Реджо Эмилия: Балаларға бағытталған білім беру философиясы мен тәжірибесі
Reggio Emilia approach
Реджо Эмилия әдісі – балаларға бағытталған, өздік дамуды қолдайтын оқу философиясы. Ойын, зерттеу арқылы шығармашылық қабілеттерін дамытуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Білім беру философиясы мен педагогикасы
Educational philosophy and pedagogy
Реджио-Эмилия әдісі – мектепке дейінгі және бастауыш білім беруге бағытталған білім беру философиясы және педагогикасы. Бұл тәсіл оқушыға бағытталған, конструктивистік және өздігінен басқарылатын оқу жоспары болып табылады, ол қарым-қатынасқа негізделген ортада өздігінен іздену және тәжірибелік оқытуды қолданады. Бағдарлама зерттеу, жаңалықтар ашу және ойын арқылы құрмет, жауапкершілік және қоғам қағидаларына негізделген. Бұл философияның мәні – балалар өмірінің алғашқы жылдарында өздерінің жеке тұлғаларын қалыптастырады және оларға өз ойларын жеткізуге мүмкіндік беретін "жүз тіл" сыйлық ретінде берілгендігінде. Реджио әдісінің мақсаты – балаларды осы символдық тілдерді (мысалы, сурет салу, мүсін жасау, театр) күнделікті өмірде қалай пайдалануға үйрету. Бұл тәсілді Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін педагог Лорис Малагуцци және Италиядағы Реджио-Эмилия маңындағы ауыл тұрғындары әзірледі; бұл тәсіл атын сол қаладан алған.
The Reggio Emilia approach is an educational philosophy and pedagogy focused on preschool and primary education. This approach is a student centered and constructivist self guided curriculum that uses self directed, experiential learning in relationship driven environments. The programme is based on the principles of respect, responsibility and community through exploration, discovery and play. At the core of this philosophy is an assumption that children form their own personality during the early years of development and that they are endowed with "a hundred languages", through which they can express their ideas. The aim of the Reggio approach is to teach children how to use these symbolic languages (e. g. painting, sculpting, drama) in everyday life. This approach was developed after World War II by pedagogist Loris Malaguzzi and parents in the villages around Reggio Emilia, Italy; the approach derives its name from the city.
Тарих
Италиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде елде өзгерістер енгізу және жаңадан құруға деген ұмтылыс пайда болды. 1976 жылы Реджо-Эмилия қаласының бастауыш білім беру саясатына қарсылық білдіру оқу-тәрбие орталықтарын қоғамның қарауына ашты. Бұл ата-аналар мен қоғам қолдаған Реджо тәсілімен ерте білім беруді енгізуге әкелді. Осының нәтижесінде, нәрестелер мен сәбилер орталықтары бойынша жұмыс және зерттеу жөніндегі ұлттық топ құрылды. 1991 жылы Newsweek журналы Реджо-Эмилиядағы мектептердің әлемдегі үздік мектептердің қатарында екенін хабарлады. 2002 жылдың қарашасында Чикагода өткен Кіші жастағы балаларды оқыту жөніндегі Ұлттық қауымдастықтың жылдық конференциясында Солтүстік Американың Реджо-Эмилия альянсы ресми түрде құрылды.
During the post World War II era in Italy, the country was overcome with a “ desire to bring change and create anew", An account described how a 1976 opposition to the primary education policy of the municipality of Reggio Emilia opened up the preschools to public scrutiny. This resulted in the introduction of the Reggio approach to early education, which was supported by parents and the community. As a result, the National Group for Work and Study on Infant Toddler Centers was formed. By 1991, Newsweek reported that the schools at Reggio Emilia were among the top school systems in the world. In November 2002, during the annual conference of the National Association for the Education of Young Children in Chicago, the North American Reggio Emilia Alliance was formally established.
