Кіріспе
1790-1796 жылдар аралығында АҚШ аумағы. Огайо өзенінің оңтүстігіндегі аумақ, көбінесе Оңтүстік-Батыс аумағы деп аталатын бұл аймақ, 1790 жылдың 26 мамырынан 1796 жылдың 1 маусымына дейін, Теннесси штаты ретінде АҚШ құрамына қабылданғанға дейін, АҚШ-тың ұйымдастырылған бөлігі болды. Оңтүстік-Батыс аумағы Солтүстік Каролина штаты АҚШ федералды үкіметіне өткізген Вашингтон округінің жерлерінен «Оңтүстік-Батыс жарлығы» арқылы құрылды. Аумақтың жалғыз губернаторы Уильям Блоунт болды. Оңтүстік-Батыс аумағының құрылуына дейін Солтүстік Каролинаның Аппалач тауларының ар жағындағы тұрғындары жеке саяси бірлік құруға тырысып, алғаш Ватауга қауымдастығын, кейін сәтсіз аяқталған Франклин штатын құруға ұмтылған. Солтүстік Каролина 1790 жылдың сәуір айында федералды үкіметке тиіс болып отырған қарыздарының өтелуі ретінде осы жерлерді өткізді. Аумақтың тұрғындары бұл шешімді құптады, себебі федералды үкіметтің үндістердің шабуылдарынан жақсы қорғаныс береді деп сенді. Алайда, федералды үкімет аймаққа көп көңіл бөлмеді, бұл тұрғындардың толық штат мәртебесіне қол жеткізуге деген құштарлығын арттырды. Блоунтпен бірге, Теннесси тарихының алғашқы кезеңдерінде маңызды рөл атқарған көптеген адамдар Оңтүстік-Батыс аумағының басқару құрылымында қызмет етті. Олардың ішінде Джон Севьер, Джеймс Робертсон, Гриффит Ратерфорд, Джеймс Винчестер, Арчибальд Роан, Джон Макнейри, Джозеф Макминн және Эндрю Джексон есімдері бар.
The Territory South of the River Ohio, more commonly known as the Southwest Territory, was an organized incorporated territory of the United States that existed from May 26, 1790, until June 1, 1796, when it was admitted to the United States as the State of Tennessee. The Southwest Territory was created by the Southwest Ordinance from lands of the Washington District that had been ceded to the U. S. federal government by North Carolina. The territory's lone governor was William Blount. The establishment of the Southwest Territory followed a series of efforts by North Carolina's trans Appalachian residents to form a separate political entity, initially with the Watauga Association, and later with the failed State of Franklin. North Carolina ceded these lands in April 1790 as payment of obligations owed to the federal government. The territory's residents welcomed the cession, believing the federal government would provide better protection from Indian hostilities. The federal government paid relatively little attention to the territory, however, increasing its residents' desire for full statehood. Along with Blount, a number of individuals who played prominent roles in early Tennessee history served in the Southwest Territory's administration. These included John Sevier, James Robertson, Griffith Rutherford, James Winchester, Archibald Roane, John McNairy, Joseph McMinn and Andrew Jackson.
Өмірбаян
Колониялық кезеңде Оңтүстік-Батыс территориясы болатын жер Солтүстік Каролинаның жер патентінің бір бөлігі болды. Қазіргі Теннесси мен Солтүстік Каролина шекарасындағы Блю-Ридж таулары Солтүстік Каролинаның бұл аймаққа тұрақты қызығушылық танысуына кедергі келтірді. Алғашқыда сауда, саяси мүдделер мен қоныстану көбінесе Вирджиния мен Оңтүстік Каролинадан келді, бірақ 1770-ші жылдардың басында Регулятор соғысынан қашқандар Солтүстік Каролинадан келе бастады. Ватуга қауымдастығы – 1772 жылы қазіргі Теннесси штатының Элизабеттон қаласы маңындағы Ватуга өзені бойында тұратын шекаралық қоныс аударушылар құрған жартылай тәуелсіз үкімет. Колония Ватуга мен Ноличуки қоныстанушыларының Чероки тайпасымен тікелей 10 жылға жалға алуға келіскен жерлерінде құрылды. Ватуга бекінісі Ватуга өзені бойындағы Сикамор шоолстарында елді мекендердің сауда орталығы ретінде салынды. 