Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы жаппай өлім-жұлымға әкелген өрт апаты
1944 mass fatality fire disaster in Hartford, Connecticut
1944 жылдың 6 шілдесінде Коннектикут штатының Хартфорд қаласында болған Хартфорд циркінің өртін АҚШ тарихындағы ең ірі өрт апаттарының бірі деп есептейді. Өрт Ringling Bros. және Barnum & Bailey циркінің түстен кейінгі көрсетілімі кезінде, оған 6000-нан 8000-ға дейін адам қатысқанда болды. Осы өртте кем дегенде 167 адам қаза тауып, 700-ден астам адам жарақат алды. Бұл Коннектикут штатында тіркелген ең ауыр апат болып табылады.
The Hartford circus fire, which occurred on July 6, 1944, in Hartford, Connecticut, was one of the worst fire disasters in United States history. The fire occurred during an afternoon performance of the Ringling Bros. and Barnum & Bailey Circus that was attended by 6,000 to 8,000 people. The fire killed at least 167 people, and more than 700 were injured. It was the deadliest disaster ever recorded in Connecticut.
Өмірбаян
20 ғасырдың ортасында АҚШ-та цирк әдетте пойызбен қаладан қалаға саяхаттап, үлкен кенеп шатырдың астында, көбінесе "үлкен шатыр" деп аталатын жерде өнер көрсететін. Ринглинг ағайындары мен Барнум мен Бейли циркі де осыдан ерекшеленбеді; оны ерекшелендірген нәрсе – ол елдегі ең ірі цирк болатын. Америка Құрама Штаттарының Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуының нәтижесінде цирк қызметкерлері мен жабдықтарының жетіспеушілігі байқалды. Цирк жұмысының әдеттегі ретіндегі кешігулер мен бұзушылықтар жиі бола бастады; 1942 жылдың 4 тамызында малдар ұсталған жерде өрт шығып, бірнеше жануар қаза тапты. 1944 жылдың 5 шілдесінде цирк Коннектикут штатының Хартфорд қаласына келгенде, пойыз кешіккендіктен, сол күні жоспарланған екі қойылымның бірі тоқтатылды. Цирк жөніндегі сенімдерге сәйкес, қойылымды өткізіп алу – өте жаман сәттілік саналады, және 1944 жылдың 5 шілдесіндегі кешкі қойылым жоспарланғандай өткенімен, көптеген цирк қызметкерлері сақтық танытып, төтенше жағдай немесе апатты күтіп отырған болуы мүмкін. Келесі күні бейсенбі болды; сағат 14:15-тегі түскі қойылымда әйелдер мен балалар басымдық құрды. Сол күні көрермендердің саны нақты анықталған жоқ, бірақ ең жақсы бағалау бойынша шамамен 7 мың адам болды.
In mid 20th century United States, a typical circus traveled from town to town by train, performing under a huge canvas tent commonly called a "big top". The Ringling Brothers and Barnum & Bailey Circus was no exception; what made it stand out was that it was the largest circus in the country. The circus had been experiencing shortages of personnel and equipment as a result of the United States' involvement in World War II. Delays and malfunctions in the ordinarily smooth order of the circus had become commonplace; on August 4, 1942, a fire had broken out in the menagerie, killing a number of animals. When the circus arrived in Hartford, Connecticut, on July 5, 1944, the trains were so late that one of the two shows scheduled for that day had been canceled. In circus superstition, missing a show is considered extremely bad luck, and although the July 5, 1944, evening show ran as planned, many circus employees may have been on their guard, half expecting an emergency or catastrophe. The next day was a Thursday; the crowd at the 2:15 afternoon performance was dominated by women and children. The size of the audience that day has never been established with certainty, but the best estimate is about 7,000.
