Авраамдық сенімдегі Кіші Христиандық Ағымының Тарихы

Кіріспе

Кіші бірінші күнділік адвентистік христиан қауымы. Бекті Үміт шіркеуі (немесе Ыбырайымдық сенімдегі Құдай шіркеуі) – кіші бірінші күнділік адвентистік христиан қауымы. Бұл шіркеулердің кристадельфиандар және Құдай шіркеуінің Бас конференциясы (Авраамдық сенім) сияқты ортақ тамырлары бар.

Өмірбаян

Бенджамин Уилсонның өмірінің алғашқы жылдары Англияның Галифакс қаласында өтті. Бенджамин, оның бауырлары Жозеф, Джон және Джеймс сияқты, жергілікті баптист шіркеуінің үйретулеріне күмән келтіріп, «Авраамға берілген уәделер құтқарылудың кілті екеніне» көз жеткізді. 1844 жылы Бенджамин мен Джеймс отбасыларымен Иллинойс штатының Женева қаласына көшіп келді. 1849 жыл шамасында Джон мен Жозеф ағалары Женеваға келді. Олар бірлесіп Женевада шіркеу құрды. Әскери қызметке қарсы тұрғандықтан, Азамат соғысы кезінде «ресми» атау қажет болды. Бенджамин Уилсон ұсынған «Авраамдық сенімдегі Құдай шіркеуі» деген атау таңдалды. Уилсондардың жұмысы Огайодан Калифорнияға дейін (кейін Бенджамин сол жерге көшіп кетті) көптеген қауымдастықтардың құрылуына әкелді, бірақ олардың арасында орталық ұйым болған жоқ. Христадельфиялықтардың негізін қалаушы Джон Томас та Иллинойстағы Кемпбеллиттер қозғалысымен байланысты болған британдық эмигрант болды. Томас пен Уилсон алғаш рет 1846-1856 жылдары хаттар арқылы хабар алмасып, содан кейін 1856-1862 жылдары кездесіп, тығыз қарым-қатынаста болды. Алайда, 1863 жылы екеуінің арасындағы сот тағына және қайта тірілу мәселесіндегі келіспеушілік олардың жақтастарының бөлінуіне себеп болды, ал 1865 жылы екі топтың әртүрлі атаулармен тіркелуі (Америкалық Азамат соғысында ар-ожданға қарсылық білдіру үшін) бұл айырмашылықты бекітті. Бақытты Үміт шіркеуі Кливлендте (Огайо штаты) жергілікті қауым ретінде құрылды. Ол 1863 жылдың 4 қазанында ұйымдастырылды. Массачусетс штатының Вобурн қаласынан келген Абрахамдық сенім қозғалысы Құдай шіркеуінің миссионері Марк Аллен осы ұйымды құруға он төрт огайолыққа жетекшілік етті. Көп ұзамай Салем мен Юнионвиллде қауымдар құрылды, және бұл қауымдар 1888 жылы «Бақытты Үміт шіркеуі» ретінде тіркелді. Кливлендтегі қауым Честерлендке көшіп кеткенімен, барлық қауымдар әлі де бар. 1922-1927 жылдары Кливленд қауымының жетекшісі – христадельфиялық болды. Бақытты Үміт шіркеуі мен Авраамдық сенімдегі Құдай шіркеуі атауларымен ерекшеленсе де, олардың екеуі де бір қозғалыстың бөлігі болды. ХХ ғасырдың басында бұл қозғалыс онға жуық штаттарда 200-ден астам қауымға жетті. Олар тек шіркеулердің еркін қауымдастығы болды. Штаттық конференциялар мен «The Restitution» журналы арқылы байланыс сақталды. Бенджамин Уилсон 1869 жылы зейнеткерлікке шыққанда, өзінің «Евангелие туын» өзінің жүрегі туысы Томас Уилсонның «Жақын Патшалықтың жаршысы және Киелі кітапты түсіндірушісі» басылымымен біріктірді, ол 1871 жылы «The Restitution» деп аталды және Томас Уилсон мен У. Д. Сент-Клэрдің күшімен Чикагода жарық көрді. 1911 жылы бес адамнан тұратын «Министрлер Ассоциациясы» «The Restitution» журналының келесі редакторы, Плимут штатының А. Р. Андервудқа қарсылық білдірді, бұл шіркеулердің қарым-қатынасын үзуге әкелді. Көпшілік Л. Е. Коннор бастаған Андервудқа қарсы шықты және олар сенім туралы мәлімдемесіне жалпыға бірдей қайта тірілу және ашық қатысу туралы екі доктринаны қосты. Кейін олар жеке шайтанға сенуді де қосты. 1921 жылы көпшілік қайтадан бірігіп, Құдай шіркеуі (Жалпы конференция) (CoGGC) ұйымдастырды және Орегон, Иллинойста жарық көрген «The Restitution Herald» жаңа журналын шығарды. Бес қауым (Огайо штатының үшеуі, Кентукки және Индиана штаттарының біреуі) бұл доктриналық толықтыруларды қабылдамады және бұрынғы Женева сенім мәлімдемесін сақтады, енді «Қайтару» Кливлендтен (Огайо штаты) жарияланды. Азшылық қауымдар байланыстарын сақтап, 1966 жылы алты шіркеудің төртеуі бірыңғай доктриналық мәлімдемені қабылдады. 1976 жылы осы алты шіркеу (бейресми түрде CGAF деп танылған) жыл сайынғы жиналысқа жинала бастады, ол қазір әр жылдың тамызында Огайодағы әртүрлі колледждерде өткізіледі.

