Кіріспе

Америкалық тарихшы және жазушы Ллойд Биггл-младший (17 сәуір 1923 - 12 қыркүйек 2002) – американдық музыкант, автор және ауыз әңгімелерін жазушы.

Өмірбаян

Биггл 1923 жылы Айова штатының Ватерлоо қаласында дүниеге келген. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста 102-ші жаяу әскер дивизиясының мылтық ротасында байланыс сержанты болып қызмет етті; соғыс кезінде ол екі рет жараланды. Екінші жарақаты – соғыстың соңында Эльба өзені маңында алған сынықтардан келген жарақат – оны өмір бойы мүгедек қылды. Соғыстан кейін Биггл білімін жалғастырды. Ол Уэйн штаттық университетінен жоғары жетістікпен «А.Б.» бакалавр дәрежесін, ал Мичиган университетінен «М.М.» магистр және «Ph.D.» докторлық дәрежесін алды. Биггл 1950-ші жылдары Мичиган университетінде және Шығыс Мичиган университетінде оқытумен айналысты. Ол 1955 жылы кәсіби жазуды бастады және 1963 жылы «Қараңғылықтың барлық түстері» романы жарық көргеннен кейін толық уақытты жазушыға айналды; ол өмірінің соңына дейін жазумен шұғылданды.

Мансап

Биггл ғылыми фантастика ортасында ғылыми және технологиялық қиындықтарымен танымал әдебиетке эстетиканы енгізген автор ретінде даңққа ие болды. Оның әңгімелерінде музыкалық және көркем тақырыптар жиі қолданылды. Әнші-күйші Джимми Уэбб және романист Орсон Скотт Кард сияқты белгілі тұлғалар оның "Тюнесмит" атты ерте әңгімесінің жастарында оларға қатты әсер еткенін жазды. Бигглдің ғылыми фантастикадағы ең танымал туындыларының қатарында Ян Дарзек/Эффи Шлупеден құралған материяны жеткізудегі қиындықтарды шешетін команда және романдар мен журналдарда жарияланған мәдениеттерді зерттеу жұмыстары бар, олар арқылы Биггл көпмәдениеттілік және технология мәселелерін қарастырды. Құпия әдебиет саласында Бигглдің атасы Растин туралы әңгімелері көп жыл бойы Ellery Queen's Mystery Magazine журналында жарық көрді. Ол Виктория және Эдуард дәуірінің соңында Англияда өтетін тарихи көркем әдебиет жазуды ұнатты. Ол Холмспен "Бейкер-стрит ережесіздері" ретінде танысқан Эдвард Портер Джонстың көзқарасынан жаңа Шерлок Холмс әңгімелерінің сериясын жазды; "Кволсфорд мұрасы" және "Глендоуэрдің қастандығы" сияқты бірнеше әңгімелер Джонс пен Холмсқа арналған. Одан кейін Альфред Хичкок журналында Бигглдің Виктория дәуірінен шыққан детективі, леди Сара Варнли туралы бірнеше әңгімелер жарық көрді. Бигглдің ғылыми фантастика және құпия әңгімелерінің кейбіреулері 1962 жылы қысқаша әдебиет үшін Hugo сыйлығына, сондай-ақ 1972, 1973 және 1974 жылдары Locus Readers сыйлығына ұсынылды. Ол екі ондаған кітап, журналдардағы мақалалар мен көптеген зерттеулер жариялады. Оның соңғы романы "Хроноцидтік миссия" болды. Ол өліміне дейін үздіксіз жазып тұрды. "Мен оларды журналдар басып шығаратыннан гөрі жылдам жаза аламын", - деді ол бірде, және шындығында, журналдар оның өлімінен кейін де оның жарық көре алмаған әңгімелерін жариялауды жалғастырды. Оның көптеген туындылары 2000 жылдардың басынан бері қолжетімді емес, бірақ оның романдарының көпшілігі электрондық кітаптар түрінде бар. Биггл Америка ғылыми фантастика жазушылары қауымдастығының негізін қалаушы хатшысы және қазынашысы болды және көп жыл бойы оның басқарушы кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. 1970 жылдары ол ғылыми фантастиканың ауызша тарихы қауымдастығын құрды, онда ғылыми фантастиканың белгілі тұлғаларының сөздері мен өнерлері туралы талқылауларын қамтитын жүздеген кассеталық таспалар сақталды. Ол осы ғылыми фантастикалық тұлғалардың көптегенін достарының қатарында санады, ал 2002 жылғы шілде/тамыз айындағы Analog Magazine журналындағы "Исаак Азимовты еске алу" атты мақаласы сол тұлға туралы жеке естеліктеріне негізделген. Ол Шетелдік соғыс ардагерлері, Мүгедек американдық ардагерлер және Қызғылт жүрек орденінің мүшесі болды. Ол лейкемия және қатерлі ісіктен қайтыс болды.