Қоғамдық қолдау және ата-аналардың қатысуы
Реджио-Эмилияның жас балалары бар отбасыларға қоғамдық қолдау көрсету дәстүрі, балаларды жергілікті қоғамның ұжымдық жауапкершілігі деп қарау, Эмилия-Романья және Тосканада одан да берік қалыптасқан. Реджио-Эмилияда нәрестелер мен кішкентай балаларға арналған, сондай-ақ мектепке дейінгі білім беру бағдарламасы – қоғамның маңызды бөлігі, бұл жоғары қаржылық қолдау деңгейінде көрінеді. Қоғамның қатысуы, жергілікті үкімет саясатына маңызды ықпал ететін мектеп комитеті "La Consulta" мүшелігі арқылы да байқалады. Ата-аналар Реджио-Эмилия философиясының маңызды бөлігі болып табылады; олар өз балаларының серіктесі, әріптесі және қорғаушысы ретінде қарастырылады. Мұғалімдер әр баланың алғашқы ұстазы ретінде ата-аналарды құрметтейді және оқу бағдарламасының барлық аспектілеріне оларды тартады. Реджио-Эмилия сыныптарында ата-аналардың ерікті болып жұмыс істегенін көру жиі кездеседі. Бұл философия бала сыныптан кеткеннен кейін де тоқтамайды. Кейбір ата-аналар өз балаларын Реджио-Эмилия бағдарламасына жіберіп, оның көптеген қағидаларын өздерінің тәрбиелеу әдісіне және үй өміріне енгізеді. Ата-аналардың рөлі мектеп және сынып деңгейінде қоғамның рөлін шағылыстырады. Ата-аналар мектеп саясаты, балалардың даму мәселелері, оқу бағдарламасын жоспарлау және бағалау туралы пікірталасқа қатысуға міндетті.
Reggio Emilia's tradition of community support for families with young children expands on a view, more strongly held in Emilia Romagna and Tuscany, of children as the collective responsibility of the local community. In Reggio Emilia, the infant/toddler and pre primary program is a vital part of the community, as reflected in the high level of financial support. Community involvement is also apparent in citizen membership in La Consulta, a school committee that exerts significant influence over local government policy. Parents are a vital component to the Reggio Emilia philosophy; they are viewed as partners, collaborators, and advocates for their children. Teachers respect parents as each child's first teacher and involve parents in every aspect of the curriculum. It is not uncommon to see parents volunteering within Reggio Emilia classrooms throughout the school. This philosophy does not end when the child leaves the classroom. Some parents who choose to send their children to a Reggio Emilia program incorporate many of the principles within their parenting and home life. The parents' role mirrors the community's, at both the school wide and the classroom level. Parents are expected to take part in discussions about school policy, child development concerns, and curriculum planning and evaluation.
Мұғалімдердің рөлі
Реджио әдісі бойынша мұғалім баламен бірге білім алатын және онымен ынтымақтаса жұмыс істейтін серік, оқытушы ғана емес. Мұғалімдер баланың қызығушылығына негізделген іс-шаралар мен сабақтарды жоспарлау, түсінігін тереңдету үшін сұрақтар қою және баланың білім алуын пассивті түрде бақылаудың орнына, оныңмен бірге белсенді түрде қатысу арқылы білім алу процесін жеңілдетуге ынталандырылады. "Баланың серіктесі ретінде мұғалім оқу процесінің ішінде болады" (Хьюетт, 2001). Реджио-Эмилия әдісінің кейбір іске асырылымдары өздігінен мұғалімнің дербес білім алушы ретіндегі тұжырымдамасын басқа тәсілдермен салыстырады. Мысалы:
In the Reggio approach, the teacher is considered a co learner and collaborator with the child and not just an instructor. Teachers are encouraged to facilitate the child's learning by planning activities and lessons based on the child's interests, asking questions to further understanding, and actively engaging in the activities alongside the child, instead of passively observing the child learning. "As partner to the child, the teacher is inside the learning situation" (Hewett, 2001). Some implementations of the Reggio Emilia approach self consciously juxtapose their conception of the teacher as autonomous co learner with other approaches. For example:
Мұғалімдердің балаларды жақсырақ түсінуге ұзақ мерзімдік міндеттемесі Реджио-Эмилия әдісінің негізгі мәселесі болып табылады. Олар итальяндық балабақша мұғалімдерінің қызметке кіріспес бұрынғы дайындығының жеткіліксіздігін мұғалімдердің өзі анықтаған мақсаттармен ұштасқан, кеңейтілген біліктілікті арттыру мүмкіндіктерін ұсыну арқылы толықтырады. Мұғалімдердің дербестігі мұғалімдерге арналған нұсқаулықтардың, оқу бағдарламаларының нұсқаулықтарының немесе үлгерімді бағалау сынақтарының болмауынан көрінеді. Сырттан таңдалып қойылған талаптардың жоқтығы мұғалімдердің оқу бағдарламаларын жоспарлау және іске асыру үшін балаларды мұқият бақылау қажеттілігімен байланысты. Баламен жобалар үстінде жұмыс істеген кезде мұғалім кейіннен қарастыруға болатын деректерді жинау арқылы баланың білімін кеңейте алады. Мұғалім балаға "оқытылып жатқан" нәрсені толық түсінуіне көмектесу үшін белсенді және өзара қатысуды сақтауы керек. Мұғалімдер оқу процесінде әріптестерімен, оқушылармен және ата-аналармен серіктес болады. Олар өз байқауларын олармен үздіксіз диалог пен идеялары мен тәжірибелерінің дамуының бір бөлігі ретінде бөліседі. Бұл оларға жоспарларын, дайындықтарын және оқыту тәсілдерін икемдеуге мүмкіндік береді. Көбінесе мұғалімдер сыныпта балаларды тыңдап, байқап, оқу бағдарламасын жоспарлауға, ортаны дайындауға және оқушының қызығушылықтарын қолдайтын оқу құралдарын жасауға көмектесу үшін өз байқауларын жазады.
