Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMAS Benalla (J323/M323), Виктория штатының Беналла қаласының құрметіне аталған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған 60 «Батерст» класындағы корветтердің бірі және бастапқыда тек Австралия Корольдік Теңіз Флоты (RAN) қатарында құрылған және қолданысқа берілген 36 корветтің бірі болды. Викториядағы HMA Naval Dockyard кемежайында салынған «Benalla» кемесі, басқа корветтер сияқты мина іздеуші емес, қаруланған зерттеу кемесі ретінде жабдықталды және 1943 жылы RAN-ға қабылданып, қызметке кірісті. «Benalla» кемесінің міндеттеріне конвойлерді сүйемелдеу және амфибиялық десант операцияларына дейін гидрологиялық зерттеулер жүргізу кірді. Соғыстың соңында корвет Тимордың жапондық күштерге капитуляциясына қатысты. Соғыстан кейін «Benalla» 1945 жылдың соңына дейін Солтүстік-Батыс Австралия аймағында зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1946 жылы қызметтен босатылып, 1958 жылы металл тескілеуге сатылды.
HMAS Benalla (J323/M323), named for the city of Benalla, Victoria, was one of 60 Bathurst class corvettes constructed during World War II, and one of 36 initially manned and commissioned solely by the Royal Australian Navy (RAN). Built by HMA Naval Dockyard in Victoria, Benalla was fitted out as armed survey ship instead of a minesweeper like the rest of the class, and was commissioned into the RAN in 1943. Benallas duties included convoy escort and performing hydrological surveys prior to amphibious landing operations. The corvette was present at the Japanese surrender of Timor at the end of the war. Post war, Benalla performed survey work around north west Australia until late 1945. She was decommissioned in 1946, and sold for scrapping in 1958.
Дизайн және құрылыс
1938 жылы Австралияның Комонвелл әскери-теңіз кеңесі (ACNB) жалпы мақсаттағы, су астына қарсы күресуге және миналарды жоюға қабілетті, сонымен қатар құрылысы мен пайдалануы оңай болатын "жергілікті қорғаныс кемесі" қажеттігін анықтады. Бастапқыда кеме шамамен 500 тонналық ығысу қабілетіне, кем дегенде жылдамдыққа және арақашықтыққа ие болуы жоспарланған. Бар класындағы бұрқасын қорғаныс кемесінің орнына прототип құру мүмкіндігі пайда болғанда, ұсынылған жоба 680 тонналық кемеге дейін ұлғайтылды, ең жоғары жылдамдығы және арақашықтығы болды, 4 дюймдік зеңбірекпен қаруланған, гидролокатормен жабдықталған және жоспарланған операцияларға байланысты тереңдік зарядтарымен немесе миналарды жою құралдарымен жабдықталуға болатын: алайда, бұл кеме жергілікті қорғаныс кемесінен гөрі слюпке көбірек ұқсағанмен, британдықтар жасаған миналарды жою және су астына қарсы күресу кемелеріне қарағанда артықшылықтары болғандықтан, күшейтілген мүмкіндіктері қабылданды. Прототиптің құрылысы басталған жоқ, бірақ жоспарлар сақталды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жергілікті өндірістегі "әмбебап" кемелерге қажеттілік туындағанда, 1939 жылдың қыркүйегінде "Австралиялық мина сығушылар" (су астына қарсы қабілеттерін жасыру үшін осылай аталған, бірақ халық арасында "корветкалар" деп белгілі болған) мақұлданды, соғыс барысында 60 кеме салынды: 36 (оның ішінде Беналла) RAN тапсырыс берді, 20 британдық Адмиралтейство тапсырыс берді, бірақ RAN кемелері ретінде жабдықталды және пайдалануға берілді, ал 4 – Корольдік Үнді теңіз күштері үшін. Беналла мина сыпырушы кемелер класына кіргенімен, қаруланған зерттеу кемесі ретінде жабдықталды. Миналарды жою құралдары орнатылмады, ал X палубаға қосымша үлкен карталар бөлмесі орналастырылды. Оның міндетіне байланысты кеме экипажының саны стандартты 85-тен 107-ге дейін артты. Беналла 1942 жылдың 24 наурызында Виктория штатындағы Уильямстаун HMA теңіз кеме жасау орнында салынды. Ол 1942 жылдың 19 желтоқсанында Әуе министрі Артур Дрейкфордтың әйелімен суға түсірілді және 1943 жылдың 28 сәуірінде пайдалануға берілді.
