Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Егін жинаудың бір түрі
Аграрлық процесс
Form of agricultural harvest
the agricultural process
Жинау – шаруалардың егістігінен коммерциялық жинаудан кейін қалған егінді жинау немесе жинау экономикалық тұрғыдан тиімді емес егістіктердегі әрекет. Бұл ежелгі еврей кітаптарында сипатталған және бірнеше христиан мемлекеттерінде заңмен бекітілген кедейлердің құқығы болған. Қазіргі кездегі тамақ немесе ас ингредиенттерін табу үшін қоқыс контейнерлерін қарау, тамақ құтқарудың ұқсас түрі ретінде қарастырылады. Жинау мұқтаж адамдарға пайдалы жиналған азық-түліктерді ұсыну үшін де қолданылады. АҚШ-та, тамақ құтқару ұйымдарына көмектесу үшін ұлттық желіге қажеттілік туды. Бұл Ұлттық жинау жобасы деп аталады, ол Вермонт құқық және магистратура мектебінің Ауыл шаруашылығы және азық-түлік жүйелері орталығы тарапынан басталып, бұрынғы христиан мемлекеттері сияқты, жағдайы нашар адамдарға көмектесу мақсатында құрылды.
Gleaning is the act of collecting leftover crops from farmers' fields after they have been commercially harvested or on fields where it is not economically profitable to harvest. It is a practice described in the Hebrew Bible that became a legally enforced entitlement of the poor in a number of Christian kingdoms. Modern day "dumpster diving", when done for food or culinary ingredients, is seen as a similar form of food recovery. Gleaning is also still used to provide nutritious harvested foods for those in need. In the United States, it is used due to the need for a national network to aid food recovery organizations. This is called the National Gleaning Project, which was started by the Center for Agriculture and Food Systems at Vermont Law and Graduate School to aid those less fortunate much like the old Christian Kingdoms.
Киелі кітап
Құдайдың Заң кітабының 5-тарауы мен Леуіліктер кітабында егіншілер өрістерінің шетін жинамай, түсіп қалған дән-жемді қалдырулары, сондай-ақ өрістің көп бөлігін жинаған кезде қалып қойған өнімді жинамаулары керектігі айтылған. Леуіліктер кітабында осы туралы екі рет айтылғанда, жүзімдіктерде де бір бөлігін жинамай қалдыру керектігі қосымша айтылады, бұл туралы Құдайдың Заң кітабында да кездеседі. Бұл аяттарда зәйтүн ағаштарын бірнеше рет соғуға болмайды және алғашқы соғудан қалғандары қалдырылуы керек деп бұйырылған. Леуіліктер кітабында айтылғандай, мұның бәрі кедейлер мен жат жұрттықтарға арналған.
According to the Book of Deuteronomy and Leviticus, farmers should leave the edges of their fields unharvested (pe'ah), should not pick up that which was dropped (gleanings), and should not harvest any overlooked produce that had been forgotten when they harvested the majority of a field. On one of the two occasions that this is stated in Leviticus, it adds that in vineyards, some grapes should be left ungathered, a statement also found in Deuteronomy. These verses additionally command that olive trees should not be beaten on multiple occasions, and whatever remains from the first set of beatings should be left. According to Leviticus, these things should be left for the poor and for strangers,
Раббилердің көзқарасы
Классикалық раввиндік әдебиеттерде Құдайдың қалдықтарға қатысты ережелері тек астық далаларына, бау-бақшаларға және жүзімдіктерге ғана қатысты деп таласқан. Егіншіге қалдықтардан пайда табуға, кедейлерді айыруға, оларды иттер мен арыстанмен қорқытуға рұқсат етілмеген; тіпті кедейлердің біреуіне қалған өнімді жинауға көмектесуге де рұқсат болмаған. Көптеген классикалық раввиндер, Бабыл негізінде болғандары, осы заңдарды онда да қолданған; алайда бұл ережелер тек еврей кедейлеріне ғана қатысты деп саналған, бірақ азаматтық бейбітшілік үшін кедей жұрттарға да пайдасы тиген.
In classical rabbinic literature, it was argued that the biblical regulations concerning left overs only applied to grain fields, orchards, and vineyards. The farmer was not permitted to benefit from the gleanings, and was not permitted to discriminate among the poor, nor try to frighten them away with dogs or lions; the farmer was not even allowed to help one of the poor to gather the left overs. although many classical rabbinic writers, who were based in Babylon, applied the laws there too; it was also seen as only applying to Jewish paupers, but poor gentiles were allowed to benefit for the sake of civil peace.
