Жарнаил Сингх Бхиндранвале: Сік халқының күресі және тарихы

Кіріспе

Сикх Халистан қозғалысының қайраткері (1947–1984)

Джарнаил Сингх Бхиндранвалэ (; туған аты Джарнаил Сингх Брар; Ол жеке өзі бөлек сикх мемлекетін жақтамаса да, Халистан қозғалысының жетекші тұлғасы болды. Анандпур Сахиб шешімінің жақтаушысы, ол 1978 жылғы сикхтердің Ниранкари қақтығысына қатысқаннан кейін көп назар аударды. 1982 жылдың жазында Бхиндранвалэ мен Акали Дал «Дхарам Юдх Морча» («әділетті күрес науқаны») атты науқанды бастады, оның мақсаты Анандпур Сахиб шешіміне негізделген талаптар тізімін орындау және Үндістан ішінде кең автономияға ие штат құру болатын. Мыңдаған адам суармалы жерлерге көбірек қол жеткізу және Чандигархты Пәнджабқа қайтару үмітімен осы қозғалысқа қосылды. Сикх қауымының бір бөлігі экономикалық, әлеуметтік және саяси жағдайларға наразылық білдірді. Уақыт өте келе Бхиндранвалэ сикх радикализмінің жетекшісіне айналды. 1982 жылы Бхиндранвалэ және оның жақтастары Алтын ғибадатхана кешеніне көшіп, оны өздерінің штаб-пәтері етіп белгіледі. Бхиндранвалэ Пәнджабта «параллель үкімет» құрды. 1984 жылдың маусым айында Үндістан армиясы «Көк Жұлдыз» операциясын жүргізіп, Алтын ғибадатхана кешеніндегі Хармандир Сахиб ғимараттарынан Джарнаил Сингх Бхиндранвалэні және оның қарулы жақтастарын шығарып тастады. Әртүрлі хабарламаларға сәйкес, осы оқиғада жүздеген, тіпті мыңдаған адам қаза тапты, соның ішінде Бхиндранвалэнің өзі де. Бхиндранвалэ Үндістан тарихында даулы тұлға болып қала береді. Сикхтердің ең жоғары рухани билігі Акал Тахт оны «шейіт» деп сипаттайды және сикх халқының ауылдық аймақтарында оған зор құрмет көрсетіледі. Алайда, көптеген үндістер оны «жаңғырушы, экстремистік және террористік қозғалыстың» бастаушысы деп санайды. Оның бөлек сикх мемлекетін құру жөніндегі ұстанымы әлі де пікір тудыруда. Ол Мога ауданындағы (бұрынғы Фаридкот ауданының бір бөлігі) Роде ауылындағы Джат сикх отбасында Джарнаил Сингх Брар ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Жогиндер Сингх Брар шаруа және жергілікті сикх көшбасшысы болса, анасы Нихал Каур еді. Ол 1953 жылы 6 жасында мектепке барып, бес жылдан кейін әкесімен бірге шаруа қожалығында жұмыс істеу үшін білімін тоқтатты.

Jarnail Singh Bhindranwale (; born Jarnail Singh Brar; He was the leading figure of the Khalistan movement, although he did not personally advocate for a separate Sikh nation. An advocate of the Anandpur Sahib Resolution, he gained significant attention after his involvement in the 1978 Sikh Nirankari clash. In the summer of 1982, Bhindranwale and the Akali Dal launched the Dharam Yudh Morcha ("righteous campaign"), with its stated aim being the fulfilment of a list of demands based on the Anandpur Sahib Resolution to create a largely autonomous state within India. Thousands of people joined the movement in the hope of retaining a larger share of irrigation water and the return of Chandigarh to Punjab. There was dissatisfaction in some sections of the Sikh community with prevailing economic, social, and political conditions. Over time Bhindranwale grew to be a leader of Sikh militancy. In 1982, Bhindranwale and his group moved to the Golden Temple complex and made it his headquarters. Bhindranwale would establish what amounted to a "parallel government" in Punjab, In June 1984, Operation Blue Star was carried out by the Indian Army to remove Jarnail Singh Bhindranwale and his armed followers from the buildings of the Harmandir Sahib in the Golden Temple Complex, which resulted in hundreds to thousands of deaths according to various reports, including that of Bhindranwale. Bhindranwale has remained a controversial figure in Indian history. While the Sikhs' highest temporal authority Akal Takht describe him a 'Martyr', with immense appeal among rural sections of the Sikh population, many Indians saw him as spearheading a "revivalist, extremist and terrorist movement". His stance on the creation of a separate Sikh state remains a point of contention. as Jarnail Singh Brar to a Jat Sikh family, in the village of Rode, in Moga District (then a part of Faridkot District), The grandson of Sardar Harnam Singh Brar, his father, Joginder Singh Brar was a farmer and a local Sikh leader, and his mother was Nihal Kaur. He was put into a school in 1953 at the age of 6 but he dropped out of school five years later to work with his father on the farm.

