Бірінші дүниежүзілік соғысындағы Ғалиполи шайқасы: Екінші Критиа шайқасы
Second Battle of Krithia
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Ғалиполи шайқасы: Екінші Критиа шайқасы, британ әскерінің Дарданелл бұғазына қарай шабуылы сәтсіз аяқталды. Ауыр шайқаста аз ғана аумақ басып алынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Галлиполи шайқасы кезінде Геллес майданында одақтастардың алға жылжу әрекеттерін жалғастырған Екінші Крития шайқасы (İkinci Kirte Muharebesi) болды. Крития ауылы мен Ачи Баба төбесін басып алу, британдықтардың Галлиполи түбегі арқылы Дарданелл бұғазын бақылайтын бекіністерге жеткені үшін қажетті шарт еді. Екі күннің қымбатқа түскен шайқасынан кейін шамалы жер басып алынды, бірақ мақсаттарға қол жеткізу мүмкін болмады.
Battle of the Gallipoli Campaign in WWI
The Second Battle of Krithia (İkinci Kirte Muharebesi) continued the Allies' attempts to advance on the Helles battlefield during the Battle of Gallipoli of the First World War. The village of Krithia and neighbouring hill of Achi Baba had to be captured in order for the British to advance up the Gallipoli peninsula to the forts that controlled passage of the Dardanelles straits. A small amount of ground was captured after two days of costly fighting, but the objectives remained out of reach.
Шайқас
Достасқандардың шабуылы жоспарланған мерзімнен кейін, 6 мамыр күні сағат 11:00 шамасында басталды және күшті османдық қарсылықтан тез тоқтатылды. 29-дивизияның 88-бригадасы Емен ағашы шұңқырына қарай жылжып, Емен ағашы орманын басып алды, ал британдық 63-дивизияның (Корольдік теңізшілер) 6- (Худ) батальоны Канли Дере бойымен күшті шабуыл жасады, бірақ фронттың барлық бөліктерінде жетістіктер шектеулі болды. Османдық қорғаныс шебіне егде ешқандай жерде қол жеткізілмеді. 7 мамыр күні шабуыл қайта басталды, сол жоспар қолданылып, көбінесе бірдей нәтижелерге жетілді. 8 мамыр таңында 88-бригада Крития алдындағы Емен ағашы шұңқырында жаңа зеландиялықтармен ауыстырылды, олар да тағы бір әрекет жасады, бірақ ол үлкен шығынмен сәтсіз аяқталды. Веллингтон, Кентербери және Окленд батальондары Емен ағашы орманы арқылы "Дейзи Пэтч" деп аталатын жерге жеткенше, олар тұтқындалып қалды. Гулли-Равиндегі османдық пулеметтерден сол жағынан шабуылға ұшырағандықтан, олар алға да, артқа да жылжу мүмкін болмады және османдық позицияларын көре алмады. Олардың қиын жағдайына қарамастан, Хантер Уэстон жаңа зеландиялықтарға, соның ішінде Отаго батальонына (резервте) сағат 17:30-да шабуылды қайта бастауға бұйрық берді. Бригада командирі полковник Фрэнсис Джонстон наразылық білдірді, бірақ Хантер Уэстон шабуылды жалғастыруды талап етті. Бірақ Жерорта теңізі экспедициялық корпусының қолбасшысы, генерал сэр Ян Гамильтон, шайқасты бақылау үшін Хеллеске келген болатын. Ол сағат 17:30-да Крития мен Ачи Бабаны басып алу мақсатында бүкіл фронт бойынша жалпы шабуылға бұйрық берді. Бригадир генерал М'Кей басқаратын Австралияның 2-ші жаяу әскер бригадасына шабуылға қатысатыны туралы 35 минут бұрын хабарланды. Австралиялықтар Жаңа Зеландия бригадасының оң жақ фланкі мен Канли Дересінің шеті арасындағы Крития шұңқыры бойымен шабуылға түсуі керек еді және "Томмидің орқашығындағы" бастапқы сызыққа жету үшін резервтік позициясынан жоғары көтерілуі керек еді. Бригада бастапқы сызықтан одан әрі жылжыды, бірақ осы процесте 50% шығынға ұшырады. Жаңа Зеландия бригадасы Дейзи Пэтчті кесіп өтуге тағы бір әрекет жасады, ал кейбір әскерлер османдық орқашықтарын көре алды. Оң жақта француздық әскерлер сағат 18:00-де шабуылды қайта бастады және Керевес Дересіндегі османдық орқашықтарына жетіп, сәтті жылды. Олар Буше бекінісін басып алып, ұстап тұрды, бірақ басқа барлық жерлерде кері шегінуге мәжбүр болды.
