Коретта Скотт Кинг: Азаматтық құқықтар қозғалысының бірінші ханымы

Коретта Скотт Кинг (1927-2006) – америкалық құқық қорғаушы, Мартин Лютер Кингтің әйелі. Афроамерикандық теңдік үшін күрескен белсенді, әнші және жазушы.

42 мин оқу

100%

Дереккөз: Coretta Scott King — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америка азаматтық құқықтарының жетекшісі; Мартин Лютер Кингтің әйелі (1927–2006)

Корета Скотт Кинг (27 сәуір, 1927 – 30 қаңтар, 2006) – американдық жазушы, қоғамдық белсенді және азаматтық құқықтар жетекшісі, 1953 жылдан бастап Мартин Лютер Кингтің әйелі болған. Афроамерикалықтардың теңдігі үшін күрескен ол 1960-шы жылдардағы азаматтық құқықтар қозғалысының маңызды тұлғасы болды. Кинг сонымен қатар әнші де болған, ол өзінің азаматтық құқықтар жұмысына жиі музыканы енгізген. Кинг Бостон қаласындағы аспирантурада оқып жүргенде күйеуімен танысқан. Екеуі де Америкадағы азаматтық құқықтар қозғалысына белсенді қатысқан. 1968 жылы күйеуінің қазасынан кейін Кингтің рөлі ерекше атақ алды, ол нәсілдік теңдік үшін күрестің жетекшілігін өз қолына алып, әйелдер қозғалысына да белсенді қатысты. Кинг Кинг орталығын құрды және күйеуінің туған күнін ұлттық мереке деп жариялауға ұмтылды. Ол, ақыры, Рональд Рейганның 1983 жылғы 2 қарашада Мартин Лютер Кингтің күнін белгілейтін заңға қол қоюы арқылы мұратына жетті. Кейіннен ол ЛГБТҚ құқықтарын қолдау және апартеидке қарсы күрес сияқты мәселелерді де қамтыды. Кинг Мартиннің өлімінен бұрын және кейін Джон Ф. Кеннеди, Линдон Б. Джонсон және Роберт Ф. Кеннеди сияқты көптеген саясаткерлермен достық қарым-қатынас орнатты. Тарихшылардың пікірінше, 1960 жылғы президенттік сайлау кезінде Джон Ф. Кеннедимен болған телефондық әңгімесі афроамерикалық сайлаушыларды жұмылдыруға ықпал еткен. 2005 жылдың тамызында Кинг инсульт алғаннан кейін оң жағының қозғалысы шектелді және сөйлей алмады. Бес айдан кейін ол жұмыртқа безінің қатерлі ісігінен туындаған асқынулар салдарынан тыныс алуы тоқталып қайтыс болды. Оның қоштасу рәсіміне АҚШ президенттері Джордж Буш, Билл Клинтон, Джордж Буш және Джимми Картер сияқты 10 000-ға жуық адам қатысты. Ол күйеуінің қасына жерленгенге дейін Кинг орталығының аумағында уақытша жерленді. Кинг Алабама әйелдерінің даналық залына, Ұлттық әйелдер даналық залына енді және Джорджия штатының Капитолийінде тұңғыш афроамерикалық болып жатты. Кинг "Азаматтық құқықтар қозғалысының бірінші ханымы" деп аталады.

Coretta Scott King (April 27, 1927 – January 30, 2006) was an American author, activist, and civil rights leader and the wife of Martin Luther King Jr. from 1953 until his death. As an advocate for African American equality, she was a leader for the civil rights movement in the 1960s. King was also a singer who often incorporated music into her civil rights work. King met her husband while attending graduate school in Boston. They both became increasingly active in the American civil rights movement. King played a prominent role in the years after her husband's assassination in 1968, when she took on the leadership of the struggle for racial equality herself and became active in the Women's Movement. King founded the King Center, and sought to make his birthday a national holiday. She finally succeeded when Ronald Reagan signed legislation which established Martin Luther King, Jr., Day on November 2, 1983. She later broadened her scope to include both advocacy for LGBTQ rights and opposition to apartheid. King became friends with many politicians before and after Martin's death, including John F. Kennedy, Lyndon B. Johnson, and Robert F. Kennedy. Her telephone conversation with John F. Kennedy during the 1960 presidential election has been credited by historians for mobilizing African American voters. In August 2005, King suffered a stroke which paralyzed her right side and left her unable to speak; five months later, she died of respiratory failure due to complications from ovarian cancer. Her funeral was attended by some 10,000 people, including U. S. presidents George W. Bush, Bill Clinton, George H. W. Bush and Jimmy Carter. She was temporarily buried on the grounds of the King Center until being interred next to her husband. She was inducted into the Alabama Women's Hall of Fame, the National Women's Hall of Fame, and was the first African American to lie in state at the Georgia State Capitol. King has been referred to as "First Lady of the Civil Rights Movement".

Балалық шағы мен білімі

Корета Скотт Хайбергерде, Алабама штатында, Обадия Скотттың (1899–1998) және Бернис Макмерри Скотттың (1904–1996) төрт баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Ол ата-анасының үйінде, әкесінің әжесі Делия Скотт, бұрынғы құл, босануға көмектесуші ретінде қатысқанда туылды. Кореттаның анасы музыкалық дарынымен және әншілік қабілетімен танымал болды. Бернис бала кезінде жергілікті Crossroads мектебіне қатысты, бірақ оның ресми білімі төртінші сыныпта аяқталды. Алайда Бернистің үлкен ағалары Букер Т. Вашингтон құрған Таскиги институтына оқуға түсті. Ағасы Скотт мектеп автобусын жүргізіп, шіркеуде пианинода ойнап, күйеуінің бизнесіне көмектесті. Ол Шығыс жұлдызының Принс-Холл бөлімінің құрметті басшысы болды және жергілікті сауаттылық клубының мүшесі болды. Кореттаның әкесі Оби қалада көлік иеленген алғашқы афроамерикалықтардың бірі болды. Өз бизнесін бастамас бұрын ол полицей болып жұмыс істеген. Әйелімен бірге үйден алыс киім дүкенін ашты, кейіннен жалпы дүкен ашты. Оның сонымен қатар, ақ көршілері Скотт ағаш кесушіге фабрикасын сатудан бас тартқаны үшін өртеп жіберген ағаш өңдеу зауыты болды. Оның анасының әжесі мен әжесі Молли (туған аты Смит; 1868 ж.т.) және Мартин ван Бюрен Макмерри (1863–1950) – екеуі де афроамерикалық және ирландтық тегінен шыққан. Оның Эдит Скотт Бэгли (1924–2011) есімді үлкен әпкесі, балалық шағында қайтыс болған Юнис есімді үлкен әпкесі және Обадия Леонард (1930–2012) есімді кіші інісі болды. Ұлы депрессия кезінде Скотт балалары ақша табу үшін мақта теріп, ата-аналарымен бірге бір бөлмеде тұрды. Коретта өзін бала кезінде еркек бала сияқты сезінгенін айтты, себебі ол ағашқа көтеріле алатын және жігіттермен күресе алатын. Ол сондай-ақ өзінің ағайындысынан күштірек екенін және оған балтамен кесуден бұрын қорқытқанын еске алды. Анасы оны жазалап, аға-інілерінің сөздерімен бірге, өскенде әйелше мінез-құлық танытуға итермеледі. Ол ертедегі физикалық белсенділігіне қарамастан, кейіннен зорлық-зомбылықсыз қозғалыстарға қатысқанын қызық көріп еді. Оның ағасы Обадия оның әрқашан "барлық ісінде де жақсы нәтижеге жетісуге тырысқанын" ойлады. Оның қарындасы Эдит оның мінезі әжесі Кора Маклафлин Скоттқа ұқсас деп сенді, оның құрметіне оған сол ат қойылған. Коретта Скоттың ата-анасы өздері білім алмағанымен, барлық балаларының білім алуын қалады. Корета анасының: "Менің балаларым міндетті түрде колледжге баруы керек, тіпті менің бір ғана көйлегім болса да", - деген сөздерін еске алды. Скотт балалары үйден 5 миль (8 км) қашықтықтағы бір бөлмелі бастауыш мектепке барды, кейіннен оларды Линкольн Нормал мектебіне автобуспен жеткізді. Бұл мектеп үйден 9 миль (14 км) қашықтықта болса да, мектептердегі нәсілдік сегрегацияға байланысты Мэрион, Алабама штатындағы ең жақын қара нәсілді мектеп болды. Автобусты Кореттаның анасы Бернис жүргізді, ол жергілікті қара нәсілді жасөспірімдерді мектепке апарып-әкелді. Соңғы екі жылында Скотт мектептің жоғары сыныптық хорының жетекші сопраносы болды. Скотт солтүстік Перри округіндегі үй шіркеуінде хор жетекшісі болды. Корета Скотт 1945 жылы Линкольн Нормал мектебін үздік бітіруші ретінде аяқтады, онда ол керней мен фортепианода ойнады, хорда ән шырқады және мектеп мюзиклдеріне қатысты. Линкольндегі соңғы жылында Огайо штатының Yellow Springs қаласындағы Антиохия колледжіне түсті. Антиохияға қабылданғаннан кейін ол нәсілдер аралық стипендия қорына қаржылай көмек алу үшін өтініш берді. Мектепте оқыған соңғы екі жылында Коретта ата-анасымен бірге тұрды. Оның үлкен әпкесі Эдит Антиохияға расааралық білім беру бағдарламасы аясында барған, ол ақ емес студенттерді жұмысқа қабылдап, оларға тарихи ақ кампусты әртараптандыру үшін толық стипендия берді. Корета өзінің алғашқы колледжі туралы былай деді: Антиохия өзін демократияның зертханасы ретінде қарастырды, бірақ онда қара түстес студенттер жоқ еді. (Эдит) Антиохияға толық интеграцияланған негізде барған алғашқы афроамерикалық болды және оған 1943 жылдың күзінде тағы екі қара әйел студент қосылды. Ізашарлық еңбек ешқашан оңай болмайды, менің әпкемнен кейін Антиохияға барғандардың барлығы оған зор қарызды.

Coretta Scott was born in Heiberger, Alabama, the third of four children of Obadiah Scott (1899–1998) and Bernice McMurry Scott (1904–1996). She was born in her parents' home, with her paternal great grandmother Delia Scott, a former slave, presiding as midwife. Coretta's mother became known for her musical talent and singing voice. As a child, Bernice attended the local Crossroads School; her formal education ended with the fourth grade. Bernice's older siblings, however, boarded at the Tuskegee Institute, founded by Booker T. Washington. The senior Mrs. Scott worked as a school bus driver, as a church pianist, and for her husband in his business. She served as Worthy Matron for her Prince Hall Order of the Eastern Starchapter, and was a member of the local Literacy Federated Club. Obie, Coretta's father, was one of the first black people in their town to own a vehicle. Before starting his own businesses, he worked as a policeman. Along with his wife, he ran a clothing shop far from their home and later opened a general store. He also owned a lumber mill, which was burned down by white neighbors after Scott refused to sell his mill to a white logger. Her maternal grandparents were Mollie (née Smith; 1868 – d.) and Martin van Buren McMurry (1863–1950) – both were of African American and Irish descent. She had an older sister named Edythe Scott Bagley (1924–2011), an older sister named Eunice who did not survive childhood, and a younger brother named Obadiah Leonard (1930–2012). During the Great Depression the Scott children picked cotton to help earn money and shared a bedroom with their parents. Coretta described herself as a tomboy during her childhood, primarily because she could climb trees and recalled wrestling boys. She also mentioned having been stronger than a male cousin and threatening before accidentally cutting that same cousin with an axe. His mother threatened her, and along with the words of her siblings, stirred her to becoming more ladylike once she got older. She saw irony in the fact that despite these early physical activities, she still was involved in nonviolent movements. Her brother Obadiah thought she always "tried to excel in everything she did." Her sister Edythe believed her personality was like that of their grandmother Cora McLaughlin Scott, after whom she was named. Though lacking formal education themselves, Coretta Scott's parents intended for all of their children to be educated. Coretta quoted her mother as having said, "My children are going to college, even if it means I only have but one dress to put on." The Scott children attended a one room elementary school 5 mile (8 km) from their home and were later bused to Lincoln Normal School, which despite being 9 mile (14 km) from their home, was the closest black high school in Marion, Alabama, due to racial segregation in schools. The bus was driven by Coretta's mother Bernice, who bused all the local black teenagers. In her last two years there, Scott became the leading soprano for the school's senior chorus. Scott directed a choir at her home church in North Perry Country. Coretta Scott graduated valedictorian from Lincoln Normal School in 1945, where she played trumpet and piano, sang in the chorus, and participated in school musicals and enrolled at Antioch College in Yellow Springs, Ohio during her senior year at Lincoln. After being accepted to Antioch, she applied for the Interracial Scholarship Fund for financial aid. During her last two years in high school, Coretta lived with her parents. Her older sister Edythe already attended Antioch as part of the Antioch Program for Interracial Education, which recruited non white students and gave them full scholarships in an attempt to diversify the historically white campus. Coretta said of her first college:

<blockquote>Antioch had envisioned itself as a laboratory in democracy but had no black students. (Edythe) became the first African American to attend Antioch on a completely integrated basis, and was joined by two other black female students in the fall of 1943. Pioneering is never easy, and all of us who followed my sister at Antioch owe her a great debt of gratitude.

Жаңа Англия музыка консерваториясы мен Мартин Лютер Кинг кіші.