Неке

Ол он тоғыз жасында Биласпурлық Суча Сингхтің қызы Притам Каурға үйленді. Жұбайлар 1971 жылы Ышар Сингх, ал 1975 жылы Индержит Сингх деген екі ұлға ие болды. Бхиндранвал қаза болғаннан кейін Притам Каур ұлдарымен Моға ауданындағы Биласпур ауылына көшіп, ағасымен бірге тұрды.

Алғашқы жылдар

1965 жылы әкесі оны Пәнжаб штатының Мога қаласының жанындағы Дамдами Таксал діни мектебіне, сонымен қатар Бхиндран Таксалы деп те аталатын, басшысы Гурбачан Сингх Бхиндранвал өмір сүрген Бхиндран Калан ауылының атымен аталған мектепке берді. Ол "Сант" діни лақабына ие болды.

Саясат

Бхиндранвал саясатқа белсенді қатысты. Индира Гандидің Конгресс партиясы Бхиндранвалені қолдауға тырысып, сикх дауысын бөліп, Пәнджабтағы басты қарсыласы – Акали Далдың ықпалын әлсіретуге ұмтылды деген мәлімдеме бар. 1978 жылғы SGPC сайлауында Конгресс Бхиндранвал қолдаған үміткерлерді қолдады. Конгресс қатысы туралы теорияға қарсылық көрсетілді, себебі Гандидің 1980 жылы президенттік үкімді енгізуі Пәнджабтың барлық саяси күштерін таратып жіберді, бақылауға алу үшін қосымша көмек қажет болмады, сондай-ақ зерттеулер де оны жоққа шығарды. New York Times газетінің мәліметінше, 1977 жылғы Үндістанның жалпы сайлауында Индира Ганди жеңілгеннен кейін Санжай Ганди Дамдами Таксалының жаңа тағайындалған басшысы Бхиндранвалға жүгінген, бірақ 1980 жылы Конгресс қайтадан билікке келгеннен кейін оны бақылауға немесе бағыттау мүмкін емес екенін түсінді. Бхиндранвал Пәнджабта сикх дінінің жаңаруына байланысты сепаратистік ұйым – Дал Халсаның алғашқы кездесулерін қаржыландырды деген де ақпарат бар. Бір жылдан кейін Бхиндранвал Зайл Сингхтің қолдауымен үш сайлау округінде үміткерлерді тіркеді, Гурдаспур, Амрицар және Ферозпур аудандарында маңызды орындар жеңіп алды. Бұл, 1978 жылғы сикх-Ниранкари қақтығысында олардың Сикхтерді қолдамауына себеп болды, себебі коалициялық серіктестерінің қысымына ұшырады. "Қатты ынтасы мен берік нанымы" бар Бхиндранвал "Акали партиясының ықпалды тұлғаларының қысымына мойын бермеді, сондай-ақ билік оны өз мақсаттарына пайдалануға тырыспады". Гурдаршан Сингхтің айтуынша, "Оны түзетуге немесе өздерінің жоспарларына бейімдетуге тырысқандар оның зор ерік-жігерін бағаламады және соңында өздерінің позицияларын жоғалтты. Ол ешқашан олардың құралы болған жоқ. Оның ісіне қолдау көрсеткендер немесе оның беделін арттыруға көмектескендер, оның екінші рөлде ойнаудан бас тартқанына және олар белгілеген жолмен жүруден бас тартқанына көңілі қалды. Қайшылықты болғанымен, олар оның еріксіз құралдарына айналды. Мыңдаған адамдар Манджи Сахиб жиынында оны қызығушылықпен тыңдады. Ол халықты жұмылдыруға зор күшке ие болды. Оның харизматикасы мен сөз өнері басқа көшбасшыларды басып өтті". Акали Далдың үстемдігін жою үшін Бхиндранвал Конгрессті, содан кейін Акали Далдың өзін пайдаланды. Акали Дал 1972 жылы сайлауда жеңіліске ұшыраған Сикхтердің қажеттіліктерін екінші орынға қойып, билікте қалу үшін саяси одақтарды сақтауға көңіл бөлді, нәтижесінде Анандпур Сахиб резолюциясы Сикхтердің қолдауын қайтаруға бағытталған, бірақ партия төтенше жағдай кезінде саяси биліктің орталықтандырылуын кері қайтаруға баса назар аударды, сондықтан ол назардан тыс қалды. "Өз мақсаттары бар рационалды тұлға" ретінде сипатталған оның басты міндеті – Сикхтер қауымының көшбасшысы ретінде Сикх дінін жаңғырту болды. Бұдан бұрын Дамдами Таксал Конгресс үкіметінің саясатына ашық қарсылық білдіріп, сынаған, себебі институттың бұрынғы басшысы Картар Сингх Халса Бхиндранвал 1975 жылы тіпті Индира Гандидің қатысуымен болған төтенше жағдай режиміне қарсы күрескен. Сондай-ақ, 1973 жылдың 18 қарашасында Картар Сингх Делиде орналасқан Сант Ниранкарилердің Сикхтерге қарсы әрекеттерін айыптаған резолюцияны қабылдады. Картар Сингх Бхиндранвал мен Дамдами Таксалдың екеуі де Сикхтердің діни өмірінде зор құрметке ие болды, сондықтан Акали министрлігі 1977 жылдың 20 тамызында оның қайтысынан кейін мемлекеттік жерлеу рәсімін өткізді. Джарнаил Сингх Бхиндранвалл сондай-ақ, Сикхтердің осы кезеңде үкіметке қарсы күресін, Конгресс кезіндегі төтенше жағдайға қарсы 37 ірі наразылықты тирандыққа қарсы күрес ретінде атап өтті. Төтенше жағдай бастапқыда Гандиге қылмыстық айыптаудан құтылу үшін қолданылды, ол алдағы сайлауда мемлекеттік мүлікті теріс пайдаланғаны үшін айыпталып, оның науқанын жарамсыз деп тануы мүмкін еді, сондай-ақ орталық үкіметке алдын ала тұтқындау және көптеген саяси қарсыластарды тұтқындау сияқты өкілеттіктер берілді. Дамдами Таксалдың басшысы болған Джарнаил Сингх Бхиндранвал туралы таксалдың тағы бір студенті: "Саяси тұрғыдан ештеңе өзгерген жоқ. Бәрі дәл сол күйінде қалды. Үндістан үкіметі Сант Картар Сингхті (Бхиндранвалды) тоқтата алмаса, Сант Джарнаил Сингх әлсіреген шығар деп ойлады. Бірақ бұл олай болған жоқ".

