Мейірімді консерватизм: Американдық саяси философия
Compassionate conservatism
Мәрмірек консерватизм – АҚШ саяси философиясы. Әлеуметтік әл-ауқатты арттыру, кедейлікті жеңу үшін нарық пен қайырымдылық ұйымдарын қолданады. Буш президенттігі кезінде танымал болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саяси философия
American political philosophy
Қайырымды консерватизм – қоғамның жалпы әл-ауқатын жақсарту үшін консервативті тәсілдер мен ұғымдарды пайдалануға баса назар аударатын американдық саяси философия. Бұл философия мүңкісіздерге көмектесу және еркін нарық арқылы кедейлікті жеңуге бағытталған саясатты іске асыруды қолдайды, сондай-ақ үкімет, қайырымдылық ұйымдары және діни ұйымдар арасындағы үшжақты қарым-қатынасты көздейді. Бұл термин 2001-2009 жылдар аралығында АҚШ президенті Джордж Буштың басшылығы кезінде кеңінен қолданысқа енді. Ол бұл терминді өзінің жеке көзқарастарын сипаттау үшін және әкімшілігінің бағдарламасы мен саясатының бір бөлігін бейнелеу үшін жиі пайдаланды. Бұл терминнің авторы американдық тарихшы және саясаткер Даг Уид болып саналады, ол 1979 жылы сөйлеген сөзіне осы атауды берген. Оның бастаулары көбінесе қабылданған экономикалық принциптерге негізделгенімен, оның кейбір қолданыстары әкесілдік ретінде сынға ұшырады. Бұл терминді Ұлыбританияның бұрынғы премьер-министрі Дэвид Кэмерон және Жаңа Зеландияның бұрынғы премьер-министрі Джон Ки де қолданды. "Қайырымды консерватизм" термині христиан демократиялық саяси партияларға қатысты қолданылған. Дегенмен, христиан демократтары экономикаға араласуды күштірек қолдайды.
Compassionate conservatism is an American political philosophy that stresses using conservative techniques and concepts in order to improve the general welfare of society. The philosophy supports the implementation of policies designed to help the disadvantaged and alleviate poverty through the free market, envisaging a triangular relationship between government, charities and faith based organizations. The term entered mainstream parlance between 2001 and 2009, during the administration of US President George W. Bush. He used the term often to describe his personal views and embody some parts of his administration's agenda and policy approach. The term itself is often credited to the American historian and politician Doug Wead, who used it as the title of a speech in 1979. Although its origins lie mostly in accepted economic principles, some applications of it have been criticized as paternalism. The term has been used in the United Kingdom by former Prime Minister David Cameron, and in New Zealand by former Prime Minister John Key. The term "compassionate conservatism" has been applied to the Christian democratic political parties. However, Christian democrats are far more supportive of interventionism in the economy.
Қабылдау және сын
2015 жылы «New Yorker» журналында жазған Николас Леманн Джордж Буштың 2000 жылғы сайлау кампаниясында өзін «мұқтаж консерватор» деп сипаттауы «өте епті болды. Либералдар оны «Мен соншалықты консервативті емеспін» деп түсінді, ал консерваторлар «Мен терең дінге сенемін» деп естіді. Бұл оның жеке басы туралы, бағдарламалық мақсаттары емес» деді. 1999 жылдың шілдесінде Демократиялық көшбасшылық кеңесінде сөйлеген сөзінде, сол кездегі президент Билл Клинтон Буштың өзін «мұқтаж консерватор» деп сипаттауын сынап: «Бұл «мұқтаж консерваторлық» керемет естіледі, білесіз бе? Өте тартымды. Мен оның мағынасын анықтауға тырыстым, шынымен де тырыстым. Менің түсінігімше, мағынасы мынадай: «Мен сізді жақсы көремін. Иә, жақсы көремін. Пациенттердің құқықтары туралы заңға қол қоюды, қару-жарақ сатудағы заңдық бұзушылықтарды жоюды, артық табысты