Корета Антиохиядан Бостондағы Нью-Ингланд музыка консерваториясына стипендия жеңіп алған кезде ауысты. Сол мектепте Мари Санделиуспен ән оқыған кезде ол Мартин Лютер Кинг-ке кездесті. Бірге дос болған Мэри Пауэлл Кингке кампуста қыздар туралы сұрағаннан кейін оның телефон нөмірін берді. Пауэлл екі қызды атағаннан кейін және Кинг екіншісіне таң қалмайтынын дәлелдегеннен кейін, Корретта жалғыз қалды. Скот бастапқыда Пауэллдің болашағы жақсы екенін айтқаннан кейін де онымен кездесуге қызығушылық танытпады, бірақ ақырында ол келісіп, кездесуге келісті. Кинг оған телефон арқылы хабарласып, екеуі жеке кездескенде, Скотт оның қаншалықты қысқа екеніне таң қалды. Кинг оған өзінің әйелінде іздеген барлық қасиеттері бар екенін айтады, бірақ Скотт оны елемеді, өйткені екеуі жаңа ғана танысқан болатын. Ол оған: "Сен қалайша бұлай дей аласың. Сен тіпті мені танымайсың" деп жауап берді. Бірақ Кинг оны қайтадан көруді сұрады. Ол оның демалыс күндері болатын қонаққа шақыруын қуана қабылдады. 1952 жылдың алғашқы айларында да ол онымен үнемі кездесіп жүрді. Скотпен танысқаннан екі апта өткен соң, Кинг анасына әйелімен танысқанын жазып береді. Олардың кездесулері әдетте саяси және нәсілдік талқылаулардан тұрады, ал сол жылдың тамызында Коретта Кингтің ата-анасы Мартин Лютер Кинг аға және Альберта Уильямс Кингпен кездесті. Мартинмен таныс болғанға дейін, Корретта мектепте барлық уақытта қарым-қатынаста болған, бірақ оны дамытуға ешқашан көңіл бөлмеген. Бірде ол өзінің қарындасы Эдитпен бетпе-бет кездескенде, Коретта жас болашақ дін қызметкеріне деген сезімдерін егжей-тегжейлі айтып берді және қарым-қатынасты талқылады. Эдит әпкесіне өзінің оған деген сезімдері бар екенін айта алды, сонымен қатар оның жалпы мінез-құлқына таң қалды. Ол музыка индустриясында мансап құруды көздегенмен, Кингке үйленсе, бұл мүмкін емес екенін білген. Алайда Кингтің еркектегі өзіне ұнайтын қасиеттерінің көбісі болғандықтан, ол "әр сәт сайын өзін көбірек алаңдатып" жүрді. Апасынан не себепті Кингті "жақсы" деп сұрағанда ол: "Бұл Мартин мені әкемді қатты еске түсіреді деп ойлаймын", - деп жауап берді. Сол сәтте Скоттың әпкесі Кингтің "бірден-бір" екенін біледі. Сондай-ақ, оның әкесі оған ұлының қызығушылығын тудырған басқа да әйелдер бар екенін және олардың "көп нәрсе ұсына алатынын" айтты. Мартин Лютер Кинг аға мен оның әйелі оған "ұсынысы көп" екенін айтқаннан кейін, Корреттаның отбасы мүшелерімен кездесуге тырысты. Олар Эдиттің телефонын алып, онымен бірге түскі тамаққа отырды. Бірге болған уақытында Мартин Лютер Кинг аға Эдиттен оның әпкесі мен ұлының арасындағы қарым-қатынас туралы сұрауға тырысты. Эдит өзінің әпкесі Мартин Лютер Кингке өте жақсы таңдау екенін айтты, бірақ сонымен қатар Корреттаға күйеу үшін сауда-саттық жасаудың қажеті жоқ деп ойлады. 1953 жылы Валентин күні ерлі-зайыптылар Атлантаның Daily World газетінде некеге тұру жоспарларын жариялады. Үйлену тойы маусым айында, сол кезде төрт ай ғана қалған кезде, Коретта әлі күнге дейін Кингке үйленуге уәде бермеді және Пасхалық демалыс алдында жіберілген хатпен әпкесімен кеңескен. 1964 жылы Мартиннің Time журналы оны "Жыл адамы" деп атағанда, "талантты жас сопрано" деп атаған. Ол Альфа Каппа Альфаның мүшесі болды. Корета Скотт пен Мартин Лютер Кинг 1953 жылы 18 маусымда анасының үйінің алаңында үйленді. Салтанатты рәсімді Мартин С. Коррета күйеуіне мойынсұну антын рәсімнен алып тастады, бұл сол кездегі әдеттегідей емес еді. Нью-Ингланд консерваториясында дауысты және фортепиано бойынша бітіргеннен кейін, ол күйеуімен 1954 жылдың қыркүйегінде Монтгомериге (Алабама штаты) көшіп барды. Кинг мырза былай деп есіне алды: "Туысқаннан кейін біз Монтгомериге (Алабама штаты) көшіп бардық. Көп ұзамай біз Монтгомеридегі автобус бойкотының ортасында болдық, Мартин наразылық қозғалысының жетекшісі болып сайланды. Бойкот жалғасқан сайын мен өзімнен әлдеқайда үлкен бір нәрсеге, терең тарихи маңыздылыққа қатысып отырғанымды сезіндім. Мен білгенімдей, бізді қанаушылықтан азат ету үшін Монтгомериде ғана емес, бүкіл елде қозғалыс басталды. Осындай асыл әрі тарихи іске қатысуға шақырылғандықтан, өзімді бақытты сезіндім".

Coretta transferred out of Antioch when she won a scholarship to the New England Conservatory of Music in Boston. It was while studying singing at that school with Marie Sundelius that she met Martin Luther King Jr. after mutual friend Mary Powell gave King her phone number after he asked about girls on the campus. Coretta was the only one remaining after Powell named two girls and King proved to not be impressed with the other. Scott initially showed little interest in meeting him, even after Powell told her that he had a promising future, but eventually relented and agreed to the meeting. King called her on the telephone and when the two met in person, Scott was surprised by how short he was. King would tell her that she had all the qualities that he was looking for in a wife, which Scott dismissed since the two had only just met. She told him "I don't see how you can say that. You don't even know me." But King was assured and asked to see her again. She readily accepted his invitation to a weekend party. She continued to see him regularly in the early months of 1952. Two weeks after meeting Scott, King wrote to his mother that he had met his wife. Their dates usually consisted of political and racial discussions, and in August of that year Coretta met King's parents Martin Luther King Sr. and Alberta Williams King. Before meeting Martin, Coretta had been in relationships her entire time in school but never had any she cared to develop. Once meeting with her sister Edythe face to face, Coretta detailed her feelings for the young aspiring minister and discussed the relationship as well. Edythe was able to tell her sister had legitimate feelings for him, and she also became impressed with his overall demeanor. Despite envisioning a career for herself in the music industry, Coretta knew that it would not be possible if she were to marry King. However, since King possessed many of the qualities she liked in a man, she found herself "becoming more involved with every passing moment." When asked by her sister what made King so "appealing" to her she responded, "I suppose it's because Martin reminds me so much of our father." At that moment, Scott's sister knew King was "the one". King's father also told her that there were many other women his son was interested in and had "a lot to offer". After telling him that she had "a lot to offer" as well, Martin Luther King Sr. and his wife went on to try and meet with members of Coretta's family. Once the two obtained Edythe's number from Coretta, they sat down with her and had lunch with her. During their time together, Martin Luther King Sr. tried to ask Edythe about the relationship between her sister and his son. Edythe insisted that her sister was an excellent choice for Martin Luther King Jr., but also felt that Coretta did not need to bargain for a husband. On Valentine's Day 1953, the couple announced their plans to marry in the Atlanta Daily World. With a wedding set in June, only four months away at that time, Coretta still did not have a commitment to marrying King and consulted with her sister in a letter sent just before Easter Vacation. In 1964, the Time profile of Martin, when he was chosen as Time "Man of the Year", referred to her as "a talented young soprano". She was a member of Alpha Kappa Alpha. Coretta Scott and Martin Luther King Jr. were married on June 18, 1953, on the lawn of her mother's house; the ceremony was performed by Martin Sr. Coretta had the vow to obey her husband removed from the ceremony, which was unusual for the time. After completing her degree in voice and piano at the New England Conservatory, she moved with her husband to Montgomery, Alabama, in September 1954. Mrs. King recalled: "After we married, we moved to Montgomery, Alabama, where my husband had accepted an invitation to be the pastor of Dexter Avenue Baptist Church. Before long, we found ourselves in the middle of the Montgomery bus boycott, and Martin was elected leader of the protest movement. As the boycott continued, I had a growing sense that I was involved in something so much greater than myself, something of profound historic importance. I came to the realization that we had been thrust into the forefront of a movement to liberate oppressed people, not only in Montgomery but also throughout our country, and this movement had worldwide implications. I felt blessed to have been called to be a part of such a noble and historic cause."

Азаматтық құқық қозғалысы

1954 жылдың 1 қыркүйегінде Мартин Декстер-авеню баптист шіркеуінің толық уақытты пасторы болды. Кингтің өзінің музыкалық жоспарларынан бас тартып, осы іске берілгендігі қозғалыстағы афроамерикандық әйелдердің іс-қимылының символына айналды. Біраз уақыттан соң, жұбайлар Оңтүстік Джексон көшесіндегі шіркеудің пасторлық үйіне көшіп келді. Коретта хорға қатысып, жексенбілік мектепте сабақ берді, сондай-ақ баптисттік оқу бірлестігі мен миссионерлік қоғамның жұмысына белсенді түрде қатысты. Ол 1955 жылдың 6 наурызында Бірінші баптист шіркеуінде алғашқы концертін өткізді, онда Э.П. Уоллес оның "концерт залындағы тыңдаушыларды әсерге алғанын" жазды. Кингтердің тұңғыш баласы 1955 жылдың 17 қарашасында дүниеге келді және Кореттаның тілегі бойынша оған Йоланда есім қойылды. Мартин Лютер Кинг Монтгомеридегі автобусқа қарсы бойкотқа қатысқаннан кейін, миссис Кингке оған бағытталған көптеген қауіп-қорқытулар келді. 1956 жылдың қаңтарында ол күйеуінің өміріне қауіп төндіретін көптеген телефон қоңырауларына жауап берді, себебі Мартин Лютер Кингке наразылық білдірген афроамерикандықтарға оның Кореттаға Buick станциялық вагоны сатып алғаны туралы қаңқу сөздер таратылды. Мартин оған "Йоки" деген лақап ат қойып, оның есімін атамай-ақ оны атауға рұқсат берді. Бойкот аяқталған кезде Кингтер зорлықсыз қарсылық білдірудің Киелі кітаптағы ұстанымдарға сәйкес келетін жол екеніне сенді. Монтгомеридегі автобус қызметі біріктірілгеннен кейін екі күн өткен соң, 23 желтоқсанда Кингтер ұйықтағанда олардың үйінің алдынан оқ атылды. Ешкім зардап шекпеді. 1955 жылғы Рождество қарсаңында Кинг қызымен бірге ата-анасының үйіне барып, бауырларымен кездесті. Йоланда олардың тұңғыш немересі болды. Мартин ертеңіне кешкі асқа келді. 1956 жылдың 21 ақпанында Мартин Лютер Кинг Коретта мен қызын Атлантадан алып келгеннен кейін Монтгомериге қайтатынын айтты, олар оның ата-анасымен бірге болған. Мартин ағасының Монтгомериге оралуды ұлының шешіміне қарсы болған кезде миссис Кинг қызымен бірге жоғарғы қабатқа көтерілді, ол кейін оған "сен одан қашып кеттің" деп айтты және бұл оны қынжырлатты. Екі күннен кейін Коретта мен Мартин Лютер Кинг Монтгомериге қайтып келді. Коретта азаматтық құқықтар заңнамасын қолдауда белсенді рөл атқарды. 1958 жылдың 25 сәуірінде Кинг сол жылы Бирмингемдегі Питер орта мектебінің аудиториясында алғаш рет концертке шықты. Альфа Фи Альфа бауырластығының Омикрон Ламбда бөлімінің демеушілігімен Кинг шоудың бірінші бөлігінде бірнеше әнді өзгертті, бірақ Монтгомеридегі автобусқа қарсы бойкот туралы әңгімесін айтқанда Нью-Йорктегі гала-кеште екі жыл бұрын қолданылған негізгі форматты сақтап қалды. Концерт Коретта үшін өзінің кәсіби мансабын жалғастыру және қозғалысқа қатысу мүмкіндігін берді. Концерт тыңдаушыларға "әлеуметтік, экономикалық және рухани өзгерістер туралы хабарламаларға эмоционалды байланыс" сыйлады. 1958 жылдың 3 қыркүйегінде Кинг күйеуімен және Ральф Абернатимен бірге сот залына барды. Мартин сот залынан тыс жерде "босқауылдау" және "полиция қызметкерінің бұйрығына бағынбау" айыбымен тұтқындалды. Бірнеше аптадан кейін Кинг Атлантадағы Мартиннің ата-анасына барды. Сол кезде ол 1958 жылдың 20 қыркүйегінде "Азаттыққа қадам" кітабына қол қою кезінде оның пышақталғанын білді. Кинг күйеуін көруге асықты және ол ауруханада жазылғанша оның жанында болды. 1959 жылдың 3 ақпанында Кингтер мен Лоуренс Реддик бес апталық сапармен Үндістанға кетті. Үшеуі жүздеген шақыруларға қатысты. Сапар барысында Коретта әншілік дағдысын пайдаланып, бір ай бойы болған сапарында көпшілікті қуантты. Екеуі 1959 жылдың 10 наурызында АҚШ-қа оралды.