Bhindranwale was active in politics. It has been claimed that Indira Gandhi's Congress party attempted to co opt Bhindranwale in a bid to split Sikh votes and weaken the Akali Dal, its chief rival in Punjab. Congress supported the candidates backed by Bhindranwale in the 1978 SGPC elections. The theory of Congress involvement has been contested on grounds including that Gandhi's imposition of President's rule in 1980 had essentially disbanded all Punjab political powers regardless, with no assistance required to take control, and has been challenged by scholarship. According to the New York Times, Sanjay Gandhi had approached Bhindranwale, then the newly appointed head of the Damdami Taksal, after Indira Gandhi lost the 1977 Indian general election, but after Congress resumed power in 1980, would find out that he could not be controlled or directed. who allegedly financed the initial meetings of the separatist organisation Dal Khalsa, amid attempts to cater to and capitalize on the surge in Sikh religious revivalism in Punjab. A year later, Bhindranwale used Zail Singh's patronage to put up candidates in three constituencies' during the general elections, winning a significant number of seats from Gurdaspur, Amritsar and Ferozepur districts. after they had failed to support the Sikhs during the 1978 Sikh Nirankari clashes due to pressure from their coalition partners. Described as having "unflinching zeal and firm convictions," Bhindranwale did "not succumb to the pressure of big wigs in the Akali Party nor could he be manipulated by the authorities to serve their ends." According to Gurdarshan Singh, "Those who tried to mend him or bend him to suit their designs underestimated his tremendous will and ultimately lost their own ground. He never became their tool. People who promoted his cause or helped him to rise to prominence were disillusioned, when he refused to play the second fiddle to them and declined to tread the path laid down for him. Paradoxical though it may seem, they became his unwilling tools. Thousands listened to him with rapt attention at the Manji Sahib gatherings. He had tremendous power to mobilise the masses. His charisma and eloquence overshadowed other leaders." In order to overcome the hegemony of the Akali Dal, rather than being used, Bhindranwale would exploit the Congress and then the Akali Dal itself. The Akali Dal had begun to neglect Sikh needs in favor of maintaining political alliances necessary to keep power, resulting in their electoral loss in 1972, and the resulting Anandpur Sahib Resolution, meant to win back Sikh support, remained neglected while the party focused on reversing the overcentralization of political power that had taken place during the Emergency. Described as "a rational actor with his own goals," his first concern was to rejuvenate Sikhism as a leader of the community. Further, the Damdami Taksal already had a history of openly opposing and criticizing Congress government policies before, as Kartar Singh Khalsa Bhindranwale, the leader of the institution prior to Jarnail Singh Bhindranwale, had been a severe critic of the excesses of Indira Gandhi's Emergency rule, even in her presence as far back as 1975. Kartar Singh had also gotten a resolution passed by the SGPC on November 18, 1973, condemning the various anti Sikh activities of the Sant Nirankaris, which were based in Delhi. Both Kartar Singh Bhindranwale and the Damdami Taksal had commanded such a level of respect in Sikh religious life that the Akali ministry had given him a state funeral upon his death on August 20, 1977. Jarnail Singh Bhindranwale would also mention the Sikhs facing the government with 37 major protests against Emergency rule under Congress during this era as fighting against tyranny. Emergency rule had initially been utilized to avert criminal charges on Gandhi, who was linked to misuse of government property during the upcoming election, which would have invalidated her campaign, and endowed the central government with powers including preemptive arrests, as well as the arrest of many political opponents. On Jarnail Singh Bhindranwale becoming leader of the Damdami Taksal, another of the Taksal students explained, “[Nothing changed] in political terms. It was just the same way. The Indian government thought that maybe although they could not stop Sant Kartar Singh [Bhindranwale], maybe Sant Jarnail Singh [Bhindranwale] would be weaker. That was not the case.”

