Кіріспе
Том Пикард (1946 жылы Ньюкасл-апон-Тайн, Англияда туған) – ақын және деректі фильмдер жасаушы, британдық поэзия жаңғыруы деп аталатын қозғалыстың бастамашыларының бірі.
Өмірбаян
Томас Маккенна туған, оны анасының әпкесі Кэтрин Маккенна Пикард (1898-1990) тәрбиеледі. Том Пикард Ньюкасл-апон-Тайн қаласының Коугейт, Блейклоу сияқты жұмысшы табының шағын аудандарында өсті және 14 жасында мектепті бітірді. Үш жылдан кейін ол Базил Бантингпен танысты және 1960 жылдардың басында осы егде жас ақынның қайтадан жазуға оралуына септігін тигізді, нәтижесінде 1966 жылы жарық көрген, ұзақ, автобиографиялық «Бриггфлатс» поэмасы жарық көрді. Осы қарым-қатынас Бантингтің «Төраға Томға айтқандары» («Мен ақынмен кездескенде жуынғым келеді, менің он екі жасар балам да оны жасай алады, және рифмалай алады!») атты өткір өлеңін де тудырды. 1963 жылы әйелі Коннимен бірге Пикард Морден Тауэр кітапханасын құрып, басқарды, онда британдық және американдық модернистер поэзиясынан оқылымдар ұйымдастырды, соның ішінде Бантинг те қатысты. Ол сондай-ақ 1969 мен 1973 жылдар аралығында поэзия, музыка және баламалы контрмәдениет басылымдарына маманданған «Ultima Thule» кітап дүкенін ашты. Осы кезеңде ол Америка Құрама Штаттарына өнер көрсетуге және Аллен Гинзберг, Роберт Крили және Эд Дорн сияқты американдық Морден Тауэр оқырмандарымен достығын жаңартуға барды. Аллен Гинзберг оның туралы былай деді: «Мен Том Пикардтың поэзиясын ұзақ жылдардан бері бағалаймын және Базиль Бантинг сияқты, ол Ұлыбританиядағы ең жандағы және шынайы поэзиялық дауыстардың бірі деп санаймын». 1972 жылы әйелі Коннимен бірге Ньюкасл қаласында кеншілер үшін, 1926 жылдан бергі алғашқы ереуіл кезінде сүйіспеншілік табуға арналған демалыс күндерін ұйымдастырды. Іс-шараға Кристофер Лог, Хамиш Хендерсон, Тони Харрисон, Эрик Моттрам, Джефф Натталл, Барри Максуини, Эндрю Уайли, Виктор Бокрис, Джон Силкин және Пол Джонс, Алан Халл, Алекс Глазго сияқты ақындар мен әншілер қатысты. Болдон кеншілер оркестрі де осы шарада өнер көрсетті. 1974 жылы оның «Squire» телеспектаклі BBC арнасында көрсетілді, онда оның досы, әнші-күйші Алан Халл түсті, ол осы пьесаға музыка жазды. Екі дос Пикардтың BBC радиосының «Жарроу маршы» (1976) атты деректі фильмінде де бірге жұмыс істеді. Солтүстік-Шығыста жұмыс таба алмаған Пикард 1973 жылы Лондонға көшіп, радио және деректі фильмдер сценарийлерін жазуға және режиссерлікке кірісті. Оның фильмдері: «Біз кеме жасаймыз» (1988), «Канал 4»; «Оларға Гданскіде айт» (1989), «Канал 4» – бұл фильм жұмыстан босатылған дүкендер мен олардың отбасылары үшін өткізілген тойға арналған, Flying Pickets музыкасын және комедиант Майк Эллиоттың юморын біріктіріп, жабылудың ирониясын көрсетеді. Атауы Тачердің Гданскідегі кеме жасаушыларды қолдағанын, ал Ұлыбританияның кеме жасаушыларын жапқанын көрсетеді; «Бирмингем – менің ойлағаным» (1991), Англияның өнер кеңесі, ақын Рой Фишер туралы; «Көлбеу және зат» (1994), «Канал 4». «Көлбеу мен зат» (тақырыбы Джон Клэрдің қоршау туралы өлеңінен алынған) жоғары технологиялы ортадағы еңбек табиғатын зерттейді. Фильмде Даремдегі археология профессоры Розмари Крамп, Сандерленд пен Тайнсайдтан келген кеме жасаушы жұмысшылар сияқты, ежелгі дәуірдегі «еңбек» деген негізгі адам қажеттілігі мен қадір-қасиеті туралы айтады. Адам Смит институтының қарастырған «психикалық қажеттілік» құл еңбегінің жалақысын төлеуді ақтады. Сондай-ақ, Дарем епискобы Дэвид Дженкинс кедейлердің тамақ ұрлауына қатысты моральдық мәселелерді талқылады. «Дурхам Майнерс» галасында Тони Бенн жекешелендірудің адамгершілік пен азаматтықты бүлдіруі туралы сөз сөйледі. Бұрынғы