Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс эзотерикалық символы
Western Esoteric symbol
Роза крест (сондай-ақ Роза крест және Рози крест деп аталады) – христиандық кабалист және алхимик, Розенкрейцер орденінің негізін қалаушы болған деп есептелетін христиан Розенкрейцпен тығыз байланысты символ. Роза крест – ортасында қызыл, алтын немесе ақ түсті раушан гүлі бар крест. Ол христиандық қағидаларымен бірге батыс эзотерикалық дәстүрінің ілімдерін бейнелейді. Басты Розенкрейцер символы ретінде Рози крест Алтын және Рози крест орденімен де қолданылған (1750-ші жылдар – 1790-шы жылдар), және қазірге дейін Англиядағы Розенкрейцерлік қоғамы (1865 жылдан бері) қолданып келеді.
The Rose Cross (also called Rose Croix and Rosy Cross) is a symbol largely associated with the legendary Christian Rosenkreuz, a Christian Kabbalist and alchemist said to have been the founder of the Rosicrucian Order. The Rose Cross is a cross with a rose at its centre, which is usually red, golden or white. It symbolizes the teachings of a Western esoteric tradition with Christian tenets. As a key Rosicrucian symbol, the Rosy Cross was also used by the Order of the Golden and Rosy Cross (1750s–1790s), and is still used by the Societas Rosicruciana in Anglia (1865–present).
Символизм
Розенкрейцерлік манифесттер Германиядағы протестанттық реформация кезінде жазылған және реформа тақырыбындағы маңызды ойларды қамтиды. 1520 жылы Мартин Лютер бес қанаты бар ақ гүлге жазылған, ішінде жүрек орналасқан, ал ортасында қарапайым айқыш бейнеленген мөр жасатты. Розенкрейцерлердің үшінші манифесті – Кристиан Розенкрейцтің «Химиялық үйлену тойы» авторы болуы мүмкін Иоганн Валентин Андреаның әулеттік гербінде X пішіндес кресттің төрт бұрышында гүлдер бейнеленген. Ғасырлар бойы Роза крестінің көптеген аллегориялық және эзотерикалық түсіндірмелері пайда болды. Кейбір топтар, мысалы, Ежелгі және Мистикалық Роза Круцис ордені, Роза крестінің христиан дінінен бұрын пайда болғанын айтады, онда «крест адам денесін, ал гүл – жеке тұлғаның дамитын санасын көрсетеді. Сондай-ақ, гүл – үнсіздікті білдіреді, ал крест – «құтқарылуды» білдіреді, оған Роза-Крест қоғамы адамзатты Құдайға деген махаббатқа және бауырластықтың сұлулығына үйрету арқылы өзін арнады, осының бәрі олардың мақсатын көрсетеді». Басқалары Роза крестін рухани жағынан жоғары көтерілген адам баласының көбею процесінің символы ретінде қарастырды: «Роза крестшілдерінің негізгі символдары – гүл мен крест; гүл әйелдік, ал крест еркектік символы, екеуі де жалпыға ортақ фаллик [ ] Ұрпақ – материялық өмірдің кілті болғандықтан, Роза крестшілдері көбею процесін бейнелейтін символдарды өзінің ерекше белгілері ретінде қабылдады. Жаңару – рухани өмірдің кілті болғандықтан, олар өздерінің символизмін адамның төменгі, уақытша табиғаты мен жоғары, мәңгілік табиғатының бірігуі арқылы құтқарылуын бейнелейтін гүл мен крестке негіздеді». Бұл сонымен қатар философ тасының, алхимиктің соңғы өнімінің символы болып табылады.
