Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кайруан (/UK/, /k//aɪr//(//ʊ//)/'/w//ɑː//n/, /US//k//ɛər/'/ /), сондай-ақ Эль Кайрауан немесе Кайруан (ٱلْقَيْرَوَان , ) – Тунис мемлекетіндегі Кайруан облысының орталығы және ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енген қала. Қала 670 жылы, халифа Муавия билік еткен кезде (661–680 жылдары) Омейядтар тарапынан негізі қаланды; осы кезде ол сүнни ислам ғылымы мен Құранды оқудың маңызды орталығына айналып, әлемнің түкпір-түкпірінен мұсылмандарды қызықтырды. Уқба мешіті осы қалада орналасқан.
Kairouan (/UK/,/k//aɪr//(//ʊ//)/'/w//ɑː//n/, /US//k//ɛər/'/ /), also spelled El Qayrawān or Kairwan (ٱلْقَيْرَوَان , ), is the capital of the Kairouan Governorate in Tunisia and a UNESCO World Heritage Site. The city was founded by the Umayyads around 670, in the period of Caliph Mu'awiya (reigned 661–680); this is when it became an important centre for Sunni Islamic scholarship and Quranic learning, attracting Muslims from various parts of the world. The Mosque of Uqba is situated in the city.
Этимология
Қарауан атауы (ٱلْقَيْرَوَان al Qayrawān) араб тілінен алынған сөз, ол "әскери топ" немесе "керван" деген мағынаны білдіреді. Бұл сөз ертеде орта парсы тілінен – қазіргі парсы тіліндегі (کاروان kârvân) сөзінен қабылданған, ол "әскери колонна" (kâr "адамдар/әскерилер" + vân "бекет") немесе "керван" (қаравансарайды қараңыз) деген мағынаны білдіреді. Бербер тілінде бұл қала бұрын تيكيروان Тикирван деп аталған, бұл араб атауының бейімделуі деп есептеледі. Ал ерте заманғы ағылшын тілінде Каиран деп латын әрпіне көшірілген.
The name (ٱلْقَيْرَوَان al Qayrawān) is an Arabic word meaning "military group" or "caravan", borrowed early on from the Middle Persian word kārawān (modern Persian کاروان kârvân), meaning "military column" (kâr "people/military" + vân "outpost") or "caravan" (see caravanserai). In Berber, the city used to be called تيكيروان Tikirwan, thought to be an adaptation of the Arabic name. It has also been romanized as Cairoan in early modern English.
Құрылыс және ерте ислам кезеңі
Каируан қаласының негізі шамамен 670 жылы қаланған. Араб сардары Уқба ибн Нафи, халифа Муавияның бұйрығымен, Батысты жаулау үшін әскери бекет орнатуға тығыз орманның ортасында, одан кейін жабайы аңдар мен жорғалаушыларға толы болған жерді таңдады. Бұл жерде бұрын Камуния қаласы орналасқан. Арабтар басып алғанға дейін, қалада византиялық гарнизон тұрған. Берберлер қарсылық көрсетті. Алдымен Кусайла бастады, оның әскері Уқбаны әскери бекет құрылғаннан кейін он бес жыл өткен соң Бискрада өлтірді. Содан кейін Аль Кахина атты бербер әйелі өлтірілді, ал оның әскері 702 жылы талқандалды. Одан кейін берберлердің көп бөлігі ислам дінін қабылдады. Джерба аралында хариджиттер, яғни исламның "сыртқы" тобы пайда болды және олар әлі де бар. 741 жылдың қазан айында Магрибтегі Ұлы бербер көтерілісі кезінде, Ифрикия армиясы, халифа жіберген сириялық күштермен бірге, Багдура шайқасында берберлерге талқандалып жеңілді. Губернатор Күлтум ибн Ияд әл Каси шайқаста қаза тапты, ал оның туысы және мұрагері Балж ибн Бишр әл Кушайри Испаниядағы әскердің қалдықтарымен қамалды, соның салдарынан бүкіл Ифрикия бербер көтерілісшілерінің шабуылына ашық қалды. Өзінде жеткілікті күш болмағандықтан, Омейяд халифасы Хишам тез арада Хандхала ибн Сафуанды Ифрикияның губернаторы етіп тағайындады. Оған бүкіл Мағриб (Мысырдан батысқа қарай Солтүстік Африка) және әл-Андалус (Испания) бойынша қадағалау жүргізу және Ифрикияны қорғау үшін, бербер көтерілісін басу үшін барлық күшін жинау тапсырылды. Мысырды Хафс ибн әл-Валид ибн Юсуф әл-Хадрами басқаруына беріп, Хандхала 742 жылдың ақпан айында батысқа қарай аттанды. 