Гарри Трумэннің «Әділ келісім» ішкі саясаты

Кіріспе

АҚШ президенті Гарри С. Трумэннің ішкі саясаты (1945–53) авторлық құқық туралы доктрина

«Әділ келісім» – АҚШ президенті Гарри С. Трумэннің 1945 жылы Конгреске және 1949 жылғы қаңтардағы «Елдің жағдайы» туралы үндеуінде ұсынған ұсыныстар жиынтығы. Көбінесе, бұл термин 1945 жылдан 1953 жылға дейінгі Трумэн әкімшілігінің тұтас ішкі саясатын көрсетеді. Ол «Жаңа мәміле» либерализмін жалғастыруға бағытталған жаңа ұсыныстарды қамтыды, бірақ консервативті коалиция Конгрес бақылауында болғандықтан, оның негізгі бастамаларының бірнешесі ғана заңға айналды, және де Республикалық партияның қолдауы болған жағдайда ғана. Ричард Нойштадттың пікірінше, ең маңызды ұсыныстар – білім беруге көмек, ұлттық денсаулық сақтану, әділ жұмыспен қамту практикасы комиссиясы және Тафт-Хартли заңын жою болды. Олардың барлығы ұзақ талқыланды, бірақ дауысқа түсірілгенде қабылданбады. Дегенмен, либералдар жетістікке жеткенін көрсетуге болатын, көптеген шағын және даусыз мәселелер қабылданды.

Философия

Орта батыстың популистік дәстүрінің либералды демократы Трумэн Нью-Дил мұрасын жалғастыруға және Франклин Рузвельт ұсынған Экономикалық құқық туралы заң жобасын іске асыруға, сонымен қатар әлеуметтік саясатта өзінің із қалдыруға бекінді. 1972 жылы жарияланған ғылыми мақалада тарихшы Алонзо Хэмби «Әділ келісім» тоталитаризмді қабылдамаған, үкіметтік биліктің артық шоғырлануына күдікпен қараған және «демократиялық социалистік қоғамға» қол жеткізуді мақсат тұтқан Жаңа келісімді құрметтеген либерализмнің «өмірлік орталық» көзқарасын көрсетеді деп мәлімдеді. Кең ауқымды әлеуметтік заңнаманы қолдаудағы Жаңа келісім дәстүріне берік негізделген «Әділ келісім» жеке ерекшелігін тануға жеткілікті айырмашылықтарға ие болды. Соғыстан кейін экономикалық дағдарыс қайта оралмады және «Әділ келісім» өркендеумен және оңтайлы болашақпен күресуге тиіс болды. «Әділ келісім» жақтастары депрессиялық тапшылық емес, молшылық тұрғысынан ойлады. Экономист Леон Кейзерлинг либералдық міндет экономикалық өсімді ынталандыру арқылы молшылықтың пайдасын қоғамға тарату екенін айтты. Ауыл шаруашылығы министрі Чарльз Ф. Браннан ауыл шаруашылығының молшылығының артықшылықтарын пайдалануды және қалалық-ауылдық демократиялық коалицияның дамуын ынталандыруды қалады. Алайда, Браннан жоспары Конгресстегі күшті консервативті оппозициямен және ауылдық наразылыққа сенбеген қалалық жұмысшылар мен шаруалардың иелерін біріктіруге қатысты оның шындықтан алыс сенімімен жеңіліске ұшырады. Корея соғысы әскери шығындарды елдің басымдығына айналдырды және «Әділ келісімнің» көп бөлігін тоқтатты, бірақ экономикалық өсімді ілгерілетуге көмектесті. Дегенмен, «Әділ келісімнің» кейбір прогрессивті саясаты Трумэннің билік кезінде заңмен кезең-кезеңімен қабылданып, Эйзенхауэр және Кеннеди әкімшіліктері кезінде де жалғасты, нәтижесінде Линдон Джонсонның «Ұлы қоғам» бағдарламасы аясында прогрессивті заңнаманың кең ауқымды толқыны пайда болды.

1945 жылғы ұсыныстар

1945 жылдың қыркүйегінде Трумэн Конгресске үндеу жасап, экономикалық даму және әлеуметтік әл-ауқат салаларындағы бірқатар ұсыныстарды қамтитын 21 тармақты ішкі заңнама бағдарламасын ұсынды. Трумэн Конгресске ұсынған шаралар:

