Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индуистік қасиетті әйел құдайы, Ади Парашактинің бір формасы.
Hindu goddess
the Hindu goddess,a form of Adi Parashakti
Индуизмнің Шейвизм және Шактизм дәстүрінде Тара (, Tārā) қасиетті әйел құдайы он Махавидияның екіншісі болып саналады. Ол Парватидің тантрикалық манифестациясы – Адишактинің бір түрі деп есептеледі. Оның ең белгілі үш формасы – Экаджата, Угратара және Ниласарасвати (сондай-ақ Ниласарасвати, Нила Сарасвати немесе Нильсарасвати деп те жазылады). Оның ең танымал құлшылық орыны – Үндістанның Батыс Бенгалиядағы Тарапит ғибадатханасы және кремация алаңы.
In the Shaivism and Shaktism tradition of Hinduism, the goddess Tara (, Tārā) is the second of the ten Mahavidyas. She is considered a form of Adishakti, the tantric manifestation of Parvati. Her three most famous forms are Ekajaṭā, Ugratara, and Nīlasarasvatī (also spelled Neelasaraswati, Neela Saraswati, or Neelsaraswati). Her most famous centre of worship is the temple and the cremation ground of Tarapith in West Bengal, India.
Аңыздар
Тараның кең таралған түпнұсқасы – Рудраямаланың 17-тарауында, абыз Васиштханың Тараға бағынып, бастапқыда сәтсіз әрекеттері мен Махачина (Қытай) аймағында Будда түріндегі құдай Вишнумен кездесуі және қаула рәсімдері арқылы жеткен табысы туралы айтылады. Ол сондай-ақ Атхарваведаның бейнесі ретінде сипатталады. Оның Бхайравасы Ақшобья деп аталады. Сваттантратантранұсқа бойынша, Тара өзінің табынушыларын қиын (угра) қауіптерден қорғайды, сондықтан ол Угратара деп те аталады. Құдай әйел барлық жерде бар және Жер бетінде де көрініс табады, немесе Орталық Азияның бір жерінде орналасқан. Махачинакрама Тара сияқты құдайлардың кейбір түрлері, сондай-ақ Угра Тара деп те аталады, индуизм мен буддалық жүйелерде де табынады. Оның Сасватаваджра сипаттаған садханасы, Садханасатапанчасика деп аталатын буддалық садханалар жинағына енгізілген, ол Пхеткариятрантраға қосылған және Кришнананда Агамвагишаның Брахат тантрасара сияқты тантрикалық нұсқаулықтарда келтірілген, оның иконографиясының кейбір аспектілері мен одан кейінгі түсіндірулері индуизм мен буддалық жүйелер арасында өзгешеліктерді көрсетеді.
The commonly known origin of Tara is from the 17th chapter of the Rudrayāmala which describes the initial unsuccessful attempts of the sage Vasiṣṭha in worshipping Tara, and the subsequent meeting with the god Vishnu in the form of Buddha in the region called Mahācīna (China) and his eventual success by the means of kaula rites. She is also described as the form of the Atharvaveda. Her Bhairava is named Akṣobhya. According to the Svatantratantra, Tara protects her devotees from difficult (ugra) dangers and so she is also known as Ugratārā. The goddess is all pervading and also manifests on Earth. or alternatively located somewhere in Central Asia. Some of the forms of the deity like Mahācīnakrama Tara, also known as Ugra Tara, are worshipped in both Hindu and Buddhist systems. Her sādhanā described by Śāśvatavajra, which was included in the Buddhist collection of sadhanas called the Sādhanāśatapañcāśikā, which was incorporated in the Phetkarīyatantra and was quoted in tantric manuals like the Bṛhat tantrasāra by Kṛṣṇānanda Agamavāgīśa with some aspects of the iconography and the subsequent interpretations differing between the Hindu and Buddhist systems.
Иконография
Тара осы тарауларда көбінесе қатыгезді құдай ретінде сипатталады, қолында картри (пышақ), хадга (қылыш), чамара (шошқа шапалағы) немесе индивара (лотос) ұстап, басының үстінде бір тоқылған шашы болады. Ол қара түсті, бойы биік, іші дөңгелек, жолбарыс терісін киеді, сол аяғы мәйіттің кеудесінде, ал оң аяғы арыстанның үстінде немесе мәйіттің жамбасының арасында тұрады. Оның қорқынышты күлкісі бар және ол қорқыныш тудырады. Қалика Пуранада Тараның бір формасы саналатын Тикшанканта құдайы да қара түсті терісімен және бір тоқылған шашымен (экаджата) ұқсас бейнеленген, сондай-ақ іші дөңгелек.
Tara is often described in these chapters as a fierce deity, holding kartrī (knife), khaḍga (sword), chamara (Fly whisk) or indivara (lotus) and a single matted braid over her head. She is dark in complexion, tall, with a bulging belly, wears tiger pelts, with her left foot on the chest of a corpse and her right foot placed on a lion or between the thighs of the corpse. She has a terrifying laugh and is fearful. The goddess Tīkṣṇakāntā, who is also considered a form of Tara in the Kalika Purana, has similar iconography with dark complexion and a single braid (ekajaṭā), and is also pot bellied.
Жазбалар
Тараға табынуды сипаттайтын тантрикалық жазбаларға Таратантра, Брахмаямала, Рудраямала, Нилатантра / Ырықсыз Нилатантра, Таратантра, Ниласарасватитантра, сондай-ақ Агамвагишаның Тантрасарасы, Пранатошини, Нарасимха Таккураның Тарабактисудхарнавасы немесе Брахманнанда Гиридің Тарарахасиясы сияқты әр түрлі тантрикалық жинақтар кіреді. Тара Деви Бхагавата Пуранасында айтылады, онда оның сүйікті жері Цина (Қытай) екені және Сварочиша Ману Калинди (Ямуна) жағалауында оған табынғандығы баяндалған. Ол сондай-ақ Калика Пурананың 61-ші, 79-шы және 80-ші тарауларында да кездеседі.
Tantric scriptures that describe the worship of Tara include Tārātantra, Brahmayāmala, Rudrayāmala, Nīlatantra/Bṛhannīlatantra, Tārātantra, Nīlasarasvatītantra as well as various tantric compendia like Tantrasara by Agamavagisha, Prāṇatoṣiṇī, Tārābhaktisudhārṇava by Narasiṃha Thakkura, or Tārārahasya by Brahmānanda Giri. Tara is mentioned in the Devi Bhagavata Purana, where it is said that her favourite place is Cīna (China) and also that Svarocisha Manu worshipped the deity on the banks of the Kalindi (Yamuna). She is also attested in the Kalika Purana's 61st, 79th and 80th chapter.
Қазіргі дәстүрлер
Бенгалияда Рампрасад Сеннің әдеби шығармалары Тараға арналған классикалық, құпия құлшылықтың жаңа кезеңін ашты және оның руханилық әсері құдайдың бейнесіне өзгеріс енгізді. Ол әндерінде Тараны қызындай шақырады. Садхак Бамахепа да қазіргі заманда Тараның белгілі сиддхасы болды. Осы бақталар осы құдайға арналған құпия тантрикалық құлшылыққа ашық руханилық өлшемдерін енгізіп, оның аналық қамқорлығын ерекше атап көрсетті.
In Bengal, the literary works of Ramprasad Sen gave a new phase to the classical secretive worship of Tara, and his devotionalism influenced the image of the deity. He addresses Tara as a daughter in his songs. Sadhak Bamakhepa also was a famous siddha of Tara in the modern era. These devotees introduced a public devotional dimension to the secretive tantric worship of this deity and emphasised her motherliness.