742 жылдың сәуір айында ол Каируанға келді. Ифрикияның қадии Абд әл Рахман ибн Оқба әл Ғаффари Каируанды қорғауды ұйымдастырды және оңтүстік Тунисте көтерілген бербер көтерілісшілерінің шабуылына қарсы тұруға жетті. Хандхала ибн Сафуан Каируанға келгенде, Оқаша батыстан келген үлкен бербер армиясымен бірлесіп, жаңа шабуылға дайындалып жатқандығы хабарланды. Бербер көтерілісшілері Каируанға шабуыл жасамас бұрын, қаланың алдында бірігуге ниеттенді. Уақытты өткізбей, Хандхала Абд әл-Вахидтің ілгерілеуін тоқтату үшін атты әскерді жіберді, ал өзінің күштерінің басым бөлігін оңтүстікке жөнелтіп, Эль-Карн шайқасында Оқашаны жеңіп, тұтқынға алды. Бірақ Хандхаланың өзі де көп шығынға ұшырады және енді 300 мыңға жуық бербер армиясының қаупіне тап болды, олар ең үлкен бербер армиясы деп есептелді. Қайта оралғаннан кейін, Хандхала Каируанның барлық халқын қаруландырып, қатарын толықтырды, содан кейін қайтадан аттанды. Бербер соғыстарының ең қанды шайқасында, Хандхала ибн Сафуан 742 жылдың мамыр айында (немесе сәл кейінірек) Аль-Аснам шайқасында Абд әл-Вахид ибн Язидтің үлкен бербер армиясын жеңді, бұл шайқас Каируаннан үш шақырым қашықтықта болды. Сол шайқаста 120 000 - 180 000 бербер, соның ішінде Абд әл-Вахид қаза тапты.
The foundation of Kairouan dates to about the year 670 when the Arab general Uqba ibn Nafi of Caliph Mu'awiya selected a site in the middle of a dense forest, then infested with wild beasts and reptiles, as the location of a military post for the conquest of the West. Formerly, the city of Kamounia was located where Kairouan now stands. It had housed a Byzantine garrison before the Arab conquest, and stood far from the sea – safe from the continued attacks of the Berbers who had fiercely resisted the Arab invasion. Berber resistance continued, led first by Kusaila, whose troops killed Uqba at Biskra about fifteen years after the establishment of the military post, and then by a Berber woman called Al Kahina who was killed and her army defeated in 702. Subsequently, there occurred a mass conversion of the Berbers to Islam. Kharijites or Islamic "outsiders" who formed an egalitarian and puritanical sect appeared and are still present on the island of Djerba. In October 741, in the course of the Great Berber Revolt in the Maghreb, the Ifriqiyan army, along with a Syrian force dispatched by the caliph, was destroyed by the Berbers at the Battle of Bagdoura. The governor Kulthum ibn Iyad al Qasi perished in the field, his nephew and successor Balj ibn Bishr al Qushayri was holed up with the remnant of the army in Spain, leaving the whole of Ifriqiya open to the advance of the Berber rebels. Not having any more forces at his disposal, the Umayyad Caliph Hisham quickly appointed Handhala ibn Safwan as governor of Ifriqiya, with supervisory authority over all the Maghreb (North Africa west of Egypt) and al Andalus (Spain), and instructed him to take whatever forces he could gather to defend Ifriqiya and quash the Berber rebellion. Leaving Egypt in the hand of Hafs ibn al Walid ibn Yusuf al Hadrami, Handhala set out westwards in February 742, picking up additional forces from Barqa (Cyrenaica) and Tripoli (Tripolitana). He arrived in Kairouan around April, 742. The qadi of Ifriqiya, Abd al Rahman ibn Oqba al Ghaffari, had been managing the defense of Kairouan, and succeeded in fending off an attack by the Berber rebel army raised in southern Tunisia by the Sufrite leader Oqasha ibn Ayub al Fezari. Handhala ibn Safwan arrived in Kairouan just as Oqasha was said to be mounting a new attack, in coordination with another large Berber army coming in from the west, led by Abd al Wahid ibn Yazid al Hawwari. The Berber rebel armies were to make junction in front of Kairouan, before launching their final attack on the city. Wasting no time, Handhala dispatched a cavalry force to slow down Abd al Wahid's progress, and threw the bulk of his forces south, defeating Oqasha in a bloody battle at El Qarn and taking him prisoner. But Handhala had taken a lot of losses himself, and now faced the unhappy prospect of Abd al Wahid's gigantic army, said to be some 300,000, ostensibly the largest Berber army ever seen. Hurrying back, Handhala is said to have put the entire population of Kairouan under arms to bolster his ranks, before setting out again. In perhaps the bloodiest encounter in the Berber wars, Handhala ibn Safwan defeated the great Berber army of Abd al Wahid ibn Yazid at al Asnam in May 742 (perhaps a little later), just three miles outside of Kairouan. Some 120,000–180,000 Berbers, including Abd al Wahid, fell in the field of battle in that single encounter.
