Кіріспе

Құс түрлері Бутлы бүркіт (Hieraaetus pennatus, сондай-ақ Aquila pennata деп жіктеледі) – палеарктикалық және Оңтүстік Азияда кеңінен таралған, Африка мен Азияның тропиктерінде қыстайтын, Африканың оңтүстік-батысында шағын, бөлек тұратын көбейетін орташа мөлшерлі, көбінесе көшіп-қонатын жыртқыш құс. Барлық бүркіттер сияқты, ол Accipitridae тұқымдасына жатады.

Таксономия

Бутты бүркіт 1788 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыс жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген нұсқасында ресми түрде сипаттады. Ол оны бүркіт, сұңқар және туыстарымен бірге Falco туысына қосты және Falco pennatus деген екі атауын берді. Гмелин өзінің сипаттамасын 1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон сипаттап, суреттеген "Le Faucon Patu" немесе "Falco pedibus pennatis" деп аталатын мысалды негізге алды. Бриссон Мадам де Бандевиллдің коллекциясындағы бір дананы зерттеді, ол Мари Энн Кэтрин Биго де Граверон (1709-1787) деп те белгілі болды. Қазір бутты бүркіт 1844 жылы неміс натуралисі Иоганн Якоб Кауп енгізген Hieraaetus туысына жатқызылады. Туыс атауы ежелгі грек тіліндегі "қыран" дегенді білдіретін "hierax" сөзі мен "бүркіт" дегенді білдіретін "aetos" сөздерінен құралған. Pennatus латынша сөзі "қанатты" дегенді білдіреді. Бутты бүркіттің танылған кіші түрлері жоқ. Барлық және көптеген анықтама тізімдер қазіргі уақытта H. pennata қолданады. Кейбір авторлар бірнеше кіші түрлерін атаса да, қазіргі уақытта көпшілігі оны монотиптік түр ретінде қарастырады. Aquila minuta – Брехмнің (1831) сипаттаған құсы. Мильн Эдвардс (1871) осы атаумен сипаттаған қазба құс алдын ала Hieraaetus edwardsi деп белгіленген, бірақ ол Aquila туысына жатуы мүмкін.

Оңтүстік Африка популяциялары

Оңтүстік Африкада үш бөлек бот киген бүркіт тобы болуы мүмкін деп саналады. Бұл құс финбос және Кароудың жапырақты бұталы жерлерінде, әсіресе осы екі биом арасындағы экотон аймағында ең көп кездеседі. Солтүстік және оңтүстікке қарайғы популяциялардағыдай, ұяларда екі жұмыртқадан (67,6%) тұратындығы жиі кездеседі.