Benjamin Wilson spent his early life in Halifax, England. Benjamin, with his brothers, Joseph, John, and James, questioned the teachings of their local Baptist church and "became convinced that the promises to Abraham were central to salvation". Benjamin and James moved their families to Geneva, Illinois in 1844. Brothers John and Joseph came to Geneva around 1849. Together they started a church in Geneva. Because of adopting a stance against military service, there was a need to adopt an "official" name during the Civil War. The name "Church of God of the Abrahamic Faith", suggested by Benjamin Wilson, was chosen. The work of the Wilsons led to a number of congregations from Ohio to California (where Benjamin later moved), but no central organization. John Thomas, founder of the Christadelphians, was also a British emigrant who had been associated with the Campbellite movement in Illinois. Thomas and Wilson first corresponded by letter from 1846 1856 then met and were in active fellowship from 1856 1862. However, in 1863 a disagreement between the two men concerning the judgment seat and the resurrection caused the groups associated with them to separate, and the rift was confirmed when the two groups registered (for the purposes of conscientious objection in the American Civil War) with different names in 1865. The Church of the Blessed Hope began as a local congregation in Cleveland, Ohio. It was organized on October 4, 1863. Mark Allen, a missionary of the Church of God Abrahamic Faith movement from Woburn, Massachusetts, led fourteen Ohioans in founding this body. Congregations were soon afterward established in Salem and Unionville, and these congregations incorporated themselves as the Church of the Blessed Hope in 1888. All these congregations still exist, although the Cleveland body has moved to Chesterland. The leader of the Cleveland congregation from 1922–1927 was a Christadelphian. The Church of the Blessed Hope and the Church of God of the Abrahamic Faith were different in name, but part of the same movement. By the early 20th century, the movement had grown to over 200 congregations in about a dozen states. They were only a loose fellowship of churches. Some ties were maintained by state conferences and a periodical, The Restitution. When Benjamin Wilson retired in 1869 he left his The Gospel Banner to be merged with his nephew Thomas Wilson's Herald of the Coming Kingdom and Bible Instructor, which was renamed in The Restitution in 1871 and published by Thomas Wilson and W. D. St. Clair in Chicago. In 1911 the five man Ministerial Association objected to the next editor of The Restitution, A. R. Underwood of Plymouth Indiana, leading to a severing of fellowship of the churches. The majority followed those opposed to Underwood, led by L. E. Connor, and they added two doctrines to their statement of faith universal resurrection and open communion. Later, they also added the belief in a personal devil. The majority regrouped in 1921 and organized the Church of God (General Conference) (CoGGC) publishing a new magazine The Restitution Herald, published in Oregon, Illinois. Five congregations (three in Ohio and one each in Kentucky and Indiana) rejected these doctrinal additions and stood for the old Geneva Statement of Faith, now publishing The Restitution from Cleveland, Ohio. The minority congregations maintained ties, and in 1966 four of the then six churches adopted a uniform doctrinal statement. In 1976 these six churches (informally known as CGAF) began to gather for an annual gathering, which is now held each year in August at various colleges in Ohio.

Сенім және іс-әрекет

Қасиетті Үміт шіркеуі (CGAF) Үштік ілімін қабылдамайды; Киелі кітапты Құдайдың ашылған сөзі деп мойындайды; құтқарылу Исаның жақсы хабарын есіту, сену, мойындау және оған бағыну арқылы қол жеткізіледі деп үйретеді; және Исаның мың жылдық алдында қайтып келіп билеуін күтеді, онда ізгілер мен ізгі емес адамдар тірілтіледі, бірақ жақсы хабарды естімегендер өлгеннен тірілтілмейді. Шын нанымдылар суға толық батыру арқылы дұрыс шомылдырылады. Исаның нан мен тостағанды (әуелі) қабылдау туралы бұйрығы апта сайын орындалады. Олар 1921 жылы үлкен CoGGC тобы қабылдаған ілімдерді, атап айтқанда, нақты шайтан, жалпы тірілу және еркін қатысуды қабылдамайды. Сонымен қатар, CGAF мүшелері соғыста жауынгер ретінде қызмет етпейді, бірақ кейбір қауымдар мүшелеріне гуманитарлық міндеттерде қызмет етуге рұқсат береді.