Аглабидтік кезең
745 жылы харижит берберлері Каируанды басып алды, ол сол кезде гүлденген бау-бақшалары мен зәйтүн ағаштарымен толы дамыған қала еді. Билік үшін күрестер 8 ғасырдың соңында Ибрагим ибн әл-Ағлаб Каируанды қайта басып алғанға дейін жалғасты. 800 жылы Бағдадтағы халифа Харун ар-Рашид Ибрагимді Әмір және Ифрикияның мұрагерлік билеушісі ретінде бекітті. Ибрагим ибн әл-Ағлаб 800-909 жылдар аралығында Ифрикияны билеген Ағлабид әулетін құрды. Жаңа әмірлер Каируанды көркейтіп, оны өздерінің астанасы етті. Қала тез арада байлығымен және гүлденуімен танылып, Басра мен Куфа деңгейіне жетіп, Тунис үшін билік пен өркендеу дәуірін ашты. Ағлабидтер үлкен мешіт салып, оның ішінде ислами ой-пікірлері мен діни емес ғылымдар бойынша білім беру орталығы болған университет ашты. Оның рөлі орта ғасырлардағы Париж университетінің рөлімен салыстыруға болады. 9 ғасырда қала араб және ислам мәдениеттерінің жарқын орталығына айналып, мұсылман әлемінің түкпір-түкпірінен ғалымдарды тартты. Осы кезеңде имам Сахнун мен Асад ибн әл-Фурат Каируанды білім ошағы және ислами ғылымдарын таратудың керемет орталығына айналдырды. Ағлабидтер сарайлар, бекіністер және әдемі су құбырларын салды, олардың қазірде тек су қоймалары ғана сақталған. Каируаннан Ұлы Карл мен Киелі Рим империясының елшілері Ағлабидтердің сарайлары, кітапханалары мен бақтары туралы ризашылық білдіріп, сондай-ақ олардың ішімдікке берілуі мен басқа да әрекеттері үшін салған ауыр салықтар туралы хабарлармен оралды. Ағлабидтер елде бейбітшілік орнатып, 827 жылы Сицилияны жаулап алды.
In 745, Kharijite Berbers captured Kairouan, which was already at that time a developed city with luxuriant gardens and olive groves. Power struggles continued until Ibrahim ibn al Aghlab recaptured Kairouan at the end of the 8th century. In 800 Caliph Harun ar Rashid in Baghdad confirmed Ibrahim as emir and hereditary ruler of Ifriqiya. Ibrahim ibn al Aghlab founded the Aghlabid dynasty which ruled Ifriqiya between 800 and 909. The new emirs embellished Kairouan and made it their capital. It soon became famous for its wealth and prosperity, reaching the levels of Basra and Kufa and giving Tunisia a period of power and prosperity. The Aghlabids built the great mosque and established in it a university that was a centre of education both in Islamic thought and in the secular sciences. Its role can be compared to that of the University of Paris in the Middle Ages. In the 9th century, the city became a brilliant focus of Arab and Islamic cultures attracting scholars from all over the Islamic World. In that period Imam Sahnun and Asad ibn al Furat made of Kairouan a temple of knowledge and a magnificent centre of diffusion of Islamic sciences. The Aghlabids also built palaces, fortifications and fine waterworks of which only the pools remain. From Kairouan envoys from Charlemagne and the Holy Roman Empire returned with glowing reports of the Aghlabid palaces, libraries and gardens – and from the crippling taxation imposed to pay for their drunkenness and sundry debaucheries. The Aghlabids also pacified the country and conquered Sicily in 827.