Үлкен жоғарғы орналасуы
Үлкен шатыр үш аренаға арналған, 9000 көрерменді қабылдай алатын, ені 60 метр, ал ұзындығы 450 метр болатын. Оның қабырғалары 4,5 метр, ал шатыры 15 метр биіктікте салынған. Шатырдың матасы сол кездегі кең таралған су өткізбейтін әдіс бойынша, бензинге ерітілген парафинмен қапталған. Цирк тобының жетекшісі Мерл Эванс алғашқы болып өртті көріп, дереу "Жұлдыздар мен жолақтар мәңгілік" әнін ойнатуға бұйрық берді – бұл ән цирк қызметкерлеріне қауіп туралы ескерту сигналы ретінде қолданылатын. Арена жетекшісі Фред Брэдна көрермендерді үрейленбеуге және тәртіппен шығуға шақырды, бірақ өрт электр қуатын тоқтатқандықтан, оны естігендердің саны аз болды. Брэдна мен күзетшілер дүрбелеңдеген көпшіліктің шатырдан қашып кетуіне көмектесуге тырысып, тәртіп сақтауға күш салды. Күзетшілер де шатырда орналасқан су ыдыстарымен өртті сөндіруге және жанып жатқан мата бөліктерін түсіруге тырысты. Олардың күш-жігері нәтижесіз болғаннан кейін, көпшілікті эвакуациялауға көмектесе бастады. Үлкен мысықтарды өнер көрсететін клеткалардан бірнеше вагон-клеткаларға апаратын шұңқырлар арқылы шығарып, тек бірнешеуінің денесінде шағын күйіктер болды. Көрермендердің көпшілігі өрттен құтылса да, көптеген адамдар гистерияға ұшырады. Куәгерлердің айтуынша, кейбіреулері жанып жатқан шатырдан қашып құтылудың орнына, жақындарын іздеп айналып шарлады. Ал кейбіреулері қашып құтылып, қайтадан ішке кіріп, туыстарын іздеді. Тағы басқалары өртті тез сөндіреміз деп ойлап, өз орындарында отырып қалды. Кем дегенде екі шығу жолы шоудың үлкен мысықтарын шатырға кіргізіп-шығаруға арналған шұңқырлармен жабылғандықтан, қашып кетуге тырысқан адамдар оларды айналып өте алмады. Өрттен аман қалған Морин Крекиан өрт кезінде 11 жаста болған және цирк өткен жолда тұрған. Ол көршісі мен оның қызымен бірге циркке баруға ниеттенген. Олардың үйіне келгенде, олардың онысыз кеткенін көрді. Ол өзі жеке циркке барып, трибунаға отырды. "Мен біреудің айқайлағанын және шатырдың үстінде үлкен от шарларын көргенімді есімде. Бұл от шарлары үлкейе берді. Содан кейін барлығы үрейленді. Шығу жолы жануарларды кіргізіп-шығаруға арналған торлармен жабылған. Бір ер адам балаларды алып, оларды қақпадан жоғары лақтырып, құтқарып алып жатты. Мен трибунада отырдым да, төмен секіріп түстім. Шамамен үштен екісін секірдім. Төмен секіргенде астыңғы жағы сабанмен төселген еді. Жасырақ жігіт болды, ол қалташа пышағын шығарды. Ол шатырды кесіп, мені қолымнан ұстап, сыртқа шығарды. Басқалары, мысалы, жеті жастағы Джудит Шапиро [Кохен] жоғары сатыға көтеріліп, трибунадан секіруге көмектесті. Ол секіруден қорқып, оның орнына итеріліп, төмендегі орындыққа құлады. Шатырдың парафинмен қапталғандығының арқасында от тез тарады, сонымен қатар желдің де әсері болды. Бірнеше газетте қайғылы клоун Эммет Келлидің су шелектерін ұстап тұрған суреті жарияланғандықтан, оқиға "клоундар жылаған күн" деп аталды".
