Кіріспе

972-999 жылдар аралығында Богемияның герцогы, «Пайғамбар» лақабымен белгілі Богемиялық герцог Болеслав II Пайғамбар (Болеслав II. Побожный; шамамен 932 – 7 ақпан 999), Премислидтер әулетінің мүшесі, 972 жылдан өліміне дейін, 999 жылға дейін Богемия герцогы болды.

Өмір және билік ету

Болеслав I – Болеслав I Круелдің үлкен ұлы және оның ересекке жеткен үш баласының ағасы болды: Страхквас, Дубравка (Польша герцогы Миешко I-нің әйелі) және аббатиса Млада. Оның анасы Биагота болған болуы мүмкін, ол құпия тұлға, тек оның монеталары арқылы ғана белгілі. Кейбір тарихшылар оны Болеслав I-нің әйелі деп санайды.

Қатыстықтар

Болеслав II 972 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Богемия герцогтігін книже (герцог немесе ханзада деп аударылуы мүмкін лауазым) ретінде басқаруға кірісті. Әкесі сияқты, Болеслав II де Германияның Оттон патшаларымен келіспеушілікке түсті. 974 жылы ол Польшаның герцогы Миешко I-мен бірге император Отто II-нің үстемдігіне қарсы Баварияның бүлікші герцогы Генрих II-ні қолдады. 976 жылы Генрих жеңіліп, Болеславтың Прага қаласындағы сарайына қашып келді, содан кейін Оттонның әскерлері Богемия жерлеріне жорық жасады. Соңында, 978 жылы Болеслав Кведлинбургтегі Пасха мерекесінде императорға адалдыққа ант берді. Бірақ, шамамен 980 жылдан бастап Польшамен қарым-қатынас нашарлады. 983 жылы император Отто II қайтыс болып, оның кенже ұлы Оттон III таққа отырғаннан кейін, Богемия Польшамен одағын үзді, себебі Болеслав тағы да бавариялық герцог Генрихпен одақтасты, ал Миешко I жас патшаның жағына өтті. Сонымен қатар, Болеслав Саксонияның Мейсен маркграфтығын басып алғанда, маркграф Рикдагтың қызына үйленген Миешконың ұлы Болеславтың жоспарларын қиындатты. 987 жылы Болеслав Мейсеннен кетуге мәжбүр болды, ал шамамен 990 жылдан бастап Силезия және Кіші Польша аймақтары үшін Польшамен ұзаққа созылған қақтығыс тудырды (Польша-Богемия соғысы). 992 жылы ол патша Оттон III-ке жақындап, 983 жылғы Ұлы славян көтерілісінен кейін Лутиц тайпаларына қарсы өткен сәтсіз жорыққа қатысты.

Бөгемия жерлерін біріктіру

Болеславтың билігі ең бастысы 973 жылы Прага епархиясын құруымен ерекшеленеді, бұл оған ортағасырлық шежіреші Косма Прагалық «Тақуа» деген лақап атты етті. Дегенмен, Богемия епархиясы сол кезде Майнц архиепископының билігінде болды, ал император Оттон II саксон монахы Тьетмарды (Дětмар) бірінші епископ етіп тағайындады. Сонымен қатар, 981 жылдан бастап Славник әулетімен күрес қайтадан күшейді, Славник әулетінің князі Собеслав поляктар мен сакстармен одақ құруға тырысқанда. 982 жылы епископ Дětмар қайтыс болғаннан кейін, Собеславтың інісі Адалберт (кейін Прагалық Әулие Адалберт атанды) оның орнына тағайындалды, бірақ ол 994 жылы Ескі Пруссияға миссиялық сапарға аттанғанға дейін осы лауазымнан бас тартты. 995 жылдың 28 қыркүйегінде Болеславтың әскері мен одақтас Вршовци руы Оңтүстік Богемиядағы Либице қамалын шауып алып, онда табылған Славник әулетінің мүшелерін қырды. Болеславтың қатыгез жеңісі Богемияның біртұтас мемлекет ретінде бір билеушінің қол астында болуын қамтамасыз етті.