Фатимидтер мен зиридтер дәуірі
893 жылы Абдулла әл-Махдидің миссиясы арқылы елдің батысындағы Кутама берберлері шиит Фатимидтер қозғалысын бастады. 909 жылы Ифрикияны билеген сүннит Аглабидтер құлатылып, Фатимидтер әулеті құрылды. Фатимидтер билігі кезінде Кайруан маңызсыз қалды және өзінің бұрынғы беделін жоғалтты: жаңа билеушілер алдымен Раккада орналасып, бірақ көп ұзамай астанасын Тунис жағалауының шығысында салынып жаңадан құрылған Әл-Махдияға көшірді. Олар бүкіл Орталық Мағриб аймағына, қазіргі Марокко, Алжир, Тунис және Ливия елдерін қамтитын билігін кеңейтуге қол жеткізгеннен кейін, соңында Египетке көшіп, Каирді құрып, оны өзінің алып халифатының астанасы етіп, Ифрикиядағы Зиридтерді өздерінің қарауындағылар ретінде қалдырды. Қайруаннан қайта билік жүргізген Зиридтер елді өнер, сауда және ауыл шаруашылығының жаңа гүлдену кезеңіне бастады. Мектептер мен университеттер дамыды, жергілікті өнімдер мен ауыл шаруашылығы тауарындарының шетел саудасы өркендеді, ал Зирид билеушілерінің сарайлары Еуропалық замандастарының сарайларынан асып түсетін мәдениет орталықтарына айналды. Зиридтер 1045 жылы Бағдатқа адалдық серт беру арқылы Каирден тәуелсіздіктерін жариялап, сүннит дініне қайта оралып, Фатимид халифасы Маад әл-Мустансир Билла оларға жаза ретінде Ифрикияға шабуыл жасау үшін мазасыз араб тайпаларын (Бану Хилал және Бану Сулайм) жіберді. Бұл шабуылшылар 1057 жылы Кайруанды Зиридтерден толығымен басып алып, қиратып, оның бұрынғы маңыздылығын қайтару мүмкін болмады, ал олардың келуі бұрынғыда ауыл шаруашылығы басым болған аймақтарда көшпелі өмір салтын таратуға ықпал етті. Шамамен 1700 жылдық үздіріліссіз даму бір он жылдың ішінде жойылды, өйткені елдің көп бөлігінде жер шамамен екі ғасыр бойы құнарсыз қалды.
In 893, through the mission of Abdullah al Mahdi, the Kutama Berbers from the west of the country started the movement of the Shiite Fatimids. The year 909 saw the overthrow of the Sunni Aghlabids who ruled Ifriqiya and the establishment of the Fatimid dynasty. During the rule of the Fatimids, Kairouan was neglected and lost its importance: the new rulers resided first in Raqqada but soon moved their capital to the newly built Al Mahdiyah on the eastern coast of Tunisia. After succeeding in extending their rule over all of central Maghreb, an area consisting of the modern countries of Morocco, Algeria, Tunisia and Libya, they eventually moved east to Egypt to found Cairo making it the capital of their vast Caliphate and leaving the Zirids as their vassals in Ifriqiya. Governing again from Kairouan, the Zirids led the country through another artistic, commercial and agricultural heyday. Schools and universities flourished, overseas trade in local manufactures and farm produce ran high and the courts of the Zirids rulers were centres of refinement that eclipsed those of their European contemporaries. When the Zirids declared their independence from Cairo and their conversion to Sunni Islam in 1045 by giving allegiance to Baghdad, the Fatimid Caliph Ma'ad al Mustansir Billah sent as punishment hordes of troublesome Arab tribes (Banu Hilal and Banu Sulaym) to invade Ifriqiya. These invaders so utterly captured Kairouan from the Zirids in 1057 and destroyed it that it never regained its former importance and their influx was a major factor in the spread of nomadism in areas where agriculture had previously been dominant. Some 1,700 years of intermittent but continual progress was undone within a decade as in most part of the country the land was laid to waste for nearly two centuries.