The big top could seat 9,000 spectators around its three rings and measured 200 feet wide by 450 feet long. It had 15 foot high sidewalls and its roof was 48 feet high. The tent's canvas had been coated with of paraffin wax dissolved in of gasoline, a common waterproofing method of the time. Circus bandleader Merle Evans was said to have been the first to spot the flames and immediately directed the band to play "The Stars and Stripes Forever", a musical composition that traditionally signaled distress to all circus personnel. Ringmaster Fred Bradna urged the audience not to panic and to leave in an orderly fashion, but the fire had shorted out the power and he could not be heard. Bradna and the ushers unsuccessfully tried to maintain some order as the panicked crowd tried to flee the big top. The ushers also worked to attempt to douse the fire with water jugs that had been stationed in the big top and to pull down the canvas sections that were on fire; after realizing their attempts were futile they began to help evacuate the crowds. The big cats were herded through the chutes leading from the performing cages to several cage wagons and were unharmed except for a few minor burns. Though most spectators were able to escape the fire, many people were caught up in the hysteria. Witnesses said some simply ran around in circles trying to find their loved ones rather than try to escape from the burning tent. Some escaped but ran back inside to look for family members. Others stayed in their seats until it was too late, assuming that the fire would be put out promptly. Because at least two of the exits were blocked by the chutes used to bring the show's big cats in and out of the tent, people trying to escape could not bypass them. Survivor Maureen Krekian was 11 at the time of the fire and lived on the same road on which the circus was held. On the day of the event, she was supposed to go to the circus with a neighbor and her daughter. When she went to their house, she found that they had already left without her. She decided to go to the circus on her own, where she seated herself in the bleachers. <blockquote>I remember somebody yelling and seeing a big ball of fire near the top of the tent. And this ball of fire just got bigger and bigger and bigger. By that time, everybody was panicking. The exit was blocked with the cages that the animals were brought in and out with. And there was a man taking kids and flinging them up and over that cage to get them out. I was sitting up in the bleachers and jumped down — I was three quarters of the way up. You jump down and it was all straw underneath. There was a young man, a kid, and he had a pocketknife. And he slit the tent, took my arm and pulled me out. Others, such as Judith Shapiro [Cohen], who was about seven years old, were taken higher up into the stands and instructed to jump off the bleachers. Being afraid to do so, Judith refused to jump and instead was pushed off, landing on a chair underneath. Because of the paraffin wax waterproofing of the tent, the flames spread rapidly, helped by the wind. Because of a picture that appeared in several newspapers of sad tramp clown Emmett Kelly holding a water bucket, the event became known as "the day the clowns cried".
Құрбандар
Көптеген адамдар өртеніп өлсе, ал басқалары туған хаос салдарынан қаза тапты. Қаза болғандар мен жарақат алғандардың саны туралы деректер мен тергеушілердің пікірлері әртүрлі. Әртүрлі адамдар мен ұйымдар 167, 168 немесе 169 адам болды деседі (168 саны көбінесе "жәбірленуші" деп тіркелген дене мүшелерінің жиынтығын қамтитын ресми мәліметтерге негізделген), ал ресми деректер бойынша 700-ден астам адам емделген. Нақты жарақат алғандардың саны одан да көп болуы мүмкін, себебі сол күні көптеген адамдар шок күйінде қалаға емделуге бармай, үйлеріне бет алған. Ауылдық жерлердегі тұрғын жайлар туралы жазбалардың нашар сақталуы және кейбір дене қалдықтарының анықталмауы немесе табылмауы себепті, қаза болғандардың саны берілген бағалаулардан жоғары деп есептеледі. Сонымен қатар, сол күні қаланың ішінде және айналасында көптеген адамдарға тегін билеттер таратылды, олардың кейбіреулері куәгерлер мен цирк қызметкерлеріне жоғалып кеткені туралы ешкім хабарламаған саяхатшылар сияқты көрінді. Кейбіреулері трибуналардың үстінен секіріп, шатырдың астынан қашуға тырысып, жарақат алып қайтыс болды, бірақ бұл әдіс құтқарудан гөрі көбірек өлімге әкелді. Басқалары көрермендердің басынан өткенінен немесе бір-біріне құлап түскен адамдардың үйінділерінің астында тұншығып қайтыс болды. Көптеген қаза болғандар ең көп адам жиналған жерлерде, тіпті үш қабатқа дейін үйіліп жатқан күйде табылды. Бұл үйінділердің астында аздаған адамдар тірі қалды, оларды өртеніп жатқан үлкен шатыр құлағанда үстіндегі денелер қорғады. Сақталғандардың арасында: Юнис Грук (Коннектикут штатының алғашқы әйел вице-губернаторы), The Flying Wallendas, Чарльз Нельсон Райли (актер, комедияшы және режиссер) және Эммет Келли (танымал цирк клоуны) болды. Тірі қалғандар ондаған жылдар бойы осы оқиғаның ауыртпалығын көтерді. Өрттен 70 жыл өткен соң, сол кезде алты жастағы Кэрол Тилман Пэриш: "Күнге дейін мен адам етінің иісін сезе аламын" деді, өрт құрбандарын жалмалаған кезде.
