Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суррей коммерциялық доктары – Темза өзенінің оңтүстік жағасында, Оңтүстік-Шығыс Лондондағы Ротерхитте орналасқан ірі доктар кешені. Доктарлар 1696 жылдан 1969 жылға дейін түрлі нысандарда жұмыс істеді. Көпшілігі кейіннен толтырылып, тұрғын үйлер салу үшін қайта жаңартылды, ал аймақ қазір Суррей Куэйс деп аталады, бірақ сайлау округі атауы Суррей Докс деп сақталған.
The Surrey Commercial Docks were a large group of docks in Rotherhithe, South East London, located on the south bank (the Surrey side) of the River Thames. The docks operated in one form or another from 1696 to 1969. Most were subsequently filled in and redeveloped for residential housing, and the area is now known as Surrey Quays, although the name Surrey Docks is retained for the electoral ward.
Тарих
Адамдар сирек қоныстанған Ротерхит түбегі бастапқыда өзен жанындағы ылғалды батпақ жер еді. Ол егін шаруашылығына жарамсыз болғанмен, Лондон қаласынан төмен орналасқандықтан кемежайлар салуға өте ыңғайлы болды. Бұл аймақ ұзақ жылдар бойы теңіз шаруашылығымен байланысты болды: 1620 жылдың шілде айында «Мейфлауэр» кемесі Ротерхиттен Саутгемптонға жол тартып, Жаңа Англияға сапар үшін азық-түлік пен жабдықтарды тиеуді бастады. Депфордта Корольдік Әскери-теңіз флотының ірі кемежайы орналасқан еді. 1696 жылы Хоуленд үлкен ылғалды док (жерді иеленген отбасының атымен аталған) сол кездегі ең ірі докқа айналды, ол 120 желкенді кемені қабылдай алды. 18 ғасырдың ортасына қарай бұл док Арктикалық кит аулаушылардың базасына айналып, Гренландия догы деп аталды. Бірақ 19 ғасырда Скандинавия және Балтық теңізінен (көбінесе ағаш) және Канададан (Лондон халқына азық-түлік) келетін сауда ағыны Гренландия догын кеңейтуге және кемелер санының артуына байланысты басқа да доктарды салуға әкелді. Нәтижесінде, түбек аумағының 85 пайызы, яғни 460 акр (1,9 км²) тоғыз док, алты ағаш жинау орындары және канал жүйесімен жабылған еді. Кейбір доктар клиенттерінің тауарларының түпкілікті жеріне байланысты ат қойылған, мысалы, Канада догы, Квебек көлі, Норвегия догы және Ресей догы. 1807 жылы Гранд Суррей каналы доктарды ішкі аймақтармен байланыстыру үшін ашылды, бірақ коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болып, оның тек 3,5 шақырымы ғана салынды. Доктарда өзен арғы жағындағы Ит аралынан мүлдем өзгеше жұмыс мәдениеті қалыптасты. Доктардың ерекше белгісі – «ағаш тасымалдаушылар», яғни иықтарына алып ағаш бөреулерін арқалап таситын және ағаштан қорғану үшін арнайы бас киім киетін докерлер еді. Доктардың құлдырауы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, неміс авиациясының шабуылдарынан ауыр зардап шегуімен басталды. Оңтүстік доктан су сорғыланып, D күні қолданылған «Малберри» портының бетон бөліктерін құруға пайдаланылды. Кеме жүйесі контейнерлік тасымалдау жүйесін қабылдағанда, доктар контейнерлерге қажетті үлкен кемелерді қабылдай алмады. Олар 1969 жылы тапсырыс жоқтығынан жабылды. Гранд Суррей каналы 1971 жылы жабылып, кейіннен суы тоқтатылып, толтырылды. Аймақ он жылдан астам уақыт бойы қараусыз қалды, көптеген қоймалар бұзылып, доктардың 90 пайыздан астамы толтырылды. Ашық су сақталған жерлер – Гренландия догы, Оңтүстік догы, Канада догының қалдықтары (кейін Канада суы деп аталды) және Суррей суы деп аталған алап болды. 1981 жылы премьер-министр Маргарет Тэтчердің консервативтік үкіметі Лондон қаласының шығысындағы бұрынғы доктар аймақтарын, соның ішінде Суррей доктарын қайта дамыту үшін Лондон доктарын дамыту корпорациясын құрды.
