Род-Айленд штатының заң шығару органы

Кіріспе

Род-Айленд штатының заң шығарушы органы – Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы, АҚШ-тың Род-Айленд штатының заң шығарушы органы. Екі палаталы орган, оған 75 өкілден тұратын Род-Айленд өкілдер палатасы (төменгі палата) және 38 сенатордан тұратын Род-Айленд сенаты (жоғарғы палата) кіреді. Мүшелер мерзімі басталар алдындағы кезекті жалпы сайлауда немесе бос орындарды толтыру үшін тағайындалған арнайы сайлауда сайланады. Екі палатаның да мүшелерінің өкілеттігі шектеулі емес. Соңғы Бас Ассамблея сайлауы 2020 жылдың 3 қарашасында өтті. Бас Ассамблея Провиденс қаласындағы Даунтаун мен Смит Хиллдің шекарасында орналасқан Род-Айленд штатының штаттық үйінде жиналады. Смит Хилл кейде Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясын білдіретін метафора ретінде қолданылады.

Ерте тәуелсіздік

1775 жылдың 12 маусымында Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы Шығыс Гринвич қаласында жиналып, Батыс жарты шардағы алғашқы ресми, үкіметтік бекітілген әскери-теңіз күштерін құру туралы қаулы қабылдады: «Қауіпсіздік комитетіне осы арқылы екі лайықты кемені жалдау және оларды колонияның саудасын қорғау үшін барлық қажетті жабдықтармен қамтамасыз ету тапсырылады». «Аталған кемелердің үлкені офицерлерді қоспағанда, сексен адамнан тұруы керек; және он 4 фунттық зеңбірек, он төрт айналмалы зеңбірек, жеткілікті түрде шағын қару және барлық қажетті соғыс жабдықтарымен жабдықталуы керек». «Кіші кеме отыз адамнан аспайтын экипажмен жабдықталуы керек». «Бұл күштердің барлығы осы колонияда жинауға бұйрық берілген 1500 адамның құрамына кіруі керек, және олар құрлықтағы әскерлермен бірдей сыйлық және жалақы алуға тиіс». Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы Америка Тәуелсіздік соғысында Ұлыбритания билігін жобаған он үш колониялық заң шығарушы органның бірі болды. Бас Ассамблея соғыс кезінде Ұлыбританиядан тәуелсіздік мәселесін жан-жақты қарастырған алғашқы заң шығарушы орган болды. 1776 жылдың 4 мамырында, Континенттік Конгресс Америка Құрама Штаттарының Тәуелсіздік Декларациясын ресми қабылдамас бұрын бес айға дейін, Род-Айленд Британ империясынан заңды түрде шыққан болашақ Америка Құрама Штаттарының алғашқы колониясы болды. Уильям Эллери және Браун университетінің алғашқы канцлері Стивен Хопкинс Род-Айленд атынан Тәуелсіздік Декларациясына қол қойды. Чарльз Корнуоллис басқарған британдық күштердің жеңілісімен аяқталған шешуші науқан Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласынан король Людовик XVI жіберген француз күштерінің қолбасшылығымен және граф де Рошамбо басшылығымен басталды. Науқанға қатысқан американдық күштерді генерал Джордж Вашингтон бірлесіп басқарды. Науқан Род-Айленд штатының Провиденс қаласы арқылы өтіп, Вирджиния штатының Йорктаунындағы Йорктаун қамалынан кейін және Чесапик шығанағындағы теңіз шайқасынан кейін британдық күштердің жеңілісімен аяқталды. Натанаэль Грин және оның туысы Кристофер Грин осы науқанға қатысты.

