Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд әскери қызметшісі және дін қызметкері (1895–1991)
Scottish soldier and cleric (1895–1991)
Джордж Филден МакЛеод, Фуинари бароны МакЛеод (17 маусым 1895 – 27 маусым 1991) – шотланд әскери қызметшісі және дін қызметкері; ол 20 ғасырдағы Шотландия шіркеуінің ең белгілі, ықпалды және консервативтік емес пасторларының бірі болды. Ол Иона аралында Иона қауымын құрған және Шотландия шіркеуінің Бас жиналысының модераторы қызметін атқарды (1957).
George Fielden MacLeod, Baron MacLeod of Fuinary, (17 June 1895 – 27 June 1991) was a Scottish soldier and clergyman; he was one of the best known, most influential and unconventional Church of Scotland ministers of the 20th century. He was the founder of the Iona Community on the island of Iona and served as Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland (1957).
Ерте өмір
Ол 1895 жылы Глазго қаласында дүниеге келген. Оның әкесі (Сэр Джон МакЛеод) саясатқа Юнионист депутаты ретінде кірмес бұрын табысты кәсіпкер болған; анасы Эдит бай Ланкаширлік отбасынан шыққан (мақта зауыттарына ие). Осы әлеуметтік ортадан және баронет титулының мұрагері ретінде Джордж МакЛеод Винчестер колледжінде және Оксфордтың Ориел колледжінде білім алды. Әкесінің әкесі, Глазгодағы Барония шіркеуінің өте беделді пасторы Норман МакЛеод, Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы және королева Викторияның капелланы болған.
He was born in Glasgow in 1895. His father (Sir John MacLeod) was a successful businessman before entering politics as a Unionist MP; his mother Edith was from a wealthy Lancastrian family (owning cotton mills). From this background and heir to a baronetcy, George MacLeod was educated at Winchester College and Oriel College, Oxford. His paternal grandfather was the highly respected Revd Norman MacLeod of the Barony Church, Glasgow, a Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland and Chaplain to Queen Victoria.
Бірінші дүниежүзілік соғыс қызметі
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, және офицерлерді даярлау корпусының курсанты болғандықтан, МакЛеод 1914 жылдың 19 қыркүйегінде Британ армиясының Аргилл және Сазерленд жоғары таулы полкіне уақытша екінші лейтенант болып кірісті. Ол алғашқыда Грекияда әскери қызметке қатысты. Дизентериямен ауырғаннан кейін, сауығу үшін Шотландияға жіберілді, содан кейін Фландрияға жіберілді. 1917 жылдың 24 маусымында ол адъютант қызметіне тағайындалып, қатысушы капитан шеніне көтерілді. Ол Ипр және Пасшендейл шайқастарында болды. 1917 жылдың қазанында оған Әскери крест (MC) ордені берілді, ал 1918 жылы батылдығы үшін пальмасы бар француздық «Круа-де-Герр» орденімен марапатталды.
Upon the outbreak of the First World War, and having been a cadet in the Officers Training Corps, MacLeod was commissioned in the Argyll and Sutherland Highlanders, British Army, as a temporary second lieutenant on 19 September 1914. He first saw active service in Greece. After falling ill with dysentery, he was sent back to Scotland to recuperate, after which he was posted to Flanders. On 24 June 1917, he was made an adjutant and promoted to acting captain. He saw action at Ypres and Passchendaele. He was awarded the Military Cross (MC) in October 1917, and the French Croix de Guerre with palm for bravery in 1918.