ысырап етпеуді, әлеуметтік қамсыздандыру мен медициналық сақтандыруды келесі ұрпаққа сақтауды қалаймын. Мінеки, жалақыны көтеруді қалаймын. Бәрін істегім келеді. Бірақ, істей алмаймын, және бұған қатты өкінемін». Сол сияқты, 2005 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияның премьер-министрі Тони Блэр Парламентте сөйлеген сөзінде: «Мұқтаж консервативтік пен консервативтік арасындағы жалғыз айырмашылық – мұқтаж консервативтік жағдайда сізге көмектеспейміз деп айтады, бірақ оған қатты өкінеді» деді. Джордж Бушты сынағандар «мұқтаж консервативтік» фразасын жай ғана әдемілеу сөздер деп, орташа сайлаушыларға консервативтік идеологияны жағымды ету үшін қолданылған бос сөздер деп бағалады. Либерал сарапшы Джо Конасон Буштың салықты төмендету саясатын атап өтіп, 2003 жылы: «Соңғы кезде «мұқтаж консерватор» болу, қатал, ашкөз, ескіше консерватор болудан ешқандай айырмасы жоқ сияқты» деп жазды. Сол жақтағылар оны Американың әлеуметтік қорғау жүйесін үкіметтен алып, христиан шіркеулеріне беру әрекеті деп қарастырды. «Либералдар «мұқтаж консервативтік» фразасын екі жүзділікпен айтылған сөз деп есептесе, қателік жасайды», - деп жазды Колорадо университетінің дін профессоры Айра Чернус. «Дұрысы, бұл – «сенімге негізделген бастамалар» арқылы шіркеулерге салық ақшасын берудің күрделі схемасы». Нобель сыйлығының лауреаты, кейнсиандық экономист және блогер Пол Кругман оны діни оңшылдарға «сигнал» деп атады, Марвин Оласкидің «Америкалық жанашырлықтың трагедиясы» кітабына сілтеме жасап, кедейлердің өздеріне көмектесуі керек екенін, ал кедейліктің кінәсі қоғамда емес, кедейлер мен әлеуметтік жұмыскерлерде екенін айтты. Кругман Дигбидің оңшыл жанашырлық «қайырымдылықтың» берушінің алушының өмірін тексеруге және оған нұсқау беруге құқылы екенін ескеретіні туралы талдамын қолдайды, тіпті ең кішкентай көмек болса да. Керісінше, бұл фраза оң жақтан да сынға ұшырады. Джон Д. Дилюлио, 1999 жылдың мамырында Индианаполисте сөйлеген Буштың «Үміт міндеті» атты сөзі, «оның партиясының оң қанатынан теріс пікір алды. Көптеген консервативті белсенділер орталыққа қарай бұрылған «мұқтаж консерваторлықты» жек көреді. Басқалары оны қолдады, бірақ тек риторикалық Трояндық жылқы ретінде. Егер «мұқтаж консерватор» шын мәнінде діни киіммен жасырылған үкіметті қысқартушы либертариан болса, онда жақсы. Бірақ, егер Буш Гор сияқты, еріктілік жеткіліксіз немесе Рейган сынаған үкіметтің өзі басты проблема екендігі туралы идеяны «жойқын» деп қабылдамау туралы айтқан болса, онда көптеген консервативті республикашылар оған төтеп бермейді». Герман Кейн «мұқтаж консервативтік» идеясын Буш әкімшілігінің мемлекеттік шығындарды арттыруына алып келгені үшін сынады, ол «консервативті сайлаушылар мен олардың ондаған жылдар бойы белсенділік танытқандарына» және «партияның консервативті базасын алшақтатты» деп атап өтті, Буштың Medicare рецепті бойынша дәрі-дәрмектерге жәрдемдесу сияқты саясаты Medicare бағдарламасының көлемін шамамен 500 миллиард долларға ұлғайтты. 2006 жылы консервативті комментатор Джона Голдберг Джордж Буш жүзеге асырған мұқтаж консервативтік теориялық тұжырымдамадан айтарлықтай ерекшеленеді деп жазды: «Соңғы бес жылда «National Review» журналында көптеген авторлар атап өткендей, консервативтердің көпшілігі мұқтаж консервативтік дегенді ешқашан түсінген емес, бұл ыңғайлы маркетингтік ұраннан басқа ештеңе емес, сайлаушыларды тарту үшін қолданылған». Тіпті Буш командасының мүшелері де мойындарлықтай, «пердеден тыс ештеңе жоқ». Сол сияқты, консервативті комментатор Фред Барнс: «Буш өзін оң көзқарастың күшті күшімен жақсы белгілеген консерватор ретінде таныстырды. Дәл осылай айтқанда, ол үкіметтің үлкен рөлін жақтаушы консерватор».