Teachers' long term commitment to enhancing their understanding of children is at the crux of the Reggio Emilia approach. They compensate for the meagre pre service training of Italian early childhood teachers by providing extensive staff development opportunities, with goals determined by the teachers themselves. Teacher autonomy is evident in the absence of teacher manuals, curriculum guides, or achievement tests. The lack of externally imposed mandates is joined by the imperative that teachers become skilled observers of children in order to inform their curriculum planning and implementation. While working on projects with the child, the teacher can also expand the child's learning by collecting data that can be reviewed at a later time. The teacher needs to maintain an active, mutual participation in the activity to help ensure that the child clearly understands what is being "taught". Teachers partner with colleagues, students, and parents in the learning process. They discuss their observations with them, as part of an ongoing dialogue and continuing evolution of their ideas and practices. This allows them to be flexible in their plans, preparations, and teaching approaches. Often, teachers listen to and observe children in the classroom and record their observations to help plan the curriculum and prepare the environment and teaching tools to support the student's interests.
Құжаттамалық
Оқытушылар түрлі бұқаралық ақпарат құралдарын пайдалана отырып, оқушылардың ойлау жолдарын мұқият жазып, көрнекі түрде ұсынады. Стандартталған бағалауларға емес, оқытушы балаларға сұрақ қойып, жақсылап құлақ естіп, олардың пікірін анықтайды. Мысалы, құжаттама оқушының сөздері, суреттері және фотосуреттері жиналған кітап немесе тақташа болуы мүмкін. Оқуды көрінеу ету арқылы оқушының ойлау және сезіну қабілеттерін зерттеуге болады, ал құжаттама педагогтардың жұмысын бағалауға және оқу жоспарын жетілдіруге көмектеседі. Бұл ата-аналарға балаларының оқу тәжірибесі туралы ақпарат береді және сынып пен мектеп үшін архив құруға мүмкіндік береді.
Using a variety of media, teachers give careful attention to the documentation and presentation of the thinking of the students. Rather than following standardized assessments, the teacher inquires and listens closely to the children. An example of documentation might be a book or panel with the student’s words, drawings, and photographs. By making learning visible, the student's thinking and feeling can be studied while the documentation serves to help with evaluation of the educators' work and refinement of the curriculum. It provides parents information regarding their child’s learning experience while creating an archive for the class and school.
