Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аңқаның түрлері
Species of heron
Үнді көлдік аңқасы немесе шалшықшы (Ardeola grayii) – кішкентай аңқа. Ол Ескі әлемде пайда болған, Иранның оңтүстігінде және Үндістан жарты аралы, Бирма және Шри-Ланкаға қарай көбейеді. Олар кеңінен таралған және көптеп кездеседі, бірақ кішкентай су қоймаларының жағасында аң аулағанда немесе адамдар тұратын жерлерге жақын қоныстанғанда оларды байқау қиын болуы мүмкін. Олар ұшып кеткенде ерекше көзге түседі, денелерінің жасыл қоңыр түстеріне қарама-қарсы, жарқын ақ қанаттарымен көзге шалынады. Олардың жасыру қабілеті соншалықты жақсы, олар ұшып кеткенше оларға жақын баруға болады, осы мінез-құлқынан құстардың нашар көретіні немесе соқыр екеніне қатысты халық арасында әртүрлі сенімдер пайда болған. Эритристік түсті қауырсындары да кездеседі. Мальдив аралдарындағы популяция үшін филипси тұқымын қарастырғанмен, ол кеңінен қабылданбады. Бұл түр қытай көлдік аңқасы, яван көлдік аңқасы және Мадагаскар көлдік аңқасымен бірге жоғары түр құрайды. Олар көбінесе үнсіз болады, бірақ қорқып немесе ұяларына жақын болғанда қарқынды дауыс шығаруы мүмкін.
The Indian pond heron or paddybird (Ardeola grayii) is a small heron. It is of Old World origins, breeding in southern Iran and east to the Indian subcontinent, Burma, and Sri Lanka. They are widespread and common but can be easily missed when they stalk prey at the edge of small water bodies or even when they roost close to human habitations. They are distinctive when they take off, with bright white wings flashing in contrast to the cryptic streaked olive and brown colours of the body. Their camouflage is so excellent that they can be approached closely before they take to flight, a behaviour which has resulted in folk names and beliefs that the birds are short sighted or blind. Erythristic plumage has been noted. The race phillipsi has been suggested for the populations found in the Maldives, without much acceptance. It forms a superspecies with the closely related Chinese pond heron, Javan pond heron and the Madagascar pond heron. They are usually silent but may make a harsh croak in alarm when flushed or near their nests.
Тамақ және азықтандыру
Үнді көлінің балықшыл құсының қоректену ортасы – батпақты суалды жерлер. Олар көбінесе көл жағасында тамақтанады, бірақ терең суға жету үшін су гиацинті сияқты суда қалқып жүзетін өсімдіктерді кеңінен пайдаланады. Кейде олар суда жүзіп, немесе әуеден балық аулап, терең суға түседі. Сонымен қатар, судан секіріп шыққан балықтарды ұшып ұстап алады. Көбінесе олар жағаға қарай бақалар мен балықтарды қуып, жағалауға қонады. Олар нан қалдықтарын жинап, балықтарды жемге шақыру үшін су бетіне тастайды. Бұл құстардың негізгі тағамы – шаяңқылар, су жәндіктері, балықтар, бунақтар және кейде сорғыштар (Herpobdelloides sp.). Суалды жерлерден тыс, олар жәндіктермен (саранча, инеліктер және аралар қоса), балықтармен (Чандигархтағы зерттеуде Барилиус маңызды деп көрсетілген) және қосмекенділермен қоректенеді.
The Indian pond heron's feeding habitat is marshy wetlands. They usually feed at the edge of ponds but make extensive use of floating vegetation such as water hyacinth to access deeper water. They may also on occasion swim on water or fish from the air and land in deeper waters. They have also been observed to fly and capture fishes leaping out of water. Sometimes, they fly low over water to drive frogs and fishes towards the shore before settling along the shoreline. They have been noted to pick up crumbs of bread and drop them on the water surface to bait fishes. The primary food of these birds includes crustaceans, aquatic insects, fishes, tadpoles and sometimes leeches (Herpobdelloides sp.). Outside wetlands, these herons feed on insects (including crickets, dragonflies and bees), fish (Barilius noted as important in a study in Chandigarh) and amphibians.