The Allied advance began later than scheduled, around 11:00 on 6 May, and was swiftly halted by strong Ottoman resistance. The 88th Brigade of the 29th Division advancing on Fir Tree Spur managed to capture Fir Tree Wood, and the 6th (Hood) Battalion of the British 63rd (Royal Naval) Division advanced strongly along Kanli Dere, but at all points on the line the gains were never more than At no point were the Ottoman defences reached. The attack was resumed on 7 May; it used the same plan and produced largely the same results. On the morning of 8 May, the 88th Brigade in front of Krithia on Fir Tree Spur was relieved by the New Zealanders who made yet another attempt which failed with huge losses. The Wellington, Canterbury and Auckland Battalions gained another through Fir Tree Wood to a place called the 'Daisy Patch' before they became pinned down. Enfiladed on the left from Ottoman machine guns in Gully Ravine, they could neither advance nor withdraw and still had no sight of the Ottoman positions. Despite their predicament, Hunter Weston ordered the New Zealanders, including the Otago Battalion in reserve, to resume that attack at 17:30. The brigade commander, Colonel Francis Johnston, protested but Hunter Weston insisted the attack proceed. However, General Sir Ian Hamilton, commander of the Mediterranean Expeditionary Force, who had landed at Helles to oversee the battle, ordered a general advance to be made at 17:30 along the entire front with the aim of capturing Krithia and Achi Baba. The Australian 2nd Infantry Brigade, under the command of Brigadier General M'Cay, was given 35 minutes warning that it was about to join the attack. The Australians were to advance along Krithia Spur between the right flank of the New Zealand brigade and the edge of Kanli Dere, and had to travel up to from their reserve position just to reach the start line at "Tommy's Trench". The brigade managed to advance a further beyond the start line, suffering 50% casualties in the process. The New Zealand brigade made another attempt to cross the Daisy Patch, and some troops managed to actually sight the Ottoman trenches. On the right, the French resumed their advance at 18:00 and made good progress, reaching the Ottoman trenches on Kereves Dere. They managed to capture and hold Bouchet Redoubt but were forced back everywhere else.
Салдары
Соғыста шайқасқан одақтас әскерлерінің шамамен ⅓ бөлігі қаза тапты немесе жарақат алды. Генерал Гамильтон мұндай шығынды көтере алмады, себебі ол барған жерін ұстап тұруды қиындатты, тіпті одан әрі басып алу мүмкіндігі де азайды. Шабуылды нашар жоспарлау жарақат алғандарға медициналық көмек көрсетуде де көрінді. Бар болған санаулы жедел жәрдемшілер жүкті жағажайға дейін тасымалдауға мәжбүр болды, себебі аралық жинау пункті мен вагонмен тасымалдау мүмкіндігі болмады. Ауруханалық кемелердің дайындығы да жеткіліксіз болғандықтан, жарақат алғандарды жағадан алғаннан кейін, оларды кемеге мінгізуге дайын кеме табу қиын болды. Екінші шайқастың сәтсіз аяқталуынан кейін Гамильтон британдық соғыс министрі лорд Китченерден қосымша төрт дивизия сұрады. Оған британдық 52-ші (Төмендік) дивизиясы уәде етілді, бірақ тамыз айына дейін басқа дивизиялар келмеді. Критияны басып алуға келесі әрекет маусым басында ғана жасалды.
About ⅓ of the Allied soldiers who fought in the battle became casualties. General Hamilton could ill afford such losses as they made it difficult enough to hold the little ground he had, let alone continue to capture more. The poor planning of the battle extended to the medical provisions for the wounded which were woeful. The few stretcher bearers that were available often had to carry their burdens all the way to the beach as there was no intermediate collecting station with wagon transport. The hospital ship arrangements were also inadequate so that once the wounded were taken off the beach they would have trouble finding a ship prepared to take them on board. With the failure of the second battle, Hamilton made a request to the British Secretary of State for War, Lord Kitchener, for an additional four divisions. He was promised the British 52nd (Lowland) Division but would not receive any more until August. Another attempt to capture Krithia would not be made until early June.