Қоршаған ортаның рөлі
Малагуцци физикалық ортаның ерте балалық шақ бағдарламасы үшін өте маңызды екеніне сенді; ол оны ересектер мен басқа оқушылармен қатар «үшінші мұғалім» деп атады. Жаңа кеңістіктерді жобалау және қолданыстағы кеңістіктерді қайта жаңарту мақсатының бірі – сынып бөлмесін айналағы ортамен, яғни мектептің қалған бөлігімен және мектеп орналасқан қоғаммен біріктіру болып табылады. Ортаның маңыздылығы балалардың өз әлемін «адамдар арасындағы күрделі, алуан түрлі, тұрақты және өзгеріп отыратын қарым-қатынастар, тәжірибелер әлемі, идеялар және идеяларды жеткізудің сан алуан жолдары» арқылы жақсы түсіне алады деген сенімге негізделген. Физикалық тұрғыдан алғанда, мектепке дейінгі мекемелерде көбінесе табиғи жарық және үй өсімдіктері болады. Сыныптар орталық алаңға ашылады, ас үйлер көрінетіндей етіп жасалған, ал сыртқы ортаға және айналағы қоғамға қол жеткізу аулалар, үлкен терезелер және әр сыныптағы есіктер арқылы қамтамасыз етіледі. Кіреберістер айналар (қабырғаларда, едендерде және төбелерде), фотосуреттер және балалардың жұмыстары, сондай-ақ олардың талқылауларының стенограммалары арқылы балалар мен ересектердің назарын аударады. Осы сипаттамалар сыныптың ішкі кеңістігіне де тән, онда жобалық жұмыстардың көрмелері табылған заттар мен сынып материалдарымен үйлеседі. Әр жағдайда орта көрерменге ақпарат береді және оны қызықтырады. Ортаны қолдайтын басқа элементтерге керек-жарақтарды сақтауға арналған кеңістік кіреді, олар эстетикалық ерекшеліктеріне назар аудару үшін жиі орналастырылып отырады. Әр сыныпта үлкен, орталықта орналасқан ателье және кішкентай ателье түріндегі студиялық кеңістіктер, сондай-ақ үлкен және кіші топтық іс-шараларға арналған бөлінген орындар бар. Мектеп бойынша балалардың өзара әрекеттесуіне мүмкіндік жасауға тырысады. Киім ауыстыру аймағы орталық алаңда орналасқан; сыныптар телефондар, дәліздер немесе терезелермен байланыстырылған; ал асханалар мен дәретханалар қоғамдық сезімді күшейту үшін жобаланған. Оқушылардың тобы үш жыл бойы бір мұғаліммен бірге оқиды, бұл орта мен қарым-қатынастарда тұрақтылықты қамтамасыз етеді.
Malaguzzi believed the physical environment to be of fundamental importance to the early childhood program; he referred to it as the "third teacher", alongside adults and other students. One of the aims in the design of new spaces and the redesign of existing ones is integration of the classroom space with the surrounding environment: the rest of the school, and community the school is a part of. The importance of the environment lies in the belief that children can best create meaning and make sense of their world through environments which support "complex, varied, sustained, and changing relationships between people, the world of experience, ideas and the many ways of expressing ideas." Physically, the preschools generally incorporate natural light and indoor plants. Classrooms open to a center piazza, kitchens are open to view, and access to the outside and surrounding community is provided through courtyards, large windows, and exterior doors in each classroom. Entries capture the attention of both children and adults through the use of mirrors (on the walls, floors, and ceilings), photographs, and children's work accompanied by transcriptions of their discussions. These same features characterize classroom interiors, where displays of project work are interspersed with arrays of found objects and classroom materials. In each case, the environment informs and engages the viewer. Other supportive elements of the environment include ample space for supplies, frequently rearranged to draw attention to their aesthetic features. In each classroom there are studio spaces in the form of a large, centrally located atelier and a smaller mini atelier, and clearly designated spaces for large and small group activities. Throughout the school, there is an effort to create opportunities for children to interact. The single dress up area is in the center piazza; classrooms are connected with telephones, passageways or windows; and lunchrooms and bathrooms are designed to encourage community. Cohorts or groups of students stay with one teacher for a three year period, creating consistency in environment and relationships.
