Кіріспе

Британдық саясаткер және адвокат Ллойд Кенион, 1-ші барон Кенион, (5 қазан 1732 – 4 сәуір 1802), британдық саясаткер және адвокат, Бас прокурор, Роллз шебері және Лорд-бас судья қызметтерін атқарған. Ауылдық джентльменнің ұлы ретінде дүниеге келген ол бастапқыда Ханмерде білім алды, 12 жасында Рутин мектебіне ауысты. Университетке түспей, ол 1750 жылы Орта ғибадатханаға қосылып, адвокаттың кеңсесінде клерк болып жұмыс істеді және 1756 жылы адвокаттыққа қабылданды. Университет білімі мен байланыстардың жетіспеуінен бастапқыда жұмысы аз болды, бірақ Джон Даннингпен достығының арқасында бизнесі өсті, Даннинг көптеген істермен аспаз болғандықтан Кенионға көп жұмыс істеуге мүмкіндік берді, ал Лорд Терлоу оған 1780 жылы Честердің бас судьясы лауазымын қамтамасыз етті. Ол сол жылы Хиндон округінен Парламент мүшесі (депутат) болып сайланды және Уильям Питт кішінің бас прокуроры ретінде бірнеше рет қызмет етті. 1784 жылы ол Чарльз Джеймс Фокстың сайлау науқанына қарсы шығу үшін саяси мансабынан бас тартты және баронеттікпен марапатталды; содан кейін ол Парламент мүшесі болғанына қарамастан, Палатада сөйлемеді. 1784 жылдың 27 наурызында ол Роллз шебері болып тағайындалды және депутаттық қызметтен қол үзгеннен кейін өзін осы лауазымға толыққанды арнады. Бұрын Канцелярия сотында тәжірибе жинаған ол, рим құқығымен таныс болмаса да, өте тиімді жұмыс істеді. Лорд Элдон: «Мен кеткеннен кейін Канцелярия жазбалары, егер менің алдыңғыларыммен салыстырғанда көбірек шешім қабылдағанымды көрсетпесе, қателесемін, сэр Ллойд Кенион біздің бәрімізді озып кетті» деді. Оның әйелі – Джейн Эддоуз. Ол бастапқыда Ханмердегі мектепте білім алған, және «өмірін бастау үшін одан аз мүмкіндікке ие болған адам болған жоқ» деп жазылған. 12 жасында ол Рутин мектебіне жіберілді, онда француз және латын тілдерін үйренді және мектептегі ең жақсы оқушылардың бірі саналды. Оның грек тіліндегі білімі болмады, ал ғылыми білімі де аз болды; «өлгенше күннің жерді айналып жүретініне сене берген» делінеді. Кіші ұлы болғандықтан, ол бастапқыда дін қызметкері болуды ойлаған, бірақ оның орнына заңды таңдап, 5 жыл бойы В. Дж. Томкинсон адвокаттың кеңсесінде клерк болып жұмыс істеді. Ол өте жақсы клерк болып, «жылдам және дәл келісімшаттама жасаушы» болды. Бастапқыда қарапайым адвокат болу идеясымен қуанған ол, ағасының қайтысынан кейін адвокат болуы керек деп есептелді, содан кейін Кенион 1750 жылдың қарашасында Орта ғибадатханаға қосылды. 1755 жылдың ақпан айында ол Томкинсонның кеңсесін тастап, Лондонға көшіп барды, онда 1756 жылдың 10 ақпанында адвокаттыққа қабылданды.

