Кіріспе
Моральдың жоқтығы немесе моральдық принциптерден бас тарту – барлық моральдық талаптарды жоққа шығаратын философиялық көзқарас.
the philosophical position rejecting all moral claims
Amorality (also known as amoralism) is an absence of, indifference towards, disregard for, or incapacity for morality. Some simply refer to it as a case of not being moral or immoral. Amoral should not be confused with immoral, which refers to an agent doing or thinking something they know or believe to be wrong. Morality and amorality in humans and other animals is a subject of dispute among scientists and philosophers. If morality is intrinsic to humanity, then amoral human beings either do not exist or are only deficiently human, a condition sometimes described as moral idiocy or anti social behavior disorder. On the other hand, if morality is extrinsic to humanity, then amoral human beings can both exist and be fully human, and as such be amoral by default. Human capabilities may be thought of as amoral in that they can be used for either constructive or destructive purposes, i. e. for good or for ill. There is a position which claims that amorality is just another form of morality or a concept that is close to it, citing the cases of moral naturalism, moral constructivism, moral relativism, and moral fictionalism as varieties that resemble key aspects of amorality.
Аморальдық (сондай-ақ аморализм деп аталады) – моральға немқұрайдылық, оған бейжай қарау, оны елемеу немесе моральдық қағидаларды ұстануға қабілетсіздік. Кейбір адамдар оны жай ғана моральдық немесе аморальдық емес деп сипаттайды. Аморальдылықты аморальдықпен шатастыруға болмайды, себебі аморальдық – бұл адамның өзі дұрыс емес деп білетін нәрсені жасауы немесе ойлауы. Адамдар мен басқа жануарлардың моральдық және аморальдық қасиеттері ғалымдар мен философтар арасында пікірталас тудырады. Егер мораль адамның ішкі қасиеті болса, онда аморальды адамдар жоқ немесе адамгершіліктен толыққанды айырылған, мұндай жағдай кейде моральдық ақымақтық немесе антиәлеуметтік мінез-құлық бұзылысы деп сипатталады. Ал егер мораль адамның сыртқы қасиеті болса, онда аморальды адамдар толыққанды адам болып өмір сүре алады және осылайша аморальды болуы мүмкін. Адамның қабілеттерін аморальдық деп қарастыруға болады, өйткені оларды құрылысқа немесе қиратуға, яғни жақсылыққа немесе жамандыққа пайдалануға болады. Сонымен қатар, аморальдық – моральдық натурализм, моральдық конструктивизм, моральдық релятивизм және моральдық фикционализм сияқты аморальдықтың негізгі аспектілеріне ұқсас түрлері бар моральдың бір түрі немесе оған жақын тұжырымдама деп санайтын көзқарас бар.
the philosophical position rejecting all moral claims
Amorality (also known as amoralism) is an absence of, indifference towards, disregard for, or incapacity for morality. Some simply refer to it as a case of not being moral or immoral. Amoral should not be confused with immoral, which refers to an agent doing or thinking something they know or believe to be wrong. Morality and amorality in humans and other animals is a subject of dispute among scientists and philosophers. If morality is intrinsic to humanity, then amoral human beings either do not exist or are only deficiently human, a condition sometimes described as moral idiocy or anti social behavior disorder. On the other hand, if morality is extrinsic to humanity, then amoral human beings can both exist and be fully human, and as such be amoral by default. Human capabilities may be thought of as amoral in that they can be used for either constructive or destructive purposes, i. e. for good or for ill. There is a position which claims that amorality is just another form of morality or a concept that is close to it, citing the cases of moral naturalism, moral constructivism, moral relativism, and moral fictionalism as varieties that resemble key aspects of amorality.
Жансыз заттар
Адам саналы емес кез келген нәрсені аморальдық деп санауға болады. Мысалы, тас (ақылды тұлғалар) жақсы немесе жаман мақсаттар үшін қолданылуы мүмкін, бірақ тастың өзі жақсы да емес, жаман да емес. Онтологиялық философияда, материялық әлемнің бастапқыда жаман екендігі туралы ежелгі гностикалық түсінік, моральді тіршілік өзіне қолданды және ерте христиандықта доцетизм түрінде маңызды мәселе болды, себебі ол «Жаратылыс кітабында» айтылғандай, жаратылыс жақсы деген ұғымға қарсы келді. Дегенмен, қазіргі заманғы ғылымда ғаламның материясы көбінесе объективті мақсаттар үшін аморальдық тұрғысынан зерттеледі.
Заңды тұлғалар
Кейбір адамдар корпорацияларды аморальды ұйымдар деп есептейді. Бұл осы ұйымдардың басшылары мен менеджерлерінің "этикалық сезімсіздігіне" байланысты болуы мүмкін, әсіресе корпорациялар моральдық субъектілер ретінде де, заңды тұлға ретінде де қарастырылғанда.