On September 1, 1954, Martin became the full time pastor of Dexter Avenue Baptist Church. King's devotion to the cause while giving up on her own musical ambitions would become symbolic of the actions of African American women during the movement. The couple moved into the church's parsonage on South Jackson Street shortly after this. Coretta became a member of the choir and taught Sunday school, as well as participating in the Baptist Training Union and Missionary Society. She made her first appearance at the First Baptist Church on March 6, 1955, where according to E. P. Wallace, she "captivated her concert audience". The Kings' first child was born on November 17, 1955, and was named Yolanda at Coretta's insistence. After Martin Luther King became involved in the Montgomery bus boycott, Mrs. King often received threats directed towards him. In January 1956, she answered numerous phone calls threatening her husband's life, as rumors intended to make African Americans dissatisfied with Martin Luther King spread that he had purchased a Buick station wagon for her. Martin would give her the nickname "Yoki", and thereby, allow himself to refer to her out of her name. By the end of the boycott, the Kings had come to believe in nonviolent protests as a way of expression consistent with biblical teachings. Two days after the integration of Montgomery's bus service, on December 23, a gunshot rang through the front door of the King home while the King family were asleep. The three were not harmed. On Christmas Eve of 1955, King took her daughter to her parents' house and met with her siblings as well. Yolanda was their first grandchild. Martin joined them the next day, at dinner time. On February 21, 1956, Martin Luther King said he would return to Montgomery after picking up Coretta and their daughter from Atlanta, who were staying with his parents. During Martin Sr.'s opposition to his son's choice to return to Montgomery, Mrs. King picked up her daughter and went upstairs, which he would express dismay in later and tell her that she "had run out on him". Two days later, Coretta and Martin Luther King drove back to Montgomery. Coretta took an active role in advocating for civil rights legislation. On April 25, 1958, King made her first appearance at a concert that year at Peter High School Auditorium in Birmingham, Alabama. With a performance sponsored by the Omicron Lambda chapter of Alpha Phi Alpha fraternity, King changed a few songs in the first part of the show but still continued with the basic format used two years earlier at the New York gala as she told the story of the Montgomery bus boycott. The concert was important for Coretta as a way to continue her professional career and participate in the movement. The concert gave the audience "an emotional connection to the messages of social, economic, and spiritual transformation." On September 3, 1958, King accompanied her husband and Ralph Abernathy to a courtroom. Martin was arrested outside the courtroom for "loitering" and "failing to obey an officer". A few weeks later, King visited Martin's parents in Atlanta. At that time, she learned that he had been stabbed while signing copies of his book Stride Toward Freedom on September 20, 1958. King rushed to see her husband, and stayed with him for the remainder of his time in the hospital recovering. On February 3, 1959, Mr. and Mrs. King and Lawrence D. Reddick started a five week tour of India. The three were invited to hundreds of engagements. During their trip, Coretta used her singing ability to enthuse crowds during their month long stay. The two returned to the United States on March 10, 1959.

Үйге бомба түсіру

1956 жылдың 30 қаңтарында Коретта мен Декстер қауымының мүшесі Роско Уильямстың әйелі Мэри Люси «кірпіштің үйдің алдындағы бетон еденге тиген дыбысын» естіді. Коретта екі әйелге алдыңғы бөлмеден шығып, қонақ бөлмесіне өтуді ұсынды, себебі үйді жарылыс шайқады, үй сілкініп, алдыңғы бөлме түтін мен сынық шыныға толып кетті. Олар үйдің арт жағына, Йоланда ұйықтаған жерге барды, ал Коретта Бірінші баптист шіркеуіне қоңырау шалып, телефонға жауап берген әйелге бомбалап жарылғанын хабарлады. Мартин үйге оралып, Коретта мен қызының аман-сау екенін көріп, сыртқа шықты. Оған қарулы қолдаушылары қарсы шықты. Ол оларды бір сөзбен тоқтатып, кері қайтарды. Бір куәгер ақ ер адамның Кингтің есігіне жарты жолға дейін жақындап, есікке бірдеңе лақтырып, содан кейін машинасына жүгіріп, жылдамдықпен кете бергенін айтты. Жалғыз куәгер Эрнест Уолтерс оқиғаның жылдамдығына байланысты көліктің нөмірін жаза алмады. Екеуінің де әкелері бомбалап жарылған оқиға туралы оларға хабарласты. Олар екеуі дерлік бір уақытта келді, сонымен қатар Мартин Лютер Кингтің анасы мен ағасы да келді. Кореттаның әкесі Оби, егер күйеу баласы оларды Атлантаға алып кетпесе, оны және қызын Марионға қайтарып алатынын айтты. Бірақ Коретта бұл талапты қабылдамай, күйеуінің қасында қалуға батылды. Мартиннің әкесі де оның әкесімен бірге кетуін ұсынғанына қарамастан, Кинг онымен бірге кетуге талап етті. Автор Октавия Б. Вивиан: «Сол түні Коретта өлімнен қорқуын тоқтатты. Ол Мартин сияқты, алғаш рет өмірінде төрт күн бұрын түрмеге қамалғанда, азаттық күресіне толыққанды берілді». Кейін Коретта бұл оқиғаны «Мартиннің ісінде оны қолдау тұрғысынан қаншалықты маңызды екенімді» алғаш рет түсінген сәт деп атады.

Джон Ф. Кеннедидің телефон арқылы

Мартин Лютер Кинг 1960 жылғы 19 қазанда бір дүкенде тұтқындалды. Үш күннен кейін босатылғаннан соң, ол 22 қазанда Алабама штатының жүргізуші куәлігімен көлік жүргізгені үшін, ал Джорджия штатының тұрғыны болғандықтан, төрт айға қатаң еңбекпен жұмыс істеуге сотталды. Оның тұтқындалғанын естіген миссис Кинг оның тірі қалмайтынына сеніп, досы Харис Воффордқа телефон соғып, жылап: "Олар оны өлтіреді. Мен олар өлтіретінін білемін" деді. Воффорд осы әңгімеден кейін Чикагода науқан жүргізіп жатқан президенттік үміткер Джон Ф. Кеннедиге хабарласып, Кингтің күйеуі үшін сезімталдықтарын жеткізді. Шрайвер Кеннедимен жеке сөйлескеннен кейін, Кингке телефон соғып, көңіл айтуды ұсынды. Кеннеди ұсынысқа келісіп, Кингке қоңырау шалды. Кореттаның айтуынша, Кеннеди: "Мен сіздің күйеуіңіз туралы алаңдап отырғанымды білдіргім келеді. Бұл сіз үшін өте қиын болуы керек. Сіз бала күтіп отырғаныңызды білемін, мен сіз бен доктор Кинг туралы ойлап отырғанымды білгеніңіз жөн. Егер мен сізге қандай да бір көмек көрсете алсам, маған хабарласыңыз" деді. Кеннедидің Кингпен байланысы туралы журналистер тез біліп алды, ал Коретта: "Ол маған жеке телефон соғып, өзінің сезімдерін білдіргеніне қатты қуандым" деп мойындады.

Кеннедидің президентілігі

Кингтер отбасы президент Кеннедиге деген құрметтерін арттырды және оның кейде азаматтық құқықтар мәселесіне ашық араласпау себебін түсінді. 1962 жылғы сәуірде Коретта Швейцарияның Женева қаласында өткен «Бейбітшілік үшін әйелдер күресі» конференциясына делегат ретінде қатысты. Мартин 1963 жылғы 28 наурызда оны ауруханаға апарып, сол жерде төртінші баласы Бернис дүниеге келді. Кинг пен оның қызы үйге қайтып келгенде, Мартин оларды өзі қарсы алуға асықты. 1963 жылғы 12 сәуірде Мартин Лютер Кинг тұтқындалғаннан кейін, Кинг Уайт Ти Уокердің кеңесімен президент Кеннедимен тікелей байланыс орнатуға тырысып, Роберт Ф. Кеннедимен сөйлесе алды. Президент Кеннеди денсаулығы нашарлаған әкесі Джозеф Кеннеди ағасымен бірге болды. Кеннедилерге деген Кеннедидің ықыласы азайғандай болған жағдайда, президент миссис Кингтің қосылысын Ақ үйдің телефон станциясына бағыттады. Келесі күні президент Кеннеди Кингке ФБР-дің түнгі уақытта Бирмингемге жіберілгенін және күйеуінің жақсы екенін хабарлады. Ол онымен телефон арқылы сөйлесіп, Уокерге Кеннедидің қатысы туралы айтуын өтінді. Ол күйеуіне Кеннедилерден алған көмегін айтты, күйеуі бұл жағдайды «барлығының кенеттен неге сонша сыпайы болуына себеп» деп түсінді. Вашингтонға жасалған шеру туралы Коретта: «Аспаннан түскендей болды» деді. Коретта қызы Бернис дүниеге келгеннен кейін, Пасха күні шіркеуге бара алмағандықтан, күні бойы балаларымен болды. Автор Тейлор Бранчтың айтуынша, миссис Кинг күйеуінің айтқанын орындамай, Уайт Уокерге хабарлаудың орнына президенттің көмегі туралы жеке мәлімдеме жасағандықтан, ол баяуламаларда «Ақ үйдің қиялдарын шындықпен шатастырған алаңдаулы жаңа ана» ретінде бейнеленді.

ФБР-дің таспалары

ФБР күйеуінің күдікті қарым-қатынастары туралы жазылған таспаларды Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының кеңсесіне жіберуді жоспарлаған, себебі бақылау көрсеткендей, Коретта күйеуі саяхаттағанда оның поштасын ашқан. ФБР Мартин Лютер Кинг таспалар жіберілген кезде кеңседе болмайтынын және оны әйелінің ашатынын білген. Дж. Эдгар Гувер тіпті "оны оңтүстік штатынан" жіберуге кеңес берген. Коретта таспаларды қалған поштамен бірге сұрыптап, тыңдаған және дереу күйеуіне қоңырау шалған, "оның реакциясының мәнері мен тондылығымен Бюроға зор қуаныш сыйлаған". Мартин Лютер Кинг таспаны Эндрю Янг, Ральф Абернати және Джозеф Лоуэридің қатысуымен оның алдында ойнатқан. Кинг ханым көпшілік алдында "Мен одан көп нәрсе түсінбедім, бұл жай ғана дөңгелектеу сөздер болды" деген. Таспалар Дж. Эдгар Гувердің жеке өмірінен ақпараттар арқылы Кингті қаралауға жасаған үлкен әрекеттерінің бір бөлігі болған.

Джонсонның президентілігі

Ең бастысы, ол 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның қабылдануы үшін көп еңбек етті. Кинг Малкольм Х-пен оның қаза болғаннан бірнеше күн бұрын сөйлескен. Малкольм оған күйеуіне қиындық туғызу үшін Алабамаға келмегенін, керісінше, ақ адамдар Кингтің наразылықтарын бағалауы үшін, оның альтернативасын көріп, осылайша оған көмектесуге келгенін айтты. 1965 жылдың 26 наурызында Кингтің әкесі оған және оның күйеуіне Монтгомериде аяқталарлық шеруге қосылды. Оның әкесі «Американың нағыз әлеуетін көріп тұрды» және қызының күйеуі үшін ақ және афроамерикалықтардың бірге ән айтқанын көргеннен кейін, оны «Америка тарихындағы ең ұлы күн» деп атады. Коретта Скотт Кинг 1966 жылғы қаңтарда New Lady журналында Азаматтық құқықтар қозғалысының әйелдерге қатысты дискриминациясын сынап, былай деді: «Күрес барысында әйелдердің атқарған рөлдеріне жеткілікті назар аударылмады. Көбінесе, азаматтық құқықтар үшін күресте ерлер басшылықты құрды, бірақ әйелдер бүкіл қозғалыстың тірегі болды». Мартин Лютер Кинг өзі Кореттаның қозғалыстағы рөлін шектеді және оның үй шаруасындағы әйел болуын күтті. Бір кезде ол өзімен жұмыс істейтіндерге «жасырын кеш» ұйымдастыруды ұсынды.

Күйеуін өлтіру

1968 жылғы 4 сәуірде Мартин Лютер Кинг Теннесси штатының Мемфис қаласында атылып өлтірілді. Ол атыс туралы Джесси Джексоннан хабар алғаннан кейін естіді, ол үлкен баласы Йоландамен дүкеннен оралғанда қоңырау шалған. Кингке балаларына әкесі қайтыс болғанын айту қиын болды. Ол көптеген телеграммалар алды, соның ішінде Ли Харви Освальдтың анасынан келгені, ол оны ең тигізгені деп санайды. Ол бес жасар Бернис қызын жерлеу рәсіміне дайындауға тырысты. Ұлы Декстер әкесінің қашан қайтып келетінін сұрағанда, Кинг өтірік айтып, әкесінің тек ауыр жарақат алғанын айтты. Сенатор Роберт Ф. Кеннеди Кинг пен оның отбасына келіп түскен көптеген қоңырауларға жауап беру үшін Кингтің үйіне тағы үш телефон орнатуды бұйырды және оны Мемфиске жеткізу үшін ұшақ ұсынды. Роберт Кеннеди оған "қалай болса да" көмектесетініне уәде берді. Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының мүшелері Кингке Кеннедидің ұсынысына асықпауды және оның президенттік амбициялары туралы айтты. Ол ескертулерді елемей, оның өтінішін қабылдады. 1968 жылғы 5 сәуірде Кинг күйеуінің денесін алу үшін Мемфиске келді және жерлеу кезінде табутты ашық ұстауға шешім қабылдады, балалары оның денесін көргеннен кейін үйге қайтпайтынын түсінеді деп үміттенеді. Кинг фотограф Боб Фитчке қоңырау шалып, оны жылдар бойы танығандықтан құжаттау жұмыстарын жүргізуін сұрады. 1968 жылғы 7 сәуірде бұрынғы вице-президент Ричард Никсон Кингке келіп, 1955 жылы күйеуімен алғашқы кездесуін еске алды. Никсон 1968 жылғы 9 сәуірде Мартин Лютер Кингтің жерлеу рәсіміне де қатысты, бірақ шеруге қатыспады. Никсон шеруге қатысудың "көрсетушілік" болады деп ойлады. 1968 жылғы 8 сәуірде Кинг және оның балалары күйеуінің өлімінен бұрын жоспарлаған санитарлық қызметкерлермен шеруге шықты. Шерушілер Мемфис қалалық әкімдігі алдындағы Азаматтық орталық алаңына жеткеннен кейін, көрермендер Кинг пен оның балаларының суретін түсіре бастады, бірақ ол микрофонға сөз сөйлегенде тоқтады. Ол Мартин Лютер Кинг кейде балаларынан алыс болғанына қарамастан, "балалары әкесінің оларды жақсы көргенін білді және олармен өткізген уақыты құнды болды" деді. Мартиннің жерлеуінен бұрын Жаклин Кеннеди онымен кездесті. Екеуі бес минут бірге болды және қысқа кездесуіне қарамастан, Корретта оны көңілді еткеніне риза болды. Кингтің ата-анасы Алабамадан келді. Роберт пен Этель Кеннеди келді, соңғысын Кинг құшақтады. Кинг және оның қарындасы Кристин Кинг Фаррис балаларды Мартиннің денесін көруге дайындауға тырысты. Жерлеу рәсімі аяқталғаннан кейін Кинг балалары мен аза тұрғандарды шіркеуден алып, марқұм күйеуінің бітірген оқу орны – Морехаус колледжіне қарай шеруге шықты.