While many people burned to death, others died as a result of the ensuing chaos. Sources and investigators differ on how many people were killed and injured. Various people and organizations say it was 167, 168, or 169 persons (the 168 figure is usually based on official tallies that included a collection of body parts that were listed as a "victim") with official treated injury estimates running over 700 people. The number of actual injuries is believed to be higher than those figures, since many people were seen that day heading home in shock without seeking treatment in the city. It is commonly believed that the number of fatalities is higher than the estimates given, due to poorly kept residency records in rural towns, and the fact that some smaller remains were never identified or claimed. Additionally, free tickets had been handed out that day to many people in and around the city, some of whom appeared to eyewitnesses and circus employees to be drifters who would never have been reported missing. Some died from injuries sustained after leaping from the tops of the bleachers in hopes they could escape under the sides of the tent, though that method of escape ended up killing more than it saved. Others died after being trampled by other spectators, with some asphyxiating underneath the piles of people who fell over each other. Most of the dead were found in piles, some three bodies deep, at the most congested exits. A small number of people were found alive at the bottoms of these piles, protected by the bodies on top of them when the burning big top ultimately fell down. Notable survivors included; Eunice Groark (first female lieutenant governor of Connecticut), The Flying Wallendas, Charles Nelson Reilly (actor, comedian, and director), and Emmett Kelly (renowned circus clown). Those who survived carried the trauma for decades. Seventy years after the fire, Carol Tillman Parrish, who was six at the time, said that "until this day, I can smell the stench of human flesh" as the blaze consumed its victims.
Кішкентай қыз 1565
Цирк өртінің ең танымал құрбаны – ақ көйлек киген жас сары шашты қыз болды. Ол тек "Кішкентай 1565" деген атпен белгілі, бұл қаланың жедел жәрдем моргында оның денесіне тағайындалған нөмірден алынған. Өлгеннен кейін де керемет сақталған оның жүзі, өрттің ең танымал суретіне айналды деуге болады. Оның нақты кім екені өрт болған сәттен бері Хартфорд аймағындағы пікірталас пен көңілсіздік тудырып келеді. Ол есімсіз күйінде Хартфордтың Нортвуд зиратында жерленді, онда құрбандарға арналған ескерткіш те орнатылған. Екі полиция тергеушісі, сержанттар Томас Барбер мен Эдвард Лоу оның суретін түсіріп, саусақ іздерін, табан іздерін және тіс картасын алды. Көптеген жарияланымдарға қарамастан, сондай-ақ, оның суреті бүкіл елдегі журналдарда бірнеше рет жарияланғанына қарамастан, оны ешкім мойндамады. Барбер мен Лоу өмірінің соңына дейін оның кім екенін анықтауға тырысты. Олар оның қабірін әрбір Рождество, Еске алу күні мен 4 шілдеде гүлдермен безендіріп отырды. Олардың қайтыс болғаннан кейін, жергілікті гүл компаниясы қабірді безендіруді жалғастырды.
The best known victim of the circus fire was a young blond girl wearing a white dress. She is known only as "Little Miss 1565", named after the number assigned to her body at the city's makeshift morgue. Oddly well preserved even after her death, her face has arguably become the most familiar image of the fire. Her true identity has been a topic of debate and frustration in the Hartford area since the fire occurred. She was buried without a name in Hartford's Northwood Cemetery, where a victims' memorial also stands. Two police investigators, Sgts. Thomas Barber and Edward Lowe, photographed her and took fingerprints, footprints and dental charts. Despite massive publicity and repeated displays of the famous photograph in nationwide magazines, she was never claimed. Barber and Lowe spent the rest of their lives trying to identify her. They decorated her grave with flowers each Christmas, Memorial Day and July 4. After their deaths, a local flower company continued to decorate the grave.
