternal estates on 26 May 1244, aged 21 years. After the death of his mother's childless brother Hugh d'Aubigny, 5th Earl of Arundel, he inherited jure matris the castle and honour of Arundel in 1243, by which, according to Henry VI's "admission" of 1433, he was later retrospectively held to have become de jure Earl of Arundel. He was never styled as such during his lifetime, however.
Уэльс қақтығыстары
1257 жылы Уэльс лорды Гриффид ап Гвенвинвин, Поуис корольдігінің оңтүстік аймағында, Льюэллин ап Гриффудқа қарсы Освестри лордынан көмек сұрады. Джон Фицзалан – Кармартенширдегі Симерау (Нантгаредиг маңы) шайқасында уэльстік әскерден жеңілген ағылшын күштерінің тірі қалған мүшесі. 1258 жылы ол Уэльс шебіндегі ағылшын әскери қолбасшыларының бірі болды және 1260 жылы уэльстіктерге қарсы келесі қақтығыс үшін қайтадан шақырылды. Джон Генрих III пен барондар арасындағы шиеленісте бейтараптылық сақтады. Ол 1264 жылы Льюс шайқасында король тарапынан соғысып, тұтқынға түсті. 1278 жылдан 1282 жылға дейін оның ұлдары уэльстік шекарадағы қақтығыстарға қатысып, Льюэллиннің жерлеріне шабуылдар жасады. Ол Шропширдегі Хогмонд аббаттығында жерленген.
In 1257, Welsh Lord Gruffydd ap Gwenwynwyn, in the southern realm of the Kingdom of Powys, sought the aid of the Lord of Oswestry against Llywelyn ap Gruffudd. John Fitzalan was a surviving member of the English force that was defeated at the hands of the Welsh at Cymerau (near Nantgaredig) in Carmarthenshire. In 1258, he was one of the key English military commanders in the Welsh Marches and was summoned yet again in 1260 for further conflict against the Welsh. John vacillated in the conflicts between Henry III and the Barons. He fought on the King's side at the Battle of Lewes in 1264, where he was taken prisoner. From 1278 to 1282, his sons were engaged in Welsh border hostilities, attacking the lands of Llywelyn. He is buried at Haughmond Abbey in Shropshire.