Министрлік
Осы соғыс кезінде алған тәжірибесі Маклаудқа терең әсер етіп, оны діни қызметке дайындалуға жетеледі. Ол Эдинбург университетінде дінтануды оқыды, содан кейін Нью-Йорк қаласындағы Юнион теологиялық семинариясында бір жыл білім алды (1921–1922). Шотландияға оралғаннан кейін Сент-Джайлз соборында көмекші болуға шақырылды. Осы кезеңде ол Шотландиядағы әлеуметтік теңсіздік мәселесіне ерекше мән берді. 1924 жылы Шотландиядағы Ток Х (Талбот Хаус) шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Мұндай шіркеуден тыс қызметтер сол кезде өте сирек кездесетін. Бір келіспеушілікке байланысты 1926 жылы Toc H-ден қызметтен босатылып, Эдинбургтегі Сент-Кутберт шіркеуінің көмекші пасторы болып тағайындалды. Соғыс жылдарындағы тәжірибесі және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі "қаһарманға лайық ел" деген саяси риторикаға деген терең көңілі толуы оны қатты әсерге түсірді. Өзінен кем әулетті жандардың күйзелісі мен жұмыссыздыққа тап болуына куә болған Маклауд социализм мен бейбітшілік идеяларын қолдауға көшті. 1937 жылдан бастап ол Бейбітшілікке берілгендер одағымен (PPU) және 1958 жылдан бастап Ядролық қаруды жою науқанымен (CND) белсенді түрде қатысты. Осы арада 1930 жылы Сент-Кутберт шіркеуін тастап, Гован ескі шіркеуінің пасторы болуға шешім қабылдады – бұл Глазгоның осы бөлігіндегі кедейліктен туындаған ауыр әлеуметтік мәселелермен бетпе-бет кездесуге әкелді. Жұмыс жүктемесінің салдарынан 1932 жылы ол денсаулығына қатысты қиындыққа тап болды. 1933 жылдың басында Иерусалимде емделіп қайтты. Шығыс православие шіркеуінде Пасха күні құдайға сыйынғанда терең рухани сезімге ие болды, ол шіркеутің Мәсіхтің денесі ретінде қайта жандануын сезінді. Бұл оның қалған өміріне зор ықпал етті. 1938 жылы құрған Иона қауымының толық уақытты жетекшісі болу үшін (пастордың жалақысынан бас тартып, қаржылық тұрақтылығынан айырылды) қызметтен кетті. Оның күш-жігері 1930 жылдардың басында Глазгоның кедейлері үшін Финглтон диірменін баспана ретінде сатып алумен басталды. Иона аббаттығын қайта құру идеясы – министрлер, студенттер мен жұмыссыз жұмысшылардың бірлесіп жұмыс істеуі оның ойлауын қалыптастырды; Иона қауымы Гованда кеңсесі және Иона аралында өкілдігі бар халықаралық экуменикалық қауым ретінде дамыды. Қауымның бірлігіне төрт негізгі бағыт қолдау көрсетті: миссия, саяси қатысу, емдеу және құлшылық, арқылы Маклауд пен қауым шіркеуді индустриалды дәуірмен байланыстырудың жолын іздеді. Ол қауыммен байланысты шотландтық приходтарда бірқатар миссияларды (кейде "Достық хабары" деп аталады) жүргізді, сондай-ақ 1950 жылғы Глазго шіркеулерінің науқаны мен 1950 жылдардағы Шотландия қозғалысын қолдады. Алайда ол Рев. Том Алланның доктор Билли Грэмге 1955 жылы өткен Шотландия бойынша крест жорығына шақыруына қарсы болды.
His experience of this total war profoundly affected MacLeod, leading him to train for the ministry. He studied divinity at the University of Edinburgh, followed by a year at Union Theological Seminary, New York City (1921 1922). Upon return to Scotland he was invited to become Assistant at St Giles' Cathedral. During this period he became increasingly concerned over the issue of social inequality in Scotland. In 1924 he was ordained as a Church of Scotland minister, to be Padre of Toc H (Talbot House) in Scotland. Such non parochial appointments were extremely unusual at the time. Following a disagreement, he resigned from Toc H in 1926, but was invited to become associate minister at St Cuthbert's Church, Edinburgh. His wartime experiences, combined with a profound disillusionment by post World War I political rhetoric of "a land fit for heroes," deeply affected him. Confronted by the realities of the depression and unemployment faced by those less privileged than he, MacLeod gradually moved towards supporting socialism and pacifism. From 1937 he became actively involved with the Peace Pledge Union (PPU), and from 1958 with the Campaign for Nuclear Disarmament (CND). Meanwhile, in 1930, to considerable surprise, he decided to leave St Cuthbert's Church to become minister at Govan Old Parish Church—encountering the considerable social problems caused by poverty in this part of Glasgow. The pace of work took its toll and in 1932 he suffered a breakdown. He spent some time recuperating in Jerusalem in early 1933. While worshipping in an Eastern Orthodox Church on Easter Day he felt a profound spiritual experience, feeling a sense of recovery of the Church as the corporate Body of Christ. This would strongly influence the rest of his life. He resigned (giving up the financial security of a parish minister's stipend) to become the full time leader of the Iona Community, which he founded in 1938. His efforts started in the early 1930s when he bought Fingleton Mill as a refuge for Glasgow's poor. The idea of rebuilding Iona Abbey using ministers, students and unemployed labourers working together influenced his thinking; the Iona Community developed as an international ecumenical community, with offices in Govan and a presence on the island of Iona. Underpinning the fellowship of the Community were four emphases: mission, political involvement, a ministry of healing, and worship, by which MacLeod and the Community sought a way to connect the Church with an industrial age. He led a series of parish missions (sometimes known as a 'Message of Friendship') in Scottish parishes associated with the Community, and supported the 1950 Glasgow Churches' Campaign and the 1950s Tell Scotland Movement. However, he opposed the invitation promoted by Rev. Tom Allan to Dr Billy Graham that led to the 1955 All Scotland Crusade.
Жалпыға ортақ саясат
Ол әлемдік конституция жобасын жасау үшін конвенция шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Осының нәтижесінде, адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын жазу және қабылдау үшін Дүниежүзілік Конституциялық Ассамблея шақырылды.
