Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы және жазушы Ллойд Биггл-младший (17 сәуір 1923 - 12 қыркүйек 2002) – американдық музыкант, автор және ауыз әңгімелерін жазушы.
American historian and writer
Lloyd Biggle Jr. (April 17, 1923 – September 12, 2002) was an American musician, author, and oral historian.
Өмірбаян
Биггл 1923 жылы Айова штатының Ватерлоо қаласында дүниеге келген. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста 102-ші жаяу әскер дивизиясының мылтық ротасында байланыс сержанты болып қызмет етті; соғыс кезінде ол екі рет жараланды. Екінші жарақаты – соғыстың соңында Эльба өзені маңында алған сынықтардан келген жарақат – оны өмір бойы мүгедек қылды. Соғыстан кейін Биггл білімін жалғастырды. Ол Уэйн штаттық университетінен жоғары жетістікпен «А.Б.» бакалавр дәрежесін, ал Мичиган университетінен «М.М.» магистр және «Ph.D.» докторлық дәрежесін алды. Биггл 1950-ші жылдары Мичиган университетінде және Шығыс Мичиган университетінде оқытумен айналысты. Ол 1955 жылы кәсіби жазуды бастады және 1963 жылы «Қараңғылықтың барлық түстері» романы жарық көргеннен кейін толық уақытты жазушыға айналды; ол өмірінің соңына дейін жазумен шұғылданды.
Biggle was born in 1923 in Waterloo, Iowa. He served in World War II as a communications sergeant in a rifle company of the 102nd Infantry Division; during the war, he was wounded twice. His second wound, a shrapnel wound in his leg received near the Elbe River at the end of the war, left him disabled for life. After the war, Biggle resumed his education. He received an A. B. Degree with High Distinction from Wayne State University and M. M. and Ph. D. degrees from the University of Michigan. Biggle taught at the University of Michigan and at Eastern Michigan University in the 1950s. He began writing professionally in 1955 and became a full time writer with the publication of his novel, All the Colors of Darkness in 1963; he continued in the writing profession until his death.
Мансап
Биггл ғылыми фантастика ортасында ғылыми және технологиялық қиындықтарымен танымал әдебиетке эстетиканы енгізген автор ретінде даңққа ие болды. Оның әңгімелерінде музыкалық және көркем тақырыптар жиі қолданылды. Әнші-күйші Джимми Уэбб және романист Орсон Скотт Кард сияқты белгілі тұлғалар оның "Тюнесмит" атты ерте әңгімесінің жастарында оларға қатты әсер еткенін жазды. Бигглдің ғылыми фантастикадағы ең танымал туындыларының қатарында Ян Дарзек/Эффи Шлупеден құралған материяны жеткізудегі қиындықтарды шешетін команда және романдар мен журналдарда жарияланған мәдениеттерді зерттеу жұмыстары бар, олар арқылы Биггл көпмәдениеттілік және технология мәселелерін қарастырды. Құпия әдебиет саласында Бигглдің атасы Растин туралы әңгімелері көп жыл бойы Ellery Queen's Mystery Magazine журналында жарық көрді. Ол Виктория және Эдуард дәуірінің соңында Англияда өтетін тарихи көркем әдебиет жазуды ұнатты. Ол Холмспен "Бейкер-стрит ережесіздері" ретінде танысқан Эдвард Портер Джонстың көзқарасынан жаңа Шерлок Холмс әңгімелерінің сериясын жазды; "Кволсфорд мұрасы" және "Глендоуэрдің қастандығы" сияқты бірнеше әңгімелер Джонс пен Холмсқа арналған. Одан кейін Альфред Хичкок журналында Бигглдің Виктория дәуірінен шыққан детективі, леди Сара Варнли туралы бірнеше әңгімелер жарық көрді. Бигглдің ғылыми фантастика және құпия әңгімелерінің кейбіреулері 1962 жылы қысқаша әдебиет үшін Hugo сыйлығына, сондай-ақ 1972, 1973 және 1974 жылдары Locus Readers сыйлығына ұсынылды. Ол екі ондаған кітап, журналдардағы мақалалар мен көптеген зерттеулер жариялады. Оның соңғы романы "Хроноцидтік миссия" болды. Ол өліміне дейін үздіксіз жазып тұрды. "Мен оларды журналдар басып шығаратыннан гөрі жылдам жаза аламын", - деді ол бірде, және шындығында, журналдар оның өлімінен кейін де оның жарық көре алмаған әңгімелерін жариялауды жалғастырды. Оның көптеген туындылары 2000 жылдардың басынан бері қолжетімді емес, бірақ оның романдарының көпшілігі электрондық кітаптар түрінде бар. Биггл Америка ғылыми фантастика жазушылары қауымдастығының негізін қалаушы хатшысы және қазынашысы болды және көп жыл бойы оның басқарушы кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. 