Еуропалық тәжірибе
Еуропаның көптеген аймақтарында, Англия мен Францияны қоса алғанда, Киелі кітаптан туындаған егістіктен қалдық жинау құқығы кедейлерге арналған; заңмен қорғалатын, Еуропаның кейбір бөліктерінде қазіргі заманға дейін сақталған құқық. 18 ғасырдағы Англияда "коттеджерлер", яғни жерсіз тұрғындар үшін астық жинау заңмен бекітілген құқық болды. Шағын ауылдарда шіркеу күзетшісі таңғы сағат сегізде және кешкі сағат жетіде шіркеу қоңыраоын соғып, астық жинаушыларға жұмысты қашан бастап, қашан аяқтау керектігін хабардар ететін. Бұл заңды құқық 1788 жылғы Steel v Houghton шешімінен кейін күшін жойды.
In many parts of Europe, including England and France, the Biblically derived right to glean the fields was reserved for the poor; a right, enforceable by law, that continued in parts of Europe into modern times. In 18th century England, gleaning was a legal right for "cottagers", or landless residents. In a small village the sexton would often ring a church bell at eight o'clock in the morning and again at seven in the evening to tell the gleaners when to begin and end work. This legal right effectively ended after the Steel v Houghton decision in 1788.
Қазіргі заман
Шүлхан Арух еврей шаруаларының енді Киелі кітаптағы ережелерге бағынуға міндетті емес екенін дәлелдейді. Дегенмен, қазіргі Израильде православие дінінің раввиндері яһудилердің демалыс жылдарында кедейлер мен шет елдіктерге егін қалдықтарын жинауға рұқсат беруін қатаң талап етеді. Қазіргі заманда егін қалдықтарын жинап, кедейлер мен аш адамдарға таратумен гуманитарлық ұйымдар айналысады; мысалы, күннің соңында супермаркеттерден лақтырылатын азық-түліктерді жинау да осыған жатады. Қоғамдық аштық мәселесін шешу үшін егін жинаумен айналысатын бірнеше ұйым бар, мысалы, Сент-Эндрю қоғамы мен Бостон аймағындағы егін жинаушылар. Егін көп болған жерде оны жинауға болады. Супермаркеттерден бөлек, егін жинау шаруашылықтарда да жүргізіледі. Еріктілер, егін жинаушылар деп аталады, шаруаларға егістікте қалған өнімдерін жинап, азық-түлік банкіне беруге келеді. 2010 жылы Нью-Йорк штатында осылай жиналған жеміс-жидек пен көкөністің жалпы салмағы 3 миллион 600 мың фунтқа жетті. Адамдар егін жинап, таратып жатқанда, олар өзін қауіпке тікелей ұшыратады; Кеңес Одағында «Шпикелет заңы» (кейде «егін жинау туралы заң» деп аударылады) егін жинауды қылмыс деп есептеп, өлім жазасымен немесе ерекше жағдайларда 10 жылға мәжбүрлі еңбекке кесетін. АҚШ-та 1996 жылғы Билл Эмерсонның «Жақсы самариялық» заңы донорлардың жауапкершілігін тек өте ауыр немқұрайлылық немесе қасақана жасалған әрекеттермен шектеп, мейрамханалар мен тамақтану орындарынан азық-түлік орталықтарына артық тамақ жеткізуге кедергі келтіретін тәуекелді азайтады. Бұл заң штаттық «Жақсы самариялық» заңдарынан басымдыққа ие, себебі олар аз қорғауды қамтамасыз етеді. Бали аралындағы дәстүрлі заң бойынша, ағаштан жерге түскен жемісті кездейсоқ өтетін адам жинай алады, тіпті ағаш жеке меншікте болса да. АҚШ-та да егін жинауды қолдайтын және санкциялайтын заңдар бар. Бұл заңдар корпорацияларға егін жинауды пайдалану үшін гранттар алуға мүмкіндік береді, ауыл шаруашылығы секторына егін жинауды ұлттық деңгейде қаржылық тұрақтандыруды міндеттейді және жиналған көкөністерді таратуға рұқсат береді. 2020 жылы АҚШ пен Канадада бірігіп 143 егін жинау ұйымы жұмыс істеді, олар жылына 163 000-ден 5,2 миллион фунтқа дейін егін жинады.