The Rosicrucian Manifestos were written during the Protestant Reformation in Germany, and have an underlying theme of reform. In 1520, Martin Luther had a seal made with a five petaled white rose encapsulating a heart, with a simple cross in the centre. Johannes Valentinus Andreae, a likely candidate for the authorship of the third Rosicrucian manifesto, the Chymical Wedding of Christian Rosenkreutz, came from a family whose crest featured an X shaped cross with roses in the four corners. Many allegorical and esoteric explanations for the Rose Cross have arisen over the centuries. Some groups, such as the Ancient and Mystical Order Rosae Crucis, purport that the rosy cross predates Christianity, where "the cross represents the human body and the rose represents the individual's unfolding consciousness. It has also been suggested that the rose represents silence while the cross signifies "salvation, to which the Society of the Rose Cross devoted itself by teaching mankind the love of God and the beauty of brotherhood, with all that they implied." Others saw the Rosy Cross as a symbol of the human process of reproduction elevated to the spiritual: "The fundamental symbols of the Rosicrucians were the rose and the cross; the rose female and the cross male, both universal phallic [ ] As generation is the key to material existence, it is natural that the Rosicrucians should adopt as its characteristic symbols those exemplifying the reproductive processes. As regeneration is the key to spiritual existence, they therefore founded their symbolism upon the rose and the cross, which typify the redemption of man through the union of his lower temporal nature with his higher eternal nature." It is further a symbol of the Philosopher's stone, the ultimate product of the alchemist.
Розенкрейсерлік
Розенкрейцерлік манифесттер Розенкрейцерлік бауырластықтың аллегориялық тарихын баяндайды, ол 14 ғасырдың басында немесе 13-14 ғасырлар аралығында, мистикалық даналардың көзге көрінбейтін колледжі ретінде, христиан Розенкрейц деген символды есімді дана тарапынан «әлем мен адам дамуымен қатар дін де өзгеруі керек болғандықтан, қолданылуға тиіс христиан дінінің жаңа кезеңін дайындау үшін» құрылды. «Медицинаның Лютері» деп аталатын Парацельс осы мистикалық даналарды «Құдайға көтерілген (verzueckt) және сол көтерілу күйінде қалған, өлмеген адамдар ретінде сипаттайды. Олардың не болғаны ешкімге белгісіз болды, бірақ олар жер бетінде қалып қойды». Кейбір қазіргі розенкрейцерлік топтар Розенкрейцерлік орденнің Ренессанс кезеңінің басынан бері белсенді болғанын, оның герметикалық орден ғана емес, сонымен қатар батыс әлемінің данышпандары – кейде әдеби, мәдени, этикалық, саяси, діни және ғылыми салаларда масон ретінде танылған – алда жүргендер арқылы да әрекет еткенін болжайды. 18 ғасырдың аяғында неміс христиан мистикасы Карл фон Эккартхаузен Роза Кресттің нағыз адептерін былайша сипаттады: «Бұл санаулы даналар – жарықтың балалары, олар қараңғылыққа қарсы. Олар құпиялылықты және жасырын іс-әрекеттерді ұнатпайды, ашық және тура, құпия қоғамдармен және сыртқы рәсімдермен байланысы жоқ. Оларда Құдай билік ететін рухани ғибадатхана бар». Кейін, 20 ғасырдың басында, Розенкрейцерлік бастамашы Макс Хайндель батыс құпия дәстүріне терең бой салған Розенкрейцерлік бауырластардың тамырларын табудың амалсыз екеніне сенді, себебі «олардың жұмысы адамзаттың эволюциясын ынталандыруға бағытталған, олар ежелгі заманнан бері түрлі кейіпте еңбек етіп келеді».
The Rosicrucian manifestos tell an allegorical story of the Rosicrucian Brotherhood, founded in the early 14th century, or between the 13th and 14th centuries, as an Invisible College of mystic sages, by a sage having the symbolic name of Christian Rosenkreuz in order "to prepare a new phase of the Christian religion to be used during the coming age now at hand, for as the world and man evolve so also must religion change". Paracelsus, who was called the "Luther of Medicine", describes these mystics sages as "persons who have been exalted (verzueckt) to God, and who have remained in that state of exaltation, and have not died ( ) nobody knew what became of them, and yet they remained on the earth". Some modern Rosicrucian groups suggest that the Rosicrucian Order has been active since the beginning of the Renaissance period, not only as an hermetic Order, but also through forerunners – geniuses of the western world, sometimes also known to be Freemasons – in the literary, cultural, ethical, political, religious and scientific fields. In the late 18th century, Karl von Eckartshausen, a German Christian mystic, described the true Adepts of the Rose Cross in the following terms: "These sages, whose number is small, are children of light, and are opposed to darkness. They dislike mystification and secrecy; they are open and frank, have nothing to do with secret societies and with external ceremonies. They possess a spiritual temple, in which God is presiding". Later, in the early 20th century, Max Heindel, a Rosicrucian Initiate, believed that the roots of the Brothers of the Rose Cross, immersed in the western mystery tradition, are almost impossible to be traced as "theirs is a work which aims to encourage the evolution of humanity, they have labored far back into antiquity—under one guise or another".
