Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд Дейл Роузи (1971 жылдың 11 сәуірі – 2004 жылдың 9 қаңтары) – 1992 жылы Говард Ру Сикорскині өлтіргені үшін сотталған американдық қылмыскер. Ол 2004 жылы Солтүстік Каролина штатының Рали қаласындағы Орталық түрмеде уытты инъекция арқылы өлім жазасына кесілді.
Raymond Dayle Rowsey (April 11, 1971 – January 9, 2004) was an American murderer who was convicted of the 1992 murder of Howard Rue Sikorski. He was executed in 2004 at Central Prison in Raleigh, North Carolina by lethal injection.
Қылмыс
Роузи Говард Ру Сикорскиді өлтіруге қатысты деп айыпталды, ол Аламанс округінің шағын дүкенінде сатушы болып жұмыс істеген. Сикорскидің денесі 1992 жылдың 24 наурызының таңында табылған. Сикорски алты рет оқтан жарақаттанған; дүкеннен 57,54 доллар сомасында ақша және бірнеше ересектерге арналған журналдар ұрланған. Роузидің жартылай ағасы Реймонд Стил, тонаудан кейін сериялық нөмірі арқылы іздеуге түскен екі долларлық банкнота қолдануға тырысқанда ұсталды. Тергеу кезінде ол Роузиді кісі өлтіру және тонауға қатысқан деп көрсетті, ал Роузи келесі күні ұсталды.
Rowsey was implicated in the murder of Howard Rue Sikorski, an Alamance County convenience store clerk. Sikorski's body was discovered in the early morning of 24 March 1992. Sikorski had suffered six gunshot wounds; cash totaling $57.54 and several adult magazines was taken from the store. Raymond Steele, Rowsey's half brother, was arrested upon attempting to use a two dollar bill tracked following the robbery by its serial number. During questioning, he implicated Rowsey in the murder and robbery, and Rowsey was arrested the following day.
Сот
Стил екінші дәрежелі кісі өлтіруді мойындаған келісім шартының аясында, Роузиді оқ жасоушы ретінде айыптады, ол Роузибен бірге дүкенде болғанын және оқ жасқандығына куә болғанын мәлімдеді. Роузидің сотында айыптау тарапы Роузидің кісі өлтіру құралын кісі өлтіруге дейін де, кейін де иеленгенін дәлелдеді; алайда, басқа куәлер болған жоқ. Жәбірленушінің жанынан табылған аяқ киім іздері Роузиге сәйкес келді, бұл оның дүкенде болғанын көрсетеді, бірақ округтік түрмедегі екі тұтқын Стилдің Роузидің Сикорскиді өлтірген оқтарды атпағанын айтқанын куәландырды. Қазылар алқасы Роузиді кінәлі деп танып, өлім жазасын ұсынды. Жаза тағайындалған кезде, айыптау Роузидің кең ауқымды қылмыстық өтілі туралы мәліметтер ұсынды, ал қорғаныс оның қиын балалық шағын дәлелдеді. Соттан кейін қазылар алқасының мүшесі Элеонора Ли Роузи ісі бойынша өлім жазасын ұсынуға қарсы болғанын, бірақ басқа қазылар оны қорқытқанын мәлімдеді. Жаза тағайындалған кезде Ли жауап беруге тартынды және сұрақты түсінді ме деп сұрағаннан кейін судьяға "иә" деп жауап берді. Сот және прокурорлар ол үкіммен келісетіндей жауап берді деп мәлімдеді, бірақ жаза белгіленгеннен кейін қорғаушы адвокаттар бұл мәлімдемеге қарсы шықты. Мемлекеттік заң жазаны өзгертуге тыйым салады және Лидің куәлігі ешқашан сотқа жетпеді.
Steele, as part of a plea bargain in which he confessed to second degree murder, implicated Rowsey as the shooter, testifying that he was at the store with Rowsey and witnessed the shooting. The prosecution at Rowsey's trial presented evidence that Rowsey was in possession of the murder weapon both before and after the murder; however, there were no other witnesses. While a shoeprint found near the victim was found to match Rowsey, suggesting his presence at the store, two fellow prisoners in the county jail testified that they had heard Steele say that Rowsey did not, in fact, fire the shots which killed Sikorski. A jury convicted Rowsey and recommended a death sentence. During sentencing, the prosecution introduced evidence of Rowsey's extensive criminal record while the defense presented evidence of a difficult childhood. Following the trial, juror Eleanor Lee came forward, claiming that she opposed recommending the death penalty in Rowsey's case but was intimidated by other jurors. When questioned by the trial judge during sentencing, Lee was hesitant to respond and, after being asked if she understood the question, responded "yes" to the judge. The judge and prosecutors claimed that she was responding in agreement with the verdict, a claim contested by defense attorneys after the sentence was entered. State law prevents altering a sentence once it has been entered, and Lee's testimony never came to court.
