Кіріспе

Кездейсоқ айнымалының күтілетін мәні белгілі бір жағдайлар орын алғанда

Ықтималдықтар теориясында, кездейсоқ айнымалының шартты күтілімі, шартты күтілетін мәні немесе шартты орташасы – бұл шартты ықтималдық таралымына қатысты есептелген күтілетін мәні. Егер кездейсоқ айнымалы тек шектеулі мәндерді қабылдаса, онда "жағдайлар" айнымалының тек осы мәндердің ішкі жиынын қабылдауы мүмкін. Формальдырақ айтқанда, егер кездейсоқ айнымалы дискретті ықтималдық кеңістігінде анықталған болса, онда "жағдайлар" осы ықтималдық кеңістігінің бөлінісі болып табылады. Контекстке байланысты шартты күтілім кездейсоқ айнымалы немесе функция бола алады. Кездейсоқ айнымалы шартты ықтималдық сияқты белгіленеді. Функция түрі немесе арқылы белгіленеді, немесе мағынасымен бірге жеке функция символы енгізіледі.

2-мысал: Жаңбыр жауған жер туралы мәліметтер

Мысалы, бізде 1990 жылдың 1 қаңтарынан 1999 жылдың 31 желтоқсанына дейінгі он жылдық (3652 күн) кезеңде метеостанциядан жиналған күн сайынғы жауын-шашын деректері (әр күні жаңбырдың мм-і) бар. Кез келген белгісіз күндегі жауын-шашынның күтілетін мөлшері – 3652 күндегі жауын-шашын мөлшерінің орташасы. Наурыз айында болатын белгілі бір күн үшін жауын-шашынның шартты күтілетін мөлшері – он жылдық кезеңде наурыз айына сәйкес келетін барлық 310 күндегі орташа күндік жауын-шашын мөлшері. Ал 2 наурыз күніне сәйкес келетін күндердегі жауын-шашынның шартты күтілетін мөлшері – осы күндері болған он жылдық кезеңдегі жауын-шашын мөлшерінің орташасы.

Тарих

Шартты ықтималдыққа қатысты осы ұғым кем дегенде Лапласқа дейін жетеді, ол шартты үлестірімдерді есептеген. 1933 жылы Андрей Колмогоров оны Радон-Никодим теоремасын қолданып, қатаң түрде ресімдеді.