Жұмыссыздыққа байланысты төлемдер жүйесінің қамтуын және жеткіліктілігін жақсарту. Ең төменгі жалақыны едәуір арттыру, сондай-ақ оның қолданылу аясын кеңейту. Тыныш экономикаға өту кезеңінде тұрмыстық шығындарды төмен ұстау үшін баға бақылауын сақтау және күшейту. Соғыс кезеңіндегі агенттіктерді және бақылауларды тарату бойынша заң жобаларын жасауға прагматикалық көзқарас, заңдық қиындықтарды ескере отырып. Толық жұмыспен қамтуды қамтамасыз ететін заңнама. Әділ жұмыспен қамту практикасы комитетін тұрақты етуді қамтамасыз ететін заңнама. Өнеркәсіп және кәсіподақтармен қарым-қатынасты сақтау. Демобилизацияланған әскери қызметшілерге жұмыс орындарын ұсыну үшін АҚШ Жұмыспен қамту қызметін кеңейту. Фермерлерге көмек көлемін арттыру. Ерікті түрде әскерге қатысуға қойылған шектеулерді алып тастау және қарулы күштерге көбірек еріктілерді қабылдауға мүмкіндік беру. Кең және толыққанды тұрғын үй заңнамасын қабылдау. Бір ғана федералдық зерттеу агенттігін құру. Салық жүйесін күрделі түрде қайта қарау. Артық мүлікті сатуға ынталандыру жасау. Шағын бизнесті қолдау деңгейін арттыру. Соғыс ардагерлеріне көрсетілетін федералдық көмекті жақсарту. Табиғи ресурстарды сақтау және дамыту жолымен қоғамдық жұмыстарды кеңейту. Соғыстан кейінгі қайта құруға ынталандыру жасау және "Ленд-Лиз" актері бойынша міндеттемелерді реттеу. Барлық федералдық үкімет қызметкерлері үшін – атқарушы, заң шығарушы және сот органдары үшін лайықты жалақы белгілеу. Американың соғыстан кейінгі артық тоннажының тағдырына қатысты белгісіздікті жою үшін кемелерді сатуға ынталандыру жасау. Ұлттың қорғаныс қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қажетті материалдардың қорын жинау және сақтауды қамтамасыз ететін заңнама. Соңында, Трумэн жақын арада Конгресске ұлттық денсаулық сақтау бағдарламасын ұсыну үшін баратынын, бұл бағдарламаның барлық американдықтарға тиісті медициналық көмек көрсетуге және ауру мен жазатайым оқиғалардың салдарынан туындайтын қаржылық шығындар мен қиындықтардан қорғауға бағытталғанын мәлімдеді.

Major improvements in the coverage and adequacy of the unemployment compensation system. Substantial increases in the minimum wage, together with broader coverage. The maintenance and extension of price controls to keep down the cost of living in the transition to a peacetime economy. A pragmatic approach towards drafting legislation eliminating wartime agencies and wartime controls, taking legal difficulties into account. Legislation to ensure full employment. Legislation to make the Fair Employment Practice Committee permanent. The maintenance of relations with both industry and unions. The extension of the United States Employment Service to provide jobs for demobilized military personnel. Increased aid to farmers. The removal of the restrictions on eligibility for voluntary enlistment and allowing the armed forces to enlist a greater number of volunteers. The enactment of broad and comprehensive housing legislation. The establishment of a single Federal research agency. A major revision of the taxation system. The encouragement of surplus property disposal. Greater levels of assistance to small businesses. Improvements in federal aid to war veterans. A major expansion of public works, conserving and building up natural resources. The encouragement of post war reconstruction and settling the obligations of the Lend Lease Act. The introduction of a decent pay scale for all Federal Government employees—executive, legislative, and judicial. The promotion of the sale of ships to remove the uncertainty regarding the disposal of America's large surplus tonnage following the end of hostilities. Legislation to bring about the acquisition and retention of stockpiles of materials necessary for meeting the defense needs of the nation. Finally, Truman announced that he would soon "communicate with the Congress recommending a national health program to provide adequate medical care for all Americans and to protect them from financial loss and hardships resulting from illness and accident."