Сант Ниранкариспен кездесті

1978 жылғы 13 сәуірде Халсаның құрылған күніне орай, Акали штатының үкіметінің рұқсатымен Амритсарда Сант Ниранкари конвенциясы ұйымдастырылды. Бхиндранвалдің уағыздаған дәстүрлі сикх дінінің көзқарасы бойынша, "Сант Ниранкари" сектасының іс-әрекеттері дінге қарсы саналды, бірақ сикхтер мен Сант Ниранкарилер арасындағы қақтығыс Бхиндранвалдан бұрын басталған еді; 1973 жылы Алтын ғибадатхананың бас діни қызметкерлері Сант Ниранкарилерді сикхтердің жауы деп жариялаған, ал Дамдами Таксал 1960 жылдардан бері оларға қарсы болған, секта басшысы өзін гуру деп жариялап, Гуру Гобинд Сингхті еске түсіретін "баджа вала" деп атаған, және олардың сикх дінінің негіздерін шайқауына байланысты Бхиндранвал осы конвенцияның өткізілуіне жол бермейтінін мәлімдеп, құйрық тілді сөз сөйледі. Талли мен Джейкобтың сөзінше, Бхиндранвал: "Біз сонда шабуыл жасап, оларды қияметке жібереміз!" деді. Сөзден кейін Бхиндранвал мен Аханд Киртани Джатаның басшысы Фаужа Сингх бастаған шамамен екі жүз сикх Алтын ғибадатханадан шығып, конвенцияны тоқтату ниетімен Ниранкари конвенциясына бет алды. Сикхтердің наразылығына Ниранкари басшысының қарулы күзетшілері оқ атты, нәтижесінде екі топ арасында қарулы қақтығыс болды. Фаужа Сингх Ниранкари басшысы Гурбачан Сингхті қылышымен өлтіруге тырысқан, бірақ Гурбачанның күзетшісі оққа ұшты. Бұл оқиға Бхиндранвалды медиа назарына түсірді және оны саяси аренаға әкелді. Пәнджабтағы Акали үкіметі 62 Ниранкариге қарсы қылмыстық іс қозғады. Тергеу барысында Гурбачан Сингх сияқты бірнеше адам сикхтерге шабуылды жоспарлаған деген қорытындыға келді. Гурбачан Сингх Делиде тұтқындалғанға дейін барлық айыпталушылар қамауға алынды, бірақ ол Премьер-министр Морарджи Десаимен жеке кездесуден кейін ғана тұтқындалды. Сант Ниранкарилер төтенше жағдайды қолдады және көптеген Конгресс саясаткерлерімен және бюрократтарымен тығыз байланыс орнатып, Делидегі саяси айналымдарда бекем орнықты, сонымен қатар сол кезеңде Акалилер мен Даммади Таксалдың қарсылығын тудырды. Іс көршілес Харьяна штатында қарастырылды, ал барлық айыпталушылар 1980 жылғы 4 қаңтарда, Лок Сабха сайлауларына екі күн қалғанда, өзін-өзі қорғауға сүйеніп ақталды. Ниранкарилердің ісі Пәнджабтағы хинди тіліндегі БАҚ және Конгресс тарапынан кең қолдау тапты, ол орталық билікке оралғаннан кейін Пәнджабтағы Акали үкіметін де таратып, жаңа сайлаулар өткізіп, Конгресс үкіметін орнатты. Баббар Халса белсенділері Алтын ғибадатханада тұрып, дәстүрлі сикх сенімдеріне қарсы әрекеттер жасаған адамдарға "жаза беру" амалдарын орындағаннан кейін сонда паналады. 1980 жылғы 24 сәуірде Ниранкари басшысы Гурбачан өлтірілді. Бірінші хабарламада Гурбачанды өлтіруге қатысқан 20 адамның аты-жөні көрсетілді, оның ішінде Джарнайл Сингх Бхиндранвалдың бірнеше жақын достары да болды, ол да кісі өлтіруге қатысқандықпен айыпталды. Бхиндранвал Ниранкари Гурбачан Сингхтің қанына қаншалықты қатысы бар екенін анықтау үшін Алтын ғибадатханаға тығылды. Үндістанның ішкі істер министрі Зайл Сингх парламентке Бхиндранвалдың бұл кісі өлтіруге қатысы жоқ екенін мәлімдегенге дейін Бхиндранвал жасырын өмір сүрді. Содан кейін Бхиндранвал Ниранкари басшысын өлтірген адамды Акал Тахттың бас діни қызметкері құрметтеуге лайық деп мәлімдеді және егер олар оған келсе, ол оларды алтынмен өлшеп беретінін айтты. Кейіннен Аханд Киртани Джатаның мүшесі Ранджит Сингх үш жылдан кейін өзіне қол салып, өлтіруді мойындады және Делидегі Тихар түрмесінде 13 жылға сотталды.

