Қасиетті кітапта періштелер – Құдайдың елшісі. Ерте христиан жазбаларында періштелердің рөлі, олардың адамдарға әсері мен мінез-құлқы туралы ақпараттар бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан дінінде періштелер Құдайдың хабаршылары.
none
In Christianity, angels are the messengers of God.
Ежелгі дәуір
Антиохиялық Игнатийдің тралиандарға жазған хатының V тарауында епископ, кейінірек Псевдо-Дионисий ұсынғанға ұқсас періштелердің тізімін келтіреді. Римдік Клименттің бірінші хатында Климент тыңдаушыларын періштелермен бірге Құдайды мақтауға шақырады. Александриялық Климент періштелердің адамдардың ойлары мен ой-өрісіне "демікпе" беретінін, ал жүректеріне "күш" пен өткір сезім қабілетін "құятынын" жазды. Евгрий Понтикус періштелер серіктері және періштелердің мінез-құлықтың үлгісі ретіндегі ұғымы туралы айтты. Августин Гипполықтың айтуынша, періштелер Құдайдың жаратылысы ашылғанда жаңа нәрсені сезінді. Августин сондай-ақ, "жақсы" періштелердің бізді әрдайым бақыттың нағыз көзі – Құдайға бағыттауға тырысатынын, бізді Құдайға құлшылық етуге ынталандыратынын санайды.
In chapter V of Ignatius of Antioch's Letter to the Trallians, the bishop gives a listing of angels not unlike that later proposed by Pseudo Dionysius. In his First Epistle of Clement, Clement of Rome exhorts his listeners to join the angels in praising God. Clement of Alexandria wrote that angels “breathe” in men’s thoughts and reasonings, and “puts in” their hearts “strength” and a keener perception. Evagrius Ponticus spoke of the concept of angelic companions and angels as models for behavior. Augustine of Hippo remarks, the angels were experiencing something new as the creation of God unfolded. Augustine also considers that the 'good' angels seek at all times, to direct us towards the true source of happiness, God; that they encourage us in worship of God.
Псевдодионисиандық иерархия
Псевдо-Дионисий Ареопагиттің "De Coelesti Hierarchia" (Аспандық иерархия туралы) еңбегінде періштелердің үш деңгейі ("сфера") бар екендігі, олардың әрқайсысының ішінде үш шен бар екендігі айтылған. Христиандық теологияның түрлі еңбектері періштелердің иерархиясын жасады. Ең ықпалды христиандық періштелер иерархиясын біздің заманымыздың 6-шы ғасырының басында Псевдо-Дионисий "De Coelesti Hierarchia" еңбегінде ұсынған. Ол өзін Пауыл елшісімен дінге келген маңызды тұлға деп мәлімдеді, және Псевдо-Дионисий өзінің нақты атын қолданғаннан гөрі үлкен ықпалға ие болды, дейді. Бұл, Эразмның 16-шы ғасырдың басында еңбектің жасы туралы күмәндіктерді жариялағанға дейін сақталды.
According to Pseudo Dionysius the Areopagite's De Coelesti Hierarchia (On the Celestial Hierarchy), there are three levels ("sphere") of angels, inside each of which there are three orders. Various works of Christian theology have devised hierarchies of angelic beings. The most influential Christian angelic hierarchy was put forward around the turn of the 6th century CE by Pseudo Dionysius in his work De Coelesti Hierarchia. He claimed to be an important figure who was converted by Paul the Apostle, and the Pseudo Dionysius enjoyed greater influence than it would have if he had used his actual name, until Erasmus publicised doubts about the age of the work in the early 16th century.
Католик шіркеуі
Католик шіркеуінің катехизисінің 328-тармағында былай делінген: "Киелі жазбаларда әдетте 'періштелер' деп аталатын рухани, денесі жоқ жаратылыстардың бар екендігі – сенімнің рас ақиқаты. Киелі жазбалардың куәлігі дәстүрдің біртілігімен бірдей айқын". Осы катехизис сондай-ақ былай мәлімдейді: "Шіркеудің бүкіл өмірі періштелердің құпиялы және күшті көмегінен пайда көреді []. Адам өмірінің басталысынан өлімге дейін олардың мұқият күтімі мен араласуымен қоршалған". Сондай-ақ, "Мәсіх – періштелер әлемінің ортасы. Олар – Оның періштелері, олар Оған тиесілі, себебі олар Оның арқылы және Онымен үшін жаратылған".
According to the Catechism of the Catholic Church (CCC) paragraph 328, "the existence of the spiritual, non corporeal beings that Sacred Scripture usually calls 'angels' is a truth of faith. The witness of Scripture is as clear as the unanimity of Tradition." The same catechism states: "The whole life of the church benefits from the mysterious and powerful help of the angels [ ] From its beginning until death, human life is surrounded by their watchful care and intercession." It also states, "Christ is the center of the angelic world. They are His angels [ ] They belong to Him because they were created through and for Him".