Қарсылық және прогресс

"Әділ келісім" реформалары АҚШ-ты соғыс экономикасынан бейбіт экономикаға айналдыруға көмектесті. Соғыстан кейінгі қайта құру және "суық соғыс" жағдайында "Әділ келісім" президент Франклин Делано Рузвельттің "Жаңа саясатының" либералдық дәстүрін сақтап, дамытуға бағытталды. "Әділ келісім" консервативті республикашылар мен, негізінен оңтүстік штаттарының консервативті демократтарынан құралған коалицияның қарсылығына тап болды. Дегенмен, күшті қарсылыққа қарамастан, Трумэннің бағдарламасының бірқатар шаралары Конгресс қолдауына ие болды, мысалы, 1949 жылғы Ұлттық тұрғын үй заңына сәйкес республикашыл Роберт А. Тафт қолдаған қоғамдық тұрғын үйге субсидиялар, ол шұңғылдарды жоюға және алты жыл ішінде 810 000 аз қамтылғандарға арналған тұрғын үй құрылысын қаржыландыруға мүмкіндік берді. Трумэнге 1948 жылы Демократиялық Конгресс сайлануы да көмектесті. Эрик Лейф Дэвиннің сөзіне қарағанда, 1949-1950 жылдардағы Конгресс "1938 жылдан бергі ең либералды Конгресс болды және 1938 жылдан бастап Джонсонның 1960 жылдардың ортасындағы "Ұлы қоғам" бағдарламалары арасындағы кез келген Конгрестен көбірек "Жаңа саясат – Әділ келісім" заңдарын қабылдады". Бір зерттеуде көрсетілгендей, осы Конгресс Жер аударылғандар туралы заңды реформалады, ең төменгі жалақыны арттырды, аурухана салу бағдарламасын екі есеге ұлғайтты, Ұлттық ғылым қоры мен ауылдық телефон желісін құрды, бағаларға қолдау көрсетудегі 'сатылы жүйені' тоқтатты, топырақ қорғау бағдарламасын кеңейтті, мемлекеттік және жергілікті коммуналдық жобаларды жоспарлауға жаңа гранттар берді және Клейтон заңындағы ұзақ жылдар бойы сақталған бірігуге қатысты кемшілікті жойды. Трумэн өзінің "Әділ келісім" бағдарламасын толығымен іске асыра алмаса да, 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында әлеуметтік және экономикалық прогресске қол жеткізілді. Халық санағы туралы есептерде Трумэн әкімшілігі кезеңінде тұрғын үй, білім беру, өмір сүру деңгейі мен табыс бойынша жетістіктер американдық тарихта бұрын-соңды болмаған деңгейде екені расталды. Ең төменгі жалақы да артты, әлеуметтік қамсыздандыру төлемдері екі есеге ұлғайды, ал Трумэн әкімшілігінің соңында 8 миллион ветеран G.I. заңнамасының арқасында колледж бітірді, бұл заң ветерандардың бизнесіне, оқуына, біліміне және баспанасына субсидия берді. Табыс бағадан жылдам өсті, яғни өмір сүру деңгейі жеті жыл бұрынғыдан едәуір жоғары болды. Азаматтық құқықтар саласында да прогресс болды, федералды мемлекеттік қызмет пен қарулы күштердегі сегрегация жойылды және Азаматтық құқықтар жөніндегі комиссия құрылды. Бір тарихшының айтуынша, Трумэн "Линкольннан бері америкалық қоғамның азаматтық құқықтар мәселесіне деген санасын ояту үшін барлық президенттерден артық жұмыс істеді". Президент ретінде ол көптеген азаматтық құқықтарды қорғау бағдарламаларын ұсынды, бірақ олар оңтүстік демократтарының күшті қарсылығына тап болды. Оның барлық заң жобалары тоқтатылды. Алайда, ол қарулы күштердегі кемсітушілікті жою үшін президенттік жарлықтарға жүгінді және нәсілдік кемсітушілікке ұшыраған компанияларға мемлекеттік келісімшарттардан бас тартты. Ол сондай-ақ афроамерикалықтарды федералдық лауазымдарға тағайындады. 1949 жылғы Тұрғын үй заңының кемсітушілікке жол бермеу ережелерінен басқа, Трумэн азаматтық құқықтар саласындағы жетістіктерге атқарушылық жарлықтар немесе федералды соттар арқылы ғана қол жеткізе алды. Вонның пікірінше, Трумэн Конгреске азаматтық құқықтар туралы заңдарды қабылдауға үнемі шақыру арқылы сегрегация мен кемсітушілікті ұзақ жылдар бойы қабылдауды тоқтатып, интеграцияны моральдық принцип ретінде орнатуға көмектесті.

The Fair Deal reforms helped to transform the United States from a wartime economy to a peacetime economy. In the context of postwar reconstruction and the Cold War, the Fair Deal sought to preserve and extend the liberal tradition of President Franklin Delano Roosevelt's New Deal. The Fair Deal faced opposition by a coalition of conservative Republicans and predominantly southern conservative Democrats. However, despite strong opposition, there were elements of Truman's agenda that did win congressional approval, such as the public housing subsidies cosponsored by Republican Robert A. Taft under the 1949 National Housing Act, which funded slum clearance and the construction of 810,000 units of low income housing over a period of six years. Truman was also helped by the election of a Democratic Congress in 1948. According to Eric Leif Davin, the 1949–50 Congress 'was the most liberal Congress since 1938 and produced more "New Deal Fair Deal" legislation than any Congress between 1938 and Johnson's Great Society of the mid 1960s." As noted by one study