Кейінгі тарих
13 ғасырда Ифрикияны билеген гүлденген Хафсидтер әулеті тұсында қала өзінің қираған орындарынан қайта жандана бастады. Бірақ, Хұсейнидтер династиясы кезінде ғана Қайруан елде және бүкіл ислам әлемінде құрметті орынға ие болды. 1881 жылы Қайруан француздар басып алды, одан кейін мұсылман емес адамдарға қалаға кіруге рұқсат берілді. Француздар 1882-1996 жылдар аралығында жұмыс істеген Сусс-Қайруан Декавиль теміржолын салды, содан кейін оның рельстері ауыстырылды. Қайруанның ескі қаласы мен оның тарихи ескерткіштері 1988 жылы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енді. 2023 жылдың желтоқсанында терішілер қақпасының жанындағы қабырғаның шамамен 30 метрі қалпына келтіру жұмыстары кезінде құлады. Нәтижесінде үш шебер қаза тауып, бірнеше адам жарақат алды.
In the 13th century under the prosperous Hafsids dynasty that ruled Ifriqiya, the city started to emerge from its ruins. It is only under the Husainid Dynasty that Kairouan started to find an honorable place in the country and throughout the Islamic world. In 1881, Kairouan was taken by the French, after which non Muslims were allowed access to the city. The French built the Sousse–Kairouan Decauville railway, which operated from 1882 to 1996, before it was regauged to gauge. The old city of Kairouan and its associated historic monuments became a UNESCO World Heritage Site in 1988. In December 2023, about 30m of wall near the Gate of the Leather Workers collapsed during restoration. Three masons were killed, and several others injured.
Орналасқан жері
Каируан, Каируан облысының орталығы, Сус қаласының оңтүстігінде, шығыс жағалаудан, Монастырдан және Тунистен шалқары орналасқан.
Kairouan, the capital of Kairouan Governorate, lies south of Sousse, from the east coast, from Monastir and from Tunis.
Климат
Каируанда ыстық, жартылай шөлейтті климат басым (Кёппен климаттық жіктелімі BSh).
Kairouan has a hot semi arid climate (Köppen climate classification BSh).
Демография
2014 жылы қалада шамамен 187 мың тұрғын болды.
In 2014, the city had about 187,000 inhabitants.
Дін
Біздің заманымыздың 9-11 ғасырлары аралығында Қайруан ислам өркениетінің маңызды орталықтарының бірі болды және бүкіл Мағриб аймағында білім беру ошағы ретінде танылды. Осы кезеңде Қайруанның Ұлы мешіті намаз оқу орнымен қатар, Малики мектебі бойынша ислам ғылымдарын оқыту орталығына айналды. Қайруандағы ерекше діни дәстүр – ислам заңын қолданып, неке шартында моногамия талабын қою болды. Жергілікті дәстүрге сәйкес, Ұлы мешітке жеті рет зиярат ету Меккеге бір рет барумен тең. 2004 жылы қалада 89 мешіт болды. Қалада әулиелерді еске алу үшін суфилер фестивальдары өткізіледі. 1881 жылы француздар келгенге дейін мұсылман емес адамдарға Қайруанда тұруға тыйым салынған. 11 ғасырдың басында Қайруанның алғашқы қоныстанғандарының арасында яһудилермен бірге христиан қауымы да болды. Яһуди қауымының алтын ғасыры 8 ғасырдың соңында басталып, 11 ғасырдың басына дейін жалғасты, осы кезеңде олар еврей тарихында маңызды рөл атқарды және кем дегенде үш буын бойы Талмуд және Халах бойынша білім берудің әлемдік орталығы болды. 1057 жылы Бану Хилалдың Қайруанды басып алуы ортағасырлық қауымның құлдырауына әкелді, ал яһудилер тек 1881 жылы Тунис француз протектораты болып құрылғаннан кейін ғана қайта оралды. 1960 жылдары қауым жойылып, олардың қираған зираты ғана қалды.