Адвокаттық мансап

Университет білімімен және байланыстармен қамтамасыз етілмегендіктен, ол бірнеше жыл бойы көбінесе жұмыссыз қалды. Кеньон оның орнына әкесінен алған 80 фунт стерлинг және бай туыстарының ақшасымен күш көрді, ал уақытын Корольдік сотта Лорд Мэнсфилд істерді қарап отырғанын бақылап өткізді. Оның алғашқы кәсібі көбінесе мүліктік құқық мәселелерімен айналысты, ал қосымша ақша табу үшін Уэльс аймағына қатыса бастады, онда Томлинсонның байланыстары оған бірнеше шағын істерді алуға мүмкіндік берді. Бірнеше жылдан кейін ол Оксфорд, Стаффорд және Шрусберидегі төрт айлық сот отырыстарына да қатыса бастады, онда ол "әлдеқайда сәттірек" болды. Оның жұмысы бірте-бірте өсе бастады, бірақ оның негізгі өрлеуі сол кезде өзі де жұмыссыз адвокатқа жақын болған Джон Дуннингпен достығының арқасында болды. 1762 жылы Солтүстік аймақтың жетекшісінің бірі қайтыс болды, ал оның жұмысы Дуннингке берілді; ол өзінің үстінен тым көп іс түскендіктен, олардың көп бөлігін Кеньонға берді. Мысалы, 1767 жылы Кеньон Дуннингтің 20 ісімен айналысты. Оның жылдам және тиімді жұмысының нәтижесінде адвокаттар оны тікелей жұмысқа тарта бастады, және 10 жыл ішінде ол тек пікірлерден жылына 3000 фунт стерлинг таба бастады. Кеньонның келесі өрлеуі бірнеше парламенттік округтерді бақылау үшін сэр Джеймс Лоутермен күресіп жүрген Ричмонд герцогымен танысуының нәтижесінде болды. Кеньон Ричмондпен бірге Карлайл және Кокермутқа барып, оның адвокаты ретінде округтерді Ричмонд үшін сақтап қалды; нәтижесінде Ричмонд одан әрі Кеньонды өзінің адвокаты ретінде таңдады. 1780 жылы ол Томас Эрскиннің көмегімен Лорд Джордж Гордонды мемлекеттік қасақана сатқындық үшін сәтті қорғады, ал бұл оның мансабы мен саяси аренада одан да жоғары деңгейге көтерілуіне жеткілікті болды. Осы уақытта ол Лорд Тёрлоумен де достық қарым-қатынас орнатты, және сол жылы Честердің Бас судьясы қайтыс болғанда, Тёрлоу оның орнына Кеньонды тағайындады. Кеньонның Канцелярия сотындағы жұмысының өсуі де Тёрлоумен болған достығына байланысты болды, ол Лорд Канцлер ретінде соттың басшысы болды.

Саяси мансап

1780 жылы Парламент таратылған кезде Турлоу Кенионның Хиндон округінен Парламент депутаты болып қайта сайлануын қамтамасыз етті. 1782 жылдың сәуір айында Рокингем үкіметі құрылғанда Кенион Англия мен Уэльс Бас прокуроры болып тағайындалды, бірақ ол ешқашан төменгі лауазымдағы солиситор болып қызмет етпеген және Парламентте сөз сөйлемеген еді. Бас прокурор ретінде ол тек бір мәселе бойынша сөйледі – 18 маусымда 1782 жылы әскери жалақы төлеушінің Қаржы басқармасына берешегі туралы. Бұл Чарльз Джеймс Фокстың наразылығын тудырды, өйткені оның әкесі, лорд Холланд, осы лауазымнан үлкен пайда тапқан еді. Кенионның бағдарламасы Фокстың әкесінің жалақысынан түскен пайданы қайтаруға жауапкершілік беру арқылы оны құрта алатын еді. Рокингемнің қайтысынан кейін Кенион Шелберн министрлігінде қызметін жалғастырды, бірақ 1783 жылдың сәуір айында үкімет Фокс-Норт коалициясына құлағанда қызметтен кетті. Оның орнына ол Уильям Питт кішімен одақтасып, жаңа үкіметтің алғашқы заңына қарсылық көрсетіп, Қаржы басқармасын реформалауға бағытталған оппозициялық заң жобасын күшпен қолдады. Жаңа үкімет 19 желтоқсанда таратылып, Питт билікке келгенде Кенион қайтадан Бас прокурор болып тағайындалды. Ол қайтадан әскери жалақы төлеуші мәселесіне ден қойып, 1782 жылға дейін жалақы төлеуші болған Ричард Ригбиге «өткен қарашаның 13-і күнінде оның қолында қалған мемлекеттік қаражаттың толық есебін беруді» бұйырды. Ригби бұл жалпы қабылданған тәжірибеге қайшы келеді деп шағымданды. 1784 жылы Томас Сеуэлл қайтыс болды және дәстүр бойынша Кенион 27 наурызда оның орнын басты. Бастапқыда Парламенттен шығуды жоспарлаған Кенион Питттің көпшілігін арттыру үшін депутаттығын және Бас прокурор лауазымын сақтап қалуға көндірілді. Трегони округін сатып алғаннан кейін ол «барлық мүмкіндікті пайдалануға» бел буды және Питттің ең күшті және белгілі қолдаушыларының біріне айналды. Уэльстегі байланыстары арқылы ол Уэльс округтеріндегі бірнеше үкіметтік кандидаттарға дауыс жинады. Чарльз Джеймс Фоксты Парламент депутаты лауазымынан шеттету үшін ол Фокстың дауыс беру құқығын күдік тудырды. Бұл күткен нәтижені бермесе де, ол саяси мансабын құрбан етуі үшін баронеттік атағымен марапатталды. Осы даулы жағдайдың нәтижесінде ол «заң шығару – бұл өзіне лайықты емес міндет» екенін айтты және өмірінің соңына дейін Парламентте үнсіз қалды.