This was the Congress that reformed the Displaced Persons Act, increased the minimum wage, doubled the hospital construction program, authorized the National Science Foundation and the rural telephone program, suspended the 'sliding scale' on price supports, extended the soil conservation program, provided new grants for planning state and local public works and plugged the long standing merger loophole in the Clayton Act Moreover, as protector, as defender, wielder of the veto against encroachments on the liberal preserve, Truman left a record of considerable success – an aspect of the Fair Deal not to be discounted. Although Truman was unable to implement his Fair Deal program in its entirety, a great deal of social and economic progress took place in the late forties and early fifties. A census report confirmed that gains in housing, education, living standards, and income under the Truman administration were unparalleled in American history. The minimum wage had also been increased while Social Security benefits had been doubled, and eight million veterans had attended college by the end of the Truman administration as a result of the G. I. Bill, which subsidized the businesses, training, education, and housing of millions of returning veterans. Incomes had risen faster than prices, which meant that real living standards were considerably higher than seven years earlier. Progress had also been made in civil rights, with the desegregation of both the federal civil Service and the armed forces and the creation of the Commission on Civil Rights. In fact, according to one historian, Truman had "done more than any President since Lincoln to awaken American conscience to the issues of civil rights". As President, he put forward many civil rights programs but they were met with a lot of resistance by southern Democrats. All his legislative proposals were blocked. However, he used presidential executive orders to end discrimination in the armed forces and denied government contracts to firms with racially discriminatory practices. He also named African Americans to federal posts. Except for nondiscrimination provisions of the Housing Act of 1949, Truman had to be content with civil rights' gains achieved by executive order or through the federal courts. Vaughan argues that by continuing appeals to Congress for civil rights legislation, Truman helped reverse the long acceptance of segregation and discrimination by establishing integration as a moral principle.

Қауіпсіздік

Трумэн басқаруы кезінде әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіне көптеген түзетулер енгізілді, бірақ оның маңызды мақсаттарының бірі – әлеуметтік қамсыздандыруды 25 миллион америкалыққа кеңейту жоспары іске аспады. Дегенмен, 10 миллион адам әлеуметтік қамсыздандыруға қол жеткізді. 1946 жылы Федералды теміржол мүгедектігіне қатысты сақтандыру бағдарламасы қабылданды. 1950 жылы Әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға толық және тұрақты мүгедектерге мемлекеттік жәрдемақының жаңа түрін енгізу үшін өзгерістер қосылды. 1950 жыл ішінде әлеуметтік қамсыздандыруға байланысты трижырдан астам маңызды өзгеріс жасалды. Міндетті сақтандыру Порто-Рико және Виргин аралдарының тұрғындарына, федералды зейнетақымен қамтылмаған федералды қызметкерлерге, үй шаруашылығы қызметкерлеріне, көптеген жеке кәсіпкерлерге және ауыл шаруашылығы жұмысшыларына таратылды. Мемлекеттік және жергілікті органдардың қызметкерлеріне жүйеге қосылу мүмкіндігі берілді. Асыраушыларға берілетін жәрдемақылар арттырылды және кеңейтілді, ал әлеуметтік қамсыздандыру жәрдемақысы қазіргі алушылар үшін 77,5%-ға ұлғайтылды. Сондай-ақ, жәрдемақылардың прогрессивтілігін арттыруға бағытталған өзгерістер енгізілді. Тағы бір түзету 1940 жылдың қыркүйегі мен 1947 жылдың шілдесі аралығында әскери қызмет атқарғандарға барлық әлеуметтік қамсыздандыру жәрдемақыларына еңбекақысы есептелуіне мүмкіндік берді. Мұқтаж азаматтарға, толық және тұрақты мүгедектерге, сондай-ақ аналар мен балаларға көмек көрсету үшін штаттарға берілетін гранттар кеңейтілді және ұлғайтылды. Қоныс аударушылар туралы заң нацистік режимнің қуғын-сүргініне ұшыраған адамдарды қабылдады. 1946 жылы Федералды жұмыссыздық салығы туралы заңға түзетулер енгізіліп, жұмыссыздық сақтандыру бағдарламасы бойынша жарна төлеген штаттарға осы жарналардың бір бөлігін немесе барлығын мүгедектік жәрдемақысын төлеуге рұқсат берілді. 1946 жылы Әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға түзетулер енгізіліп, Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің әскери қызметтен босатылғаннан кейін үш жыл ішінде қайтыс болған жақындарына жәрдемақы беру қарастырылды. Түзетулерге сәйкес, Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері, олар әлеуметтік қамсыздандыру бойынша қажетті еңбек стажын толықтырмаған жағдайда да, асыраушыларды сақтандыру мақсатында толық сақтандырылған деп есептелді. 1950 жылы Навахо және Хопи тайпаларын оңалту туралы заң қабылданды, онда мемлекеттік жәрдемақы төлемдеріне федералды үлестің ұлғаюына қатысты ережелер де болды. Бұл өзгерістер әлеуметтік қамсыздандыруды егде жастағы америкалықтарға кеңейтіп, ең төменгі жалақы мөлшерін көтерді. Бұл жәрдемақылар орта және жұмысшы табының өкілдеріне қызығушылық тудырды. Ауыл шаруашылығы және үй шаруашылығы қызметкерлері, сондай-ақ ауыл шаруашылығымен айналыспайтын жеке кәсіпкерлер алғаш рет Әлеуметтік қамсыздандырудың қарттық зейнетақы бағдарламасына енгізілді. Осы өзгерістердің нәтижесінде тағы 10,5 миллион америкалық әлеуметтік қамсыздандырумен қамтылды. Бір тарихшының пікірінше, 1950 жылғы заң "1935 жылғы бастапқы заңмен шамалас маңызға ие болды". Жұмыссыздыққа байланысты қамсыздандыру жүйесі кеңейтілді. 1952 жылы әлеуметтік қамсыздандыру жәрдемақысын 12,5%-ға арттыру туралы заң қабылданды.