On 13 April 1978, the anniversary of the founding of the Khalsa, a Sant Nirankari convention was organized in Amritsar, with permission from the Akali state government. The practices of the "Sant Nirankaris" subsect of Nirankaris was considered as heretics by the orthodox Sikhism expounded by Bhindranwale, though the conflict between the Sikhs and the Sant Nirankaris preceded Bhindranwale; the Sant Nirankaris had been declared by the priests of the Golden Temple as enemies of the Sikhs in 1973, and the Damdami Taksal had opposed them since the 1960s, the sect's leader proclaiming himself as a guru in its place and calling himself the baja wala (a reference to Guru Gobind Singh), and because of their undermining of the Sikh structure Bhindranwale delivered a stirring sermon, where he announced he would not allow the Nirankari convention to take place. According to Tully and Jacob, Bhindranwale declared "We are going to march there and cut them to pieces!" After the speech a large contingent of about two hundred Sikhs led by Bhindranwale and Fauja Singh, the head of the Akhand Kirtani Jatha, left the Golden Temple and proceeded to the Nirankari Convention with the intention of stopping its proceedings. The protest of the Sikhs was shot at by the armed guards of the Nirankari chief, subsequently resulting in an armed clash between the two groups. Fauja Singh allegedly attempted to behead Nirankari chief Gurbachan Singh with his sword but was shot dead by Gurbachan's bodyguard. This event brought Bhindranwale to the limelight in the media, and brought him into the political arena. A criminal case was filed against sixty two Nirankaris, by the Akali led government in Punjab. The investigation concluded that the attack on the Sikhs was planned by a number of accused, including Gurbachan Singh. All the accused were taken into custody except Gurbachan Singh, who was arrested later in Delhi, but only after a personal audience with the Prime Minister Morarji Desai. The Sant Nirankaris had firmly supported the Emergency, and developed close links with many Congress politicians and bureaucrats, creating a strong foothold in Delhi political circles, as well as engendering opposition from the Akalis and the Damdami Taksal during the same period. The case was heard in the neighbouring Haryana state, and all the accused were acquitted on grounds of self defence on 4 January 1980, two days before the Lok Sabha poll. The case of the Nirankaris received widespread support in the Hindi media in Punjab and from Congress, which upon returning to central power also dismissed the Akali government in Punjab, where fresh elections were held and a Congress government installed; The Babbar Khalsa activists took up residence in the Golden Temple, where they would retreat to, after committing "acts of punishment" on people against the orthodox Sikh tenets. On 24 April 1980, The Nirankari head, Gurbachan was murdered. The First Information Report named twenty people for the murder, including several known associates of Jarnail Singh Bhindrawale, who was also charged with conspiracy to murder. Bhindranwale took residence in Golden Temple to allegedly escape arrest when he was accused of the assassination of Nirankari Gurbachan Singh. Bhindranwale remained in hiding until the Home Minister of India, Zail Singh announced to Parliament that Bhindranwale had nothing to do with the murder. Shortly after, Bhindranwale announced that the killer of the Nirankari chief deserved to be honored by the high priest of Akal Takht, and that he would weigh the killers in gold if they came to him. It would turn out that a member of the Akhand Kirtani Jatha, Ranjit Singh, surrendered and admitted to the assassination three years later, and was sentenced to serve thirteen years at the Tihar Jail in Delhi.