Өсіру
Жауын-шашын басталған кезде көбейткіштік маусым басталады. Олар кішкентай топтарда ұялайды, көбінесе басқа су құстарындарымен бірге, әдетте ағаштар мен бұталардағы тармақтардан жасалған платформаларда. Көптеген ұялар үлкен жапырақты ағаштарда шамамен 9-10 метр биіктікте салынды. Аталық ұя үшін материал жинайды, ал аналық ұя салады. 3-ден 5-ке дейін жұмыртқалар туады. Жұмыртқалар синхронды емес, 18-24 күнде жарылады. Екі ата-ана да жас құстарды тамақтандырады. Балық - жас құстарға берілетін негізгі тағам. Бұрын пайдаланылған ұялар жыл сайын қайта қолданылуы мүмкін.
The breeding season begins with the onset of the monsoons. They nest in small colonies, often with other wading birds, usually on platforms of sticks in trees or shrubs. Most nests are built at a height of about 9 to 10 m in large leafy trees. The nest material is collected by the male while the female builds the nest. Three to five eggs are laid. The eggs hatch asynchronously, taking 18 to 24 days to hatch. Both parents feed the young. Fish are the main diet fed to young. Nest sites that are not disturbed may be reused year after year.
Өлім-жітім факторлары
Олардың аз ғана жаратушылары бар, бірақ жараланған құстарды хищ құстар жеуі мүмкін. Бұл түрден "Балагуду" қоздыратын арбовирус, трематодтар және бірнеше басқа да паразиттер бөліп алынды. Оңтүстік Үндістаннан алынған көлдік қасқырлар мен малшы құстарда жапон энцефалиті және Батыс Нил вирусына қарсы антиденелер анықталды. Ластанған суларда тамақтанудан алынған ауыр металдардың іздері, әсіресе құйрық қауырсындарында жиналуы мүмкін.
They have few predators but injured birds may be taken by birds of prey. An arbovirus that causes "Balagodu", trematodes and several other parasites have been isolated from the species. Antibodies to Japanese encephalitis and West Nile virus has been detected in pond herons and cattle egrets from southern India. Traces of heavy metals acquired from feeding in polluted waters may be particularly concentrated in the tail feathers.
Мәдениетте
Соңғы сәтте ғана тұрып, тек сосын қанаптау әдеті олардың жартылай соқыр екендігі туралы кең таралған халықтық сенімдерге алып келді, ал олардың аты көптеген тілдерде осыған сіңісқан ұсыныстарды қамтиды. Шри-Ланкада бұл құс кана кока деп аталады, сингал тілінде бұл "жартылай соқыр тұңғыш" деп аударылады, сондай-ақ маратхи мақалында да кездеседі. Бұл құс Хитопадешада кейіпкер ретінде де бейнеленген, бір әңгімеде ол патшаны құтқару үшін өзін-өзі жарақаттайды. Ағылшын-үнді табиғат зерттеушілері құстың түсінің таңғажайып өзгеруіне назар аударды. Фил Робинсон оны күлгін сұр түсте отырып, ақ түсте ұшатын құс деп сипаттады. Бұрын Үндістанда көптеген адамдар оны жеген. Қауырсын саудасының қарыштаған шағында "тұңғыштан" қауырсын жиналып, Ұлыбританияға экспортталды.
The habit of standing still and flushing only at the last moment has led to widespread folk beliefs that they are semi blind and their name in many languages includes such suggestions. In Sri Lanka the bird is called kana koka which translates as "half blind heron" in the Sinhala language. and occurs in a Marathi proverb. The paddy bird also appears as a character in the Hitopadesha where, in one story, it takes injury to itself to save a king. The bird was noted by Anglo Indian naturalist writers for the surprising transformation in colours. Phil Robinson described the bird as one that sits all dingy gray and flies all white. It is said to have been eaten by many in India in former times. During the height of the plume trade, feathers were collected from the "paddy bird" and exported to Britain.