Under Truman, many adjustments were made to the social welfare system, although one of his key aims, to extend Social Security coverage to 25 million Americans, was never accomplished. Despite this, 10 million received Social Security coverage. The Federal Railroad Disability Insurance program was enacted (1946). The Social Security Act was amended (1950) to provide a new category of state aid to the totally and permanently disabled. Throughout 1950, more than thirty major changes were made to Social Security. Compulsory coverage was extended to residents of Puerto Rico and the Virgin Islands, federal employees not covered by federal pensions, domestic servants, most self employed workers, and agricultural workers. State and local government workers were provided with the option of joining the system. Survivor's benefits were increased and expanded, and Social Security benefits were increased significantly for current beneficiaries by 77.5%. Changes were also made to increase the progressivity of benefits. Another amendment granted wage credits toward all Social Security benefits for military service performed between September 1940 and July 1947. Grants to states for public assistance to needy individuals, those who were totally and permanently disabled, and also to maternal and child welfare services, were broadened and increased. The Displaced Persons Act admitted individuals who were victims of persecution by the Nazi government. The Federal Unemployment Tax Act (FUTA) was amended in 1946 to permit states where employees made contributions under the unemployment insurance program to use some or all of these contributions for the payment of disability benefits. The Social Security Act was amended in 1946 to provide survivor benefits to the dependents of World War II veterans who died within three years of having been discharged from the military. The amendments considered veterans of the Second World War to be fully insured under Social Security for purposes of survivor benefits, even if they had not completed the required number of quarters of covered employment under Social Security. An act for the rehabilitation of the Navajo and Hopi tribes of Indians was approved (1950), which included a provision to increase the Federal participation in public assistance payments. extended the coverage of Social Security to elderly Americans, and raised the minimum wage. These benefits appealed to both middle class and working class Americans. Farm and domestic employees and nonfarm self employed persons came to be covered for first time under the Social Security Old Age Insurance pension program. As a result of these changes, an additional 10.5 million Americans were covered by Social Security. According to one historian the 1950 act "was almost as significant as the original 1935 legislation." Unemployment coverage was extended. A bill was passed (1952) which raised Social Security benefits by 12.5%.

Еңбек

"Әділ сауданың" басты бөлігі – "Тафт-Хартли" заңын жоюға қатысты қабылданбады. Плотке атап көрсеткендей, "1950-ші жылдардың басында Тафт-Хартли заңын жою демократиялық платформаның символдық мәлімдемесі ғана болды". Жаңа әділ еңбек стандарттары заңы бойынша сағаттық ең төменгі жалақы 75 цент белгіленді. 1946 жылғы Жұмыспен қамту заңы федералды үкіметке "жұмыс орындарын, өндірісті және сатып алу мүмкіндіктерін арттыру" үшін барлық қолдағы құралдарды пайдалануды міндеттеді. Заң сондай-ақ "осындай экономикалық жоспарлаудың негізгі құрылымын – Президентке тікелей бағынышты Экономикалық кеңесшілер кеңесі мен Конгресстегі Экономикалық есеп жөніндегі бірлескен комитетін" құрды. Жұмыспен қамту заңы қабылдалынынан кейін екі онжылдық ішінде Федералдық резерв органдары мен басшылықтың шаралары 1948–49, 1953–54, 1957–58 және 1960–61 жылдардағы төрт рецессияны тоқтатты. Бағалардың өсуін тежеу үшін Экономикалық тұрақтандыру басқармасы қайта құрылды (1946). Федералдық қызметкерлердің жалақысы туралы заң (1946) 1923 жылғы сыныптау заңына сәйкес көптеген мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын 14%-ға арттырды. 1949 жылғы "Әділ еңбек стандарттарына енгізілген түзетулер" "жұмысшылардың денсаулығын, тиімділігін және жалпы әл-ауқатын қамтамасыз етуге" бағытталған бірнеше ережелерді енгізді. 1949 жылғы Федералдық қызметкерлердің өтемақысы туралы заңға енгізілген түзетулер жәрдемақыны ұлғайтып, заңның қолданылу аясын кеңейтті. Вагнер-Пейзер заңы Пуэрто-Рико және Виргин аралдарына таратылды. Конгресс аз қамтылғандарға салық жеңілдіктерін бекітті. Кен қауіпсіздігі бойынша алғашқы федералдық ережелерді бекітуге Конгресс рұқсат берді (1947). 1952 жылғы Федералдық көмір шахталарының қауіпсіздігі заңы белгілі бір жер асты көмір шахталарында жыл сайынғы тексерулерді қарастырды және Бюроға шектеулі өкілеттіктер берді, оның ішінде бұзушылық туралы хабарламалар мен шұғыл қауіп-қатер бұйрықтарын беруге. Заң сондай-ақ инспекторларға шахтаға кіруге рұқсат бермеген немесе бұйрықтарды орындамаған шахта операторларына қарсы азаматтық айыптар салуға рұқсат берді, бірақ қауіпсіздік ережелерін бұзған жағдайда ақшалай айыптар қарастырылмады. Федералдық ең төменгі жалақыға жататын қызметкерлердің саны артты. 1948 жылғы Сот жүйесі және сот процедурасы заңы жұмыс берушілерге сотқа шақырылған тұрақты қызметкерлерді қорқытуға, жұмыстан босатуға, босатумен қорқытуға немесе мәжбүрлеуге тыйым салады. Бұрынғы Теміржол еңбек заңына 1951 жылдың 10 қаңтарында күшіне енген заңмен "заңмен қамтылған тасымалдаушылар мен қызметкерлерге одақтық дүкен үшін ұжымдық келісімдер жасауға және одақтық жарналарды есептен шығаруға рұқсат беру" мақсатында түзетулер енгізілді. Бір зерттеуде көрсетілгендей, 1951 жылдың 10 қаңтарында қабылданған заң "теңізшілердің жазбаша келісімімен, олардың және олардың отбасылары үшін медициналық және ауруханалық көмек, зейнеткерлік немесе жәбірленушілерге зейнетақы, өмірді сақтандыру, жұмыссыздық жәрдемақысы және ауру немесе мүгедектік жәрдемақысын төлеу үшін сенімгерлікпен ұстауға рұқсат берді".