Martin Luther King Jr. was shot and killed in Memphis, Tennessee on April 4, 1968. She learned of the shooting after being called by Jesse Jackson when she returned from shopping with her eldest child Yolanda. King had difficulty settling her children with the news that their father was deceased. She received a large number of telegrams, including one from Lee Harvey Oswald's mother, which she regarded as the one that touched her the most. In an effort to prepare her daughter Bernice, then only five years old, for the funeral, she tried to explain to her that the next time she saw her father he would be in a casket and would not be speaking. When asked by her son Dexter when his father would return, King lied and told him that his father had only been badly hurt. Senator Robert F. Kennedy ordered three more telephones to be installed in the King residence for King and her family to be able to answer the flood of calls they received and offered a plane to transport her to Memphis. Robert F. Kennedy promised her that he would help "any way" he could. King was told to not go ahead and agree to Kennedy's offer by Southern Christian Leadership Conference members, who told her about his presidential ambitions. She ignored the warnings and went along with his request. On April 5, 1968, King arrived in Memphis to retrieve her husband's body and decided that the casket should be kept open during the funeral with the hope that her children would realize upon seeing his body that he would not be coming home. King called photographer Bob Fitch and asked for documentation to be done, having known him for years. On April 7, 1968, former Vice President Richard Nixon visited King and recalled his first meeting with her husband in 1955. Nixon also went to Martin Luther King, Jr.'s funeral on April 9, 1968, but did not walk in the procession. Nixon believed participating in the procession would be "grandstanding". On April 8, 1968, King and her children headed a march with sanitation workers that her husband had planned to carry out before his death. After the marchers reached the staging area at the Civic Center Plaza in front of Memphis City Hall, onlookers proceeded to take pictures of King and her children but stopped when she addressed everyone at a microphone. She said that despite the Martin Luther King Jr. being away from his children at times, "his children knew that Daddy loved them, and the time that he spent with them was well spent." Prior to Martin's funeral, Jacqueline Kennedy met with her. The two spent five minutes together and despite the short visit, Coretta called it comforting. King's parents arrived from Alabama. Robert and Ethel Kennedy came, the latter being embraced by King. King and her sister in law Christine King Farris tried to prepare the children for seeing Martin's body. With the end of the funeral service, King led her children and mourners in a march from the church to Morehouse College, her late husband's alma mater.

Ерте толғау

Күйеуі қайтыс болғаннан екі күн өткен соң, Кинг Эбенезер баптистік шіркеуінде сөйлеп, күйеуінің көзқарастары туралы алғашқы мәлімдеме жасады. Ол күйеуінің балаларына: «Егер адамның өлуге тұрарлық ештеңесі болмаса, онда ол өмір сүруге лайық емес» дегенін айтты. Ол оның идеалдарын және оның қаза болуы мүмкін екенін айтты, бірақ «оның рухы ешқашан өлмейді» деген қорытындыға келді. Ол өлтірілгеннен кейін көп ұзамай, Корретта Нью-Йорктегі бейбіт митингте оның орнын алды. Ол өлер алдында жазған жазбаларын пайдаланып, өзінің сөзін құрастырды. Корретта афроамерикандық әртіс және белсенді Жозефина Бейкерден күйеуінің азаматтық құқық қозғалысындағы орнын алуын сұрады. Бейкер ойланып, қабылдамады, оның он екі асырап алған баласы («жасыл түстес тайпа» деп аталады) «анасынан айырылып қалу үшін тым жас» екенін мәлімдеді. Корретта Скотт Кинг ақырында әйелдер құқықтары, ЛГБТ құқықтары, экономикалық мәселелер, әлемдік бейбітшілік және басқа да түрлі мәселелерге назар аударды. 1968 жылдың желтоқсан айында Солидарлық күніндегі сөзінде әйелдерді «расизм, кедейлік және соғыс сияқты үш үлкен жамандықпен күресу үшін әйелдер күшінің берік блогын біріктіруге және құруға» шақырды. 1968 жылдың 27 сәуірінде Кинг күйеуінің орнына Орталық парктегі соғысқа қарсы демонстрацияда сөйледі. Кинг «біз сияқты бай ұлттың кедейлік, ауру және сауатсыздықпен зардап шегуіне» еш себеп жоқ екенін нақты айтты. Кинг күйеуінің өлімінен кейін оның қалтасынан алынған жазбаларды қолданды, оның ішінде «Вьетнам туралы он қағида» бар еді. 1968 жылдың 5 маусымында Бобби Кеннеди Калифорнияда Демократиялық партияның президенттікке кандидаттығын жеңгеннен кейін атып өлтірілді. Ол қайтыс болғаннан кейін келесі күні Этель Кеннеди, Кинг екеуі екі ай бұрын ғана сөйлескен, жесір қалды. Кинг Лос-Анджелеске Бобидің өліміне байланысты Этельді жұбату үшін ұшып келді. 1968 жылдың 8 маусымында Кинг марқұм сенатордың жерлеу рәсіміне қатысып жатқанда, Әділет департаменті Джеймс Эрл Рейдің тұтқындалғаны туралы хабарлады. Көп ұзамай Майкл Уоллес Кингтің үйіне келіп, оның және оның отбасы мүшелерінің алдағы Рождествода қалай жүргендерін көргісі келді. Ол отбасын Уоллеске таныстырды және басқа Мартин Лютер Кинг сияқты адам жоқ екеніне сенетінін білдірді, өйткені ол «ғасырға бір рет» немесе «мүмкін мың жылда бір рет» келеді. Ол балаларының өзіне бұрынғыдан да көбірек мұқтаж екеніне сенетінін және күйеуінің өлімі арқылы құтқарылуға үміт бар екенін айтты. 1969 жылдың қаңтар айында Кинг пен Бернита Беннетт Үндістанға сапарға шықты. Елге келгенге дейін екеуі Италияның Верона қаласында тоқтады және Кингке «Universal Love Award» сыйлығы табысталды. Кинг бұл марапатты алған алғашқы итальян емес адам болды. Кинг Лондонға қарындасы, қайын апасы Бернита және тағы бірнеше адаммен бірге Сент-Полс соборында уағыз айту үшін барды. Бұған дейін ешбір әйел шіркеуде тұрақты түрде өткізілетін ғибадат кезінде уағыз айтпаған еді. Көшкеушілердің басшысы ретінде Кинг Атлантада «Зорлықсыз әлеуметтік өзгерістер үшін Кинг орталығын» құрды. Ол орталықтың президенті және бас директоры қызметін оның құрылуынан бастап, басшылығын ұлы Декстер Скотт Кингке тапсырғанға дейін атқарды. Өзін басшылықтан алып тастау оған жазуға, көпшілік алдында сөйлеуге және ата-анасымен уақыт өткізуге мүмкіндік берді. Ол 1969 жылы «Менің Мартин Лютер Кингпен өмір сүргенім» атты естеліктерін жариялады. Президент Ричард Никсонға оның өлімінің бірінші жылдығында оған бармауға кеңес берілді, өйткені бұл көптеген адамдарды «ашуландырады». 1969 жылдың 15 қазанында Кинг Вашингтонда Вьетнам соғысын тоқтату туралы демонстрацияда басты баяндамашы болды. Ол көпшілікпен бірге Пенсильвания даңғылынан өтіп, ақ үйге дейін шамдарды көтеріп жүрді, ал кейіннен жасаған сөйлесінде Вьетнам соғысын айыптады. Корретта Скотт Кингті 1968 жылдан 1972 жылға дейін Федералды тергеу бюросы бақылап отырды. Күйеуінің іс-әрекеті өмір бойы бақыланып келген. Хьюстонның (Техас штаты) телеарнасына жеткен құжаттардан көрінетіндей, ФБР Корретта Скотт Кингтің «Вьетнамға қарсы қозғалысты азаматтық құқықтар қозғалысымен байланыстыратынын» ойлады. ФБР оның естеліктерін зерттей отырып, оның «өзімшілдіксіз, жомарттықпен, әдепті мінез-құлқы [оның] нақты ақылды, есептік, іскерлік әрекеттерімен қайшы» деген тұжырымға келді. Кингтер отбасының өкілі олардың бақылаудан өткенін білетінін, бірақ оның қаншалықты кең ауқымды екенін білмейтіндерін айтты.

Two days after her husband's death, King spoke at Ebenezer Baptist Church and made her first statement on his views since he had died. She said her husband told their children, "If a man had nothing that was worth dying for, then he was not fit to live." She brought up his ideals and the fact that he may be dead, but concluded that "his spirit will never die." Not very long after the assassination, Coretta took his place at a peace rally in New York City. Using notes he had written before his death, King constructed her own speech. Coretta approached the African American entertainer and activist Josephine Baker to take her husband's place in the Civil Rights Movement. Baker declined after thinking it over, stating that her twelve adopted children (known as the "rainbow tribe") were "too young to lose their mother". Coretta Scott King eventually broadened her focus to include women's rights, LGBT rights, economic issues, world peace, and various other causes. As early as December 1968, she called for women to "unite and form a solid block of women power to fight the three great evils of racism, poverty and war", during a Solidarity Day speech. On April 27, 1968, King spoke at an anti war demonstration in Central Park in place of her husband. King made it clear that there was no reason "why a nation as rich as ours should be blighted by poverty, disease, and illiteracy." King used notes taken from her husband's pockets upon his death, which included the "Ten Commandments on Vietnam". On June 5, 1968, Bobby Kennedy was shot after winning the California primary for the Democratic nomination for President of the United States. After he died the following day, Ethel Kennedy, who King had spoken to with her husband only two months earlier, was widowed. King flew to Los Angeles to comfort Ethel over Bobby's death. On June 8, 1968, while King was attending the late senator's funeral, the Justice Department made the announcement of James Earl Ray's arrest. Not long after this, the King household was visited by Mike Wallace, who wanted to visit her and the rest of her family and see how they were faring that coming Christmas. She introduced her family to Wallace and also expressed her belief that there would not be another Martin Luther King Jr. because he comes around "once in a century" or "maybe once in a thousand years". She furthered that she believed her children needed her more than ever and that there was hope for redemption in her husband's death. In January 1969, King and Bernita Bennette left for a trip to India. Before arriving in the country, the two stopped in Verona, Italy and King was awarded the Universal Love Award. King became the first non Italian to receive the award. King traveled to London with her sister, sister in law, Bernita and several others to preach at St. Paul's Cathedral. Before, no woman had ever delivered a sermon at a regularly appointed service in the cathedral. As a leader of the movement, King founded the King Center for Nonviolent Social Change in Atlanta. She served as the center's president and CEO from its inception until she passed the reins of leadership to son Dexter Scott King. Removing herself from leadership, allowed her to focus on writing, public speaking and spend time with her parents. She published her memoirs, My Life with Martin Luther King, Jr., in 1969. President Richard Nixon was advised against visiting her on the first anniversary of his death since it would "outrage" many people. On October 15, 1969, King was the lead speaker at the Moratorium to End the War in Vietnam demonstration in Washington D. C., where she led a crowd down Pennsylvania Avenue past the White Past bearing candles and at a subsequent speech she denounced the war in Vietnam. Coretta Scott King was also under surveillance by the Federal Bureau of Investigation from 1968 until 1972. Her husband's activities had been monitored during his lifetime. Documents obtained by a Houston, Texas television station show that the FBI worried that Coretta Scott King would "tie the anti Vietnam movement to the civil rights movement." The FBI studied her memoir and concluded that her "selfless, magnanimous, decorous attitude is belied by [her] actual shrewd, calculating, businesslike activities." A spokesman for the King family said that they were aware of the surveillance, but had not realized how extensive it was.