Between the 9th and 11th centuries AD, Kairouan functioned as one of the great centers of Islamic civilization and gained a reputation as a hotbed of scholarship across the entire Maghreb. During this period, the Great Mosque of Kairouan became both a place of prayer and a center for teaching Islamic sciences under the Maliki current. A unique religious tradition practiced in Kairouan was the use of Islamic law to enforce monogamy by stipulating it in the marriage contract. Local tradition holds that seven pilgrimages to the Great Mosque equals one pilgrimage to Mecca. As of 2004, the city contained 89 mosques. Sufi festivals are held in the city in memory of saints. Before the arrival of the French in 1881, non Muslims were forbidden from living in Kairouan. A Christian community had existed during the early 11th century alongside Jews who were among the original settlers of Kairouan. The Jewish community's golden era began in the late 8th century and lasted until the early 11th century during which time it played an important role in Jewish history, having been a world center of Talmudic and Halakhic scholarship for at least three generations. The Banu Hilal conquest of Kairouan in 1057 led to the decline of the medieval community with Jews only returning after Tunisia was established as a French protectorate in 1881. By the 1960s the community had disappeared, and all that remains is their dilapidated cemetery.
Қайруанның Үлкен мешіті
Қаланың басты белгісі – Ұлы Сиди Уқба мешіті (сондай-ақ Ұлы Қайруан мешіті деп те аталады), ол Солтүстік Африкадағы ең әсерлі және ірі ислам ескерткіштерінің бірі. Алғаш рет 670 жылы Қайруан қаласы құрылғанда салынған мешіт қазіргі таңда кең аумақты алып тұр және Ислам әлеміндегі ең көне құдайға табыну орындарының бірі болып саналады. Мешіт ислами ой-пікірлер мен дүниелік ғылымдарда білім беру орталығына айналып, қаланың дамуына және өсуіне ықпал етті.
The city's main landmark is the Great Mosque of Sidi Uqba (also known as the Great Mosque of Kairouan) which is one of the most impressive and largest Islamic monuments in North Africa. Originally built when Kairouan was founded in 670 AD, the mosque currently occupies an area of over and is one of the oldest places of worship in the Islamic world. The mosque became a center of education both in Islamic thought and in the secular sciences and helped the city to develop and expand.
Үш есік мешіті
Үш қақпалы мешіт 866 жылы салынған. Оның фасады ислам архитектурасының көрнекті мысалы болып табылады. Онда үш аркалы кіреберіс бар, олардың үстінде куфи әрпімен жазылған үш жазу орналасқан, гүл және геометриялық ою-өрнектермен араласып, оюлы жиекпен аяқталған; алғашқы жазуда Құранның 33-ші сүресінің 70-71 аяттары келтірілген. Кішкентай минарет Хафсид әулеті тұсында жасалған қалпына келтіру жұмыстары барысында қосылған. Намаз залында кибла қабырғасына параллель аркалы бағаналармен бөлінген орталық бөлік және екі қанатты бөлік бар.
The Mosque of the Three Doors was founded in 866. Its façade is a notable example of Islamic architecture. It has three arched doorways surmounted by three inscriptions in Kufic script, interspersed with floral and geometrical reliefs and topped by a carved frieze; the first inscription includes the verses 70–71 in the sura 33 of Quran. The small minaret was added during the restoration works held under the Hafsid dynasty. The prayer hall has a nave and two aisles, divided by arched columns, parallel to the qibla wall.
Шаштараз мешіті
Сиди Сахиб Зәуиясы, сондай-ақ Шаштараз мешіті деп белгілі, – Ислам пайғамбары Мұхаммедтің сахабы Әбу Зама әл Балауидің мазары орналасқан діни кешен. Аңыз бойынша, ол Мұхаммедтің сақалынан үш түк сақтап алыпты, содан кешеннің аты осылай аталып кеткен. Кешен алғаш рет 14 ғасырда Хафсидтер тұсында салынған, бірақ қазіргі түрі 17 ғасырда Мурадидтер билігінде қалыптасқан. Мазарға сарай сияқты, әсем плитка және гипстен жасалған әшекейлермен безендірілген аула арқылы кіруге болады. Кешенге мазардан басқа медресе және бірнеше басқа да құрылыстар кіреді.