1970 жылдары ол ғылыми фантастиканың ауызша тарихы қауымдастығын құрды, онда ғылыми фантастиканың белгілі тұлғаларының сөздері мен өнерлері туралы талқылауларын қамтитын жүздеген кассеталық таспалар сақталды. Ол осы ғылыми фантастикалық тұлғалардың көптегенін достарының қатарында санады, ал 2002 жылғы шілде/тамыз айындағы Analog Magazine журналындағы "Исаак Азимовты еске алу" атты мақаласы сол тұлға туралы жеке естеліктеріне негізделген. Ол Шетелдік соғыс ардагерлері, Мүгедек американдық ардагерлер және Қызғылт жүрек орденінің мүшесі болды. Ол лейкемия және қатерлі ісіктен қайтыс болды.
Biggle was celebrated in science fiction circles as the author who introduced aesthetics into a literature known for its scientific and technological complications. His stories frequently used musical and artistic themes. Such notables as songwriter Jimmy Webb and novelist Orson Scott Card have written of the tremendous effect that his early story, "The Tunesmith", had on them in their youth. Among Biggle's enduring science fiction creations were the matter transmission trouble shooting team of Jan Darzek/Effie Schlupe, and the Cultural Survey, featured in novels and magazine stories, through which Biggle explored issues of multi culturalism and technology. In the field of mystery writing, Biggle's Grandfather Rastin stories appeared for many years in Ellery Queen's Mystery Magazine. He loved writing historical fiction set in late Victorian and Edwardian England. He wrote a series of new Sherlock Holmes stories from the perspective of Edward Porter Jones, an assistant who began his association with Holmes as a "Baker Street Irregular"; several stories, including "The Quallsford Inheritance" and "The Glendower Conspiracy", feature Jones and Holmes. These were followed by a series of stories featured in Alfred Hitchcock's Mystery Magazine starring Biggle's Victorian sleuth, Lady Sara Varnley. Some of Biggle's science fiction and mystery stories were nominated for the 1962 Hugo for short fiction and also for the Locus Readers awards in 1972, 1973, and 1974. He published two dozen books as well as magazine stories and numerous articles. His last novel was The Chronocide Mission. He was writing almost to the moment of his death. "I can write them faster than the magazines can publish them," he once said, and indeed, magazines continued to publish backlogged stories of his well after his death. Few of his works have been in print since the early 2000s, but most of his novels are available as e books. Biggle was the founding secretary treasurer of the Science Fiction Writers of America and served as chairman of its trustees for many years. In the 1970s, he founded the Science Fiction Oral History Association, which built archives containing hundreds of cassette tapes of science fiction notables making speeches and discussing aspects of their craft. He numbered many of these science fiction notables among his friends, and his article in the July/August 2002 Analog Magazine, "Isaac Asimov Remembered", was based in part on his personal recollections of that celebrity. He was a member of the Veterans of Foreign Wars, the Disabled American Veterans, and the Military Order of the Purple Heart. He died from leukemia and cancer.