Кейінгі өмірі

1968 жылы күйеуі өлтірілгеннен кейін Корета әр жылы 15 қаңтарда оның туған күнін атап өту үшін Атлантадағы Эбенезер баптист шіркеуінде еске алу рәсіміне қатысты. Ол оны ұлттық мерекеге айналдыру үшін жылдар бойы күресті. 1972 жылы ол жылына кем дегенде бір ұлттық мереке афроамерикалық еркекке арналуы керек деді, «қазіргі таңдағы Мартин – біздің ең лайықты үміткеріміз». Атланта адвокаты Мюррей М. Сильвер 1979 жылдың 14 қаңтарындағы қызметте бұл туралы айтты. Кейін Корета Скотт Кинг бұл «барлық уақыттағы ең жақсы және ең нәтижелі үндеу» екенін растады. Корета Скотт Кинг 1986 жылы Мартин Лютер Кинг күні федералдық мереке болып жарияланғанда, бұл күресінде жеміс берді. Дж. Эдгар Гувер қайтыс болғаннан кейін Кинг күйеуіне қарсы жұмысы үшін оған деген ашуын ұзақ мәлімдемесінде жасырмады. Корета Скотт Кинг 1973 жылы бұрынғы президенттің жақын досы ретінде Линдон Б. Джонсонның мемлекеттік жерлеу рәсіміне қатысты. 1978 жылдың 25 шілдесінде Кинг сол кездегі елші Эндрю Янгты және американдық түрмелердегі саяси тұтқындар туралы оның даулы мәлімдемесін қорғап, баспасөз мәслихатын өткізді. 1979 жылдың 19 қыркүйегінде Кинг Лейди Берд Джонсонмен кездесу үшін Линдон Б. Джонсон ранчосына барды. 1979 және 1980 жылдары доктор Ноэль Эрскин мен Кинг «Мартин Лютер Кингтің дінтануы» тақырыбында Кэндлер теология мектебінде (Эмори университеті) сабақ берді. 1980 жылдың 29 қыркүйегінде Тед Тернер Кингтің CNN-де комментатор ретінде жұмыс істейтінін жариялады. 1983 жылдың 26 тамызында Кинг Джесси Джексонды президенттікке қолдағаннан кейін ренжіді, өйткені ол Рональд Рейганды жеңе алатынына сенген адамды қолдағысы келді және күйеуі тірі болғанда президенттікке үміткер болар еді. 1985 жылдың 26 маусымында Кинг қызы Бернис және ұлы Мартин Лютер Кинг III-мен бірге Вашингтондағы Оңтүстік Африка елшілігі алдында апартеидке қарсы наразылыққа қатысқан кезде тұтқындалды. Президент Рональд Рейган Мартин Лютер Кинг күнін белгілеген заңға қол қойған кезде ол осы шараға қатысты. Рейган оған телефон соғып, ұлттық теледидардағы баспасөз мәслихатында Кингтің коммунист симпатизанты екенін «35 жылдан кейін» білеміз деген сөзі үшін кешірім сұрады. Рейган өзінің сөздерінің себебі – құжаттар 2027 жылға дейін жабық болғандығы екенін түсіндірді. Кинг кешірімді қабылдап, Сенаттың кісі өлтірулер жөніндегі арнайы комитеті күйеуінің коммунистермен байланысы бар екенін көрсететін ешқандай дәлел таппағанын айтты. 1987 жылдың 9 ақпанында сегіз азаматтық құқық қорғаушысы Каммингте (Джорджия штаты) «Опра Уинфри шоуының» түсірілімі кезінде афроамерикандықтарды шеттетуге наразылық білдіргені үшін түрмеге қамалды. Опра Уинфри «1912 жылдан бері қауымдастық қара нәсілді адамдарға сол жерде тұруға рұқсат бермеген себебін» анықтауға тырысты. Кинг тұтқындауға ашуланып, «Форсайт округіндегі қорқыныш пен қорқытуды тоқтату коалициясы» тобының мүшелерін Джорджияның губернаторы Джо Франк Харриспен «жағдайды әділ шешу үшін» кездесуге шақырды. 1989 жылдың 8 наурызында Кинг Сан-Диего университетінде жүздеген студенттерге азаматтық құқық қозғалысы туралы лекция оқыды. Кинг Сан-Диего конгресс орталығына күйеуінің есімін беру туралы дауға араласпауға тырысты. Ол бұл мәселені «қауымдастық мүшелері» шешетінін және «осындай жергілікті мәселелерге» оны араластыруға тырысқанын айтты. 1993 жылдың 17 қаңтарында Кинг АҚШ-тың Иракқа зымыранмен шабуыл жасағанына наразылық білдірді. Ол жауап ретінде бейбітшілік демонстрациясын ұсынды. 1993 жылдың 16 ақпанында Кинг ФБР бас кеңсесіне барып, директор Уильям Сешнстің «Хувер дәуіріндегі зәбір-зияраттарға қарсы» ФБР-ге қолдау көрсеткені үшін мақұлдады. Кинг Сешнстің «ФБР-ге әйелдер мен азшылықтарды тартудағы көшбасшылығы және азаматтық құқықтың адал досы болғаны үшін» мақтады. Кинг егер ол кездегі қазіргі директор Сешнс болмаса, ол келісімге келіспегенін мойындады. 1994 жылдың 17 қаңтарында күйеуінің 65 жасқа толған күні Кинг былай деді: «Ешқандай әділетсіздік, қаншалықты үлкен болмасын, басқа адамға қарсы жасалған бір ғана зорлық-зомбылықты ақтамайды». 1995 жылдың қаңтарында Кубилах Шабазз Луи Фарраханды өлтіру үшін телефондарды пайдаланғаны және штаттар арасында өтуіне қатысты айыптама алды. Кинг оны қорғап, Харлемдегі Риверсайд шіркеуінде федералды прокурорлар оның әкесі Малкольм Х-тің мұрасын жойғысы келгенін айтты. 1995 жылдың күзінде Кинг келесі президенттік сайлауға бір миллион афроамерикандық әйел сайлаушыны тіркеуге Бетти Шабазз және Мюрли Эверс сияқты басқа жесірлермен бірге төрағалық етті және оның қызы Йоланда Вашингтондағы қонақүй залында оны құттықтады. 1995 жылдың 12 қазанында Кинг О.Дж. Симпсонның кісі өлтіру ісі туралы сөз сөйледі, ол Soka университетіндегі (Алисо Вьехо, Калифорния) тыңдаушылар алдында нәсілдер арасындағы қарым-қатынасқа ұзақ мерзімді әсер етпейтінін айтты. 1996 жылдың 24 қаңтарында Кинг Лойола университетінің көл жағасындағы кампусында (Роджерс Парк) 40 минуттық сөз сөйледі. Ол баршаны «еркіндіктің шырағын көтеріп, Американы тағы бір ұлы революцияға бастауға» шақырды. 1997 жылдың 1 маусымында Бетти Шабазз немересі Малкольм Шабазз үйінде өрт салғаннан кейін ауыр және өмірге қауіпті күйіктерге ұшырады. Ұзақ жылдар бойы дос болған Шабазз ауруханаға түскен кезде Кинг оның емделу қорына 5000 доллар сыйлады. Шабазз күйіктерден үш апта өткен соң, 1997 жылдың 23 маусымында қайтыс болды. 1990 жылдары Кинг бірнеше қарақшылыққа ұшырады және әйелдерді өлтірген Линден Фицджеральд Пейспен кездесті. Ол түн ортасында үйге кіріп, оны төсегінде отырған кезде тапты. Осы оқиғадан кейін сегіз жылдан кейін Кинг Элтон Джон мен Жанет Джексонның уақытында пәтерге көшті. Оның жаңа үйі Опра Уинфридің сыйы болды. 1999 жылы Кинг отбасы күйеуінің өліміне қатысқан Лойд Джоверстің алты жыл бұрын Джеймс Эрл Рейге күйеуін өлтіру үшін ақша төлегенін мойындағаннан кейін сот шешімімен күйеуінің кісі өлтіруге қатысқанын растады. 2000 жылдың 4 сәуірінде Кинг ұлдарымен, қызы Берниспен және қарындасымен күйеуінің қабіріне барды. Вашингтонда күйеуіне ескерткіш салу жоспарлары туралы сөйлегенде Кинг бұл «ұлт астанасындағы демократияның ең ұлы көшбасшыларын, соның ішінде Авраам Линкольн, Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон және енді Мартин Лютер Кинг кішіні құрметтейтін ескерткіштер тобын аяқтайды» деді. Ұлттық саябақтар қызметі Мартин Лютер Кингтің арманын еске алуды қалады, бірақ оның Вьетнам соғысына қарсылығын немесе Америкадағы кедейлікті жою үшін күресін талқыламауды қалады. Корета Скотт Кинг күйеуінің мұрасы бұрмаланбауын және Вашингтондағы ескерткіште айтылатын тарих Азаматтық құқық қозғалысына адал болуын қамтамасыз ету үшін күресті. Ол өмірінің соңғы 10 жылында вегетариандыққа көшті.

Every year after the assassination of her husband in 1968, Coretta attended a commemorative service at Ebenezer Baptist Church in Atlanta to mark his birthday on January 15. She fought for years to make it a national holiday. In 1972, she said that there should be at least one national holiday a year in tribute to an African American man, "and, at this point, Martin is the best candidate we have." Murray M. Silver, an Atlanta attorney, made the appeal at the services on January 14, 1979. Coretta Scott King later confirmed that it was the "best, most productive appeal ever". Coretta Scott King was finally successful in this campaign in 1986, when Martin Luther King Jr. Day was made a federal holiday. After the death of J. Edgar Hoover, King made no attempt to hide her bitterness towards him for his work against her husband in a long statement. Coretta Scott King attended the state funeral of Lyndon B. Johnson in 1973, as a very close friend of the former president. On July 25, 1978, King held a press conference in defense of then Ambassador Andrew Young and his controversial statement on political prisoners in American jails. On September 19, 1979, King visited the Lyndon B. Johnson ranch to meet with Lady Bird Johnson. In 1979 and 1980 Dr. Noel Erskine and King co taught a class on "The Theology of Martin Luther King, Jr." at the Candler School of Theology (Emory University). On September 29, 1980, King's signing as a commentator for CNN was announced by Ted Turner. On August 26, 1983, King resented endorsing Jesse Jackson for president, since she wanted to back up someone she believed could beat Ronald Reagan, and dismissed her husband becoming a presidential candidate had he lived. On June 26, 1985, King was arrested with her daughter Bernice and son Martin Luther King III while taking part in an anti apartheid protest at the Embassy of South Africa in Washington, D. C.

When President Ronald Reagan signed legislation establishing the Martin Luther King Jr. Day, she was at the event. Reagan called her to personally apologize for a remark he made during a nationally televised conference, where he said we would know in "35 years" whether or not King was a communist sympathizer. Reagan clarified his remarks came from the fact that the papers had been sealed off until the year 2027. King accepted the apology and pointed out the Senate Select Committee on Assassinations had not found any basis to suggest her husband had communist ties. On February 9, 1987, eight civil rights activists were jailed for protesting the exclusion of African Americans during the filming of The Oprah Winfrey Show in Cumming, Georgia. Oprah Winfrey tried to find out why the "community has not allowed black people to live there since 1912." King was outraged over the arrests, and wanted members of the group, "Coalition to End Fear and Intimidation in Forsyth County", to meet with Georgia Governor Joe Frank Harris to "seek a just resolution of the situation." On March 8, 1989, King lectured hundreds of students about the civil rights movement at the University of San Diego. King tried to not get involved in the controversy around the naming of the San Diego Convention Center after her husband. She maintained it was up to the "people within the community" and that people had tried to get her involved in with "those kind of local situations." On January 17, 1993, King showed disdain for the U. S. missile attack on Iraq. In retaliation, she suggested peace protests. On February 16, 1993, King went to the FBI Headquarters and gave an approving address on Director William S. Sessions for having the FBI "turn its back on the abuses of the Hoover era." King commended Sessions for his "leadership in bringing women and minorities into the FBI and for being a true friend of civil rights." King admitted that she would not have accepted the arrangement had it not been for Sessions, the then current director. On January 17, 1994, the day marking the 65th birthday of her husband, King said: "No injustice, no matter how great, can excuse even a single act of violence against another human being." In January 1995, Qubilah Shabazz was indicted on charges of using telephones and crossing state lines in a plot to kill Louis Farrakhan. King defended her, saying at Riverside Church in Harlem that federal prosecutors targeted her to tarnish her father Malcolm X's legacy. During the fall of 1995, King chaired an attempt to register one million African American female voters for the presidential election next year with fellow widows Betty Shabazz and Myrlie Evers and was saluted by her daughter Yolanda in a Washington hotel ballroom. On October 12, 1995, King spoke about the O. J. Simpson murder case, which she negated having a long term effect on relations between races when speaking to an audience at Soka University in Aliso Viejo, California. On January 24, 1996, King delivered a 40 minute speech at the Loyola University's Lake Shore campus in Rogers Park. She called for everyone to "pick up the torch of freedom and lead America towards another great revolution." On June 1, 1997, Betty Shabazz suffered extensive and life threatening burns after her grandson Malcolm Shabazz started a fire in their home. In response to the hospitalization of her longtime friend, King donated $5,000 to a rehabilitation fund for her. Shabazz died on June 23, 1997, three weeks after being burned. During the 1990s, King was subject to multiple break ins and encountered Lyndon Fitzgerald Pace, a man who admitted killing women in the area. He broke into the house in the middle of the night and found her while she was sitting in her bed. After nearly eight years of staying in the home following the encounter, King moved to a condominium unit which had also been the home, albeit part time, for singers Elton John and Janet Jackson. Her new home was a gift from Oprah Winfrey. In 1999, the King family finally succeeded in getting a jury verdict saying her husband was the victim of a murder conspiracy after suing Loyd Jowers, who claimed six years prior to having paid someone other than James Earl Ray to kill her husband. On April 4, 2000, King visited her husband's grave with her sons, daughter Bernice and sister in law. Regarding plans to construct a monument for her husband in Washington, D. C., King said it would "complete a group of memorials in the nation's capital honoring democracy's greatest leaders, including Abraham Lincoln, George Washington, Thomas Jefferson, and now Martin Luther King, Jr." The National Park Service wanted to commemorate Martin Luther King's dream, but they did not want any discussion of his opposition to the war in Vietnam or to his struggle to end poverty in America. Coretta Scott King fought to ensure that her husband's legacy was not distorted and the history told at his monument in Washington D. C., was true to the Civil Rights Movement. She became vegan in the last 10 years of her life.

Апартеидке қарсылық

1980 жылдары Корета Скотт Кинг апартеидке қарсы ұзақ жылдан бері келе жатқан қарсылығын қайта растап, Вашингтон қаласында өткен бірнеше отырыс акцияларына қатысты, бұл Оңтүстік Африканың нәсілдік саясатына қарсы бүкіл ел бойынша демонстрацияларға себеп болды. 1986 жылдың қыркүйегінде Кинг Оңтүстік Африкаға 10 күндік сапар жасады. 1986 жылдың 9 қыркүйегінде ол президент П. В. Ботамен және Мангосуту Гатша Бутелезимен жоспарланған кездесуін жоққа шығарды. Келесі күні ол Аллан Боэсакпен кездесті. UDF жетекшілері Боэсак және Винни Мандела, егер ол Бота мен Бутелезимен кездессе, Кингпен кездесуден бас тартатындарын ескерткен. Ол сол күні Винни Манделамен де кездесіп, оны «өмірімдегі ең ұлы және мағыналы сәттердің бірі» деп атады. Нельсон Мандела 1982 жылы Роббен аралынан Поллсмур түрмесіне ауыстырылғаннан кейін әлі де түрмеде отырды. АҚШ-тан кездесуге кетер алдында Кинг азаматтық құқықтар қозғалысы мен Манделаның жағдайы арасындағы ұқсастықтарды атап өтті. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Рейганды Оңтүстік Африкаға қарсы экономикалық санкцияларды қолдануға шақырды.