A centerpiece of the Fair Deal—the repeal of the Taft–Hartley Act—failed to pass. As Plotke notes, "By the early 1950s repeal of Taft–Hartley was only a symbolic Democratic platform statement." A new Fair Labor Standards Act established a 75 cent an hour minimum wage. The Employment Act of 1946 created a clear legal obligation on the part of the federal government to use all practical means 'to promote maximum employment, production, and purchasing power.' The Act also established "the basic core of machinery for such economic planning – the Council of Economic Advisers working directly for the President, and the joint Committee on the Economic report in Congress." Under the Employment Act, within two decades following its passage, swift measures taken by the Federal Reserve authorities and by the administration in charge held in check four recessions, those of 1948–49, 1953–54, 1957–58, and 1960–61. The Office of Economic Stabilization was re established (1946) in an effort to control rising prices. The Federal Employees Pay Act (1946) brought about a 14% increase in the base pay of most Government workers whose positions were subjected to the Classification Act of 1923. The Fair Labor Standards Amendments of 1949 introduced various provisions designed to "assure the health, efficiency and general well being of workers." The Federal Employees' Compensation Act Amendments of 1949 broadened the coverage of the act while increasing benefits. The Wagner Peyser Act was extended to Puerto Rico and the Virgin Islands. Moderate tax relief for low income earners was passed by Congress. The first code of federal regulations for mine safety was authorized by Congress (1947). The Federal Coal Mine Safety Act of 1952 provided for annual inspections in certain underground coal mines, and provided the Bureau with limited enforcement authority, including the power to issue violation notices and imminent danger withdrawal orders. The Act also authorized the assessment of civil penalties against mine operators for refusing to give inspectors access to mine property or for noncompliance with withdrawal orders, although no provision was made for monetary penalties for noncompliance with the safety provisions. The number of employees covered by the federal minimum wage was increased. The Judiciary and Judicial Procedure Act of 1948 prohibited employers from intimidating, discharging, threatening to discharge, or coercing permanent employees for serving jury duty. A previous Railway Labour Act was amended by a law effective January the 10th 1951, "to permit carriers and employees covered by the act to bargain collectively for a union shop and check off of union dues." A law of January the 10th 1951, as noted by one study, "authorized deductions pursuant to the written consent of seamen, to be held in trust for the establishment of benefits for the sole use of seamen or their families for the purpose of providing medical and hospital care, retirement or survivors' pensions, life insurance, unemployment benefits, and sickness or disability benefits."