1775 жылдың наурыз айында жерді іздеуші және Солтүстік Каролина судьясы Ричард Хендерсон Сикамор шоолстарында 1200-ден астам черокимен кездесті. Жиынға Атакулакула, Оконостота және Драггинг Каноэ сияқты чероки көшбасшылары да қатысты. Кездесу нәтижесінде «Сикамор шоолдары шарты» жасалды, онда Хендерсон чероки тайпасынан Огайо өзенінің оңтүстігіндегі, Камберленд өзені, Камберленд таулары және Кентукки өзені аралығындағы барлық жерді сатып алды. Бұл жер, шамамен 20 миллион акр (80 000 км²) құрады, Трансильвания сатып алуы деп аталды. Хендерсонның жер мәмілесі Солтүстік Каролина мен Вирджиния заңдарын, сондай-ақ 1763 жылғы Корольдік жарлықты бұзғаны анықталды, ол американдық үндістердің жерін жеке сатып алуға тыйым салған. Солтүстік Каролина мен Вирджиния транс-Аппалачи қоныстарын заңсыз деп санады және оларды аннексиялаудан бас тартты. Дегенмен, 1776 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда, патриоттардың ісін жақтаған қоныс аударушылар өздерін «Вашингтон округіне» біріктіріп, оны басқару үшін қауіпсіздік комитетін құрды. 1776 жылдың шілдесінде Драггинг Каноэ және Трансильвания сатып алуына қарсы болған чероки тайпасының бір бөлігі (кейін Чикамаугалар деп аталды) британдықтармен бірігіп, Ватуга қоныстарында шабуыл жасады, қазіргі Элизабеттондағы Ватуга бекінісі мен қазіргі Кингспорт маңындағы Итон станциясына шабуылдады. Қоныс аударушылар шабуылдарды тойтарыс бергеннен кейін Солтүстік Каролина қоныстарды Вашингтон округі ретінде аннексиялауға келісті. 1780 жылдың қыркүйегінде Уильям Кэмпбелл, Джон Севьер және Исаак Шелби басқарып келген транс-Аппалачи қоныстанушыларының үлкен тобы Сикамор шоолстарында британдық шабуылдан қорғану үшін жиналды. Овермаунтин ерлері деп аталған қоныс аударушылар таулар арқылы Оңтүстік Каролинаға аттанып, Кингс-Маунтин шайқасында Патрик Фергюсон басқарған лоялист әскерін жеңді. Овермаунтин ерлері Масгроув Милл шайқасы мен Коупенс шайқасына да қатысты. 1784 жылы Солтүстік Каролина қызу даудан кейін Овермаунтин қоныстарындағы бақылауды басқаруды тоқтатты. Бұл шешім сол жылдың соңында қайтарылып алынды, бірақ одан бұрын қоныс аударушылардың бір бөлігі штаттық мәртебе іздеген Франклин штатын құрды. Джон Севьер губернатор болып тағайындалды және аймақ Конфедерация Конгресі мойындамаған тәуелсіз штат ретінде жұмыс істей бастады. Көптеген Овермаунтин қоныстанушылары, Джон Типтон басқаруымен, Солтүстік Каролинаға адал болды және Франклин штатымен жиі дауласты. 1788 жылдың басында Типтонның «Франклин шайқасында» Севьерді жеңгеннен кейін Франклин штатының қозғалысы әлсіреді. Франклин штатының өкілдері 1789 жылдың басында Солтүстік Каролинаға қайта қосылуға келісті.
Үндістандық жаулық
Оңтүстік-Батыс территориясының тұрғындары бастапқыда федералдық билікті құптады, себебі федералдық үкімет Солтүстік Каролинаның шығыстағы үкіметіне қарағанда жауынгер үндістерден жақсы қорғаныс береді деп ойлады. Алайда, Федералдық үкімет бұрынғы Солтүстік-Батыс территориясындағы маңызды мәселелерге көбірек назар аударды. "Ескі Оңтүстік-Батыстағы" жердің көп бөлігі әлі де үндістердің иелігінде болды немесе оған спекулянттар немесе қоныс аударушылар үкім шығарған, сондықтан жер сатудан көп пайда табу мүмкін болмады.
Мемлекеттіклік
1791 жылдың жазында өткізілген халық санауы аумақтың халқы 35 691 адамды құрайтынын көрсетті. Хопкинс Лейси кеңсе меңгерушісі болып сайланды. Аумақтық кеңес мүшелерін президент, аумақтық Өкілдер палатасы ұсынған кандидаттар тізімінен тағайындады. 1794 жылдың ақпан айындағы алғашқы отырысында палата кеңеске он кандидатты ұсынды: Джеймс Винчестер, Уильям Форт, Стокли Донелсон, Ричард Гэммон, Дэвид Расселл, Джон Севьер, Адам Мик, Джон Адейр, Гриффит Рутерфорд және Парменас Тейлор. Осы тізімнен президент Вашингтон Винчестер, Донелсон, Севьер, Рутерфорд және Тейлорды, сондай-ақ Блунттың кіші жартылай бауыры, болашақ губернатор Уилли Блунтты тағайындады. Джексон аймақтың аудандық прокуроры қызметін атқарды.
Жер туралы мәліметтер
Оңтүстік-Батыс территориясы қамтыды. 1793 жылы Блоунт осы екі жаңа округті "Гамильтон округі" деп аталатын жекелеген ауданға біріктірді. Блоунт және Севьер округтері аумақтық басқару кезінде осы жаңа ауданға қосылатын болды. 1791 жылы Оңтүстік-Батыс территориясының халқы 35 691 адамды құрады. Оның ішінде 3417 құл және 361 бос адамдар болды. Вашингтон округінің халқы 28 649 адамды, ал Меро округінің халқы 7042 адамды құрады. 1795 жылғы халық санауы бойынша аумақтың жалпы халқы 77 262 адамды құрады, оның ішінде 10 613 құл және 973 бос адамдар бар еді. Вашингтон және Гамильтон аудандарының халқы 65 338 адамды, ал Меро округінің халқы 11 924 адамды құрады.