Бейбітшілік орнату

Корета Скотт Кинг ұзақ жылдар бойы әлемдік бейбітшілікті қолдаушы болды. Жазушы Майкл Эрик Дайсон оны "күйеуінен бұрынғы және одан да берілген пацифист" деп атады. Кинг "пацифизм" терминіне келіспесе де, ол әлеуметтік өзгерістерге қол жеткізу үшін зорлықсыз тікелей әрекеттерді жақтады. 1957 жылы Кинг "Ақылға қонымды ядролық саясат комитеті" (қазір "Бейбітшілік әрекеті" деп аталады) құрылтайшыларының бірі болды. Ол Сан-Францискода сөйлеген кезде, оның күйеуі Нью-Йоркте 1967 жылғы 15 сәуірде Вьетнам соғысына қарсы үлкен шеруде сөз сөйледі, бұл шеруды "Вьетнам соғысын аяқтау үшін көктемгі жұмылдыру комитеті" ұйымдастырған еді. Кинг өлім жазасына және 2003 жылы Иракқа жасалған шабуылға қарсы күресті.

ЛГБТ-адамдардың теңдігі

1983 жылдың тамызында Вашингтон қаласында ол 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға түзету енгізуді, гейлер мен лесбияндыларды қорғалатын топ ретінде қосуды ұсынды. Жоғарғы соттың 1986 жылы «Боуэрс против Хардвик» ісі бойынша қабылдаған, ерікті гомосексуалдық қатынасқа конституциялық құқық жоқ деген шешіміне жауап ретінде Кингтің Атланта қаласынан ұзақ жылдар бойы танысы болған Уинстон Джонсон оған келіп, 1986 жылдың 27 қыркүйегінде Нью-Йоркте өткен Адам құқықтары жөніндегі науқан қорының гала-кешінде Кингті басты спикер ретінде дайындауға көмектесті. «Нью-Йорк жерлесі» газетінде жарияланғандай, Кинг гейлер мен лесбиян қозғалысына қолдау білдіру үшін келгенін айтты. Ол гейлерді «әрдайым азаматтық құқық қозғалысының бір бөлігі болғандары үшін» мақтады. 1998 жылдың 1 сәуірінде Чикагодағы Палмер Хаус Хилтон қонақүйінде Кинг азаматтық құқықтарды қорғаушылар қауымдастығын гомофобияға және гейлерге қарсы бағытталған көзқарастарға қарсы күреске қосылуға шақырды. «Гомофобия – расизм, антисемитизм және басқа да түрлі жағдайлардағы зұлымдық сияқты, ол көптеген адамдарды адам деуден қағып, олардың адамгершілігін, қадір-қасиетін және жеке тұлғалық құқығын жоққа шығаруға тырысады», – деді ол. «Бұл келесі азшылық топты қорлауға оңайлықпен жететін жаңа қуғын-сүргін мен зорлық-зомбылыққа жол ашады». 1998 жылдың 31 наурызында Ламбда құқықтық қорғау және білім беру қорының 25 жылдығына арналған түскі ас кезінде Кинг былай деді: «Мен әлі де адамдардың лесбиян және гейлердің құқықтары туралы сөйлеуге болмайды, нәсілдік әділдік мәселесіне қанатын тіккен жөн дейтінін естіп тұрамын. Бірақ Мартин Лютер Кингтің: «Кез келген жердегі әділетсіздік – барлық жердегі әділеттілікке қауіп» деген сөздерін еске түсірейін. Мартин Лютер Кингтің арманына сенетін әрбір адамды бірлік дастарқанына лесбиян және гейлерді шақыруға шақырамын». 2000 жылдың 9 қарашасында ол Ұлттық гейлер мен лесбиян жұмыс тобы ұйымдастырған 13-ші жылдық «Өзгерістер жасау» конференциясының ашылу пленарлық сессиясында осыған ұқсас пікірлерді қайталады. 2003 жылы ол Ұлттық гейлер мен лесбиян жұмыс тобын Вашингтонға наурыздың 40 жылдығын және Мартин Лютер Кингтің «Менің арманым бар» сөзін мерекелеуге қатысуға шақырды. Бұл ЛГБТ құқықтарын қорғау тобының афроамерикандық қауымдастықтың маңызды шарасына алғаш рет шақырылуы болды. Оның жаназасын епископ Эдди Лонг өткізді, оны сол кездегі NAACP төрағасы Джулиан Бонд сынға алды, ол оған қатысудан бас тартты, себебі «ол шіркеуде гомофобиялық көзқарасы бар пастормен бірге болғысы келмейтінін елестете алмады» деді.

In August 1983, in Washington, D. C., she urged amendment of the Civil Rights Act of 1964 to include gays and lesbians as a protected class. In response to the Supreme Court's 1986 decision in Bowers v. Hardwick that there was no constitutional right to engage in consensual sodomy, King's long time friend, Winston Johnson of Atlanta, came out to her and was instrumental in arranging King as the featured speaker at the September 27, 1986, New York Gala of the Human Rights Campaign Fund. As reported in the New York Native, King stated that she was there to express her solidarity with the gay and lesbian movement. She applauded gays as having "always been a part of the civil rights movement". On April 1, 1998, at the Palmer House Hilton in Chicago, King called on the civil rights community to join in the struggle against homophobia and anti gay bias. "Homophobia is like racism and anti Semitism and other forms of bigotry in that it seeks to dehumanize a large group of people, to deny their humanity, their dignity and personhood", she stated. "This sets the stage for further repression and violence that spread all too easily to victimize the next minority group." On March 31, 1998, at the 25th anniversary luncheon for the Lambda Legal Defense and Education Fund, King said: "I still hear people say that I should not be talking about the rights of lesbian and gay people, and I should stick to the issue of racial justice. But I hasten to remind them that Martin Luther King, Jr., said, 'Injustice anywhere is a threat to justice everywhere.' I appeal to everyone who believes in Martin Luther King, Jr.'s, dream to make room at the table of brotherhood and sisterhood for lesbian and gay people." On November 9, 2000, she repeated similar remarks at the opening plenary session of the 13th annual Creating Change Conference, organized by the National Gay and Lesbian Task Force. In 2003, she invited the National Gay and Lesbian Task Force to take part in observances of the 40th anniversary of the March on Washington and Martin Luther King's I Have a Dream speech. It was the first time that an LGBT rights group had been invited to a major event of the African American community. Her funeral was conducted by Bishop Eddie Long, which has been criticized by then NAACP chairman Julian Bond who refused to attend it, stating that he "just couldn't imagine that she'd want to be in that church with a minister who was a raving homophobe".

Король орталығы

1968 жылы Корретта Скотт Кинг құрған Кинг орталығы – әділдік, теңдік және бейбітшілік үшін зорлық-зомбылықсыз күрестің жетекшісі Мартин Лютер Кингтің мұрасы мен идеяларын дамытуға арналған ресми мемориал. Оның күйеуінің жерленгенінен екі күн өткен соң Кинг ескерткішті қаржыландыру үшін 15 миллион долларлық жоспар бастады. Ол Кинг орталығының бас директоры және президенті лауазымын ұлы Декстер Скотт Кингке тапсырды. Бастапқыда Кингтерге құжаттарды жинау қиын болды, себебі олар түрлі орындарда сақталды, соның ішінде ол оқыған колледждер мен мұрағаттарда. Кингтің қолдаушылары тобы 1967 жылы, оның қайтыс болуына бір жыл қалғанда, оның құжаттарын жинауға кірісті. Жеке сектор мен үкіметтен қаржы жинағаннан кейін ол 1981 жылы кешеннің құрылысын қаржылады. 1984 жылы күйеуінің ерте жақтастарының бірі Хосея Уильямс оны күйеуінің армандары мен идеалдарын насихаттау үшін Кинг орталығын пайдаланғаны үшін сынады, сондай-ақ тауарларды күйеуін пайдалану әрекеті деп бағалады. Ол жинақты мақұлдады, онда қабырғаға ілінетін плакат, Кинг пен оның отбасының бес суреті, «Менің арманым бар» сөзінің кассеті, Мартин Лютер Кинг күнін қалай тойлауға болатыны туралы кеңестер кітабы және Кингтің сөздері жазылған бес түрлі постқарттар бар. Ол мұның күйеуін құрметтеудің дұрыс жолы екеніне сенді және Хосеяның талаптарын жоққа шығарды. 1987 жылдың желтоқсанында Кинг 83 000-нан астам құжатты кім сақтайтыны үшін күйеуінің бітірген Бостон университетіне сот ашты, құжаттар Кинг мұрағатына тиесілі екенін мәлімдеді. Бірақ күйеуінің сөзіне университет бас иді, ол 1964 жылы Нобель сыйлығын алғаннан кейін құжаттары колледжде сақталады деді. Кореттаның адвокаттары бұл мәлімдеме міндетті емес екенін, ал Кинг өлім кезінде өсиет қалдырмағанын айтты. Кинг 1985 жылы Бостон университетінің президенті Джон Р. Сильбердің оған күйеуінің барлық құжаттарын университетке жіберуді талап еткенін айтты. Кинг былай деп мәлімдеді: «Доктор Кинг оңтүстік аймақтың оның көптеген құжаттарының сақталу орны болғанын қалады. Енді Кинг орталығындағы кітапхана мен мұрағат толыққандықтан және әлемдегі ең жақсы азаматтық құқықтар жинағына ие болғандықтан, құжаттарды үйге қайтару уақыты келді». 1992 жылдың 17 қаңтарында президент Джордж Буш күйеуінің қабіріне гүл шоғын қойып, орталықта Кингпен кездесті. Кинг Буштың мерекеге қолдау көрсеткеніне ризашылық білдірді, рәсім соңында оның қолынан ұстап, «Біз жеңеміз» әнін шырқады. 1993 жылдың 6 мамырында сот Мартин Лютер Кингтің 1964 жылдың 16 шілдесінде институтқа жазған хатында университеттен қайырымдылық міндеттемесін алғанын және Мартин Лютер Кинг құжаттарын сыйға бергенге дейін немесе қайтыс болғанға дейін олардың иесі болғанын анықтағаннан кейін оның талаптарын қабылдамады. Бірақ Кинг күйеуінің Бостон университеті құжаттарын сақтап қалу туралы ойын өзгерткенін айтты. 1994 жылы оның ұлы Декстер Кинг орталығының президенті болып қайта тағайындалғаннан кейін Кингке жазуға, мәселелерді шешуге және ата-анасымен көбірек уақыт өткізуге мүмкіндік болды.

Established in 1968 by Coretta Scott King, The King Center is the official memorial dedicated to the advancement of the legacy and ideas of Martin Luther King Jr., leader of a nonviolent movement for justice, equality, and peace. Two days after her husband's funeral, King began planning $15 million for funding the memorial. She handed the reins as CEO and president of the King Center down to her son, Dexter Scott King. The Kings initially had difficulty gathering the papers since they were in different locations, including colleges he attended and archives. King had a group of supporters begin gathering her husband's papers in 1967, the year before his death. After raising funds from a private sector and the government, she financed the building of the complex in 1981. In 1984, she came under criticism by Hosea Williams, one of her husband's earliest followers, for having used the King Center to promote "authentic material" on her husband's dreams and ideals, and disqualified the merchandise as an attempt to exploit her husband. She sanctioned the kit, which contained a wall poster, five photographs of King and his family, a cassette of the I Have a Dream speech, a booklet of tips on how to celebrate Martin Luther King Jr. Day and five postcards with quotations from King himself. She believed it to be the authentic way to celebrate the holiday honoring her husband, and denied Hosea's claims. King sued her husband's alma mater of Boston University over who would keep over 83,000 documents in December 1987 and said the documents belonged with the King archives. However, her husband was held to his word by the university; he had stated after receiving the Nobel Peace Prize in 1964 that his papers would be kept at the college. Coretta's lawyers argued that the statement was not binding and mentioned that King had not left a will at the time of his death. King testified that President of Boston University John R. Silber in a 1985 meeting demanded that she send the university all of her husband's documents instead of the other way around. King released the statement, "Dr. King wanted the south to be the repository of the bulk of his papers. Now that the King Center library and archives are complete and have one of the finest civil rights collections in all the world, it is time for the papers to be returned home." On January 17, 1992, President George H. W. Bush laid a wreath at the tomb of her husband and met with and was greeted by King at the center. King praised Bush's support for the holiday, and joined hands with him at the end of a ceremony and sang "We Shall Overcome". On May 6, 1993, a court rejected her claims to the papers after finding that a July 16, 1964 letter from Martin Luther King to the institute had constituted a binding charitable pledge to the university and outright stating that Martin Luther King retained ownership of his papers until giving them to the university as gifts or his death. King, however, said her husband had changed his mind about allowing Boston University to keep the papers. After her son Dexter took over as the president of the King Center for the second time in 1994, King was given more time to write, address issues and spend time with her parents.

Корретта Скотт Кинг Мәдени және интеллектуалдық еркіндік орталығы

2005 жылы Кинг өзінің атын туған оқу орны, Ядро Спрингс қаласындағы Антиохия колледжіне сыйға берді. Осылайша, кампус және айналасындағы қоғам үшін нәсіл, әлеуметтік топ, гендер, әртүрлілік және әлеуметтік әділет мәселелерін қарастыратын тәжірибелік оқу ресурсы – Корретта Скотт Кинг орталығы құрылды. Орталық 2007 жылы Антиохия колледжінің кампусында ашылды. Орталықтың миссиясы: «Корретта Скотт Кинг орталығы әлеуметтік әділетті ілгерілету үшін білім беруді, диалогты және іс-қимылды жеңілдетеді», ал көрегендігі: «Адам құқықтары мен әлеуметтік әділетті ілгерілету үшін өзгеріс жасаушыларды тәрбиелеу, қоғамдармен ынтымақтастық орнату және желілер құру арқылы өмірді, елді және әлемді өзгерту».