Атқару
Кезекті өлім жазасына кесілуінен бірнеше күн бұрын Роузи және Солтүстік Каролина штатындағы басқа да бірнеше өлім жазасына кесілген сотталушылар штаттың өлім жазасын орындау тәртібінің конституциялықтығына қатысты федералдық топтық сотқа шағымданып арыз берді. Арызда, қолданылған дәрілердің комбинациясы адамның өлім алдында есін жинауына, параличке түсуіне және қатты ауыру сезіміне ұшырауы мүмкін екендігі айтылды, бұл "қатыгез және ерекше жазаны" тыйым салатын Конституцияның сегізінші түзетуіне қайшы келеді. Осыған ұқсас арыздар тағы төрт штатта бұрыннан берілген, бірақ ешқайсысы әлі соңғы шешімін тапқан жоқ. АҚШ округтік сотының судьясы Терренс Бойл 2004 жылғы 7 қаңтарда іс қаралуға дейін өлім жазасын орындауды тоқтатуға бұйырды; бұл шешім 2004 жылғы 8 қаңтарда 4-ші АҚШ апелляциялық сотының 2–1 дауысымен бекітілді. Дегенмен, 2004 жылғы 9 қаңтарда таңертең өлім жазасын орындауға жоспарланған дайындық жұмыстары жалғасты. Роузи адвокаттарымен және отбасы мүшелерімен кездесіп, түрмеге түскеннен бері алғаш рет 11 жасар қызын құшақтады. Алайда Солтүстік Каролина штаты апелляциялық соттың шешіміне дереу АҚШ Жоғарғы Сотына шағым жасады. 9 қаңтар күні сағат 19:55-те, өлім жазасын орындау уақытына алты сағат қалғанда, Жоғарғы Сот 5–4 дауысымен тоқтатуды алып тастап, өлім жазасын орындауға рұқсат берді. Түн ортасына дейін Солтүстік Каролинаның губернаторы Майк Исли Роузи ісі бойынша кешірім беруден бас тартты, ал екі сағаттан кейін өлім жазасы орындалды. Роузи өлім жазасына кесілгенге дейін соңғы рет пицца, тауық қанаты, екі бума жержаңғақты M&M және Пепси ішті. Ол соңғы сөздерін айтпады. Роузи 2004 жылғы 9 қаңтардың таңғы сағат 2:23-те Солтүстік Каролина штатының Рали қаласындағы орталық түрмесінде қайтыс болды. Бұл 1976 жылы өлім жазасы қайта енгізілгеннен бері АҚШ-та орындалған 888-ші өлім жазасы, ал Солтүстік Каролина штатында 31-ші өлім жазасы болды.
Days prior to the scheduled execution, Rowsey and several other North Carolina death row inmates filed a federal class action lawsuit regarding the constitutionality of the state's procedures for lethal injection. The lawsuit alleged that the combination of drugs administered left open the possibility that an individual being executed could regain consciousness prior to death, leaving him paralyzed but in intense pain prior to death, and thus in violation of the eighth amendment injunction preventing "cruel and unusual punishment." Similar lawsuits had already been filed in four other states, but none had yet reached an ultimate verdict. U. S. District Court Judge Terrence Boyle ordered a stay of execution on 7 January 2004 pending resolution of the case; the stay was upheld by a 2–1 decision of the 4th U. S. Circuit Court on the afternoon of 8 January 2004. Nevertheless, preparations for Rowsey's execution, previously scheduled for the morning of 9 January 2004 continued. He met with his attorneys and family, and was able to hold his 11 year old daughter for the first time since entering prison. However, the state of North Carolina had immediately appealed the Circuit Court's decision to the U. S. Supreme Court, and, at 7:55 p. m. on 9 January, just six hours before the time of execution, the Supreme Court, in a 5–4 decision, lifted the stay and allowed the execution to continue. Shortly before midnight, North Carolina Governor Mike Easley refused to grant clemency in Rowsey's case, and the execution took place two hours later. Rowsey's last meal prior to his execution was pizza, chicken wings, two packages of peanut M&M's, and a Pepsi. He gave no final statement. Rowsey was pronounced dead at North Carolina's Central Prison in Raleigh at 2:23 a. m. in the early morning of January 9, 2004. His execution was the 888th carried out in the United States since the death penalty was reinstated in 1976, and the 31st in North Carolina.