кен аймағында орналасқан Fujitsu жартылай өткізгіш зауытында жұмыс істейтін жас әйелдерден өздерінің жұмысында өзін қауіпсіз сезінетінін сұрады. Бұл болашақ, ол кен өндіру мен ауыр өнеркәсіптің орнын алмастыратын. Олардың менеджері «адамдар өнімге зиян келтіреді» деп мойындайды. (Келесі кезде Тони Блэрдің премьер-министрлік қызметі кезінде 600 жұмыс орнын жоғалтып, зауыт жабылды.) Фильм философ Андре Горцке барып, «жұмыс» құлдырауын болжап, кәсіподақшылдар мен социалистердің радикалды баламасын ұсынады. Пикард «Word Of Mouth» телеарнасының редакторы және фильмнің жарнамаларының режиссері болды. «Word Of Mouth» 1990 жылы Нью-Йорк халықаралық кино және телефестивалінде өнер өнерінің үздік сериясы үшін алтын медальді жеңіп алды және Корольдік теледидар қоғамы сыйлығының екінші орынды иеленді. Лондонда ол Air Gallery-дің Мойра Келлимен халықаралық поэзия сериясын жүргізу үшін (кейін Дэвид Готтардтың Riverside Studios-қа ауысты), сондай-ақ Камден Лок базарда кітап дүкенін жүргізу үшін ынтымақтасты. 1976 жылдан 1981 жылға дейін Пикард поляк әйелімен бірге Варшавада өмір сүрді және «Солидарность» қозғалысының өрлеуіне куә болды. Пикардтың поэзиясы Бантингтің, Объективист ақындардың және Блэк Маунтин ақындарының оқуына көп қарызды, бірақ оның өзінің қалалық жұмысшы табының Тайнсайд түбіне де терең сіңген. Оның жарияланымдары: «High on the Walls» (1968), «The Order of Chance» (1971), «Hero Dust: New and Selected Poems» (1979), «Tiepin Eros: New and Selected Poems» (1994), «fuckwind» (1999), «Hole in the Wall: New and Selected Poems» (2002), «The Dark Months of May» (2004) және «Ballad of Jamie Allan» (2007); соңғы үш кітап Чикагодағы Flood Editions баспасынан шықты. «Ballad of Jamie Allan» 2007 жылғы Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына ие болды. Оның өмірбаяндық «More Pricks Than Prizes» кітабы 2010 жылы Бостондағы Pressed Wafer баспасынан шықты. Оның «Lark and Merlin» атты өлеңдер тізбегі 2010 жылы Poetry журналында жарияланып, 2011 жылы Бесс Хокин сыйлығын жеңіп алды. 2004 жылы Пикард Sage Gateshead және Folkworks ұйымдарынан «Ballad of Jamie Allan» либреттосын, композитор Джон Харле үшін жазу тапсырысын алды. Опера 2005 жылы алғаш рет қойылды. «Ballad of Jamie Allan» CD-сі (Омар Эбрахим, Сара Джейн Моррис, Кэтрин Тикелл, Билл Патерсон, Стив Лоддер және Нил Макколлмен бірге Northern Sinfonia орындауында) шықты. Пикард 2009 жылы Джон Харлемен бірге «A Song for London Bridge» атты саксофон, хор және органға арналған шығарманың сөздерін жазды. Оның премьерасы 22 маусымда Саутарк соборында Харленің саксофонда, Кембридж Корольдік хорының дирижері Стивен Клеобари және органшы Дэвид Гуд орындауында өтті. Пикард өзінің мансабында Алан Халл (Lindisfarne), Питер Киртли және Лиан Кэрролл, Джед Гримс, Бен Мюррей және – Рози Дунан мен Tarras фолк тобы сияқты көптеген музыканттармен жұмыс істеді. Пикард Пол Маккартнимен оның ұзақ өлеңін «Standing Stone» өңдеуге көмектесті. Маккартни Пикардтың «Fuckwind» (Etruscan Books 1999) туралы былай деді: «Бұл өлеңдер мен әндер жинағы төбелерден асып өтеді, шындықты, секс, юмор, ашу және махаббатты айқайлайды. Том өте өткір көзбен өз сезімін талдайды және бізге өзіміздің жағдайымыздың салқын, таза сұлулығын бағалауды еске салады». Әнші Энни Леннокс оның «Dark Month's of May» (Flood Editions 2004) жинағын мақтады. Оның жұмыстары London Review of Books және Алан Мурдың Dodgem Logic журналында жарияланды. 2015 жылдың тамызында Пикард Джереми Корбиннің Лейборист партиясының басшылығына кандидаттығын қолдайтын «Poets for Corbyn» антологиясына қатысқан 20 автордың бірі болды.