Ауру және өлім

77 жасында Кореттаның денсаулығы нашарлай бастады. Күйеуінің бұрынғы хатшысы Дора Макдональд осы кезеңде оған жартылай көмектесті. 2005 жылы сәуірде, Сельмадағы дауыс беру құқығы үшін күрес қозғалысының 40 жылдығына арналған жиынға сөйлегеннен кейін бір ай өткен соң, оған жүрек ауруы диагнозы қойылды және 78 жасқа толған күні ауруханадан шығарылды. Кейін ол бірнеше рет ұсақ инсульттарды бастан өткерді. 2005 жылдың 16 тамызында инсульт пен жеңіл жүрек шабуылынан кейін ауруханаға жатқызылды. Бастапқыда ол сөйлей де, оң жағын қозғалта да алмады. Кингтің қызы Бернис 21 тамызда оның аяғын қозғалта алатынын хабарлады, ал екінші қызы және үлкен баласы Йоланда оның толыққандай жазылып кетуін күтіп отырғанын мәлімдеді. 2005 жылдың 22 қыркүйегінде Атлантадағы Пьемонт ауруханасынан шығып, сөйлеу қабілетін қалпына келтіріп, үйде физиотерапиялық емдеуін жалғастырды. Денсаулығының нашарлауына байланысты Кинг 2005 жылдың қалған бөлігінде бірқатар сөз сөйлеу және саяхаттау шараларын тоқтатты. 2006 жылдың 14 қаңтарында Коретта күйеуінің естелігіне арналған кешкі ас кезінде Атлантада соңғы рет көпшілік алдына шықты. 2006 жылдың 26 қаңтарында Кинг Мексиканың Розарито Бич қаласындағы реабилитациялық орталыққа басқа есіммен түсті. Дәрігерлер оның нақты кім екенін келесі күні медициналық құжаттары келгеннен кейін ғана білді және оның жағдайына байланысты емдеуді бастамады. Коретта Скотт Кинг 2006 жылдың 30 қаңтарында Мексиканың Розарито Бич қаласындағы Оазис ауруханасында инсульт пен жұмыртқа безінің қатерлі ісігінің соңғы сатысынан емделіп жатқанда қайтыс болды. Оның өлімінің басты себебі жұмыртқа безінің қатерлі ісігінен туындаған асқынулар салдарынан тыныс алудың тоқтауы деп саналады. 2006 жылдың 1 ақпанында Кингтің денесі Мексикадан Атлантаға жеткізілді. 2006 жылдың 7 ақпанында Литониядағы (Джорджия штаты) Жаңа Туған Миссионер Баптист шіркеуінде Кингтің сегіз сағаттық жерлеу рәсімі өтті. Бернис Кинг оның естелігіне арналған сөз сөйледі. АҚШ президенттері Джордж Буш, Билл Клинтон, Джордж Буш-әкесі және Джимми Картер, сондай-ақ олардың әйелдері қатысты, бұрынғы бірінші ханым Барбара Буш бұрыннан жоспарланған шарасы болғандықтан қатыса алмады. Президент Фордтың ауруына байланысты Фордтар отбасы қатыса алмады (ол өзі де сол жылы қайтыс болды). Сенатор және болашақ президент Барак Обама, сондай-ақ басқа да сайланған лауазымды тұлғалар телеарнадан көрсетілген рәсімге қатысты. Президент Джимми Картер және пастор Жозеф Лоуэрри жерлеу рәсімінде сөз сөйлеп, Ирак соғысын және Кингтердің телефон сөйлесулерін тыңдауды сынады. Кинг уақытша Кинг орталығының аумағындағы қабірге жерленді, одан кейін күйеуінің қабіріне жақын тұрақты орын салынғанша осы жерде болады деп күтілді. Ол отбасы мүшелеріне және басқаларға өсиет етіп, сүйегін күйеуінің қабіріне жақын Кинг орталығында жерлеуді өтінген. 2006 жылдың 20 қарашасында Кингтердің денелері салынған жаңа саркофаг достары мен отбасының алдында ашылды. Саркофаг Мартин Лютер Кингтің үшінші, ал Коретта Скотт Кингтің екінші мәңгілік бейіті болып табылады.

By the end of her 77th year, Coretta began experiencing health problems. Her husband's former secretary, Dora McDonald, assisted her part time in this period. Hospitalized in April 2005, a month after speaking in Selma at the 40th anniversary of the Selma Voting Rights Movement, she was diagnosed with a heart condition and was discharged on her 78th and final birthday. Later, she suffered several small strokes. On August 16, 2005, she was hospitalized after suffering a stroke and a mild heart attack. Initially, she was unable to speak or move her right side. King's daughter Bernice reported that she had been able to move her leg on Sunday, August 21 while her other daughter and oldest child Yolanda asserted that the family expected her to fully recover. She was released from Piedmont Hospital in Atlanta on September 22, 2005, after regaining some of her speech and continued physiotherapy at home. Due to continuing health problems, King canceled a number of speaking and traveling engagements throughout the remainder of 2005. On January 14, 2006, Coretta made her last public appearance in Atlanta at a dinner honoring her husband's memory. On January 26, 2006, King checked into a rehabilitation center in Rosarito Beach, Mexico under a different name. Doctors did not learn her real identity until her medical records arrived the next day, and did not begin treatment due to her condition. Coretta Scott King died on the late evening of January 30, 2006, at the rehabilitation center in Rosarito Beach, Mexico, in the Oasis Hospital where she was undergoing holistic therapy for her stroke and advanced stage ovarian cancer. The main cause of her death is believed to be respiratory failure due to complications from ovarian cancer. King's body was flown from Mexico to Atlanta on February 1, 2006. King's eight hour funeral at the New Birth Missionary Baptist Church in Lithonia, Georgia was held on February 7, 2006. Bernice King delivered her eulogy. U. S. Presidents George W. Bush, Bill Clinton, George H. W. Bush and Jimmy Carter attended, as did their wives, with the exception of former First Lady Barbara Bush who had a previous engagement. The Ford family was absent due to the illness of President Ford (who himself died later that year). Senator and future President Barack Obama, among other elected officials, attended the televised service. President Jimmy Carter and Rev. Joseph Lowery delivered funeral orations and were critical of the Iraq War and the wiretapping of the Kings. King was temporarily laid in a grave on the grounds of the King Center until a permanent place next to her husband's remains could be built. She had expressed to family members and others that she wanted her remains to lie next to her husband's at the King Center. On November 20, 2006, the new sarcophagus containing the bodies of the Kings was unveiled in front of friends and family. The sarcophagus is the third resting place of Martin Luther King and the second of Coretta Scott King.

Отбасылық өмір

Мартин Корреттаны жиі "Корри" деп ататын, тіпті олар тек қана кездесіп жүрген кезде де. 1964 жылдың ортасында ФБР жұбайлар арасындағы дауды тіркеді, онда екеуі де Азаматтық құқық қозғалысын одан да қиындатқаны үшін бір-бірін кінәлады. 1965 жылы уағыз айтқанда Мартин оның хатшысы әйелінің туған күні мен үйлену мерейтойын еске салып тұруға тиіс екенін мойындады. Біраз уақыт бойы күйеуімен бірге жүргендер оның телефон арқылы дауласып жатқанын жиі еститін. Кинг күйеуінің ол кеткенде балалар туралы сұрамағанына және Ақ үй сияқты ресми сапарларға оны қоспау жоспарларын білгенде ренжіді. Бірақ Кинг ұшаққа үлкермегеніне және үмітсіздікке түскеніне Корета телефон арқылы "Егер бұл бірдеңе білдірсе, мен сенемін" деді. Автор Рон Рамдин: "Кинг көптеген жаңа және қиын сәттерге тап болды, оның тынығы мен жақындығы – үйі және Корретта болды. Ол ән салғанда оның тыныш, көңілді дауысы оған қайтадан күш берді. Ол оның некесінің және азаматтық құқықтар жолындағы басшылығының негізі болды, әсіресе осы дағдарыс кезінде" деп жазды. Мартин Лютер Кинг күнін мемлекеттік мереке еткеннен кейін Кинг күйеуінің арманы "барлық діндердің, әлеуметтік-экономикалық жағдайлардың және мәдениеттердің адамдары зорлық-зомбылықтан, кедейліктен, нәсілшілдіктен және соғыстан азат әлемдік қоғам құруы керек, сонда ғана олар бірге өмір сүре алады, ол 'сүйікті қоғам' немесе оның 'әлемдік үй' тұжырымы деп атады" деді. Кинг балаларын оларды кемсітетін қоғамда тәрбиелеуді үлкен мәселе деп қарастырды және отбасының қаржылық қажеттіліктері туралы келіспеген кезде күйеуіне қарсы сөйледі. Патшалардың төрт баласы болды: Йоланда, Мартин III, Декстер және Бернис. Кейіннен төрт баласы да ата-аналарының жолын жалғап, азаматтық құқық қорғаушылар болды. Оның қызы Бернис оны "Менің сүйікті адамым" деп атады. Кингтің қайтысынан кейін жылдар өткен соң Бернис анасы "Атлантадағы Кинг орталығын Мартин Лютер Кингтің ресми естелік орны ретінде құруға бастама көтерді, содан кейін әкеміздің туған күнін тойлауға арналған ұлттық мереке және тағы да көптеген шаралар жасады. Осылайша, ол көп жағынан жол ашты және 1968 жылы Америкадағы ең жек көрілген адамның бүгінде әлемдегі ең құрметті және сүйікті адамдардың бірі болуына мүмкіндік берді" деді. Декстер Скотт Кинг Кинг орталығының президенті болғаннан кейін төрт айдан соң отставкаға кеткені көбінесе анасымен болған келіспеушіліктерге байланысты болды. Декстердің жұмысы барысында жұмысшылар саны 70-тен 14-ке дейін азайтылды, сондай-ақ анасы құрған балалар бақшасы да жабылды. Ол 4 баласымен кішкентай үйде тұрды.

Martin often called Coretta "Corrie", even when the two were still only dating. The FBI captured a dispute between the couple in the middle of 1964, where the two both blamed each other for making the Civil Rights Movement even more difficult. Martin confessed in a 1965 sermon that his secretary had to remind him of his wife's birthday and the couple's wedding anniversary. For a time, many accompanying her husband would usually hear Coretta argue with him in telephone conversations. King resented her husband when he failed to call her to ask about the children while he was away and when she learned of his plans to not include her in formal visits, such as the White House. However, when King failed to meet his own standards by missing a plane and fell into a level of despair, Coretta told her husband over the phone that "I believe in you, if that means anything." Author Ron Ramdin wrote "King faced many new and trying moments, his refuge was home and closeness to Coretta, whose calm and soothing voice whenever she sang, gave him renewed strength. She was the rock upon which his marriage and civil rights leadership, especially at this time of crisis, was founded." After she succeeded in getting Martin Luther King Jr. Day made a federal holiday, King said her husband's dream was "for people of all religions, all socio economic levels, and all cultures to create a world community free from violence, poverty, racism, and war so that they could live together in what he called the beloved community or his world house concept." King considered raising children in a society that discriminated against them seriously, and spoke against her husband whenever the two disagreed on the financial needs of their family. The Kings had four children; Yolanda, Martin III, Dexter and Bernice. All four children later followed in their parents' footsteps as civil rights activists. Her daughter Bernice referred to her as "My favorite person". Years after King's death, Bernice would say her mother "spearheaded the effort to establish the King Center in Atlanta as the official living memorial for Martin Luther King Jr., and then went on to champion a national holiday commemorating our father's birthday, and a host of other efforts; and so in many respects she paved the way and made it possible for the most hated man in America in 1968 to now being one of the most revered and loved men in the world." Dexter Scott King's resigning four months after becoming president of the King Center has often been attributed to differences with his mother. Dexter's work saw a reduction of workers from 70 to 14, and also removed a child care center his mother had founded. She lived in a small house with 4 children.

Сот іс-әрекеттері

Кингтер отбасы көбінесе Мартин Лютер Кингтің мұралық мүлкін басқаруы үшін сынға ұшырады, Коррета тірі кезінде де, қайтыс болғаннан кейін де. 1992 жылы Кингтер отбасы Калифорниядағы аукционды сотқа берді, отбасы адвокаттары құжатты қайтару үшін Лос-Анджелес жоғары сотында Superior Galleries компаниясына ұрланған мүлік туралы талап арыз берді. Кингтер отбасы аукциондық үйді жазалау үшін де сотқа берді. 1994 жылы USA Today отбасыға адвокаттық ақысы мен сот шығындары үшін 10 000 доллар төледі, сондай-ақ "Менің арманым бар" сөзін олардың рұқсатысыз пайдаланғаны үшін 1700 доллар лицензиялық төлем жасады. 1996 жылғы қарашада Кингтің мұрагерлері CBS телеарнасын авторлық құқықты бұзғаны үшін сотқа берді. Телеарна "Менің арманым бар" сөзінен үзінділерді қамтитын таспаны көрсеткен. CBS 1963 жылы Мартин Лютер Кинг сөйлеген сөзді түсірген, бірақ отбасыға лицензиялық төлем төлемеген. 1998 жылдың 8 сәуірінде Кинг президент Билл Клинтонның өтініші бойынша бас прокурор Джанет Реномен кездесті. Олардың кездесуі Әділет министрлігінде күйеуінің қайтыс болғандығының отызыншы жылдығынан кейін төрт күн өткен соң өтті. 1998 жылдың 29 шілдесінде Кинг ханым мен оның ұлы Декстер Әділет министрлігінің өкілдерімен кездесті. Келесі күні Бас прокурордың орынбасары Реймонд Фишер журналистерге: "Біз олармен ауызша қандай процедураны ұстанатынымызды талқыладық. Біз олай болуы керек деп ойлаймыз, бірақ олар бұл туралы ойлануда". 1998 жылдың 2 қазанында Кингтер отбасы Лойд Джоуэрске қарсы сотқа жүгінді, себебі ол Мартин Лютер Кингті өлтіру үшін кісі өлтіруші жалдауға ақша төленгенін ашық мәлімдеді. Кингтің ұлы Декстер Джоуэрспен кездесті, ал отбасы Мартин Лютер Кингті өлтірген оқ Жим Гриллдің артындағы тығыз бұталы жерден келгенін мәлімдеді. Джеймс Эрл Рейдің адвокаттары күйеуінің өлімі кезінде полиция қызметкері болған Эрл Кларкты кінәлі деп атады, ол сот процесі мен талап-арыздар басталғанға дейін бірнеше жыл бұрын қайтыс болған. Джоуэрс Мартин Лютер Кингті өлтірді деп мәлімдеген адамды анықтаудан бас тартты, өйткені ол ұйымдасқан қылмыспен байланысы бар деп күдіктелген, қайтыс болған кісі өлтірушіге деген құрмет ретінде. Кингтердің талап-арызы Джоуэрстен және басқа "белгісіз серіктестерден" белгісіз мөлшерде өтемақы талап етті. 1999 жылдың 16 қарашасында Кинг ханым күйеуінің өлтірілуіне қатысты шындықтың ашылуына үміттенетінін айтты. Кинг ханым күйеуінің өліміне Рейдің қатысы болуы мүмкін деп ойлағанмен, ол оның "шын мәнінде оны өлтірген" адам екеніне сенбеді. Ол сот процесінде куәлік берген Кинг отбасының алғашқы мүшесі болды және отбасы Рей жалғыз әрекет етпеді деп сенетінін атап өтті. Осы кезде Кинг президент Билл Клинтоннан өлтіруді тергеу үшін ұлттық комиссия құруды сұрады, өйткені ол "мұндай комиссия Америкадағы нәсілдер аралық келісім мен татулыққа үлкен үлес қоса алады" деп сенді.

