Кіріспе

Индиана университетіндегі Сидни мен Лоис Эскенази өнер мұражайы – Индиана университетінің Блумингтондағы өнер мұражайы. Ол 1941 жылы Генри Радфорд Хоуптың басшылығымен Индиана университетінің өнер мұражайы ретінде ашылды. Музей сол кездегі Индиана университетінің президенті Герман Б. Уэллстің ұсынған идеясы бойынша, "мәдени жол қиылысы" орталығы болуы тиіс еді. Жиынтықта ежелгі зергерлік бұйымдардан бастап Пабло Пикассо мен Джексон Поллоктың картиналарына дейін алуан түрлі туындылар бар. 2016 жылдың мамыр айында мұражай тарихындағы ең ірі ақшалай сыйлық туралы жарияланғаннан кейін, мұражай Индианаполистегі қайырымдастық қызметін жасайтын Сидни мен Лоис Эскеназидің құрметіне Сидни және Лоис Эскенази өнер мұражайы деп аталды. Мұражай Индиана университетінің Блумингтон кампусында, Е. Седьмая көшесі, 1133 мекенжайында орналасқан.

Тарих

Эскенази өнер мұражайы 1941 жылы Митчелл залындағы галереяда, жаңа тағайындалған Көркемөнер кафедрасының басшысы Генри Радфорд Хоуп басшылығымен ашылды. Алғашқы көрме – «Браун округының он алты суретшісі» 1941 жылғы 21 қарашада өтті. Солли, білікті сәулетші, өнер мұражайы үшін жеке ғимарат салу процесін бастауға толыққанды лайықты болды. 2017 жылдың мамыр айында мұражай жөндеуге жабылды. Жөндеу жұмыстары 2019 жылы аяқталып, мұражай сол жылдың қараша айында көпшілікке қайта ашылды. 2023 жылдың соңында мұражай 1963 жылы университеттің МӘС бағдарламасын бітірген палестиналық суретші Самия Халабидің жоспарланған ретроспективті көрмесін тоқтатты. Университет өкілі 2024 жылдың басында The New York Times газетіне «академиялық басшылар мен кампус қызметкерлері көрменің тұтастығын сақтау мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылықтарына байланысты көрмені тоқтатты» деді. Бірақ Халаби Times газетіне мұражай директорының оны тоқтатудан бұрын, оның әлеуметтік желідегі палестиналықтарды қолдау туралы жазбалары және 2023 жылғы Израиль-Хамас соғысында Газа секторын Израильдің бомбалауын геноцидке теңегені туралы қызметкерлердің алаңдаушылығын жеткізгенін айтты. Мичиган мемлекеттік университетінің Broad Art мұражайы мәлімдемесінде 2024 жылдың маусым айында көрме жоспарланғандай өтетінін хабарлады. Мұражай қорында неміс және австриялық экспрессионистер Август Макке, Эрнст Людвиг Кирхнер, Алексей фон Явленский, Макс Бекман және Эмиль Нольде, сондай-ақ Фернан Легер, Марсель Дюшан, Жорж Брак және Курт Швиттер сияқты ерте заманағы еуропалық және американдық шеберлердің туындылары бар. Сонымен қатар, Николо ди Буонаккорсо, Аполлио ди Джованни, Таддео Гадди, Витторе Кривелли, Фелипе Вигарни, Жерар Терборх-Ақсақал, Эммануэль де Витте, Бернардо Строцци және Жан Луис Лэневиль сияқты еуропалық ескі шеберлердің картиналары да бар. 19 ғасырдың еуропалық картиналарының ішінде Жан Леон Жером, Чарльз Добиньи, Густав Кайлеботт («Yerres, Rain Effect») және Клод Моне («Port of Argentieul») сияқты суретшілердің туындылары да кездеседі.

Білім беру және бағдарламалар

Мұражайда Индиана штатының 90 округінің 51-індегі мектептер қатысатын білім беру бағдарламалары бар, бұл бағдарламалар жылына шамамен 7000 оқушыға жетеді. Мұражай 55 түрлі университет кафедраларымен ынтымақтаса, университет студенттері үшін оқу жоспарына негізделген экскурсиялар ұйымдастырады. Сондай-ақ, ардагерлерге арналған шығармашылық өнер бағдарламасы ауылдық аймақтарға мұражайдың бағдарламаларын жеткізеді. Халыққа арналған бағдарламаларға студенттер ұйымдастырған қонақ суретшілер сериясы кіреді, онда заманауи суретшілер өздерінің тәжірибесі мен процестері туралы әңгімелейді; «Өнер және кино» – IU кинотеатрымен бірлескен жоба, онда фильмдер өнер, суретшілер және тарихи контекст туралы арнайы бағдарламалармен үйлеседі; галереяда экскурсиялар; және достар мен отбасы мұражайды бірге зерттеуі үшін арналған «Әлеуметтік сенбі» бағдарламалары. Мұражай жөнделгеннен кейін, мұражай мен оның қоры туралы білім беру мақсатында төрт жаңа оқу орталығы құрылды. Олар – Консервация орталығы, Кураторлық зерттеулер орталығы, Графика, суреттер және фотосуреттер орталығы, сондай-ақ Кимберли мен Джон Симпсон атындағы білім беру орталығы.

И.М.Пей жобалаған ғимарат

И. М. Пей және Партнерлер жобалаған ғимарат 1982 жылы аяқталды. "Желдің соғуы" деп аталатын инсталляция атлас жылтырлығы бар акрилден жасалған, қағазға ұқсату үшін жасалған қағаз тәрізді парақтардан тұрады. Олар төбеден ілініп тұрады және музейдің Атриумына сыртқы Мүсін террасасының кіреберісінен соққан ақ қағаз бұлт сияқты көрінеді. Бұл инсталляция Эскенази өнер мұражайының 25 жылдығын мерекелеу үшін уақытша орнатылған. Университет және қоғам арасында үлкен танымал болғандықтан, 2010 жылы Light Totem мұражай сыртындағы тұрақты құрылым ретінде бекітілді. Суретші Роберт Шекспир 70 фут биіктігіндегі тұрған мұнараны және мұражай атриумындағы 40 футтық түтікті жарықтандыру үшін LED (жарықдиодтар) пайдаланды. Light Totem сонымен қатар өнер мұражайының қабырғасын компьютерлік бағдарлама арқылы өзгеріп отыратын түстермен жарықтандырады. Жарықтандырылған әр бөлік кез келген түсті шығара алады және әр оннан бір секунд сайын түсін өзгерте алады. Суретшінің сөзіне сүйенсек, бұл тұтас жүйеге барлығы 3000 ватт электр қуаты жұмсалады, бұл шаш кептіргіш пен тостер бірдей қосылғандағы қуатқа тең. Студенттерді жиі аяқтарын қабырғаға тіреп, түстердің өзгеруін тамашалап жатқанда көруге болады.