Іске асыру топтары
Алтын және Розенкрейц ордені, сондай-ақ Алтын және Гүлді Крест бауырластығы деп те аталады, 1750 жылдары құрылған және аллегориядан тыс дерлік болған алғашқы Розенкрейц ордені деп есептеледі. Олардың он дәрежелі жүйесі кейіннен СРИА сияқты масондық және герметикалық ұйымдарға ықпал етті.
The Orden des Gold und Rosenkreutz, also known as the Fraternity of the Golden and Rosy Cross, was founded in the 1750s and is believed to be the first Rosicrucian order which existed outside of allegory. Their ten grade system went on to influence Masonic and Hermetic initiatory groups, such as the SRIA.
Фримасондық
Фримасондық пен Роза Крест арасындағы байланыс, нақты Үлкен Ложаның (1717 жылы Андерсеннің белгілері) құрылуына дейінгі кезеңдерден бастап бар екендігі Генри Адамсонның 1638 жылғы "Threnodie" поэмасымен дәлелденген: "Біз Роза Кресттің бауырларымыз, бізде Масон сөзі және екінші көз бар". Роза Крест кейбір масондық христиандық ұйымдарда кездесетін символ, сонымен қатар Роза крестті зерттеу үшін соңғы ғасырларда құрылған жеке тұлғалар мен топтар тарапынан қолданылады, бірақ оның бастауы қызыл розаны қабылдауға байланысты. Англиядағы Розенкрейцерлік Масондық Қоғамы 1865 жылы құрылды және "Алтын және Роза Крест" сияқты дәрежелік жүйені пайдаланады. Ағылшын тобы содан бері халықаралық деңгейде басқа масондық және бастамашыл Розенкрейцерлік ұйымдар құруға ықпал етті. Шотланд Ритуалының Оңтүстік юрисдикциясындағы Масондықтың конкордантты ұйымында он сегізінші дәреже Роза Крестке арналған және "Роза Круз Рыцары" атағын береді. Алберт Пайк 1871 жылы Томас Де Квинси өзінің "Роза крестшілер мен фримасондық" атты еңбегінде фримасондықтың Роза крестшіліктің туындысы болуы мүмкін екенін айтқан.
Connections between Freemasonry and Rose Cross exist from times preceding the formation of actual Grand Lodge (Landmarks of Andersen in 1717), as it is proved by the poem Threnodie of Henry Adamson (1638) "We are brethren of the Rosie Crossie, We have the Mason Word and second sight" The Rosy Cross is also a symbol found in some Masonic Christian bodies and employed by individuals and groups formed during the last centuries for the study of Rosicrucianism and allied subjects, but derived from the adoption of a red rose. The Masonic Societas Rosicruciana in Anglia was founded in England in 1865 and uses the same grade system as the Gold und Rosenkreutz. The English group has since inspired other Masonic and initiatory Societas Rosicruciana organizations internationally. Within the Southern Jurisdiction of the Scottish Rite concordant body of Freemasonry, the Eighteenth Degree is specifically concerned with the rose cross and confers the title of "Knight Rose Croix". Of one version of the degree, Albert Pike wrote in 1871,
Thomas De Quincey in his work titled; Rosicrucians and Freemasonry, suggested that Freemasonry was possibly an outgrowth of Rosicrucianism.