In 1938, the Australian Commonwealth Naval Board (ACNB) identified the need for a general purpose 'local defence vessel' capable of both anti submarine and mine warfare duties, while easy to construct and operate. The vessel was initially envisaged as having a displacement of approximately 500 tons, a speed of at least , and a range of The opportunity to build a prototype in the place of a cancelled Bar class boom defence vessel saw the proposed design increased to a 680 ton vessel, with a top speed, and a range of , armed with a 4 inch gun, equipped with asdic, and able to fitted with either depth charges or minesweeping equipment depending on the planned operations: although closer in size to a sloop than a local defence vessel, the resulting increased capabilities were accepted due to advantages over British designed mine warfare and anti submarine vessels. Construction of the prototype did not go ahead, but the plans were retained. The need for locally built 'all rounder' vessels at the start of World War II saw the "Australian Minesweepers" (designated as such to hide their anti submarine capability, but popularly referred to as "corvettes") approved in September 1939, with 60 constructed during the course of the war: 36 (including Benalla) ordered by the RAN, 20 ordered by the British Admiralty but manned and commissioned as RAN vessels, and 4 for the Royal Indian Navy. Despite being part of a class of minesweepers, Benalla was fitted out as an armed survey ship. Minesweeping gear was not installed, and an extension to X deck housed a large chart room. Her role resulted in an increase from the standard ship's company of 85 to 107. Benalla was laid down at HMA Naval Dockyard in Williamstown, Victoria on 24 March 1942. She was launched on 19 December 1942 by the wife of Arthur Drakeford, serving Minister for the Air, and commissioned on 28 April 1943.
Пайдалану тарихы
Беналла 1943 жылғы 2 маусымда Сиднейден Брисбенге оқ-дәрі тасымалдауға арналған баржаны сүйреп, қызметке кірді. Ол Австралияның шығыс жағалауы бойымен Жаңа Гвинеяға дейін жүріп, Таунсвилл мен Милн шығанағы арасындағы шағын конвойды сүйреп отырды, содан кейін 1943 жылдың қалған бөлігінде Милн шығанағында зерттеу кемесі ретінде орналасты. Маусым айының соңында Жаңа Гвинея суларына келген корветке 30 маусымда «Хроника» операциясы барысында Киривина және Вудларк аралдарына АҚШ әскерлерін тасымалдауға көмектесу міндеті жүктелді. Аралдарда жапондық әскерлер болмағандықтан, бұл қонулар қарсылықсыз жүзеге асты. Шілдеден қыркүйекке дейін «Беналла» және оның бірдей кластағы кемесі Лей, Саламауа және Финшхафен аймақтарындағы сулардың гидрологиялық зерттеулерін жүргізу үшін зерттеу тобын басқарды, бұл аталған жерлерге Австралия әскерлерін тасымалдауға дайындық жұмысы болды. «Беналла» желтоқсанның басына дейін Милн шығанағында болды, содан кейін жөндеуге Сиднейге аттанды. 1944 жылғы ақпанда Жаңа Гвинеяда зерттеу жұмыстарын жалғастырған корвет, АҚШ-тың «Брюэр» операциясы аясында басып алған Сиадлер шығанағы мен Адмирал аралдары айналасындағы суларды зерттеуге қатысты. Тамыз айында екі айлық жөндеуге Брисбенге жол тартты. 11 қазанда «Беналла» Голландия арқылы Филиппинге бағыт алды, екінші кезеңде 20 «Либерти» кемесінің эскортына қосылды. Қараша айында корвет Сан-Педро шығанағын зерттеуде фрегатқа көмектесті, содан кейін Жаңа Гвинея аймағындағы жұмысын қайта бастады. 