Баспасөзде жалған ақпарат

1984 жылғы ақпанда Үндістан Редакторлар Гильдиясының өкілдері – аға журналистер Б. Г. Вергезе мен К. С. Кулиш, Пәнджабқа сапар шеккеннен кейін, кез келген қылмыстың күрт өсуін сол кездегі заңсыз топтардың кез келген ерекше санаттарына автоматты түрде жатқызу бейілімдерін айыптап, есеп ұсынды. Олар: «Пәнджабта барлық қылмысты сикх экстремистеріне жатқызуға қарсылық білдіріледі. Баспасөз мұндай стереотиптерге сақ болуы керек. Көптеген қылмыстар, қарақшылықтар мен кісі өлтірулер ағымдағы саяси жағдаймен байланысты емес» деп жазды. Ақпараттың өзіне үкімет тарапынан елеулі араласулар жасалды. Синтия Кеппли Махмудтың сөзіне қарағанда, «Бұл оқиғаның бұрмаланған нұсқасы БАҚ-қа таратылып, Үндістанның баспасөз бостандығының жоғары деңгейіне сай келмейді. Ақал Такхтадағы проституция мен есірткі туралы хабарлар бір аптада алдыңғы беттерде, келесі аптада артқы беттерде жарияланды. Бхиндранвалдің өзін-өзі өлтіргені туралы хабарламадан кейін, оның денесі бастан-аяқ оқтан тесілген деп сипатталды. Үндістанды сикхтерге сенімсіздікпен қарауға көндіру үшін үрей таратудың толыққанды жүйесі жұмыс істеді. Көбінесе, бұл мақсатына жетті», – деп атап өтті ол, сондай-ақ «Баспасөз бостандығына жасалған келісімдер әлемнің түкпір-түкпіріндегі адам құқығы қорғаушылары тарапынан сынға ұшыраған қатаң заңнамамен бірге жүрді» деді. 1982 жылы Бхиндранвалмен бірге саяхаттаған журналистің мәлімдемесіне сәйкес, Орталық барлау департаменті (CID), Бхиндранвалдың әрбір қоғамдық сөйлеуін «құпия сөздер» іздеу үшін жазған, бірақ 1982 жылдың сәуір айына дейін ешқандай құпия сөзді естімеген. Дарбара Сингх Бхиндранвалға қарсы «әрекет етуге» дайын болғанына қарамастан, оны іске асыруға негіз таппады. Индира Ганди «экстремистер» терминін қолдана бастады, бұл термин Пәнджабты үкімет бағынысына қайтаруға бағытталған. Сикхтер полиция және әскери қызметтерінен көптеп босатылды. 1970 жылдардан 1990 жылдарға дейін Үндістан полициясы үкіметтегі сикхтердің жеке басын зерттеп, күдікті қылмыскерлерді қалауынша тұтқындап, азаптап отырды. 1984 жылдың 12 мамырында Лала Джагат Нарайның ұлы және «Хинд Самачар» тобының редакторы Рамеш Чандраны Бхиндранвалдың «жақтастары» өлтірді деп Кулдип Наяр мәлімдеді. Лаланың газеті «сикх мәселелерін баяндағанда өткір тонды болды» және «хиндүшілдікке бейім деп танылды», ал оның «тоны» кейін ғана өзгерді. КПС Гиллдің сөзіне сәйкес, бірнеше сикх көшбасшылары Ақал Такхта кешенінде Бхиндранвалдың болуына қарсылық білдірді. Ақал Такттың 80 жастағы бұрынғы жатедары Гиани Партап Сингх Бхиндранвалды Ақал Такттағы қазіргі заманғы қару-жарақтар арсеналы үшін сынады және Тахли Чоктағы үйінде атып өлтірілді. Сонымен қатар, Гурудвара Тут Сахибтың Грантисі Ниранжан Сингх, Валтоханың Грантисі Джарнайл Сингх және Мажаулидің Грантисі Сурат Сингх та осылай қаза тапты. Баббар Халса Бхиндранвалға және оның Пәнджабтың құқықтары үшін Акалистің наразылық қозғалысына қосылуды таңдаған бастапқы стратегиясына қарсы болды, бірден күресші құралдарды іздеудің орнына. Олар саясат пен мемлекеттік құқықтарға қарағанда сикхтердің діни өмірін насихаттауға көбірек бейім болды және қозғалыстың үстемдігі үшін Бхиндранвалмен күресті. Бәсекелестік 1984 жылдың сәуір және мамыр айларында күшейді, екі топ бір-бірін бірнеше кісі өлтіруге кінәлады. Бхиндранвал кейіннен бұл қозғалыстың жетекшісі ретінде танылды.