Сот мансабы

Саясаттан қол үзгеннен кейін Кенион назарын Роллз шебері лауазымына бұрды. Ол Канцлерлік сотының судьясы ретінде әділеттілік мәселелеріне қатысты істерді қарауға міндетті болды; ол Рим құқығын жақсы білмесе де, бұрын Канцлерлікте тәжірибе жинаған еді. Кенионның тағайындалуын әріптестері бастапқыда күдікпен қабылдады, өйткені ол жалпы құқық сотының емес, әділеттілік сотында жұмыс істегендіктен, Корольдің тағы сотындағы жаңа қызметіне байланысты мәселелермен таныс болмауы мүмкін деп ойлады. Дегенмен, ол өте жақсы судья ретінде танылды, бірақ моральдық мәселелерде "шамадан тыс ынта" танытты. Оның бір кемшілігі – білімінің жетіспеуі; ол өзінің білмеушілігін жасыруға тым мақтанды. Ол әсіресе латын тілін дұрыс қолданбағаны үшін танымал болды, соның салдарынан үшінші Георг: «Мырза, жақсы заңмен айналысып, нашар латын тілінен бас тартқаныңыз жөн» деді. Судья ретінде Кенион, заң сотының сенімділік немесе ақшалай мұраға қатысты мәселелерді қарастыруға құқығы жоқ деген қағиданы жоққа шығарды; ол «жалпы құқықтың қарапайымдылығы мен қатаңдығын қайта жаңғыртты» делінеді. Шамамен бір жарым онжылдық судьялық қызметтен кейін Кенион 1802 жылдың 4 сәуірінде Бат қаласында қайтыс болды.

Жеке өмір

1773 жылы ол туысы Мэри Кенионға үйленді, олардың үш ұлы болды: Ллойд, ол одан бұрын қайтыс болды, Джордж және Томас. Джон Кэмпбелл, 1-ші барон Кэмпбелл Кеньонды «танымның керемет жылдамдығы, айтарлықтай интеллектуалдық ептілігі, мақсатқа деген зор энергиясы және тынымсыз еңбекқорлығы бар адам» деп сипаттады. Бірақ Кэмпбелл Кенионның университеттік білімі болмағандықтан, ол «кәсіби тұрғыда дамытқан құқық саласының ғана бір бұрышын білгенін» айтты. Ол өзі түсінбеген нәрселерді жек көріп, мақтанышпен қарады және біліміне қарамастан, келіспеген кез келген пікірді айыптады. Ол сот жүйесін реформалауға ешқашан тырыспады, ал «оның ақшаға құмарлығы жоғары лауазымына нұқсан келтірді». Дегенмен, Кэмпбеллді өмірбаян жазушы ретінде сынағандар болды. Лорд Кенионның өмірбаянын қамтыған «Бас судьялардың өмірі» жарияланғанда, «Заң журналы» былай деп мәлімдеді: «Лорд Кэмпбелл шындық пен жалған арасындағы айырмашылықты шатастырды немесе дұрыс түсінбеді. Оның саяси көзқарастары сырлы жалпылама пікірлер мен әзіл-қалжыңдармен білінеді». («Заң журналы», 43-том, 5-бет, 209-тарау). Осыған қарамастан, судья ретінде ол «заң ғылымында терең білімді, сот шешімдерінде сабырлы және ең жоғары адалдығымен көзге түсетін» деп есептелді.