1945 жылғы 6 қаңтарда «Беналла» Дарвинге жіберілді және Австралияның солтүстік-батыс жағалауында жұмыс істейтін зерттеу тобына бекітілді. Ол топпен төрт ай өткізді, содан кейін 3 мамырдан 20 шілдеге дейін Фримантелге тағайындалды. Дарвинге оралғаннан кейін «Беналла» Австралия-Голландия тобымен бірге Коэпангке аттанды және 1945 жылғы 11 қыркүйекте Тимордың жапондық әскерлерге берілуіне куә болды. Корветке «Жаңа Гвинея 1943–44» шайқас наградасы берілді. «Беналла» Тимордан оралғаннан кейін Австралияның солтүстік-батыс жағалауында зерттеу жұмыстарын қайта бастады, ол 1945 жылғы 2 қарашаға дейін Фримантелге жіберілгенге дейін осы рөлді атқара берді. 1946 жылғы 28 қаңтарда корвет резервке жіберілді. 1955 және 1956 жылдары Фримантлден Мельбурнге, Джилонгқа, содан кейін Сиднейге ауыстырылды. 1958 жылғы 20 ақпанда Токиодағы «Mitsubishi Shoji Kaisha Ltd» компаниясына сатылды, ол сәуір айында кемені жаратылуына жіберді.
Benalla entered service on 2 June 1943, towing an ammunition lighter from Sydney to Brisbane. She worked her way up the eastern Australia coast to New Guinea, escorting a small convoy between Townsville and Milne Bay, where she would be based as a survey vessel for the rest of 1943. Arriving in New Guinea waters in late June, the corvette was immediately assigned to support the landing of United States troops on Kiriwina Island and Woodlark Island on 30 June during Operation Chronicle; these landings were unopposed as there were no Japanese soldiers on the islands. From July to September, Benalla and sister ship led a Survey Group of vessels to perform hydrological surveys of the waters around Lae, Salamaua, and Finschhafen, in preparation of Australian troop landings at these locations. Benalla remained at Milne Bay until early December, when she proceeded to Sydney for refit. Returning to survey work New Guinea in February 1944, the corvette was involved in the surveying of Seeadler Harbor and the waters around the Admiralty Islands following their capture by the United States as part of Operation Brewer in March and April. In August, she sailed for Brisbane to undergo a two month refit. On 11 October, Benalla sailed for the Philippines via Hollandia, joining the escort of 20 Liberty ships on the second leg. In November, the corvette assisted frigate in surveying San Pedro Bay, before resuming work in the New Guinea area. On 6 January 1945, Benalla was sent to Darwin and assigned to a Survey Group operating off the north western coast of Australia. She spent four months with the group, then was assigned to Fremantle from 3 May to 20 July. Returning to Darwin, Benalla was assigned to a joint Australian Dutch group heading for Koepang, and was present when the Japanese surrender of Timor was carried out aboard on 11 September 1945. The corvette was later awarded the battle honour "New Guinea 1943–44" in recognition of her wartime service. Benalla resumed survey work off the north west coast of Australia on her return from Timor, a role she would maintain until 2 November 1945, when she was ordered to Fremantle for decommissioning. The corvette was decommissioned into reserve on 28 January 1946. She was transferred from Fremantle to Melbourne, Geelong, then Sydney over the course of 1955 and 1956, and was sold to Mitsubishi Shoji Kaisha Ltd of Tokyo on 20 February 1958, who towed the vessel to Japan in April for scrapping.