Мәртебе

2003 жылы Бекті Үміт шіркеуі (ББШ шіркеуі) сегіз қауымға, шамамен 400 мүшеге ие болды. Огайодағы үш қауым «Бақытты Үміт шіркеуі» деген атауды қолданады, ал қалғандары қолданбайды. Бұл CGAF шіркеулері теологиялық тұрғыдан Құдай шіркеуінің Бас конференциясымен (CoGGC) емес, Христадельфиялықтармен әлдеқайда жақын, және соңғы жылдары байланыстарын нығайтуға бағытталған қадамдар жасады. Көптеген шіркеулер Христадельфиялық ән кітабын және жексенбілік мектеп әдебиетін пайдаланады. CGAF шіркеулерінің бірнешеуі өздерінің жергілікті сенім білдірілімдеріне ие болғанымен, ең көп таралған Христадельфиялық сенім білдірілімін (BASF) де мойындайды, дәл сол сияқты Ұлыбританиядағы көптеген Христадельфиялық жиналыстар өздерінің жергілікті білдірілімдерін сақтайды, бірақ кең мақсаттар үшін ең көп таралған білдірілімді қолданады. Бекті Үміт шіркеуінің мүшелері, егер Бекті Үміт шіркеуінің қауымы жоқ аймаққа көшіп келсе, Христадельфиялық экклесияларды іздеуді қалыпты жағдай деп есептейді. Олар көбінесе Христадельфиялық экклесияға қабылданып, Христадельфиялық қауымның белсенді мүшелері болады. Сол сияқты, Бекті Үміт шіркеуі де Христадельфиялықты қауымға қабылдайды. Қазіргі уақытта Огайо штатының Денисон қаласында өткізілетін CGAF жылдық жиналысы CGAF-ты Христадельфиялықтарға және Христадельфиялықтарды CGAF-қа қайта таныстыруда маңызды рөл атқарады. Жиналысқа жыл сайын өзгертілмеген және өзгертілген Христадельфиялықтар көптеп келеді, сондай-ақ көптеген CGAF мүшелері жылдық Ұлы көлдер Христадельфиялық Киелі кітап мектебі сияқты Христадельфиялық шараларға қатысады. CGAF мүшелері Christadelphian Tidings және Christadelphians in the Abrahamic Faith Beacon басылымдарында мақалалар, хаттар және жаңалықтар туралы хабарламалар жариялауға шақырылады. CGAF мүшелері шетелдегі Христадельфиялық миссиялық және қайырымдылық ұйымдарымен ынтымақтасады. Сонымен қатар, CGAF және Христадельфиялық мүшелерінің талқылау платформаларына бірлескен қатысуы, Солтүстік Америкадан тыс жерлердегі көптеген Христадельфиялықтарды CGAF-пен ортақ сенімдері және Құдай шіркеуінің Бас конференциясымен арадағы айырмашылықтар туралы хабардар етуге көмектесті.

In 2003, the Church of the Blessed Hope (CGAF) had eight congregations with about 400 members. The three Ohio congregations use the name Church of the Blessed Hope and the others do not. These CGAF churches are theologically much closer to the Christadelphians than they are to the Church of God General Conference (CoGGC), and have made moves in recent years to strengthen their ties. Most of the churches use the Christadelphian hymnal and Sunday School literature. Several of the CGAF churches, while having their own local statement of faith have also recognised the most common Christadelphian statement of the faith (BASF), in much the same way as many Christadelphian assemblies in Britain have their own local statements but employ the most common statement for wider purposes. It is a common practice for members of the Church of the Blessed Hope to seek out Christadelphian ecclesias when they move to areas where there is not a Church of the Blessed Hope. They are generally accepted into the Christadelphian ecclesia, and become active members of the Christadelphian community. Likewise, the Church of the Blessed Hope will accept a Christadelphian into fellowship. The CGAF annual Gathering, currently held at Denison, Ohio, has played an important role in reintroducing CGAF to Christadelphians and Christadelphians to CGAF. The Gathering receives a large contingent of both Unamended Christadelphians and Amended Christadelphians each year, and likewise many CGAF members attend Christadelphian events such as the annual Great Lakes Christadelphian Bible School. CGAF members have been invited to submit both articles, letters and event announcements in the Christadelphian Tidings, and likewise Christadelphians in the Abrahamic Faith Beacon. CGAF members cooperate with Christadelphian mission and charity organisations overseas. At the same time, common participation by CGAF and Christadelphian members on discussion forums has helped to make many Christadelphians, even outside North America, aware of the common beliefs shared with CGAF, and the differences with Church of God General Conference.