Nicholas Lemann, writing in New Yorker magazine in 2015, wrote that George W. Bush's "description of himself, in the 2000 campaign, as a 'compassionate conservative' was brilliantly vague—liberals heard it as 'I'm not all that conservative,' and conservatives heard it as 'I'm deeply religious.' It was about him as a person, not a program." In a July 1999 speech to the Democratic Leadership Council, then President Bill Clinton criticized Bush's "compassionate conservative" self description, saying: "This 'compassionate conservatism' has a great ring to it, you know? It sounds so good. And I've really worked hard to try to figure out what it means I made an honest effort, and near as I can tell, here's what it means: It means, 'I like you. I do. And I would like to be for the patients' bill of rights and I'd like to be for closing the gun show loophole, and I'd like not to squander the surplus and, you know, save Social Security and Medicare for the next generation. I'd like to raise the minimum wage. I'd like to do these things. But I just can't, and I feel terrible about it. Similarly, in December 2005, then British Prime Minister Tony Blair, speaking in the House of Commons, said: "the only difference between compassionate conservatism and conservatism is that under compassionate conservatism they tell you they're not going to help you but they're really sorry about it." Some critics of George W. Bush criticized the phrase "compassionate conservatism" as simply sugarcoating, an empty phrase to make traditional conservatism sound more appealing to moderate voters. Liberal commentator Joe Conason, noting Bush's policy of tax cuts, wrote in 2003 that "so far, being a 'compassionate conservative' appears to mean nothing very different from being a hardhearted, stingy, old fashioned conservative." Others on the left have viewed it as an effort to remove America's social safety net out of the hands of the government and give it to Christian churches. "Liberals make a big mistake if they dismiss 'compassionate conservatism' as just a hypocritical catch phrase", wrote University of Colorado religion professor Ira Chernus. "For the right, it is a serious scheme to give tax dollars to churches through so called 'faith based initiatives. Nobel Prize–winning Keynesian economist and columnist Paul Krugman has called it a "dog whistle" to the religious right, referencing Marvin Olasky's The Tragedy of American Compassion, who believed the poor must help themselves and that poverty was the fault not of society but of the poor and of social workers. Krugman endorses Digby's analysis that right wing compassionate 'charity' assumes that the giver has the right to investigate and dictate the life of the receiver, even for the smallest charity. Conversely, the phrase has also been attacked from the right. John J. DiIulio, Jr. wrote that Bush's "Duty of Hope" speech, delivered in Indianapolis in May 1999, drew a "negative reaction from his party's right wings. Many Republican conservative activists hated the center hugging 'compassionate conservative.' Others favored it, but only as a rhetorical Trojan Horse. If a 'compassionate conservative' was actually a government shrinking libertarian in religious drag, then fine. But, if Bush really meant what he said, Gore like, about volunteerism not being enough or about rejecting as 'destructive' the Reagan tested idea that government itself is the main problem, then many conservative Republicans would not suffer it." Herman Cain criticized the idea of "compassionate conservatism" as leading to the Bush administration's increased government spending, saying that it "completely betrayed conservative voters and their decades of grassroots activism", and "alienated the party's conservative base", noting Bush policies such as the Medicare prescription drug benefit, which increased the size of the Medicare program by around $500 billion. In 2006, conservative commentator Jonah Goldberg has written that compassionate conservatism as implemented by George W. Bush differs markedly from the theoretical concept: "As countless writers have noted in National Review over the last five years, most conservatives never really understood what compassionate conservatism was, beyond a convenient marketing slogan to attract swing voters. The reality—as even some members of the Bush team will sheepishly concede—is that there was nothing behind the curtain." Similarly, conservative commentator Fred Barnes wrote: "Bush has famously defined himself as a compassionate conservative with a positive agenda. Almost by definition, this makes him a big government conservative."