B. G. Verghese and K. C. Kulish, senior journalists deputed by the Editors Guild of India, filed a report after visiting Punjab in February 1984 denouncing the tendency to reflexively attribute any uptick in even normal crime to whichever special category of outlaws operated at the time, writing, "Objection is taken in Punjab to the tendency to ascribe all crime to Sikh extremists. The press must be wary of such stereotypes. Many crimes, robberies and murders have little to do with the current political scene." There would be significant government interference in information released to the media itself. According to Cynthia Keppley Mahmood, "The clearly distorted account of the event released to the media does not speak well for India's vaunted freedom of press. Stories of prostitutes and drugs at the Akal Takht were printed on front pages one week, that recanted in back pages the next. A story suggesting that Bhindranwale had committed suicide was followed by one describing his body as riddled with bullets from head to toe. There is no doubt that an entire apparatus of fear dissemination worked to convince India that the Sikhs were to be distrusted. And by and large, it succeeded," adding that "Compromises with press freedom were accompanied by draconian legislation that was a target of criticism from human rights communities around the world." According to a journalist traveling with Bhindranwale during 1982, the Central intelligence department, or CID, which had taped every public speech listening for "seditious" remarks, had heard none by April 1982, and Darbara Singh, despite being ready to "act" against Bhindranwale, had found no grounds to do so. Indira Gandhi began to use the term "extremists," a term meant to push Punjab back into line with the government, Sikhs were relieved of duty from police and military forces in large numbers. Sikhs in government positions were profiled by police across India from the 1970s to the 1990s, who arrested and tortured suspected criminals at will. On 12 May 1984, Ramesh Chander, son of Lala Jagat Narain and editor of Hind Samachar group was alleged by Kuldip Nayar to have been murdered by "supporters" of Bhindranwale. Lala's paper had had a "shrill tone when reporting on Sikh issues," and "was widely dubbed pro Hindu," with its "tone" changing only subsequently. According to KPS Gill, a few Sikh leaders raised their voice against Bhindranwale's presence in the Akal Takht complex. Giani Partap Singh, an eighty year old former Jathedar of the Akal Takht, had criticised Bhindranwale for the arsenal of modern weapons in the Akal Takht, and was shot at his home in Tahli Chowk, as were Niranjan Singh the Granthi of Gurdwara Toot Sahib, Granthi Jarnail Singh of Valtoha, and Granthi Surat Singh of Majauli. The Babbar Khalsa were opposed to Bhindranwale and his initial strategy of opting to join the Akalis' protest movement for Punjab's rights instead of immediately pursuing more militant means; it was more focused on propagating its view of Sikh religious life than on politics and states' rights, and contested with Bhindranwale for dominance of the movement. The rivalry intensified in April and May 1984, with the two groups blaming each other for several assassinations. Bhindranwale would subsequently be regarded as the head of the movement.