Білім

Дональдсон атап өткендей, білім беруге ірі көлемде федералдық көмек беру жөніндегі маңызды ұсыныс "көбінесе жеке мектептерге көмек көрсету керек пе, жоқ па деген мәселе бойынша жылдам тоқтап қалды". Ұлттық мектептегі түскі ас және сүт заңы (1946) АҚШ-та мектептегі түскі ас бағдарламаларын құрды, мақсаты – "ұлттың балаларының денсаулығы мен әл-ауқатын сақтау және ауыл шаруашылығы өнімдерін тұтынуға ынталандыру". Бұл заң жеке және мемлекеттік мектептерде коммерциялық емес сүт пен түскі ас үшін тауарлық үлестірімдер мен федералдық гранттарды енгізді. Бағдарлама ауылдық округтердегі консервативті конгрессмендердің күшті қолдауын алды. Джордж Барден заңы (1946) кәсіптік білім беруге федералдық қолдауды кеңейтті. Фулбрайт бағдарламасы құрылды (1946), ол "дипломдық студенттер, оқытушылар мен ғалымдардың алмасуы үшін әлемдегі ең ірі және ең беделді білім беру бағдарламаларының біріне" айналды. Ұлттық ғылым қоры ғылымдағы білім беру мен зерттеулерді қолдау үшін құрылды. Мектеп салу заңы (Жалпы заң 815) "федералдық қызметпен ауыртпалық көрген мектеп округтеріндегі өте қажетті мектеп құрылысын салуды" көздейтін 3 жылдық бағдарламаға рұқсат берді. Федералдық ықпал еткен аймақтарға көмек бағдарламасы (1950) "федералдық қызметкерлердің көп саны және салықтан босатылған федералдық мүлік мемлекеттік мектептерге оқуға түсудің айтарлықтай өсуіне немесе жергілікті мүлік салығынан түсетін кірістердің айтарлықтай төмендеуіне себеп болатын" мектеп округтеріне федералдық көмек беруге рұқсат берді. Корея соғысы басталғаннан кейін ағымдағы шығындарға және соғыс уақытындағы қызмет орталықтарына айналған, сондай-ақ әскери қызметкерлер мен олардың отбасыларының келуінен қиын жағдайға түскен округтердегі қосымша мектептерді салуға көмек көрсетілді. P. L. 81 815 (1950) бойынша мектеп салуға 96,5 миллион доллар бөлінді. P. L. 81 874 (1950) бойынша мектептің жұмыс істеу шығындарына 23 миллион доллар бөлінді. Бұл 800 000 тұрғын үй бірлігіне федералдық қаражатты бөлуге әкелді. Федералдық тұрғын үй және жалға беру заңы (1947) қалаларда жаңа жалға берілетін тұрғын үйлерді салуға ынталандыру үшін қабылданды. Тұрғын үй және жалға беру заңы (1949) федералдық жалға беру бақылау билігін кеңейтті. Ауылдық шаруашылықты дамыту басқармасы (1946) ауылдық жердегі өздігінен көмектесу топтарына көмек көрсету үшін, сондай-ақ ауылдық үйлерді жөндеу және салу үшін гранттар мен несиелер беру үшін құрылды. Ауылдық жердегі тұрғын үйлерге көбірек қаражат бөлінді. Федералдық тұрғын үй басқармасының ипотекалық сақтандыру бағдарламалары кеңейтілді, шектеулі техникалық зерттеулер бағдарламасына рұқсат берілді және тұрғын үйге тікелей инвестициялар бойынша ең төменгі кірісті кепілдендіретін жаңа бағдарлама құрылды. 1950 жылғы Тұрғын үй заңы жеке тұрғын үйді қаржыландыруға мүмкіндігі жоқ Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлеріне тікелей несие беру бағдарламасын жүзеге асыру арқылы ардагерлердің несие кепілдіктерінің мүмкіндіктерін кеңейтті және жақсартты. Заң жобасында кооперативтік тұрғын үй жобалары үшін ипотекалық сақтандыру бағдарламасы, техникалық көмек бағдарламасы және төмен бағамен жаңа ауылдық тұрғын үйлер үшін ипотекалық сақтандырудың жаңа бағдарламасы да бекітілді. Тұрғын үй және тұрғын үйді қаржыландыру агенттігі (1947) федералдық үкіметтің ауыл шаруашылығынан басқа тұрғын үй функцияларын үйлестіруге уәде берді. Қалаларды тазалау және жаңарту үшін қаражат бөлінді.

As Donaldson notes, the major proposal for large scale federal aid to education "died quickly, mostly over whether aid should be given to private schools." The National School Lunch and Milk Act (1946) established school lunch programs across the United States, with the purpose of safeguarding "the health and well being of the nation's children and to encourage the consumption of agricultural abundance". This legislation introduced the provision of commodity donations and federal grants for non profit milk and lunches in private and public schools. The program had the strong support of conservative Congressmen from rural districts. The George Barden Act (1946) expanded federal support for vocational education. The Fulbright Program was established (1946), becoming one of the "world's largest and most respected cooperative educational programs for the interchange of graduate students, teachers, and scholars." The National Science Foundation was established to support education and research in science. The School Construction Act (Public Law 815) authorized a 3 year program "calling for the construction of critically needed school facilities in those school districts overburdened by Federal activities." The Federal Impacted Areas Aid Program (1950) authorized federal aid to school districts in which "large numbers of federal employees and tax exempt federal property create either a substantial increase in public school enrollments or a significant reduction in local property tax revenues." Following the outbreak of the Korean War aid was provided for current expenses and for the construction of additional school facilities in districts which had become centers of wartime activity and were overwhelmed by the arrival of military personnel and their families. $96.5 million was appropriated for school construction under P. L. 81 815 (1950). $23 million was appropriated for school operating expenses under P. L. 81 874 (1950). This led to the allocation of federal funds to go towards 800,000 units of public housing. The Federal Housing and Rent Act (1947) was passed to encourage the construction of new rental housing in cities. The Housing and Rent Act (1949) extended federal rent control authority. The Farmers Home Administration was established (1946) to assist self help rural housing groups as well as to make grants and loans for the repair and construction of rural homes. More money was provided for farm housing. The Federal Housing Administration's mortgage insurance programs were liberalized, authorizing a program of limited technical research and setting up a new program for guaranteeing a minimum yield on direct investments in housing. The Housing Act of 1950 enlarged and liberalized the loan guarantee privileges of Second World War veterans by administering a direct loan program for those veterans who were unable to acquire private home financing. The legislation also authorized a program of mortgage insurance for co operative housing projects, a program of technical aid, and a new program of mortgage insurance for low priced new rural housing. The Housing and Home Finance Agency was established (1947), promising co ordination of the principal nonfarm housing functions of the federal government. Funds were provided for slum clearance and urban renewal.