Серафим
Дәстүр бойынша, Исаияның сөзін пайдалануына сүйене отырып, серафимдер христиан дініндегі періштелер ішіндегі жоғары дәрежеде саналады. Серафимдер Құдайға ең жақын және оған үздіксіз мадақ айту арқылы жұмақтың құлшылығына жетекшілік етеді.
Tradition places seraphim in a rank in Christian angelology, based on Isaiah's use of the word. Seraphim angels are the closest to God and lead worship in heaven by singing endless praises to him.
Керуб
Езекиел кітабында және кейбір христиандық бейнелерде херувим екі жұп қанатымен және төрт бетімен бейнеленген: арыстан (барлық жабайы жануарларды ұсынушы), өгіз (үй жануарларын), адам (адамзатты) және бүркіт (құстарды). Олардың аяқтары түзу, табандары бұқаның тырнағындай, жылтыраған мыс сияқты болған. Кейінгі дәстүрлер оларға әртүрлі физикалық бейнелерді тағайындайды. Батыс христиандық дәстүрде херувимдер путтомен (классикалық Купидон/Эростан туындаған) байланыстырылды, соның салдарынан херувимдер кішкентай, тоқ, қанатты ұлдар түрінде бейнеленеді.
In the Book of Ezekiel, and in some Christian icons, the cherub is depicted as having two pairs of wings, and four faces: that of a lion (representative of all wild animals), an ox (domestic animals), a human (humanity), and an eagle (birds). Their legs were straight, the soles of their feet like the hooves of a bull, gleaming like polished brass. Later tradition ascribes to them a variety of physical appearances. In Western Christian tradition, cherubim have become associated with the putto (derived from classical Cupid/Eros), resulting in depictions of cherubim as small, plump, winged boys.
Тақтар немесе Офанимдер
Офанимдер Езекиелдің 1:15-21 аятындағы (NIV) меркаба (ебрейше) арбасы туралы көрінісінде көрілген дөңгелектерді білдіреді. Өлі теңіздің кітаптарының бірінде (4Q405) олар періштелер ретінде түсіндіріледі.
The ophanim refer to the wheels seen in Ezekiel's vision of the chariot (Hebrew merkabah) in Ezekiel 1:15 21 (NIV). One of the Dead Sea scrolls (4Q405) construes them as angels.
Доминиондар немесе иеліктер
Доминион (лат. dominatio, көпше түрі dominationes, сондай-ақ грек тілінен аударылған kyriotētes, көпше түрі kyriotēs, "Егемендіктер" ретінде). Дәстүрлі түрде, олар жұлдыздардың, планеталардың және басқа да аспан денелерінің қозғалысын басқарады деп саналады.
The Dominions (lat. dominatio, plural dominationes, also translated from the Greek term kyriotētes, pl. of kyriotēs, as "Lordships"). Traditionally, they are held to govern the movement of stars, planets, and other celestial objects.
Қасиеттері
Исидор Севильскийдің "Этимологиясы" бойынша, қасиеттер элементтерді бақылауымен белгілі. Олар қозғалыс күштері ғана емес, сонымен қатар дауылдар сияқты табиғат құбылыстарын басқаруға да көмектеседі.
According to The Etymologies of Isidore of Seville, the Virtues are known for their control of the elements. In addition to being the spirits of motion, they also assist in governing elements of nature, such as storms.
Билік немесе өкілеттіктер
Севильский Исидордың этимологиясында, Биліктер (лат. potestas (f), көпше түрі potestates) (грекше: ἐξουσίαι) олардың аты осы себепті берілген, себебі олар зұлым күштерге билік ететін періштелер, және оларды шектеу арқылы зиян келтіруіне жол бермейді.
In The Etymologies of Isidore of Seville, the Powers (lat. potestas (f), pl. potestates) (Greek: ἐξουσίαι) are given their name because they are angels who have power over evil forces, which the angels are able to restrain to keep them from doing harm.
Қорғаушы періштелер
Қорғаушы періште – белгілі бір адамды, топты немесе ұлтты қорғауға және жол көрсетуге тағайындалған періште түрі. Қамқоршылыққа сенім барлық ежелгі дәуірлерде кездеседі. Адамдарды қорғайтын періштелер туралы идея ежелгі яһуди дінінде маңызды рөл атқарды. Христиан дінінде періштелердің иерархиясы 5-ші ғасырда Псевдо-Дионисий Ареопагитпен кеңінен дамытылды. Періштелер мен қамқоршы рухтардың діни тұжырымы 5-ші ғасырдан бері көп өзгерістерге ұшырады. Сенім бойынша, қорғаушы періштелер Құдай тағайындаған адамды қорғайды.
A guardian angel is a type of angel that is assigned to protect and guide a particular person, group or nation. Belief in tutelary beings can be traced throughout all antiquity. The idea of angels that guard over people played a major role in Ancient Judaism. In Christianity, the hierarchy of angels was extensively developed in the 5th century by Pseudo Dionysius the Areopagite. The theology of angels and tutelary spirits has undergone many changes since the 5th century. The belief is that guardian angels serve to protect whichever person God assigns them to.