Құлдырау
Бұл тіркес пен жанашыр консервативизм идеясы Буш әкімшілігі биліктен кеткеннен кейін құлдырады. 2011 жылдың желтоқсан айында Sojourners христиандық комментаторы Джим Уоллис 2012 жылғы республикалық президенттікке үміткерлердің кедейлер мен иммигранттарға қатысты қатал риторикасын келтіре отырып, "жанашыр консервативтік бағдарлама республикалық партиядан дерлік жоғалып кетті" деп жазды. 2012 жылдың қаңтар айында сарапшы Эми Салливан "Джордж Буш Ақ үйден кеткеннен кейін үш жыл өткен соң, жанашыр консерваторлар жоғалуға жақын түрге айналды. Жаңа «Шай партиясы» дәуірінде олар Конгрестен көрінбей кетті, ал олардың философиясы GOP-те үлкен үкіметтік консервативизм деп қараланады" деді. Салливан атап көрсеткендей, республикалық президенттік үміткерлер "кедейлерге көмек көрсету үшін мемлекеттік қаржыландырылатын бағдарламаларға қарсы тұруда бәсекелесіп, ең қатал позицияны алуға тырысты".
The phrase and the idea of compassionate conservativism declined after the Bush administration left office. In December 2011, Christian commentator Jim Wallis of Sojourners, citing harsh rhetoric toward the poor and immigrants from candidates for the 2012 Republican presidential nomination, wrote that "the compassionate conservative agenda has virtually disappeared from the Republican Party." In January 2012, commentator Amy Sullivan wrote that "Just three years after George W. Bush left the White House, compassionate conservatives are an endangered species. In the new Tea Party era, they've all but disappeared from Congress, and their philosophy is reviled within the GOP as big government conservatism." Sullivan noted that Republican presidential candidates "have jostled to take the hardest line in opposing government funded programs to help the poor."
Ұлыбритания
2006 жылы британдық Policy Exchange саяси-талдау орталығының баяндамасына сәйкес, "икемді консерватор" Дэвид Кэмерон басшылығындағы Консервативтік партияның "ең маңызды тақырыптарының бірі" болды. 2005 және 2006 жылдары партияның мақсаттары мен құндылықтары туралы сөздерінде және мәлімдемелерінде Кэмерон және басқа да жетекші консерваторлар "жаңашыл, икемді консервативтік" идеясын жиі айтты. 2015 жылы Майкл Гоув Дэвид Кэмеронды "жаңашыл, икемді консерватор" деп сипаттады. "Икемді консерватор" идеясы консерваторлардың "жаман партия" бейнесінен қашықтауға бағытталған болатын.
According to a 2006 report by the British think tank Policy Exchange, "compassionate conservative" was "one of the most prominent themes" of the Conservative Party under David Cameron. In speeches and the party's statement of aims and values around 2005 and 2006, Cameron and other senior Conservatives emphasized a "modern, compassionate conservatism" theme. In 2015, Michael Gove claimed David Cameron was "a modern, compassionate Conservative." The "compassionate conservative" idea was supposed to be a way for the Conservatives to distance themselves from their "Nasty Party" image.
Христиандық демократия
Саяси комментатор Джейн Луиза Кандур христиандық демократиялық саяси партияларды сипаттау үшін "икемді консерватизм" терминін қолданды, олар еңбек одақтарын, шіркеулердегі мектептерді және ауруханаларды қолдайды. Христиан демократтары әлеуметтік консерватизмді ұстанатын болса да, адам құқықтары мен әлеуметтік әділдікті жақтады, сондай-ақ әлеуметтік мемлекетті қолдайды. Дегенмен, американдық философиядан өзгеше, олар экономикаға үкіметтің араласуын күштірек қолдайды.
Political commentator Jane Louise Kandur has used the term "compassionate conservatism" to describe Christian democratic political parties, with their support of labour unions and church established schools and hospitals. While Christian democrats uphold social conservatism, they advocate for human rights and social justice, being in support of the welfare state. However, unlike the American philosophy, they are far more supportive of government intervention in the economy.