Кіріспе

Музыка теориясында трихорд – үлкен топтың ішінде табалатын үш түрлі дыбық биіктік кластарының жиынтығы. Трихорд – музыкалық шкаланың немесе он екі тондық қатардың тікелей үш нотадан тұратын тобы. Музыкалық жиынтық теориясында инверсиялық эквиваленттілік бойынша 12 трихорд, ал инверсиялық эквиваленттіліксіз 19 трихорд бар. Олар 1–12 сандарымен белгіленеді, симметриялық трихордтар әріпсіз, ал инверсияланған және инверсияланбаған симметриялық емес трихордтар сәйкесінше А немесе В әріптерімен белгіленеді. Олар көбінесе бастапқы түрінде көрсетіледі, бірақ әртүрлі дауыстануда кездесуі мүмкін; әртүрлі транспозицияларда әртүрлі инверсиялар түрінде. Мысалы, 3 11B (бастапқы түрі: [0,4,7]) үлкен аккорд, 3 11A (бастапқы түрі: [0,3,7]) кіші аккордтың инверсиясы болып табылады. 3 5A және B – Вена трихорды (бастапқы түрлері: [0,1,6] және [0,5,6]).

Этимология

Термин 20-шы ғасырдағы "тетрахорд" сөзінен аналогия арқылы туындаған. Тетрахорд пен гексахордтан өзгешелігі, үш нотаның дәстүрлі стандарттық шкалалық құрамы жоқ, сондай-ақ трихордты міндетті түрде гармониялық бірлік ретінде қарастыру қажет емес. Милтон Бэббиттің комбинаторлық теориясы он екі тондық қатардың үш, төрт және алты ноталық бөліктерінің қасиеттерін кеңінен зерттейді, оларды ол тиісінше трихордтар, тетрахордтар және гексахордтар деп атайды, бұл терминдердің дәстүрлі мағынасын кеңейтіп, олардың байланыстылығын сақтайды. Ол көбінесе "көздік жиынтық" терминін олардың ретсіз аналогтарына (әсіресе гексахордтарға) сақтап қалады, бірақ кейде "көздік тетрахордтар" және "комбинаторлық трихордтар, тетрахордтар және гексахордтар" сияқты терминдерді де қолданады. Аллен Форте кейде "үш элементті жиынтық" деп аталатын нәрсені білдіру үшін трихорд терминін бейресми түрде қолданады, ал басқа теоретиктер (әсіресе Говард және Карлтон) триада терминімен үш ноталық биіктік жиынтығын меңзейді, ол міндетті түрде шкаланың немесе тондық қатардың тікелей бөлігі болмайды және (20-шы ғасыр музыкасында) міндетті түрде терциялық немесе диатоникалық емес.