Матиас Векман: Барокко дәуірінің неміс композиторы
Matthias Weckmann
Матиас Векманн (1616-1674) – неміс барокко дәуірінің композиторы, Шюцтің шәкірті. Дрезден, Гамбург, Данияда жұмыс істеген, итальян және голланд стильдерін үйренді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы (шамамен 1616–1674)
German composer (c. 1616–1674)
Матиас Векманн (Weckman) (шамамен 1616 – 24 ақпан 1674) – барокко дәуірінің неміс музыканты және композиторы. Ол Тюрингиядағы Нидердорла қаласында дүниеге келді және Гамбургте қайтыс болды.
Matthias Weckmann (Weckman) (c.1616 24 February 1674) was a German musician and composer of the Baroque period. He was born in Niederdorla (Thuringia) and died in Hamburg.
Өмір
Оның музыкалық білімі Дрезденде (Генрих Шютц басшылығымен Саксон сотының хоршысы ретінде) қалыптасты, содан кейін Гамбургте ол әйгілі органшы Якоб Преториуспен Санкт-Петер шіркеуінде (Petrikirche) жұмыс істеді. Ол итальяндық концертато, полихоральдық және монодикалық стильдермен танысты, себебі Шютц жас кезінде Италияда саяхаттап, Джованни Габриели және Монтевердимен кездескен, сондай-ақ Швелинктің кейбір шәкірттерінің стилі Гамбургте қоныстанды. Векман 1637 жылы Шютцпен бірге Данияға сапар шекті, 1638 жылдан 1642 жылға дейін Саксонияның сайлау сотында Дрезденде органшы болды және 1647 жылға дейін Данияға оралды (Отыз жылдық соғыс кезінде). 1649-1655 жылдары Дрезденде болған жаңа (және соңғы) тұсында ол сайлаушы ұйымдастырған музыкалық байқау кезінде Иоганн Якоб Фробергермен кездесті. Олар достық қарым-қатынастарын сақтап, хат алмасып жүрді. 1655 жылы байқаудан кейін Гамбургтегі Сент-Джеймс шіркеуінің (Jakobkirche) титулярлы органшысы болып тағайындалды және қалған өмірін сонда өткізді. Ол Гамбургте «Collegium Musicum» деп аталатын танымал оркестрлік ансамбль құрды. Бұл оның өмірінің ең өнімді кезеңі болды: оның осы кезеңдегі шығармаларына 1663 жылғы жинақ кіреді, онда оның алғашқы әйелі мен сол жылы Гамбургте көптеген әріптестерін, соның ішінде Генрих Шейдеманнды өлтірген қорқынышты оба туралы айтылған қасиетті мәтіндер жазылған. Ол Гамбургте қайтыс болды және Сент-Джеймс шіркеуіндегі отбасылық қабірге, органның астында жерленді.
His musical training took place in Dresden (as a chorister at the Saxon Court, under the direction of Heinrich Schütz), then in Hamburg where he worked with the famous organist Jacob Praetorius at the Saint Peter's church (Petrikirche). He was introduced to the Italian concertato, polychoral and monodic styles — because Schütz had journeyed in Italy when a young man and he had met Giovanni Gabrieli and Monteverdi — as well as the style of Sweelinck's pupils, some of whom had settled in Hamburg. Weckmann travelled to Denmark in 1637 with Schütz, became organist in Dresden at the Electoral Court of Saxony from 1638 to 1642, and returned to Denmark until 1647 (during the Thirty Years' War). During a new (and his last) stay in Dresden from 1649 to 1655, he met Johann Jakob Froberger during a musical competition which had been organized by the Elector. They remained friends and in correspondence with each other. In 1655, after a competition, he was named titular organist at Saint James church (Jakobkirche) in Hamburg, and spent his remaining life there. He founded a renowned orchestral ensemble, the so called Collegium Musicum in Hamburg. This was the most productive period of his life: his compositions of this time include a collection of 1663, which set sacred texts mentioning the terrible plague which killed his first wife and many of his colleagues in Hamburg that year, including Heinrich Scheidemann. He died in Hamburg and was buried in a family grave in St. James's Church beneath the organ.
Шығармалары
Векман хор прелюдиялары мен итальяндық және француздық ықпалдарды үйлестіретін орган мен клавесинге арналған музыка, үш немесе төрт аспапқа арналған түрлі сонаталар, сондай-ақ оркестрлік және вокалды қасиетті музыка шығарды. Стильдік тұрғыдан ол көбінесе Шюцтің прогрессивті бағыттарын ұстанды, оның ішінде концерттік стильді және хроматизмнің, контрапункт пен мотивтік күрделіліктің арту тенденциясын қамтыды. Осы ретте ол сол кездегі әсерлі бағыттарға, яғни музыканы жеңілдетуге қарсы тұрды, оның үлкен бөлігі Шюцтің кейінгі шығармаларында байқалады. Векман – егер 19 ғасырда Бахтың алдын қорғаушыларын зерттеуге қызығушылық болмағанда, оның туындылары тарихтан толығымен жоғалып кетер еді, композитордың көрнекті мысалы.
Weckmann composed chorale preludes and music for the organ and harpsichord that mixes Italian and French influences, various sonatas for three or four instruments, and orchestral and vocal sacred music. Stylistically, he mostly followed the progressive tendencies of Schütz, including the concertato idiom and the trend to increasing chromaticism and contrapuntal and motivic complexity. In this regard, he went against the prevailing trends of the time towards simplification, much of which can be seen in Schütz's later music. Weckmann is a good example of a composer whose works would have been completely lost to history, had it not been for the 19th century interest in researching the predecessors of J. S. Bach.