Ардагерлер

Ардагерлерге берілетін жәрдемақылар дау тудырмады және сол жақтан да, оң жақтан да қолдау тапты. Ардагерлер ережелеріне (1945) түзетулер енгізілді, олар қызмет барысында туындаған белгілі бір денсаулық проблемалары бар ардагерлерге зейнетақы мөлшерін арттыруды қамтамасыз етті, әдетте, 1924 жылғы Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері туралы заңға сәйкес осындай денсаулық проблемалары үшін төленетін мөлшерлермен салыстырылатын деңгейде.

Ауыл шаруашылығы

Дин "Адилетті келісім" бастамасы, Ауыл шаруашылығы министрі Бреннан ұсынған "Бреннан жоспары" Конгресте сәтсіз аяқталғанын көрсетеді, себебі Трумэн оны Конгреске ұсынуды тым кешіктірді, бастамашылықты жоғалтты және шаруашылық заңнамасының жетекшілерімен кеңеспеді. 1949 жылы жеке Андерсон заңына қол қойылды, ол 1948 жылғы республикашылдар ұсынған Ауыл шаруашылығы заңына, министр Бреннанның жоспарына қарағанда көбірек ұқсады. Жабайы табиғат ресурстарын қорғау үшін (1946) Жабайы табиғатты қорғау заңы қабылданды. 1948 жылы "Фермерлер тауарлық несие корпорациясы туралы" жарғылық заң шаруалардың табысын және бағасын тұрақтандырып, қолдап, қорғады, жеткілікті өнімді сақтауға көмектесті және тауарлардың реттелген таралуын жеңілдетті. Заң сондай-ақ, Бағаны қолдау операциялары арқылы Тауарлық несие корпорациясы (ТНҚ) сатып алған белгілі бір тауарларды, кедей американдықтарға көмек көрсететін жергілікті әлеуметтік қорларға, Үндістер істері бюросына және мектептегі түскі ас бағдарламаларына таратуға мүмкіндік берді. Бұдан өзге, ТНҚ-ға "бағалық қолдаумен алынған азық-түліктерді өңдеу, қаптау және тасымалдау шығындарын төлеуге құқық берілді, осылай алушылар оларды толығырақ пайдалана алатын болады". Апаттық несие заңы (1949) табиғи апаттардан ауыр егін шығынына ұшыраған шаруаларға арнайы, төмен пайыздық несие алуға мүмкіндік берді. Ауылдық телефон желілерін кеңейту және жақсарту үшін несие бағдарламасы бекітілді (1949). РЭА және топырақ қорғау бағдарламалары кеңейтілді.

Федералды рекультивация және электр энергиясын өндіру жобалары

Трумэннің «Әділ келісім» қалпына келтіру бағдарламасы федералды өндірілген электр қуатын кеңейтілген мемлекеттік таратуды көздеді және федералды су жобаларынан жерді суаруға болатын көлемге шектеулерді жақтады. Жекеменшік электр компанияларының лоббилеу әрекеттері мемлекеттік коммуналдық қызметтердің таралуына кедергі келтірді. Саяси қысым және Бюджет бюросымен және Армия инженерлік корпусымен туындаған қақтығыстар Қайта қалпына келтіру бюросына артық жер туралы заңды күшіне енгізуге тосқауыл қойды. Ауылдық жерлерді электрлендіру және мемлекеттік қуат көлемі артты. Жаңа табиғатты қорғау жобалары бастамаға алынды. Гидроэлектр станцияларына қаражат бөлінді. Кейбір қаржы мемлекеттік жұмыстарға жұмсалды. Теннесси өңірінің басқармасына және Ауылдық электрлендіру басқармасына бөлген қаражат артты (1950). Батыстағы Қайта қалпына келтіру бюросының гидроэлектр, суды бақылау және суару жобаларына қаржыландыру көбейтілді.