Ұзақ мерзімді жобалар - білім алу құралы
Оқу бағдарламасы заманауи балалар зерттеулері ұсынған көптеген ерекшеліктермен сипатталады, соның ішінде теңдестер арасында нақты өмірлік мәселелерді шешу, шығармашылық ойлау мен зерттеуге көптеген мүмкіндіктер қарастырылған. Мұғалімдер көбінесе балалардың шағын топтарымен жобалар үстінде жұмыс істейді, ал сыныптың қалған бөлігі мектепке дейінгі білім беруге тән, өздігінен таңдалған әртүрлі іс-әрекеттермен айналысады. Мұғалімдер мен балалардың атқаратын жобалары американдық мұғалімдердің білім бірліктері мен тақырыптық зерттеулер туралы ұғымдарынан бірнеше жағынан өзгеше. Зерттеу тақырыбы тікелей мұғалімнің балалардың спонтанды ойын мен зерттеуін бақылауынан туындауы мүмкін. Жоба тақырыптары сондай-ақ мұғалімдер мен ата-аналардың академиялық қызығушылығына, әлеуметтік алаңдаушылығына немесе балалар мен мұғалімдердің назарын аударатын кездейсоқ оқиғаларға байланысты таңдалуы мүмкін. Реджио мұғалімдері балалардың күтпеген жағдайларды ұнатуға бейімділігіне жауап беру және жағдайға қарай импровизациялау қабілетін жоғары бағалайды. Олардың бастауына қарамастан, табысты жобалар балалардың шығармашылық ойлауын және мәселелерді шешуін қозғау үшін жеткілікті қызығушылық пен беймәлімдік туғызып, зерттеудің әртүрлі бағыттарына ашық болады. Оқу бағдарламасының шешімдері балалардың даму және әлеуметтік-мәдени ерекшеліктеріне негізделгендіктен, әртүрлі қабілеттері мен қызығушылықтары бар, соның ішінде ерекше білім беруді қажет ететін балалардың шағын топтары жобалар бойынша бірлесіп жұмыс істейді. Жобалар мұғалімдердің балаларды қызықтыратын тақырыпты бақылауымен және сұрақтар қоюымен басталады. Балалардың жауаптарына сүйене отырып, мұғалімдер оларды тақырыпты одан әрі зерттеуге ынталандыратын материалдармен, сұрақтармен және мүмкіндіктермен таныстырады. Мұғалімдердің кейбір шақырулары болжамдалғанмен, жобалар көбінесе балалар анықтаған мәселелердің нәтижесінде күтпеген бағыттарға бұрылады. Осылайша, оқу бағдарламасын жоспарлау және іске асыру ашық және көбінесе ұзақ мерзімді жобалардың негізінде жүзеге асырылады, бұл жобалар мұғалімдердің басшылығы мен балалардың бастамасының өзара байланысына негізделген. Қызығушылық тудыратын барлық тақырыптар балалардың өзі ұсынады. Жобалық тәсілде балаларға нақты міндеттерді орындау кезінде бұрынғы және жаңа білімдер арасында байланыс орнатуға мүмкіндік беріледі.
The curriculum is characterized by many features advocated by contemporary research on young children, including real life problem solving among peers, with numerous opportunities for creative thinking and exploration. Teachers often work on projects with small groups of children, while the rest of the class engages in a wide variety of self selected activities typical of preschool classrooms. The projects that teachers and children engage in are different in a number of ways from those that characterize American teachers' conceptions of unit or thematic studies. The topic of investigation may derive directly from teacher observations of children's spontaneous play and exploration. Project topics are also selected on the basis of an academic curiosity or social concern on the part of teachers or parents, or serendipitous events that direct the attention of the children and teachers. Reggio teachers place a high value on their ability to improvise and respond to children's predisposition to enjoy the unexpected. Regardless of their origins, successful projects are those that generate a sufficient amount of interest and uncertainty to provoke children's creative thinking and problem solving and are open to different avenues of exploration. Because curriculum decisions are based on developmental and sociocultural concerns, small groups of children of varying abilities and interests, including those with special needs, work together on projects. Projects begin with teachers observing and questioning children about the topic of interest. Based on children's responses, teachers introduce materials, questions, and opportunities that provoke children to further explore the topic. While some of these teacher provocations are anticipated, projects often move in unanticipated directions as a result of problems children identify. Thus, curriculum planning and implementation revolve around open ended and often long term projects that are based on the reciprocal nature of teacher directed and child initiated activity. All of the topics of interest are given by the children. Within the project approach, children are given opportunities to make connections between prior and new knowledge while engaging in authentic tasks.
Балалардың жүз тілі
"Балалардың жүз тілі" дегені – балалардың өздерін жеткізудің сан алуан тәсілдерін білдіреді. Реджио педагогтары балаларға ойлау, түзету, құрастыру, келісімге келу, дамыту және өз ойлары мен сезімдерін символдық түрде білдіруге түрлі мүмкіндіктер жасайды. Осының мақсаты – ересектер мен балалардың бір-бірін жақсырақ түсінуіне көмектесу.
The term "hundred languages of children" refers to the many ways that children have of expressing themselves. Reggio teachers provide children different avenues for thinking, revising, constructing, negotiating, developing and symbolically expressing their thoughts and feelings. The goal is for the adults and children to better understand one another.