Ұсынылған сәйкестендірулер
1981 жылы Лоудың жесірі Лоу баланың кім екенін анықтап, оның отбасымен байланысқа түскенін мәлімдеді, бірақ олар бұл туралы жария етуден бас тартты. 1987 жылы 1565 жылғы қабір тасына біреу "Сара Грэм - оның есімі!" деп жазып қалдырды. 7 6 38 туған күні, 6 жас, егіз. Жақын жердегі қабір тастардағы жазбалардан оның егіз інісі және басқа туыстары да сол жерге жерленгені анықталды. 1991 жылы өртке қатысты тергеуші Рик Дейви (авторлық құрдасы Дон Массимен бірге) "Дәреже мәселесі: Хартфорд циркінің өрті және Кішкентай мисс 1565 құпиясы" атты кітабын жариялады, онда ол қыздың Элеонора Эмили Кук екенін және Массачусетс штатынан шыққандығын айтады. Дейви сондай-ақ сот жүйесінде Ринглинг айыпталушыларын айыптау үшін сөз байласу болғанын және Сегидің өрт сөндіруші болғанын мәлімдеді. Кітап жазу алдында Дейви алты жыл бойы осы істі зерттеп, өрттің қалай басталғанын анықтау үшін тәжірибелер жүргізді. Ол бастапқы тергеуді "кемшіліктері мен қарапайымдылығы" бар деп сипаттады, бірақ ол бастапқы іске қатыспаған. Элеонора Куктың ағасы Дональд Кук 1955 жылы билік органдарына хабарласып, қыздың өзінің қарындасы екенін айтты, бірақ бұл іс қозғастырылмады. 1991 жылы дене 8 жасар Элеонора Эмили Кукқа тиесілі деп жарияланды, бірақ Куктың әпкесі мен ағасы денеге қарап, оның олар берген сипаттамаға сәйкес келмейтінін анықтады.
In 1981, Lowe's widow announced that Lowe had identified the child and contacted her family, but they had requested no publicity. In 1987, someone left a note on the 1565 gravestone reading Sarah Graham is her Name! 7 6 38 DOB, 6 years, Twin. Notes on nearby gravestones indicated that her twin brother and other relatives were buried close by. In 1991, arson investigator Rick Davey (along with co writer Don Massey) published A Matter of Degree: The Hartford Circus Fire and Mystery of Little Miss 1565, in which he claims the girl was Eleanor Emily Cook and from Massachusetts. Davey also contends that there was a conspiracy within the judicial system to convict the Ringling defendants, and that Segee was the arsonist. Before writing the book, Davey spent six years researching the case and conducting his own experiments as to how the fire really may have started. He described the original investigation as both "flawed and primitive", though he did not work on the original case. Eleanor Cook's brother Donald Cook had contacted authorities in 1955 insisting that the girl was his sister, but nothing came of it, In 1991, the body was declared to be that of 8 year old Eleanor Emily Cook, though Cook's aunt and uncle had examined the body and it did not fit the description they provided.
Ұзаққа созылатын сұрақтар
"Степень мәселесі" кітабында айтылған түрлі пікірлерді осы іс бойынша тергеу жұмысын жүргізген тергеушілер де, оның ішінде 2001 жылы "Цирк өрті: Американдық трагедияның шын тарихы" атты кітабын жариялаған Стюарт О’Нан сияқты басқа авторлар да қатысты түрде жоққа шығарды. О’Нан 1565 сәулесінің шашы сары болғанын, ал Элеонора Кук қоңыр шашты болғанын атап көрсетеді. 1565 сәулесінің және Элеонора Кук бет пішінінің арасында ұқсастық жоқ, сондай-ақ екеуінің бойы мен жасы да сәйкес келмейді. Ең бастысы, 1565 сәулесінің суретін көрсеткенде, Элеонораның анасы Милдред Коринта Парсонс Кук бұл оның қызы емес екенін бірден айтты. Ол 1997 жылы 91 жасқа толғанша бұл пікірінен айнымады. Өрттен ауыр жарақат алған Кук әйел екі баласының мәйітін ала алмады және одан кейін эмоционалдық жағдайына байланысты осы мәселені жалғастыра алмады. Оған Элеонораның мәйіті сақталған жерлердің ешқайсысында табылмайтыны айтылды. Ол Элеонораның танылмас күйге келген және сәйкессіздікке ұшыраған екі баланың бірі болуы мүмкін деп сенді. О’Нан Элеонора Кук 1503 нөмірлі мәйіт болуы мүмкін деп санайды. Ол сондай-ақ Элеонора Кук пен 1565 сәулесінің қайтыс болғаннан кейін жасалған тіс жазбаларындағы айырмашылықтарға назар салды. О’Нан және басқалардың атап өткеніндей, ең мүмкін жағдай – денені алғаш талап еткен отбасы Элеонора Кукты өз баласы деп жаңылысқан және ол сол баланың атымен жерленген. Тіпті 1565 сәулесінің суреті газеттерде жарияланғанда да, отбасы оны өздерінің қызы деп танымады, себебі олар осы ауыр оқиғаны есінен шығаруға тырысты. ДНК-талдауы осы дауды толыққанды шеше алады, бірақ осы мүмкін жаңылысудың барлық күдіктілерін эксгумациялаудың қиындығы осындай қадамды жасауды қиын етеді. Көптеген адамдар үшін 1565 сәулесінің нақты кім екені әлі де белгісіз, кітабы жарық көргеннен кейін мәйіті эксгумацияланып, Массачусетс штатының Саутгемптон қаласында Элеонора Кук ағасы және цирк өртінің құрбаны Эдвард Кук мәйітімен бірге жерленді. 1992 жылы оның өлім куәлігі ресми түрде бұрынғы "1565" идентификациясынан өзгертілді. Содан бері Кук отбасы мәйіттің шынымен Элеонора Кукке тиесілі ме деген сұрақтарды көтеріп келеді, сондай-ақ кейбір тергеушілер Элеонораның мәйіті өрттен табылмай қалған мәйіттердің арасында болуы мүмкін және ол 1565 сәулесі емес деп санайды.