The King family has mostly been criticized for their handling of Martin Luther King Jr.'s estate, both while Coretta was alive and after her death. The King family sued a California auction in 1992, the family's attorneys filing claims of stolen property against Superior Galleries in Los Angeles Superior Court for the document's return. The King family additionally sued the auction house for punitive damages. In 1994, USA Today paid the family $10,000 in attorney's fees and court costs and also a $1,700 licensing fee for using the "I Have a Dream" speech without permission from them. CBS was sued by the King estate for copyright infringement in November 1996. The network marketed a tape containing excerpts of the "I Have a Dream" speech. CBS had filmed the speech when Martin Luther King Jr. delivered it in 1963 and did not pay the family a licensing fee. On April 8, 1998, King met with attorney general Janet Reno as requested by President Bill Clinton. Their meeting took place at the Justice Department four days after the thirtieth anniversary of her husband's death. On July 29, 1998, Mrs. King and her son Dexter met with Justice Department officials. The following day, Associate Attorney General Raymond Fisher told reporters, "We discussed with them orally what kind of process we would follow to see if that meets their concerns. And we think it should, but they're thinking about it." On October 2, 1998, the King family filed a suit against Loyd Jowers after he stated publicly he had been paid to hire an assassin to kill Martin Luther King. Mrs. King's son Dexter met with Jowers, and the family contended that the shot that killed Martin Luther King came from behind a dense bushy area behind Jim's Grill. The shooter was identified by James Earl Ray's lawyers as Earl Clark, a police officer at the time of King's death, who had been dead for several years before the trial and lawsuits emerged. Jowers himself refused to identify the man he claimed killed Martin Luther King, as a favor to who he confirmed as the deceased killer with alleged ties to organized crimes. The King lawsuit sought unspecified damages from Jowers and other "unknown coconspirators". On November 16, 1999, Mrs. King testified that she hoped the truth would be brought about, regarding the assassination of her husband. Mrs. King believed that while Ray might have had a role in her husband's death, she did not believe he was the one to "really, actually kill him". She was the first member of the King family to testify at the trial, and noted that the family believed Ray did not act alone. It was at this time that King called for President Bill Clinton to establish a national commission to investigate the assassination, as she believed "such a commission could make a major contribution to interracial healing and reconciliation in America."

Мұра

Корреттаның өмірінде де, қайтыс болғаннан кейін де күйеуінің мұрасын сақтауға тырысқан деп есептеледі. Ол күйеуінің қабірін естелік ретінде сақтауға мүмкіндік берген Кинг орталығын, оның қаза болған жылы құрды. Кинг 2006 жылдың 7 ақпанында қайтыс болғаннан кейін күйеуінің қасына жерленді. Кинг "өз мұрасын сақтау үшін күресті" және оның Кинг орталығын салуы осы мақсатына көмектескен деп айтылады. Кинг Жаклин Кеннеди мен Этель Кеннедимен байланысты болды, себебі үшеуі де күйеулерін қастандық салдарынан жоғалтты. Үшеуі Роберт Кеннеди қаза болғаннан кейін Коретта Лос-Анджелеске Этельге демеу көрсету үшін ұшып келгенде бірге болды және "тегілген жүрекпен көрсетілген қайырымдылықты" білдірді. Ол сондай-ақ АҚШ-тың бірінші афроамерикалық бірінші ханымы Мишель Обамамен де салыстырылды. Ол федералдық Мартин Лютер Кинг күнінің құрылуына басты жауапкер деп саналады. Бұл мереке қазір барлық елу штат бойынша 2000 жылдан бері аталып өтеді. Оның қайтысынан кейін мерекелік алғашқы шара сөздермен, жұбайлардың қабірін зиярат етумен және Мартин Лютер Кингтің қолжазбаларының жинағын ашумен белгіленді. Оның қарындасы Кристин Кинг Фаррис: "Біз осы бағдарламаны оның естелігі мен құрметі үшін жалғастыруымыз керек. Ол осылай тілеген болар еді", - деді. Бұл әрекет Уорреннің Сешнстың АҚШ Бас прокуроры лауазымына кандидаттығын талқылауға қатысуына тыйым салды. Оның орнына ол жақын жердегі бөлмеге кіріп, интернеттен тікелей эфирде Кореттаның хатын оқуын жалғастырды.

Таным мен құрмет көрсету

Корета Скотт Кинг өмірінде де, қайтыс болғаннан кейін де түрлі құрметтер мен сый-сияпаттарға ие болды. Ол көптеген оқу орындарынан, соның ішінде Принстон университеті, Дьюк университеті және Бейтс колледжінен құрметті дипломдар алды. 2004 жылы ол екі альма-матерінен де құрмет алды, Антиохия колледжінен Хорас Манн сыйлығын иеленді. 1970 жылы Америка кітапханалар қауымдастығы балалар әдебиетінің көрнекті афроамерикандық авторлары мен суретшілеріне Коретта Скотт Кинг атындағы медаль беруді бастады. 1978 жылы "Women's Way" ұйымы Люкреция Моттқа ұқсас әйелдер мен әділдікті алға жылжытуға деген адалдығын көрсеткені үшін Кингке алғашқы Люкреция Мотт сыйлығын табыс етті. Көптеген жеке тұлғалар мен ұйымдар Кингтің қазасынан кейін құрметпен еске алды, соның ішінде АҚШ президенті Джордж У. Буш, Ұлттық геилер мен лесбияндықтар жұмыс тобы, Адам құқықтары жөніндегі кампания, Ұлттық қара әділдік коалициясы және оның альма-матері Антиохия колледжі. 1983 жылы ол Дін бостандығы үшін Төрт бостандық сыйлығын алды. NAACP ұйымынан "Өмір кілті" сыйлығымен марапатталды. 1987 жылы 100 қара әйелдің ұлттық коалициясынан ерекше қызметі үшін Кандис сыйлығын алды. 1997 жылы Коретта Скотт Кинг Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығына ие болды. 2004 жылы Үндістан үкіметі Кингке беделді Ганди бейбітшілік сыйлығын табыс етті. 2006 жылы Израильде ағаш отырғызумен айналысатын еврей ұлттық қоры Солтүстік Израильдің Галилея аймағында "Коретта Скотт Кингтің теңдік пен бейбітшілік естелігі" және оның күйеуінің еңбегін мәңгі есте қалдыру мақсатында Коретта Скотт Кинг орман құру туралы хабарлады. Бұл жоспар туралы білгенде Кинг Израиль парламентіне хат жолдады:

Coretta Scott King was the recipient of various honors and tributes both before and after her death. She received honorary degrees from many institutions, including Princeton University, Duke University, and Bates College. She was honored by both of her alma maters in 2004, receiving a Horace Mann Award from Antioch College

In 1970, the American Library Association began awarding a medal named for Coretta Scott King to outstanding African American writers and illustrators of children's literature. In 1978, Women's Way awarded King with their first Lucretia Mott Award for showing a dedication to the advancement of women and justice similar to Lucretia Mott's. Many individuals and organizations paid tribute to Scott King following her death, including U. S. President George W. Bush, the National Gay and Lesbian Task Force, the Human Rights Campaign, the National Black Justice Coalition, and her alma mater Antioch College. In 1983 she received the Four Freedoms Award for the Freedom of Worship. She received the Key of Life award from the NAACP. In 1987 she received a Candace Award for Distinguished Service from the National Coalition of 100 Black Women. In 1997, Coretta Scott King was the recipient of the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement. In 2004, Coretta Scott King was awarded the prestigious Gandhi Peace Prize by the Government of India. In 2006, the Jewish National Fund, the organization that works to plant trees in Israel, announced the creation of the Coretta Scott King forest in the Galilee region of Northern Israel, with the purpose of "perpetuating her memory of equality and peace", as well as the work of her husband. When she learned about this plan, King wrote to Israel's parliament:

On April 3, 1968, the day before he was killed, Martin delivered his last public address. In it he spoke of the visit he and I made to Israel. Moreover, he spoke to us about his vision of the Promised Land, a land of justice and equality, brotherhood and peace. Martin dedicated his life to the goals of peace and unity among all peoples, and perhaps nowhere in the world is there a greater appreciation of the desirability and necessity of peace than in Israel. In 2007, The Coretta Scott King Young Women's Leadership Academy (CSKYWLA) was opened in Atlanta, Georgia. At its inception, the school served girls in grade 6 with plans for expansion to grade 12 by 2014. CSKYWLA is a public school in the Atlanta Public Schools system. Among the staff and students, the acronym for the school's name, CSKYWLA (pronounced "see skee WAH lah"), has been coined as a protologism to which this definition has given – "to be empowered by scholarship, non violence, and social change." That year was also the first observance of Martin Luther King Jr. Day following her death, and she was also honored. Super Bowl XL was dedicated to King and Rosa Parks. Both were memorialized with a moment of silence during the pregame ceremonies. The children of both Parks and King then helped Tom Brady with the ceremonial coin toss. In addition two choirs representing the states of Georgia (King's home state) and Alabama (Park's home state) accompanied Dr. John, Aretha Franklin and Aaron Neville in the singing of the National Anthem. She was inducted into the Alabama Women's Hall of Fame in 2009. She was inducted into the National Women's Hall of Fame in 2011. In January 2023, The Embrace was unveiled in Boston; this sculpture commemorates Martin Luther King Jr. and Coretta Scott King, and depicts four intertwined arms, representing the hug they shared after he was awarded the Nobel Peace Prize in 1964.

1968 жылдың 3 сәуірінде, қаза болған күнінен бір күн бұрын, Мартин соңғы рет көпшілік алдында сөз сөйледі. Онда ол менің және оның Израильге жасаған сапары туралы айтты. Сонымен қатар ол бізге уәде етілген жер туралы, әділдік пен теңдік, бауырластық пен бейбітшілік орнаған жер туралы көрінісін баяндады. Мартин өмірін барлық адамдар арасындағы бейбітшілік пен бірлікке арнады, және әлемде Израильден артық бейбітшіліктің қадірін білетін жер жоқ шығар. 2007 жылы Джорджия штатының Атланта қаласында Коретта Скотт Кингтің жас әйелдер көшбасшылық академиясы (CSKYWLA) ашылды. Академия ашылғанда 6-сынып қыздарына қызмет көрсетілді, ал 2014 жылға қарай 12-сыныпқа дейін кеңейту жоспарланды. CSKYWLA – Атланта мемлекеттік мектептері жүйесіндегі мемлекеттік мектеп. Мұғалімдер мен оқушылар арасында мектеп атауының аббревиатурасы CSKYWLA (айтылуы "си ски УА ла") – "білім, зорлық-зомбылықсыз және әлеуметтік өзгерістер арқылы күшейту" деген анықтама берілген протологизм ретінде қабылданды. Сол жылы Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін алғаш рет Мартин Лютер Кинг күні тойланды және ол да құрметпен еске алынды. XL Суперкубок Кинг пен Роза Парксқа арналды. Екеуі де ойынға дейінгі рәсімде бір минут үнсіздік сақтап еске алынды. Паркс пен Кингтің балалары Том Брэдиге монета лақтыру рәсіміне көмектесті. Сонымен қатар, Джорджия (Кингтің туған штаты) және Алабама (Паркстің туған штаты) штаттарын білдіретін екі хор доктор Джон, Арета Франклин және Аарон Невиллмен бірге ұлттық әнұранды орындады. 2009 жылы ол Алабама әйелдерінің даңқ залына енгізілді. 2011 жылы Ұлттық әйелдер даңқ залына енгізілді. 2023 жылдың қаңтарында Бостонда "Құшақтасу" монументі ашылды; бұл мүсін Мартин Лютер Кинг және Коретта Скотт Кингті еске алады және 1964 жылы Нобель бейбітшілік сыйлығын алғаннан кейін олар бөліскен құшақты бейнелейтін төрт өзара байланысқан қолдарды көрсетеді.

Конгресс қарарлары

Оның қазасы туралы хабарды естігеннен кейін әлемде ойлану, есте сақтау және қайғыру сәттері басталды. АҚШ Сенатында көпшілік көшбасшысы Билл Фрист барлық АҚШ сенаторларының атынан 362-ші Сенат қаулысын ұсынды, ал түстен кейінгі сағаттар АҚШ Капитолийінің барлық жерінде құрметпен айтылған сөздерге толы болды. 2006 жылдың 31 тамызында Корретта Скотт Кингтің қазасына арналған бір минуттық үнсіздіктің келесінде, АҚШ Өкілдер палатасы оның мұрасын құрметтеу үшін 655-ші қаулысын ұсынды. Ерекше қадам ретінде, қаулыға оған қосымша пікірлер енгізуге мүмкіндік беретін бес күндік мерзім қосылды.