Уильям Ральф Инж: ағылшын жазушысы, дін профессоры, Сент-Пол соборының деканы. Өмірі, білім беру жолы, және үш рет Нобель сыйлығына ұсыну туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы, англикандық дін қызметкері және дінтану профессоры (1860–1954)
English author, Anglican dean and professor of divinity (1860–1954)
Уильям Ральф Инге (6 маусым 1860 – 26 ақпан 1954) – ағылшын жазушысы, англикандық дін қызметкері, Кембридж университетінің дінтану профессоры және Сент-Пол соборының деканы. Ол автор ретінде В. Р. Инге деген атпен жазған, жеке өмірінде Ральф деп танылғанмен, Диан Инге деген атағымен кеңінен белгілі болды. Ол әдебиет бойынша Нобель сыйлығына үш рет ұсынылған.
William Ralph Inge ('/ɪ//ŋ/; 6 June 1860 – 26 February 1954) was an English author, Anglican priest, professor of divinity at Cambridge, and dean of St Paul's Cathedral. Although as an author he used W. R. Inge, and he was personally known as Ralph, he was widely known by his title as Dean Inge. He was nominated for the Nobel Prize in Literature three times.
Ерте өмір және білім
Ол 1860 жылдың 6 маусымында Йоркширдегі Крейк қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі, Уильям Инге пастор (кейін Оксфордтағы Вурчестер колледжінің провосты) қызмет еткен. Оның анасы – Эдвард Чуртонның қызы, Кливленд архидиаконы Сюзанна Чуртон. Инге Итон колледжінде білім алды, онда корольдік стипендияның иегері болды және 1879 жылы Ньюкасл стипендиясын жеңіп алды. 1879 жылы ол Кембридждегі Король колледжіне оқуға түсті, онда ол көптеген жүлделерді, соның ішінде Канцлер медалін жеңіп алды, сондай-ақ Классикалық Трипостың екі бөлігінде де бірінші орын алды. Оның жалғыз діни қызметі 1905 жылдан 1907 жылға дейін Лондондағы Найтсбридждегі Барлық Әулиелер шіркеуінің викарі болды. 1907 жылы ол Лейди Маргарет атындағы дінтану профессоры болып тағайындалғаннан кейін Кембридждегі Иисус колледжіне ауысты. 1911 жылы Лондондағы Сент-Пол соборының деканы болды. 1920-1921 жылдары Кембридждегі Аристотель қоғамының президенті қызметін атқарды. 1934 жылы толық уақытты діни қызметтен зейнетке шықты. Инге 1921 жылдан 1951 жылға дейін Лондонның Ұлттық портрет галереясының қамқоршысы болды.
He was born on 6 June 1860 in Crayke, Yorkshire, where his father, Rev. William Inge (later Provost of Worcester College, Oxford), was then curate. His mother was Susanna Churton, daughter of Edward Churton, Archdeacon of Cleveland. Inge was educated at Eton College, where he was a King's Scholar and won the Newcastle Scholarship in 1879. In 1879, he went on to King's College, Cambridge, where he won a number of prizes including the Chancellor's Medal, as well as taking firsts in both parts of the Classical Tripos. His only parochial position was as vicar of All Saints, Knightsbridge, London, from 1905 to 1907. In 1907, he moved to Jesus College, Cambridge, on being appointed Lady Margaret's Professor of Divinity. In 1911, he became Dean of St Paul's Cathedral in London. He served as president of the Aristotelian Society at Cambridge from 1920 to 1921. He retired from full time church ministry in 1934. Inge was also a trustee of London's National Portrait Gallery from 1921 until 1951.
Жазу
Инге өнімді жазушы болған. Ол көптеген мақалалар, лекциялар мен уағыздардан өзге 35-тен астам кітап жазды. Инге көп жылдар бойы "Evening Standard" газетінде баған жазды, ол 1946 жылы аяқталды. Ол Плотин мен неоплатондық философия, сондай-ақ христиан мистикасы туралы еңбектерімен танымал, бірақ сонымен қатар өмір мен қазіргі саясаттың жалпы тақырыптары туралы да жазды. Ол әдебиет саласындағы Нобель сыйлығына үш рет ұсынылды. Ол: «Адамдар теңсіз туады, және көршілерін басқаруға құқы бар адамдар – осы іске қабілетті адамдар ғана» деп жазды. Ол әйелдердің дауыс беру құқығының ерлерге қарағанда кем болуы керек екенін, тіпті мүлдем болмауы мүмкін екенін дәлелдеді. Ол евгениканың жақтасы болды және осы тақырыпта көп жазды. Ол өзінің «Ашық эсселер» кітабында осы мәселеге толық бір тарау арнады. Оның пікірінше, мемлекет қай жұптарға бала тууға рұқсат беретінін шешуі керек. Инге әлеуметтік көмекке «жетістікке жеткендерді жазалап, әлсіздер мен жарамсызды қолдайтыны» үшін қарсы болды. Ол нудизмді қолдаушысы ретінде де танымал болды. Ол Морис Пармелидің «Жаңа гимнасофия: жалаңаштық және қазіргі өмір» кітабының жариялануына қолдау көрсетті және суға түсушілерге толық киім киюді талап еткен қалалық кеңесшілерді сынады.
Inge was a prolific author. In addition to scores of articles, lectures and sermons, he also wrote over 35 books. Inge was a columnist for the Evening Standard for many years, finishing in 1946. He is best known for his works on Plotinus and neoplatonic philosophy, and on Christian mysticism, but also wrote on general topics of life and current politics. He was nominated for the Nobel Prize in Literature three times. He wrote "Human beings are born unequal, and the only persons who have a right to govern their neighbours are those who are competent to do so." He advanced various arguments why women should have fewer voting rights than men, if any. He was also a eugenicist and wrote considerably on the subject. In his book Outspoken Essays, he devotes an entire chapter to this subject. His views included that the state should decide which couples be allowed to have children. Inge opposed social welfare "on the grounds that it penalized the successful while subsidizing the weak and feckless". He was also known for his support for nudism. He supported the publishing of Maurice Parmelee's book, The New Gymnosophy: Nudity and the Modern Life, and was critical of town councillors who were insisting that bathers wear full bathing costumes.