On June 12, 1775, the Rhode Island General Assembly met at East Greenwich to pass a resolution creating the first formal, governmentally authorized navy in the Western Hemisphere: "It is voted and resolved, that the committee of safety be, and they are hereby, directed to charter two suitable vessels, for the use of the colony, and fit out the same in the best manner, to protect the trade of this colony "That the largest of the said vessels be manned with eighty men, exclusive of officers; and be equipped with ten guns, four pounders; fourteen swivel guns, a sufficient number of small arms, and all necessary warlike stores. "That the small vessel be manned with a number not exceeding thirty men. "That the whole be included in the number of fifteen hundred men, ordered to be raised in this colony "That they receive the same bounty and pay as the land forces "The Rhode Island General Assembly was one of the thirteen colonial legislatures that rejected British rule in the American War of Independence. The General Assembly was the first legislative body during the war to seriously consider independence from Great Britain. On May 4, 1776, five months before the Continental Congress formally adopted the United States Declaration of Independence, Rhode Island became the first colony of what would soon be the future United States to legally leave the British Empire. William Ellery and the first chancellor of Brown University Stephen Hopkins were signatories to the Declaration of Independence for Rhode Island. A decisive march ending with the defeat of British forces commanded by Charles Cornwallis began in Newport, Rhode Island under the command of French forces sent by King Louis XVI and led by the Comte de Rochambeau. The American forces in the march were jointly led by General George Washington. The march proceeded through Providence, Rhode Island and ended with the defeat of British forces following the Siege of Yorktown at Yorktown, Virginia and the naval Battle of the Chesapeake. Nathanael Greene was a member along with his cousin, Christopher Greene.

Федералды талқылау

Соғыстан кейін он жылдан астам өткен соң, Ел партиясы басқаратын Бас Ассамблея, жаңадан құрылған федералды үкіметке қосылу туралы ұсыныстарды қабылдамады. Олардың талабы, жаңа федералды АҚШ Конституциясына Құқықтар Жарғысын қосу қажеттігі және құлдыққа қарсылығы себеп болды. Құқықтар Жарғысы қарастырылып жатқанда және АҚШ-тың жаңа федералды үкіметі Род-Айленд тауарларына экспорттық салық салуға мәжбүр болады, егер ол Одаққа қосылмаса деген шарт қойғанда, Бас Ассамблея мойынсұнды. 1790 жылдың 29 мамырында Род-Айленд АҚШ Конституциясына қол қойған он үш колонияның соңғысы болды, сонымен ол АҚШ-тың он үшінші штаты (және ең кіші штаты) атанды.