Various assertions put forth in A Matter of Degree have been fiercely disputed by investigators who worked on the case, as well as by other writers, most notably Stewart O'Nan, who published The Circus Fire: A True Story of an American Tragedy in 2001. O'Nan points to the fact that Little Miss 1565 had blond hair while Eleanor Cook was a brunette. The shape of Little Miss 1565's face and that of Eleanor Cook are dissimilar, and the heights and ages of the two girls do not match. Perhaps most significantly, when shown a photograph of Little Miss 1565, Eleanor's mother Mildred Corintha Parsons Cook immediately stated that it was not that of her daughter. She firmly maintained that stance until her death in 1997, age 91. Badly injured in the fire, Mrs. Cook had been unable to claim her two dead children and was too emotionally traumatized to pursue it later. She had been told that Eleanor was not in any of the locations where bodies were kept for identification. She believed that Eleanor was one of two children who had been burned beyond recognition and remained unidentified. O'Nan thinks that Eleanor Cook may be body number 1503. He further points to the differences in the dental records of Eleanor Cook and the records made of Little Miss 1565 after her death. As O'Nan and others have pointed out, the most likely scenario is that a family claiming a body early on mistakenly identified Eleanor Cook as their own child and that she is buried under that child's name. Even when Little Miss 1565's picture ran in the papers, the family failed to recognize her as their own because they wished to put the traumatic event behind them. While DNA analysis could end this debate definitively, the logistics of exhuming all of the likely candidates for this potential mix up make such an undertaking unlikely. With the true identity of Little Miss 1565 still unresolved for many, the body was exhumed after the release of A Matter of Degree and buried in Southampton, Massachusetts, next to the body of Edward Cook, the brother of Eleanor Cook and a victim of the circus fire himself. In 1992, her death certificate was officially changed from the previous identification of "1565". Since then, the Cook family has raised questions about whether the body is indeed that of Eleanor Cook, and some investigators have come to believe that Eleanor's body may have been among the fire's unclaimed bodies and was not that of Little Miss 1565.
Тергеу
Өрттің себебі әлі де анықталған жоқ. Сол кездегі тергеушілер оның абайсызда тасталған темекіден болғанын болжады, бірақ басқалары өртқойлыққа күдіктенді. 1950 жылы, басқа өртқойлық қылмыстары бойынша тергелген кезде, өрт кезінде жасөспірім болған Роберт Дейл Сеги (1929–1997) өртті өзі қойғанын мойындады. Ол бұл қылмыс үшін сотталған жоқ және кейіннен мойындауын қайтарып алды. Цирк қаржылық шығындарға толық жауапкершілікті қабылдаса да, апаттың өзіне жауапкершілікті мойындамады. 1944 жылдың соңында айыпталып сотқа тартылған бес адамның төртеуі кінәлі деп танылды. Төрт адам түрмеге кесілгенімен, олар циркпен бірге келесі аялдамасы – Флорида штатының Сарасота қаласына барарға және апаттан кейін компанияны қайта құруға көмектесуге рұқсат алды. Олар сотталғаннан кейін көп ұзамай толық түрде кешірілді. Олардың бірі, Джеймс А. Хейли, 24 жыл бойы АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті.