The Shulchan Aruch argues that Jewish farmers are no longer obliged to obey the biblical rule. Nevertheless, in modern Israel, rabbis of Orthodox Judaism insist that Jews allow gleanings to be consumed by the poor and by strangers during Sabbatical years. In the modern world, gleaning is practised by humanitarian groups which distribute the gleaned food to the poor and hungry; in a modern context, this can include the collection of food from supermarkets at the end of the day that would otherwise be thrown away. There are a number of organizations that practice gleaning to resolve issues of societal hunger; the Society of St. Andrew, for example, and the Boston Area Gleaners. Gleaning events occur wherever food is in excess. In addition to supermarkets, gleaning can also occur at farms in the field. Volunteers, called gleaners, visit a farm where the farmer donates what is left in their fields to collect and donate to a food bank. In New York State in 2010, this form of gleaning alone rescued 3.6 million pounds of fruits and vegetables. When people glean and distribute food, they do so at their peril; in the Soviet Union, the Law of Spikelets (sometimes translated "law on gleaning") criminalised gleaning, under penalty of death, or 10 years of forced labour in exceptional circumstances. In the U. S., the Bill Emerson Good Samaritan Act of 1996 limited the liability of donors to instances of gross negligence or intentional misconduct, alleviating gleaning from much of the risk that was allegedly hampering the delivery of surplus food from restaurants and dining facilities to emergency food centers. The law preempts state Good Samaritan Acts, that provide less protection. On the island of Bali, traditional law allows fruit from a tree to be picked by the passerby from the ground—even if the tree is on privately owned land. In the United States there are also laws that support and sanction gleaning. These laws allow corporations to receive grants for the use of gleaning, mandates the agriculture sector to financially sustain gleaning nationally, and sanctions the distribution of the vegetables harvested from gleaning. In 2020, there were 143 gleaning organizations in the United States and Canada combined, harvesting anywhere from 163,000 5.2 million pounds of food gleaned in the year.
Өнердегі астық жинау
Өсімдіктерді жинау тақырыбы өнерде, әсіресе XIX ғасырда танымал болды. Францияның ауылдық аймақтарындағы өсімдіктерді жинау Жан-Франсуа Милледің "Егін жинаушылар" (1857) және Жюль Бретонның "Егін жинауға шақыру" (1859) суреттерінде бейнеленген, ал 2000 жылы Аньес Варданың "Егін жинаушылар мен мен" деректі/эксперименталды фильмінде зерттелген. Винсент ван Гогтың Нюенендегі шаруа әйелінің егін жинап отырған эскизі (1885) Чарльз Клор коллекциясында сақталады.
Gleaning was a popular subject in art, especially in the nineteenth century. Gleaning in rural France has been represented in the paintings Des Glaneuses (1857) by Jean François Millet and Le rappel des glaneuses (1859) by Jules Breton, and explored in a 2000 documentary/experimental film, The Gleaners and I, by Agnès Varda. Vincent van Gogh's sketch of a Peasant Woman Gleaning in Nuenen, The Netherlands (1885) is in the Charles Clore collection.
Жүн жинау
Жүн жинау – жүн жинауға ұқсас тәжірибе, бірақ жүнге қатысты. Бұл қазір қолданыстан шыққан, бұталар мен қоршауларға ілініп қалған немесе қойлар өткен кезде жерге түскен жүн жинау еді. Жүн жинаушының шарлап, мақсатсыз жүруі сөздің идеомалық мағынасын тудырады – ойдың бағытсыз саяхаты.
Woolgathering is a practice similar to gleaning, but for wool. The practice, now obsolete, was of collecting bits of wool that had gotten caught on bushes and fences or fallen on the ground as sheep passed by. The meandering perambulations of a woolgatherer give rise to the idiomatic sense of the word as meaning aimless wandering of the mind.
Балық аулау
[[Файл:Теңіз шөптерін тазарту (қырқылған). Теңіз шөп алаңында жинау Теңіз шөп алаңдарындағы омыртқасыз балықтарды жинау (жаяу жүру арқылы) балық аулау әдісі бүкіл әлемде кең таралған, бұл жүздеген миллион адамның тамақтанылуына үлес қосады.
[[File:Gleaning activity on seagrass (cropped). png|thumb|Gleaning in a seagrass meadow Invertebrate gleaning (walking) fisheries are common within intertidal seagrass meadows globally, contributing to the food supply of hundreds of millions of people.
Экологиялық жинау
Жемісті жинау термині беткейлерден азық-түлік алуды қамтитын тамақтану түрлеріне де қолданылады. Мысалы, Австралияда пардалоттар (кішкентай әнші құстар) эвкалипт жапырақтарындағы лерптермен (қосқанатты жәндіктер) қоректенуімен белгілі. Көптеген балықтар да қатты беттерден ұсақ азықтарды теріп алып жейді, бұл да экологиялық жемісті жинаудың бір мысалы.
The term gleaning is also applied to modes of feeding which involve taking food from surfaces. For example, in Australia pardalotes (small songbirds) are renowned for their feeding on lerps, scale insects on Eucalyptus sp. leaves. Many fish forage by picking off small food items from hard surfaces, another example of ecological gleaning.