Ордо Темпли Ориентис
Роза кресті Ордо Темпли Ориентис жүйесінде де орны бар. Ол бесінші дәрежеге байланысты, оның атауы – "Егеменді принц Роза Круз, және Пеликан мен Бүркіт рыцары". Кроули "Тәртіптің Конституциясына қатысты хабарлама" еңбегінде былай жазады:
The rose cross also has a place in the system of Ordo Templi Orientis. It is associated with the Fifth Degree, the title of which is "Sovereign Prince Rose Croix, and Knight of the Pelican and Eagle." Of it, Crowley writes in "An Intimation with Reference to the Constitution of the Order":
Роза крест қауымдастығы
Рози-Крост қауымдастығы — 1915 жылы Артур Эдвард Уэйттің Англияда құрған христиан мистикалық ұйымы. Ол Алтын таңның тәуелсіз және түзетілген ритуалының аяқталуынан кейін құрылды. Уэйт өзінің ритуалдарын Розенкрейцерлер ордені, масондық және ғасырлар бойы христиан мистикалық үйретімдері тарихына деген қызығушылығын көрсететіндей етіп жасады. Оның көптеген мүшелері масон немесе теософтар болды. Оның ең белгілі мүшелерінің бірі – роман жазушы Чарльз Уильямс, ол 1917 жылдан кем дегенде 1928 жылға дейін, және мүмкін одан да кейін қауымдастық мүшесі болды. АҚШ-та бөлімше құру жоспарланған, бірақ ол жоспарлар іске аспаған сияқты. Бұл ұйым бүгінгі күнге дейін Англияда бар. Артур Эдвард Уэйт "Розалы крест ағайындары қауымы" атты кітап жазды, онда қауым орта ғасырлардан бастау алған христиандық ұйым ретінде сипатталады.
The Fellowship of the Rosy Cross is a Christian mystical organization established by Arthur Edward Waite in England in 1915. It developed after the end of Independent and Rectified Rite of the Golden Dawn. Waite made its rites to reflect his interest in the history of the Rosicrucian Order, Freemasonry, and Christian mystical teachings through the ages. Most of its members were Freemasons or theosophists. One of its most noted members was the novelist Charles Williams who was a member from 1917 to at least 1928 and possibly later. There were plans to establish a branch in the United States, but they appear never to have been fulfilled. The order is still extant in England today. Arthur Edward Waite wrote also a book entitled The Brotherhood of the Rosy Cross, which presents the brotherhood as a Christian order dating from the Middle Ages.
Қазіргі заманғы түрлері
Рози-Кресттің бір заманауи түрі Розенкрейцерлік христиандық символында кездеседі, онда кресттің ортасында ақ розаны көркейтін қызыл розалардың тәжі орналасқан; артында алтын бес қабырғалы жұлдыз жарқырап тұрады, бұл сондай-ақ "Бірлік бес принципіне" сілтеме жасайды. Бұл – Ағайындылықтың үлкен ложасын дайындаған, Ағайындылықтың символы. Ежелгі және Мистикалық Роза Крусис Ордені, көбінесе AMORC деп танылатын, бүгінде әлем бойынша жиырма үш Ұлы Ложасы немесе Әкімшілік аймағы бар ең ірі Розенкрейцерлік ұйым. AMORC екі негізгі нұсқаны қолданады. Бірі – ортасында роза орналасқан алтын латын кресі. Екіншісі – ішінде грек (теңқабырғалы) кресі бейнеленген, ал ең үстінде Мысырлық анкхты еске түсіретін овал пішінді үшбұрыш. Екі жағдайда да символизм "роза мен крест бірге – ойлы, лайықты өмірдің тәжірибесі мен қиындықтарын көрсетеді" дегенді білдіреді. Сонымен қатар, алтын латын кресінің нұсқасы құлшылық етуде қолдарын жайып тұрған адам бейнесін көрсетеді, ал оның ортасындағы роза – көптеген өмірлік еңбектер барысында адам жанының ашылуын символдайды.
One modern form of the Rosie Cross is found in a Rosicrucian Christian symbol that places a crown of red roses ennobling a white rose at the centre of the cross; radiating behind is the golden five pointed star, an allusion also to 'the Five Points of Fellowship'. It is the symbol of the fraternity that has prepared a great lodge for the Brethren to be gathered. The Ancient and Mystical Order Rosae Crucis, commonly known as AMORC, is the largest Rosicrucian group today, with twenty three Grand Lodges or Jurisdictions worldwide. There are two primary versions used by AMORC. One is a Gold Latin Cross with a Rose at its center. Another is a downward pointing triangle with a Greek (equilateral) Cross inscribed within the triangle and a top oval reminiscent of an Egyptian Ankh. In both cases the symbolism suggests that "together, the rose and cross represent the experiences and challenges of a thoughtful life well lived." In addition, the Gold Latin Cross version represents the human person with arms outstretched in worship, with the rose at its center as the unfoldment of the human soul over many lifetimes of work.