The cause of the fire remains unsolved. Investigators at the time believed it was caused by a carelessly flicked cigarette; however, others suspected an arsonist. In 1950, while being investigated on other arson charges, Robert Dale Segee (1929–1997), who was an adolescent at the time of the fire, confessed to starting the blaze. He was never tried for the crime and later recanted his confession. Although the circus accepted full responsibility for the financial damages, it did not accept responsibility for the disaster itself. The five men charged were brought to trial in late 1944, and four were convicted. Although the four were given prison terms, they were allowed to continue with the circus to its next stop, Sarasota, Florida, to help the company set itself up again after the disaster. Shortly after their convictions, they were pardoned entirely. One of the men, James A. Haley, went on to serve in the U. S. House of Representatives for 24 years.
Сегидің мойындауы
1950 жылы Огайо штатының Цирклвилл қаласынан Роберт Дейл Сеги полициямен сұхбаттасу кезінде өрттің шығуына өзі кінәлі екенін айтты. Сұхбаттан кейін Сеги цирктегі өртті, сондай-ақ бірнеше басқа өрттерді және жастығынан бері бірнеше адамды өлтіргенін мойындаған мәлімдемеге қол қойды. 1950 жылдың қараша айында Сеги Огайода өрт сөндірумен байланысы жоқ қылмыс үшін сотталды және 44 жылға бас бостандығынан айырылды. Бірақ Хартфорд тергеушілері оның мойындауына күмән келтірді, себебі оның психикалық ауруларының тарихы болған және өрт орын алған кезде оның Коннектикут штатында болғаны дәлелденбеді. Коннектикут шенеуніктеріне оның қылмысы олардың штатында болғандықтан, тіпті Сегиді сұраққа алуға да рұқсат берілмеді. Осыдан кейін цирк Хартфорд шенеуніктерімен толық қаржылық жауапкершілікті қабылдау және қала талап еткен залапты төлеу туралы келісімге келді. 1954 жылға қарай цирк талаптарын жолдаған 600 құрбан және олардың отбасыларына шамамен 5 миллион доллар төледі. Өрт болған сәттен бастап, осы талаптарды өтеу үшін цирктің барлық табысы жинақталды.
In 1950, Robert Dale Segee of Circleville, Ohio, claimed during a police interview that he was responsible for setting the fire. Following the interview, Segee signed a statement admitting to setting the circus fire, a series of other fires, and several murders since his youth. In November 1950, Segee was convicted in Ohio of unrelated arson charges and sentenced to 44 years of prison time. However, Hartford investigators raised doubts over his confession, as he had a history of mental illness and it could not be proven that he was in Connecticut when the fire occurred. Connecticut officials were also not allowed to question Segee, even though his alleged crime had occurred in their state. Within the ensuing days, the circus reached an agreement with Hartford officials to accept full financial responsibility and pay whatever amount the city requested in damages. The circus paid almost $5,000,000 to the 600 victims and families who had filed claims against them by 1954. All circus profits from the time of the fire until then had been set aside to pay off these claims.
Салдары
Өртке куә болғандардың көпшілігі содан бері цирктерден қашып жүрсе, енді біреулері қайта келді. 2004 жылдың мамырында Дороти Карви мен оның ұлы Тайге Ринглинг Брос компаниясынан XL орталығындағы қойылымға отбасы үшін тегін билеттер алды. Дороти Карви үшін бұл өрттен кейін циркке барған алғашқы рет болды. «Хартфорд Курант» газеті олардың сапары туралы, сондай-ақ 1944 жылы олармен болған оқиғаны жариялады. 2002 жылы Хартфорд циркінің өртенуіне арналған ескерткіш қоры құрылып, өртте қаза болғандарға мәңгілік ескерткіш орнату мақсаты көзделді. Ескерткіштің негізі 2004 жылдың 6 шілдесінде өрт болған жерде салынды. Ringling Bros. and Barnum & Bailey өзінің соңғы туры аясында Хартфордқа келіп, 2017 жылдың 30 сәуірінде соңғы қойылымын көрсетті.
While many of those present at the fire have avoided circuses ever since, others have returned. In May 2004, Dorothy Carvey and her son, Tighe, were given free passes for their family by Ringling Bros. to attend a show at the XL Center. For Dorothy Carvey, this was her first time attending a circus since the fire occurred. The Hartford Courant published the story of their visit, as well as what happened to them in 1944. In 2002, the Hartford Circus Fire Memorial Foundation was established to erect a permanent memorial to the people killed in the fire. Ground was broken for the monument on July 6, 2004, at the site where the fire occurred. Ringling Bros. and Barnum & Bailey visited Hartford during its final tour, putting on its final performance there on April 30, 2017.