Кіріспе

Тарантулдарды аулайтын екі туыстың жалпы атауы.

Тарантул қазғышы – бұл тарантулдарды жейтін торнадолар (Pompilidae) отрядына жататын жәндік. Тарантул қазғыштары Пепсис және Хемипепсис туыстарының көптеген түрлеріне жатады. Олар – ең ірі паразиттік қоңыздардың бірі, олжасын тірі күйінде қоректену үшін жұмыртқа салайтын ұясына сүйреп әкетер алдында, шаншып парализдеуге қабілетті. Олар Еуропа мен Антарктиданы қоспағанда, барлық континенттерде кездеседі.

Сипаттама

Бұл қоңыздар ұзынға дейін өседі, оларды қоңыздардың арасындағы ең ірілерінің бірі етеді, және олардың көк-қара денелері мен жарқын, қызыл-қоңыр түсті қанаттары бар (басқа түрлердің қара қанаттарында көк түсті жарықтар болады). Денелеріндегі, әсіресе қанаттарындағы айқын түс апосематикалық болып табылады, бұл олардың күшті шаншу қабілетін мүмкін болатын шабуылдаушыларға хабарлайды. Олардың ұзын аяқтары құрбандарын ұстау үшін икемді тырнақтармен жабдықталған. Пепсис гросса қоңызының ұрғашысының шаншығы ұзынға дейін жете алады, ал күшті шаншысы әлемдегі ең ауыртпалықты жәндік шағуы болып саналады.

Мінез-құлық

Аналық тарантулалық сокольді бұғы тарантуланың аяқтарының арасына шаншып, оны парализге түсіреді де, олжасын арнайы дайындалған қуысқа сүйреп әкеледі. Онда сіңірдің қарынына бір жұмыртқа салынады, ал қуыс кіреберісі жабылады. Нәрестелердің жынысы ұрықтану арқылы анықталады; ұрықталған жұмыртқалардан ұрғашылар, ал ұрықталмаған жұмыртқалардан еркектер шығады. Еркек тарантулалық сокольді бұғылардың биік өсімдіктердің үстінде отырып, көбейіске дайын ұрғашыларды іздеп отыратыны байқалған. Еркектер түстен кейін сағаттап қолайлы көбею орындарын қорғай алады. Ұрғашылар аса агрессивті емес, олар шаншуға тез асықпайды, бірақ шағуы өте қатты ауыртады. Австралия және Америкада таралған, ал Пепсис туысы Жаңа Дүниеге ғана тән. Соңғысында Пепсис түрлері солтүстікте Юта штатының Логан қаласынан, оңтүстікте Аргентинаға дейін кездеседі, Оңтүстік Америкада кем дегенде 250 түрі бар. АҚШ-та Пепсис пен Гемипепсис туысынан он сегіз түр табылған, олар негізінен АҚШ-тың оңтүстік-батыс шөлдерінде өседі. Екі түрді ажырату қиын, бірақ P. grossa түрлерінің көпшілігі металл көк түсті денесі мен қызғылт антенналарымен ерекшеленеді, бұл оларды P. thisbe-дан ажыратады. Екі түрдің де қанаттары ашық қызғылт түсті, ал ұштары мөлдір болады.

Сызғыш

Тарантулалық сойқылар салыстырмалы түрде жайлы және олардың қастық етуі сирек кездеседі. Дегенмен, олардың шағуы – әсіресе P. grossa шағуы – барлық жәндіктердің арасындағы ең қатты ауырсыну сезімін тудырады, бірақ бұл қатты ауырсыну шамамен бес минутқа ғана созылады. Бір зерттеуші бұл ауырсынуды "бірден, жан түршігерлік, тоқтаусыз ауырсыну, ол адамды ештеңе істеуге келмейтін жағдайға түсіреді, тек айғайлаудан басқа. Мұндай жағдайда еңбек етудің өзі де көмектеспейді" деп сипаттаған.