The sparsely populated Rotherhithe peninsula was originally wet marshland alongside the river. It was unsuitable for farming, but its riverside location just downstream from the City of London made it an ideal site for docks. The area had long been associated with maritime activities: in July 1620 the Pilgrim Fathers' ship the Mayflower sailed from Rotherhithe for Southampton, to begin loading food and supplies for the voyage to New England, and a major Royal Navy dockyard was located just down the river at Deptford. In 1696, Howland Great Wet Dock (named after the family who owned the land) was dug out to form the largest dock of its time, able to accommodate 120 sailing ships. By the mid 18th century the dock had become a base for Arctic whalers and was renamed Greenland Dock. However, by the 19th century an influx of commercial traffic from Scandinavia and the Baltic (principally timber) and Canada (foodstuffs for London's population) led to Greenland Dock being greatly expanded and other docks being dug to accommodate the increasing number of vessels. Eventually, 85% of the peninsula, an area of 460 acres (1.9 km2), was covered by a system of nine docks, six timber ponds and a canal. Several of the docks were named after the origins of their customers' cargos, hence Canada Dock, Quebec Pond, Norway Dock and Russia Dock. The Grand Surrey Canal was opened in 1807 to link the docks with inland destinations, but proved a commercial failure and only 3½ miles of it were ever built. The docks evolved a distinctive working culture, quite different from that of the Isle of Dogs across the river. A characteristic sight of the docks were the "deal porters", dockers who specialised in carrying huge baulks of deal (timber) across their shoulders and wore special headgear to protect their heads from the rough wood. The decline of the docks set in after World War II, when they suffered massive damage from German air raids. The South Dock was pumped dry and used for construction of some of the concrete caissons which made up the Mulberry Harbours used on D Day. When the shipping industry adopted the container system of cargo transportation, the docks were unable to accommodate the much larger vessels needed by containerisation. They finally closed for lack of custom in 1969. The Grand Surrey Canal was closed in 1971 and was subsequently drained and filled in. The area remained derelict for over a decade, with much of the warehousing demolished and over 90% of the docks filled in. The only surviving areas of open water were Greenland Dock, South Dock, remnants of Canada Dock (renamed Canada Water), and a basin renamed Surrey Water. In 1981, the Conservative government of Prime Minister Margaret Thatcher established the London Docklands Development Corporation to redevelop the former dockyard areas east of the City of London, including the Surrey Docks.
Қазіргі жері
1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басында Суррей доктері кеңінен қайта жаңғыртылып, Суррей Квейс деп аталды. 5 500-ден астам жаңа үй салынды, олар жеке тұрғын үйлерден бастап, ірі пәтерлер кешендеріне дейін қамтыды. Оңтүстік док Лондондағы ең ірі маринаға айналдырылды, ал Гренландия догінде су спорты орталығы салынды. Канада сулары мен Ресей догі (суға толтырылған) жабайы табиғат қорығына айналды, соңғысы орманды паркпен жарақтандырылды. Норвегия догінің көп бөлігі тұрғын үйлермен қоршалған су айдыны ретінде қайта қазылды, ал бұрынғы Альбион догінің шығыс жағында Канада мен Суррей Уотерсті байланыстыратын Альбион каналы сияқты тағы бір сәндік нысан құрылды. Бос уақытты өткізу орындары және бірқатар жеңіл өнеркәсіп кәсіпорындары салынды, атап айтқанда, «Associated Newspapers» баспасының («London Evening Standard» және «Daily Mail» газеттерінің баспасы») жаңа баспаханасы. 1988 жылдың шілдесінде Суррей Квейс сауда орталығы аймақтың қайта дамуының (және имиджін жаңалаудың) орталық бөлігі ретінде ашылды. Жақын жердегі Лондон метро станциясының атауы бірнеше айдан кейін Суррей Квейс деп өзгертілді. Суррей доктері сонымен қатар Лондонның Саутварк ауданының бір бөлігі болып табылады. 2011 жылғы халық санағы бойынша осы ауданның халқы 13 435 адамды құрады.
During the 1980s and early 1990s, the Surrey Docks were extensively redeveloped, and renamed Surrey Quays. Over 5,500 new homes were built, ranging from individual detached housing to large apartment complexes. South Dock was converted into a marina – now the largest in London – and a watersports centre was constructed on Greenland Dock. Canada Water and the infilled Russia Dock became wildlife reserves, with a woodland park planted on the latter site. Most of Norway Dock was re excavated to form a water feature surrounded by residential development, and another ornamental feature, the Albion Channel, was created along the eastern side of the former Albion Dock, linking Canada and Surrey Waters. Leisure facilities and a number of light industrial plants were also built, notably a new printing works for Associated Newspapers, the publisher of the London Evening Standard and the Daily Mail. In July 1988, the Surrey Quays shopping centre was opened as the centrepiece of the redevelopment (and rebranding) of the area. The nearby London Underground station was renamed as Surrey Quays a few months later. Surrey Docks is also a ward of the London Borough of Southwark. The population of this ward at the 2011 Census was 13,435.