Өлім

1984 жылдың маусым айында келіссөздер аяқталғаннан кейін Үндістанның премьер-министрі Индира Ганди 1984 жылдың 1-нен 8 маусымға дейін Үндістан армиясының "Көк жұлдыз" операциясын жүргізуге бұйрық берді. Операцияның мақсаты – Пенджаб штатының Амритсар қаласындағы Хармандир Сахиб кешенінің ғимараттарынан Бхиндранвал мен оның қарулы содырларын шығару болды. Бхиндранвал операция кезінде қаза тапты. Әскер офицерлері мен сарбаздары Бхиндранвалдың ізбасарларының көрсеткен батылдығы мен адалдығына тоқталды. Операцияны басқарған генерал-лейтенант Кулдип Сингх Брардың сөзіне қарағанда, Бхиндранвалдың денесін полиция, барлау қызметі және армияның ұстауындағы содырлар анықтады.

Мұра

Синтия Кеппли Махмуд «Fighting for Faith and Nation: Dialogues With Sikh Militants» атты еңбегінде Бхиндранвалдің ағылшын тілін ешқашан үйренбегенін, бірақ панджаби тілін жақсы меңгергенін жазды. Ол теледидар, радио және баспасөз сұхбаттарында өте шебер болды. Кеппли одан әрі, «оны жеке танитындардың барлығы оның жалпы сүйкімділігі мен оңай мінезі, сондай-ақ сикх дініне деген адалдығы туралы бір ауыздан айтады» деді. Автор сондай-ақ, «Сикх жауынгерлік қозғалысын іске қосуға басты жауапкер болып табылатын ол, жауынгерлер тарапынан құрметке ие, ал жаулары тарапынан жамандалады. Екі түрлі дерек көзінен алынған мәліметтер екі мүлдем басқа адамды сипаттайтын сияқты» деп жазды. Журналист Хушвант Сингх Бхиндранвалға қарсы болғанымен, ол бұл сикх уағыздаушысының белсендіге айналғаннан кейін жоғары және төменгі касталар арасында ешқандай айырма жасамайтынын мойындады. Ол порнографиялық фильмдерге үйренген, мас немесе есірткіге тәуелді болған мыңдаған сикх ерлерін отбасыларына қайтарды. 2003 жылы Широмани Гурдвара Прабандхак Комитетінің ұйымдастыруымен Ақал Тахт Амритсарда өткен шарада, SGPC президенті профессор Кирпал Сингх Бадунгар мен Сингх Сахиб Гиани Жогиндр Сингх Ведантидің басшылығымен, Ақал Тахттың бұрынғы жатедары Бхиндранвалені «шаһид» деп ресми түрде жариялады және оның ұлы Ишар Сингхке құрмет киімін табыс етті. Харбанс Сингхтің «Сикхизм энциклопедиясы» Бхиндранвалені «қазіргі заманғы сикхизмнің керемет тұлғасы» деп сипаттайды.

Танымал мәдениетте

2016 жылы шыққан "Дхарам Юдх Морча" фильмі Сант Джарнайл Сингх Бхиндранвалға арналған, көбінесе панджаби тілін сақтау және Анандпур Сахиб резолюциясы үшін сикхтердің күресін көрсетеді. Фильм дауды болдырмау үшін тыйым салынғанымен, оны онлайн платформаларда табуға болады.