Мемлекеттік конституциялар

1663 жылдан 1842 жылға дейін Род-Айлендтің басқарушы мемлекеттік конституциясы – Англия королі Чарльз II берген оның бастапқы отарлық жарғысы болды. Бұл саяси аномалия еді, себебі Тәуелсіздік соғысы мен одан кейін көптеген штаттар жаңадан қол жеткізген тәуелсіздігін ескере отырып, көптеген жаңа конституциялар жазды, ал Род-Айленд оның орнына ағылшын королінің мөрімен бекітілген құжатты пайдалана берді. АҚШ тәуелсіздігіне ие болғаннан кейін шамамен жетпіс жыл өткен соң да Род-Айленд 1663 жылғы Жарғы бойынша жұмыс істей берді, соның салдарынан 1818 жылдан кейін (Коннектикут та отарлық жарғысынан бас тартып, қазіргі заманғы конституцияны қабылдағаннан кейін) ол шетелдік монарх бекіткен ресми құжатты сақтап қалған жалғыз штат болды. 1663 жылғы Жарғы сол кездегі талаптарға сәйкес демократиялық болғанымен, Өнеркәсіп революциясына жауап ретінде дауыс беру құқығын кеңейтуге байланысты ұлттық талаптар отарлық құжатқа үлкен күш түсірді. 1830-шы жылдардың басында штаттың ақ нәсілді еркектерінің тек 40% ғана дауыс бере алатын, бұл бүкіл АҚШ бойынша ең төменгі көрсеткіштердің бірі еді. Өз кезегінде, Бас Ассамблея өзгерістерге қарсылық көрсетті, өйткені ол дәстүрлі бай сайлаушылар тобының азаюын қаламайтын еді. Конституциялық реформа 1841 жылы күшті қарқынға ие болды, осы кезде жалпы сайлау құқығын жақтаған Томас Уилсон Дорр бастаған топ, консервативті Бас Ассамблея мен штаттың консервативті губернаторы Самуэль Уорд Кингке наразылық білдіріп, Род-Айленд тұрғындарын жаңа либералды конституцияны талқылауға шақырып, заңсыз Халықтық конвент өткізді. Сонымен қатар, Бас Ассамблея Фримен Конвенті деп аталған өз конституциялық конвентін бастады, ол 1663 жылғы Жарғының кейбір аспектілерін сақтап, Дорр жақтастарына демократиялық жеңілдіктер жасады. 1841 жылдың соңы мен 1842 жылдың басында өткен сайлаулар екі тараптың да өздерін заңды штат үкіметі деп жариялауына әкелді, әрқайсысы өз конституциясын қолдарында ұстады. 1842 жылғы губернаторлық және штат заң шығарушы органдарының сайлауы өте шатастырып, дау тудырғаннан кейін губернатор Кинг әскери жағдайды жариялады. Либералды Дорр жақтастары қаруланып, Дорр көтерілісін бастады. Көтеріліс губернатор Кинг пен Бас Ассамблеяны құлатуға сәттілік әкелмеді. Соңында Фримен Конституциясы заң шығарушы органмен талқыланып, сайлаушылармен бекітілді. Халықтық құжат сияқты либералды болмаса да, 1843 жылғы Фримен Конституциясы Род-Айлендте ерлердің сайлау құқығын кеңейтті, соның ішінде нәсілдік шектеуді жойды. 1843 жылғы құжатқа Бас Ассамблея қосымша түзетулер енгізіп, оны 1986 жылы сайлаушылар бекітті.

From 1663 until 1842, Rhode Island's governing state constitution was its original colonial charter granted by King Charles II of England, a political anomaly considering that while most states during the War of Independence and afterwards wrote scores of new constitutions with their newly found independence in mind, Rhode Island instead continued with a document stamped by an English king. Even nearly seventy years after U. S. independence, Rhode Island continued to operate with the 1663 Charter, leaving it after 1818 (when Connecticut, the other holdout, dropped its colonial charter for a contemporary constitution) the only state whose official legal document was passed by a foreign monarch. While the 1663 Charter was democratic considering its time period, rising national demands for voting suffrage in response to the Industrial Revolution put strains on the colonial document. By the early 1830s, only 40% of the state's white males could vote, one of the lowest white male voting franchise percentages in the entire United States. For its part, the General Assembly proved to be an obstacle for change, not eager to see its traditional wealthy voting base shrink. Constitutional reform came to a head in 1841 when supporters of universal suffrage led by Thomas Wilson Dorr, dissatisfied with the conservative General Assembly and the state's conservative governor, Samuel Ward King, held the extralegal People's Convention, calling on Rhode Islanders to debate a new liberal constitution. At the same time, the General Assembly began its own constitution convention dubbed the Freeman's Convention, making some democratic concessions to Dorr supporters, while keeping other aspects of the 1663 Charter intact. Elections in late 1841 and early 1842 led to both sides claiming to be the legitimate state government, each with their own respective constitutions in hand. In the days following the highly confusing and contentious 1842 gubernatorial and state legislature elections, Governor King declared martial law. Liberal Dorr supporters took up arms to begin the Dorr Rebellion. The short lived rebellion proved unsuccessful in overthrowing Governor King and the General Assembly. The Freeman's Constitution eventually was debated upon by the legislature and passed by the electorate. Although not as liberal as the People's document, the 1843 Freeman's Constitution did greatly increase male suffrage in Rhode Island, including ending the racial requirement. Further revisions in the 1843 document were made by the General Assembly and passed by the electorate in 1986.