He was one of the signatories of the agreement to convene a convention for drafting a world constitution. As a result, for the first time in human history, a World Constituent Assembly convened to draft and adopt the Constitution for the Federation of Earth.
Кейінгі өмірі
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Эдинбургтегі Канонгейт шіркеуінде (сол кезде кедейлікпен күресіп жатқан шіркеу) уақытша пастор болып қызмет етті. 1948 жылы (53 жасында) ол Лорнаға үйленді; үйленуден кейін бірден Австралияға уағыз сапарына шықты. 1940-шы жылдар мен 1950-ші жылдардың басында кәсіби тұрғыдан қиын кезең болды. МакЛеод «Гован ісі» деп белгілі болған оқиғаға қатысты. 1948 жылы қауым оны Гован ескі шіркеуіне қайта шақырды, бірақ Глазго пресвитериі оның тағайындалуын мақұлдамады, себебі ол Иона қауымының белсенді басшылығын жалғастыруды қалаған. Іс Бас Ассамблеяға жіберілді; соңында оған екі лауазымды бірге атқаруға рұқсат берілмеді. «Гован ісіне» байланысты ренжігеніне және көңілінің қалғанына қарамастан, МакЛеод Шотландия шіркеуінің ең танымал тұлғаларының бірі болып қала берді. 1957 жылы ол Шотландия шіркеуінің Бас Ассамблеясының модераторы болып сайланды, сол кезде бір комиссар тұрып, «Римге де, Мәскеуге де жарты жол» деп сипатталған адамның модератор болуы дұрыс па деп сұрады. 1967 жылдың 6 ақпанында МакЛеодқа пэрлік атағы берілді, ол Аргилл графтығындағы Морвендегі Фунаридің бароны МакЛеод атанды; Шотландия шіркеуінің дін қызметкерінің осылай құрметке ие болуы – бірінші және жалғыз жағдай. Ол 1967 жылдың 15 ақпанында палатаға таныстырылды. Кейіннен ол Жасыл партияны өкілдік еткен алғашқы пэр болды. 1968 жылдан 1971 жылға дейін Глазго университетінің ректоры болды. Ректор Глазго университетіндегі ең жоғары лауазымдардың бірі болып табылады және студенттер сайлайды. Джордж МакЛеодтың Шотландия шіркеуіне тигізген әсері зор болды. Оның шіркеулік миссияға баса назар салуы көбінесе жақсы қабылданып, оны замандасы Д. П. Томсонның науқандарымен салыстырды. Кейбіреулер оны ерекше тұлға деп есептесе де, ол бейбітшілік, экуменизм және әлеуметтік әділдік мәселелерін көтеріп, көптеген адамдарды осы мәселелерге қатысуға шабысданды. Иона қауымын құру арқылы ол қызмет көрсетудің жаңа формаларын (дәстүрлі шіркеулер мен капелландық құрылымдардан тыс) енгізуші болды. 1989 жылы МакЛеод Темплтон сыйлығын алды.
During World War II, he served as locum minister at Canongate Kirk in Edinburgh—a parish also then afflicted by poverty. In 1948 (aged 53) he married Lorna; immediately after the wedding they travelled to Australia for a preaching tour. The 1940s and early 1950s were a difficult period professionally. MacLeod was involved in what became known as the "Govan Case." He was invited by the congregation to return to Govan Old Parish Church in 1948, but the Presbytery of Glasgow refused to approve his appointment, given his wish to continue his active leadership of the Iona Community. The case was referred to the General Assembly; ultimately he was refused permission to combine the two posts. Despite a feeling of hurt and rejection over the "Govan Case", MacLeod remained one of the highest profile figures in the Church of Scotland. In 1957 he was elected Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland, following one Commissioner standing up and asking whether it was appropriate that a man who had been described as being "half way to Rome and half way to Moscow" should be Moderator. On 6 February 1967, MacLeod was awarded a peerage, becoming Baron MacLeod of Fuinary, of Fuinary in Morven in the County of Argyll; the only Church of Scotland minister to have been thus honoured. He was introduced to the House on 15 February 1967. He later became the first peer to represent the Green Party. From 1968 to 1971, he was Rector of the University of Glasgow. The rector is one of the most senior posts at the University of Glasgow and is elected by the students. George MacLeod's influence on the Church of Scotland was considerable. His initial emphasis on parish mission was generally welcomed and favourably compared to the campaigns of his contemporary, D. P. Thomson. Although dismissed by some as a maverick, he helped to raise awareness of pacificism, ecumenism and social justice issues, and inspired many to become involved with such questions. Through the creation of the Iona Community, he was a pioneer of new forms of ministry (outside more conventional parish or chaplaincy structures). In 1989 MacLeod received the Templeton Prize.