The Zawiya of Sidi Sahib, also known as the Mosque of the Barber, is a religious complex containing the mausoleum of Abu Zama' al Balawi, a companion of the Islamic prophet Muhammad, who, according to legend, had saved for himself three hairs of Muhammad's beard, hence the edifice's name. The complex was first built up in the 14th century under the Hafsids, but in its present state it dates from the 17th century, under the Muradids. The tomb chamber is accessed from a cloister like court with rich tile and stucco decoration. In addition to the mausoleum, the complex includes a madrasa and several other facilities.
Аглабидтік алаңдар
Аглабид бассейндері – Қайруан қаласында орналасқан Тунис тарихи ескерткіші. 9 ғасырға дейін салынған және Қайруан мединасының қабырғаларының сыртында орналасқан бұл бассейн, мұсылман әлемінің тарихындағы ең маңызды гидротехникалық жүйелердің бірі саналады. Құрылыстың ауданы 11 000 шаршы метрді құрайды және оған кішкентай шөгінді бассейн, су сақтауға арналған үлкен бассейн және екі су тарту ыдысы кіреді. Барлық бассейннің сыйымдылығы 68 800 текше метрді құрайды.
The Aghlabid basins are a Tunisian historical monument located in Kairouan. Dating from the 9th century and located outside the ramparts of the medina of Kairouan, they are considered to be the most important hydraulic systems in the history of the Muslim world. The structure covers an area of 11,000 square meters and consists of a small settling basin, a large basin for storing water and two drawing tanks, all having a total storage capacity of 68,800 cubic meters.
Экономика
Каируанның басты экономикалық секторлары – өнеркәсіп, ауыл шаруашылығы және туризм.
The primary economic sectors in Kairouan are industry, agriculture and tourism.
Өнеркәсіп
Қазіргі уақытта Каируан аймағында 167 өнеркәсіптік кәсіпорын бар, олар 10 000-нан астам жұмыс орнын ұсынады, олардың 33-і толыққанды экспортқа бағытталған. Аймақтың өнеркәсіптік қызметі алуан түрлі, бірақ 91 бірлікпен агроөнеркәсіп саласы ең бастысы болып табылады.
The Kairouan region currently has 167 industrial companies offering more than 10,000 jobs, of which 33 are fully exporters. The industrial activities of the region are quite diversified, although the agrifood industry sector is preeminent with 91 units.
Ауыл шаруашылығы
Кайруан облысы негізінен көкөніс (бұрыш, томат) және жеміс-жидек (шабдалы, бадам және зәйтүн) өндірумен танымал. 2019 жылы 90 000 тоннаға жуық ащы бұрыш, сондай-ақ 15 000 тоннадан астам шабдалы өндіретін елдегі жетекші өндіруші болып табылады.
The governorate of Kairouan is known mainly for the production of vegetables (peppers, tomatoes) and fruits (apricots, almonds and olives). It is the leading national producer of chili peppers with nearly 90,000 tonnes in 2019, as well as apricots with more than 15,000 tonnes.
Туризм
Каируан – Карфаген, Эль-Джем және Ле-Бардо қатарында Тунистің ең танымал төрт тарихи орнының бірі. Туристік белсенділік Каируан қаласының тарихи орындары мен ескерткіштеріне шоғырланған.
Kairouan is one of the four most visited sites in Tunisia along with Carthage, El Jem and Le Bardo as historic sites. Tourist activity is focused on the historic sites and monuments of the city of Kairouan.
Тағам
Қайруан өзінің тәтті нандарымен (мысалы, зелебия және макруд) танымал.
Kairouan is known for its pastries (e. g. zlebia and makroudh).
Танымал мәдениетте
Каируан 1981 жылғы "Жоғалған сандықтың шабуылшылары" фильмінің түсірілім алаңы ретінде қолданылды, ол Каирдің орнына түсірілді. Фильм 1936 жылы оқиғасы болғандықтан, түсірілім барысында қаланың барлық телеантенналары демонтаждалды.
Kairouan was used as a filming location for the 1981 film Raiders of the Lost Ark, standing in for Cairo. As the film is set in 1936, television antennas throughout the city were taken down for the duration of filming.