Кіріспе
1687 жылы Джеймс II жасаған жарлықтардың жұбы, Джеймс II-нің 1687 жылғы декларациясы. Индульгенция декларациясы, сондай-ақ сана азаттығы туралы декларация деп те аталады, бұл 1687 жылы Англия мен Ирландияның Джеймс II және Шотландияның VII жасаған жарлықтардың жұбы. Индульгенция алғаш рет 12 ақпанда Шотландия үшін, содан кейін 4 сәуірде 1687 жылы Англия үшін жарияланды. Ұлыбритания мен Ирландияда дін бостандығын орнатуға жасалған алғашқы қадам, бірақ Ұлы революция салдарынан тоқтатылды. Декларация Англия шіркеуіне бағынуды талап ететін жазалау заңдарын тоқтата тұрып, адамдарға өз үйлерінде немесе қалаған шіркеулерінде құдайға сыйынбаққа мүмкіндік беріп, Англияда кең ауқымды діни бостандық ұсынды. Сондай-ақ, мемлекеттік қызметке орналасу үшін діни серттерді растау қажеттілігі жойылды. Патшалық билігін пайдалана отырып, король діни жазалау заңдарын алып тастады және өзінің елдеріндегі католиктер мен протестанттар сияқты әртүрлі христиан діндеріне төзімділік көрсетті. Индульгенция декларациясын Уильям Пенн қолдады, көптеген адам оны осы декларацияның бастамашысы деп есептеді. Англиядағы англикандықтар бұл декларацияға діни және конституциялық негізде қарсы шықты. Кейбір англикандықтар декларацияның нақты шектемелері жоқ екеніне наразылық білдірді, себебі теориялық тұрғыдан алғанда, ол ислам, иудаизм немесе жазық сыйынушылық сияқты кез келген діннің практикасына рұқсат беретіндей болды.
the 1687 declaration of James II
The Declaration of Indulgence, also called Declaration for Liberty of Conscience, was a pair of proclamations made by James II of England and Ireland and VII of Scotland in 1687. The Indulgence was first issued for Scotland on 12 February and then for England on 4 April 1687. An early step towards establishing freedom of religion in Great Britain and Ireland, it was cut short by the Glorious Revolution. The Declaration granted broad religious freedom in England by suspending penal laws enforcing conformity to the Church of England and allowing people to worship in their homes or chapels as they saw fit, and it ended the requirement of affirming religious oaths before gaining employment in government office. By use of the royal suspending power, the king lifted the religious penal laws and granted toleration to the various Christian denominations, Catholic and Protestant, within his kingdoms. The Declaration of Indulgence was supported by William Penn, who was widely perceived to be its instigator. The declaration was greatly opposed by Anglicans in England on both religious and constitutional grounds. Some Anglicans objected to the fact that the Declaration had no specified limits and thus, at least in theory, licensed the practice of any religion, including Islam, Judaism or paganism.
1687 жыл
Шотландияда пресвитериандар бастапқыда Кешірім туралы жарлықты қабылдаудан бас тартты. Король оны 28 маусымда қайта жариялады, бұл пресвитериандарға католиктермен бірдей еркіндіктер берді; бұл көптеген пресвитериандар тарапынан қабылданды, бірақ келісім шарттарын сақтаушылар (Ковенанттар) бұл жарлықтан бас тартты. Кешірім туралы жарлық, азаматтарына діни еркіндік берумен қатар, корольдің "Егеменді билігін, Корольдік құқығын және шексіз билігін, барлық біздің азаматтарымыз оған ешқандай шартсыз бағынуға тиіс" екенін қайта растады, сонымен қатар абсолюттік монархияны жақтады. Англиядағы нұсқасы көптеген дінге бағынбаушылар тарапынан қуана қарсы алынды, бірақ Шотландиядағыдай, пресвитериандар оны толыққанды қабылдауға күдікпен қарады. Төзімділік тек корольдің өз еркіне ғана негізделген деген алаңдаушылық болды.
1688 жыл
Англияның Кешірім туралы жарлығы 1688 жылғы 27 сәуірде қайта жарияланды, бұл англикандықтардың ашық қарсылығына себеп болды. Шамалы ғана дін қызметкерлері шіркеуде осы жарлықты оқыды. Кентербери архиепискобы Уильям Санкрофт және тағы алты епископ патшаға петиция ұсынып, Кешірім туралы жарлықты заңсыз деп мәлімдеді. Джеймс дереу жеті епископты бүлік және дұшмандық қозғалыс жасады деген айыппен сотқа берді, бірақ епископтар ақталды. Көптеген пресвитериандар патшаның ниетіне күмән келтірсе, квакерлер мен баптистер сияқты басқа да дін өкілдері патшаға Кешірім туралы жарлық үшін алғыс айтты. Джеймс II-нің Даңқты революция кезінде тақтан түсірілуімен осы жарлықтар күшін жойды. Құқықтар туралы заң осы тоқтата тұру құқығын жойды.