Вильгельм Куно: Германияның экс-канцлері және кәсіпкері
Wilhelm Cuno
Вильгельм Куно (1876-1933) – Германия канцлері, Hapag компаниясының директоры. Руртағы оккупациясы, гиперинфляция кезеңін басқарды. Тарих, саясат, экономика.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс бизнесмені және саясаткері (1876–1933)
German businessman and politician (1876–1933)
Вильгельм Карл Йозеф Куно (2 шілде 1876 – 3 қаңтар 1933) – неміс бизнесмені және саясаткері, 1922 жылдан 1923 жылға дейін Германияның канцлері қызметін атқарды, жалпы 264 күн бойы. Оның қызмет ету кезеңінде француз және бельгиялық әскерлердің Рур аймағын басып алуы және Германияда инфляцияның айтарлықтай үдеген, гиперінфляцияға қарай бет бұрған кезең кірді. Куно сонымен қатар Hapag кеме компаниясының бас директоры болды.
Wilhelm Carl Josef Cuno (2 July 1876 – 3 January 1933) was a German businessman and politician who was the chancellor of Germany from 1922 to 1923, for a total of 264 days. His tenure included the episode known as the Occupation of the Ruhr by French and Belgian troops and the period in which inflation in Germany accelerated notably, heading towards hyperinflation. Cuno was also general director of the Hapag shipping company.
Ерте өмір
Вильгельм Карл Йозеф Куно 1876 жылғы 2 шілдеде сол кездегі Пруссиялық Саксонияның Суль қаласында дүниеге келді, қазіргі кезде ол Тюрингияда орналасқан. Ол Август Георг Вильгельм Куноның (1848-1915) және оның әйелі Катерина Элизабет Терезияның (1852-1878), туған қызы Даске (Daske) ұлы болды. 1906 жылы католик дінін ұстанушы Куно Гамбург саудагерінің қызы Марта Берта Виртцкеге (1879 жылы туған) үйленді. Олардың үш ұлы мен екі қызы болды. 1920 жылы Куно «Хапаг» компаниясын «United American Lines» компаниясымен одақтастырып, «Хапагты» жолаушылар тасымалымен айналысатын компания ретінде қайта құруға көмектесті. Сонымен қатар, ол шетелде сапар шеккен кезде Рейхтің сыртқы саяси мүдделерін ресми емес түрде өкілдік етті. Шетелде жақсы байланыстары бар сарапшылар үкіметі одақтастармен қиын келіссөздерде табысқа жетеді деген үміт болды. Бірақ, олар көңілі қалды. Куноның репарация мәселесін шешу және валюта нарығында марканы тұрақтандыру жоспары француз премьер-министрі және сыртқы істер министрі Пуанкаренің ықпалымен одақтастар тарапынан қабылданбады. Германия ағаш және көмірді (алтын валютасы болмағандықтан репарация ретінде жіберілген) жеткізуден бас тартқанда, француздар бұл шарттарды қасақана бұзу деп жариялады және 1923 жылғы 11 қаңтарда әскерге Руры аймағын (кейін бельгиялықтар да қосылды) басып алуға бұйрық берді. Бұл әрекет, Германиядан тыс жерлерде де заңсыз деп танылды, осыған байланысты ашуланған Куно үкіметі пассивті қарсылыққа шақырды: Франция мен Бельгияға репарациялық жөнелтулер тоқтатылды, шахталарға осы мемлекеттерге тасымалдауды тоқтатуға, мемлекеттік қызметкерлерге және Рейхсбан қызметкерлеріне оккупациялық биліктің бұйрықтарына бағынбауға бұйырылды. Куно 1933 жылғы 3 қаңтарда Гамбург маңындағы Аумюледе қайтыс болды.
Wilhelm Carl Josef Cuno was born on 2 July 1876 in Suhl, in what was then Prussian Saxony and is now in Thuringia. He was the son of August George Wilhelm Cuno (1848 1915) and his wife Catherina Elisabeth Theresia, née Daske (1852 1878). In 1906, Cuno, a Roman Catholic, married Martha Berta Wirtz (born 1879), daughter of Hamburg merchant Hugo Wirtz. They had three sons and two daughters. In 1920, Cuno led Hapag into an alliance with United American Lines, helping to reestablish Hapag as a passenger line. He also unofficially represented the Reich's foreign policy interests during his travels abroad. Hopes were high for this government of experts, led by a man with excellent connections abroad, to make headway in the difficult talks with the Allies. They were, however, disappointed. Cuno's plan to settle the reparations issue and to stabilize the Mark in the foreign exchange market was rejected by the Allies at the urging of French prime minister/foreign minister Poincaré. When Germany defaulted on its shipments of wood and coal (made as reparations in lieu of lacking gold currency) the French declared this to be a deliberate breach of the agreements and on 11 January 1923 ordered troops to occupy the Ruhr (later joined by Belgians). This move, widely seen as illegal even outside Germany, caused the outraged Cuno government to call for passive resistance: Reparation shipments to France and Belgium were stopped, the mines were told not to make any more deliveries to these states, civil servants and Reichsbahn personnel were told to disobey orders by the occupation authorities. Cuno died on 3 January 1933 at Aumühle near Hamburg.