Кіріспе
Dignitatis humanae (Адамның қадір-қасиеті туралы) – Екінші Ватикан кеңесінің діни еркіндік туралы декларациясы. Кеңестің «адамның бұзылмас құқықтары және қоғамның конституциялық құрылысы туралы соңғы папалардың ілімін дамыту» деген мақсатына сәйкес, Dignitatis humanae шіркеудің діни бостандықты қорғау тұрғысынан қолдау білдіруін нақты көрсетеді. Ол шіркеутің секулярлы мемлекеттермен қарым-қатынасын регламенттеуші негізгі қағидаларды белгіледі. Бұл шараның 2308 дауыспен 70 дауысқа қарсы қабылдануы көптеген адамдар үшін кеңестің ең маңызды оқиғаларының бірі саналады. Бұл декларацияны 1965 жылдың 7 желтоқсанында Папа Павел VI жариялады. Dignitatis humanae Ватикан мен дәстүрлі католиктер арасындағы, архиепископ Марсель Лефевр сияқты тұлғалардың кеңес құжатының бұрынғы католик ілімімен қайшы екенін айтқан даудың маңызды мәселесіне айналды.
Dignitatis humanae (Of the Dignity of the Human Person) is the Second Vatican Council's Declaration on Religious Freedom. In the context of the council's stated intention "to develop the doctrine of recent popes on the inviolable rights of the human person and the constitutional order of society", Dignitatis humanae spells out the church's support for the protection of religious liberty. It set the ground rules by which the church would relate to secular states. The passage of this measure by a vote of 2,308 to 70 is considered by many to be one of the most significant events of the council. This declaration was promulgated by Pope Paul VI on December 7, 1965. Dignitatis humanae became one of the key points of dispute between the Vatican and traditionalist Catholics such as Archbishop Marcel Lefebvre who argued that the council document was incompatible with previous authoritatively stated Catholic teaching.
Католиктердің ертедегі көзқарасы
Тарихи тұрғыдан алғанда, католиктік саяси ұйымның идеалы – католик шіркеуі мен зайырлы билеушілердің тығыз байланыста болған құрылымы, әдетте христиан әлемі деп белгілі, онда католик шіркеуі саяси құрылымда ерекше орынға ие болды. 1520 жылы папа Лео X Exsurge Domine паптық бұйрығында "Еретиктерді өртеу – Киелі Рухтың қалауына қарсы" деген пікірді "еретик, қорқынышты, жалған, ізгі ниеттілерге ұнамайтын, немесе қарапайым сананы жаңылыстырып, католик шындығына қайшы" қателіктердің бірі деп сынады.
Үшінші сессия (1964)
Діни бостандық туралы жеке декларация талқылауы Рим папасы Пауыл бір жыл бұрын уәделегендей, 23 қыркүйекте – 25 қыркүйекте өтті. Алайда, қазан айында Куриялық тарап бұл декларацияны көптеген қарсы көзқарастағы мүшелері бар және Христиандық бірлікті ілгерілету жөніндегі Папалық кеңестің қарауына кірмейтін арнайы комиссияға қайтаруға тырысты. Епископтардың Рим папасы Пауылға жолдаған наразылығы нәтижесінде декларация басқа жұмыс комиссиясымен қаралып, түзетулер енгізілді және Біртұтастық аясында қалды.
Төртінші сессия (1965)
Бұл қайта қаралып дамытылған мәтін Кеңес 25 қазанда мақұлданып, кейіннен тек шағын түзетулерге ғана рұқсат берілді (соның ішінде Мюррейге ұнамағандары да болды). Қорытынды дауыс беру өтіп, декларация 1965 жылдың 7 желтоқсанында Кеңес отырысының соңында жарияланды. Кейбір адамдардың пікірінше, бұл үлкен көпшілік Кеңес Әкелерінің реформашыл тобының бастапқыда күмән келтірген немесе тіпті қарсылық білдірген дінбасылары арасында қарқынды лоббилеуінің нәтижесі болды.
Халықаралық теологиялық комиссия, 2019
2019 жылдың 21 наурызында Папа Франциск Халықаралық теологиялық комиссия дайындаған "Баршаның игілігі үшін діни еркіндік: қазіргі заманғы сын-қатерлерге теологиялық көзқарас" атты құжатты жариялауға келісім берді. Ол Кеңестен бері байқалған әртүрлілік пен секуляризацияның күшеюіне байланысты Dignitatis humanae-ді жаңартуға бағытталған: "қазіргі азаматтық қоғамның мәдени күрделілігі".