Корей корольы Конмин: Өмір және реформалары

Кіріспе

Горёоның 31-ші патшасы (1351–1374)

Горёоның Гонгмин патшасы (23 мамыр 1330 – 27 қазан 1374, сондай-ақ монғолша аты Баян Темурмен белгілі) – 1351 жылдан 1374 жылға дейін Горёоның 31-ші билеушісі болды. Ол Чонсук патшаның екінші ұлы.

Ерте өмір

Горё XIII ғасырда Кореяға жорық жасаған моңғолдардың Юань әулеті билігінде жартылай тәуелсіз вассалдық мемлекет болған. Патша Чуннёльден бастап Кореяның болашақ билеушілері моңғол ханшайымдарына үйленіп, әдетте Юань сарайына кепіл ретінде жіберілетін. Осы әдетке сәйкес, Гонгмин патша Корея тағына отырғанға дейін 1341 жылы Юань сарайына жіберілді және көп жылдар бойы онда болды. Ол моңғол ханшайымына үйленді, ол кейін Индеок патшайымы аталды. Юань әулеті 14 ғасырдың ортасында ыдыра бастады және 1368 жылы Мин әулеті тарапынан басылып алынып, орны ауыстырылды.

Билік

Юань империясының ыдырауымен, 1238 жылғы 40 жылдық моңғол шапқыншылығынан бері Корея түбегін күшпен біріктірген Гонгмин патша Горё үкіметін реформалауға кірісті. Оның алғашқы қадамы – моңғолдық аристократтар мен әскери шенеуніктерді лауазымдарынан алу болды. Бұл шенділер патшаға қарсы төңкеріс ұйымдастыруға тырысты. Жо Иль Шин сияқты жоғары лауазымды шенеунік тіпті үкіметті басып алуға әрекеттенді, бірақ бұл бүлік генерал Чхое Ёнмен тоқтатылды. 1250-1270 жылдар аралығында Кореяға жасалған моңғол шапқыншылығы кезінде моңғолдар Кореяның солтүстік провинцияларын жаулап алып, оларды Ссангсонг және Донгнёнг округтары ретінде өз империясына қосты. 1356 жылы Горё әскері Ссангсонгтағы моңғолдарға қызмет ететін кіші корей шенеунігі И Ча Чун мен оның ұлы И Сонг Ге дезертирлік жасағандарының арқасында бұл провинцияларды қайта басып алды. Сонымен қатар, генералдар И Сонг Ге және Чи Ён Су Ляоянға жорық жасады. Тағы бір маңызды мәселе – жер иелену құқығы еді. Жер беру жүйесі бұзылып, моңғолдардың жақтастары мен бірқатар жер иелері ауыл шаруашылығы жерлерінің басым бөлігіне ие болды, ал осы жерлерде шаруалар мен жемі-жемі жұмыс істеді. Алайда, Гонгмин патшаның жер реформасына қарсылық болды және оның реформаларын жүзеге асыруға тиіс шенеуніктер, өйткені олардың өздері жер иелері болды, кедергі келтірді. Гонгмин патшаның билігі кезінде Воку (жапон қарақшылары) да мәселе тудырды. Бастапқыда шабуыл жасап, қашып кететін қарақшылар Воку жақсы ұйымдастырылған әскери топтарға айналып, елдің ішкі аймақтарына шабуыл жасады. Олармен күресу үшін генералдар Чхое Ён мен И Сонг Ге жіберілді. Сонымен қатар, Гонгмин патша өзінің билігі кезінде екі рет (біріншісі 1359 жылы, екіншісі 1361 жылы) Горёға шабуыл жасаған Қызыл Түрбан әскерлерімен күресті. 1361 жылы Қызыл Түрбан әскерлері қысқа мерзімге Кейсонгты басып алды. Кейсонгты генералдар Чхое Ён, И Сонг Ге, Чон Сон және И Банг Силь қайта басып алғаннан кейін, Қызыл Түрбан әскерлерінің қалдықтары ғана қашып құтылды. Гонгмин патшаның тұсында Қытайдағы Горё елшісі Мун Ик Чжом мақта тұқымын Горёға әкеліп, Корея түбегінде мақта өсіруді енгізді. Патша мен Ногук ханшайымның қарым-қатынасы жақын болғанымен, олар көп жыл бойы мұрагерге ие бола алмады. Екінші әйел алу туралы ұсыныстарға қарамастан, Гонгмин патша оларға құлақ қоймады. Патшаның бірнеше сарайлық катамиттермен, яғни чачевилермен педерастикалық қатынаста болғаны белгілі, олардың бес есімі: Хонг Юн, Хан Ан, Квон Чин, Хонг Кван және Но Сон. Ногук ханшайымы жүкті болды, бірақ 1365 жылы босану кезінде тудырған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Оның өлімі Гонгмин патшаның депрессияға түсуіне және психикалық тұрақсыздығына әкелді. Гонгмин патша саясатқа немқұрайлы қарап, мемлекеттік істерді ханшайым мен құлдың ұлы болып туған буддалық монах Пьёнжоға тапсырды. Оны ақылды деп бағалап, Гонгмин патша Пьёнжоның атын Син Тон деп өзгертті. Гонгмин патшаның толық сеніміне ие болған Син Тон Горё қоғамын реформалауға тырысты. 1365 жылы Гонгмин патша Пьёнжоға «Чонхан Геоса» лақап атын беріп, Цзиньпхенгу (Чинпхенг маркизі) атағын тағайындады. Алты жылдан кейін Син Тон лауазымынан алынып, Гонгмин патша оны 1371 жылы өлімге кесті. Сапарлары барысында патша Син Тонның қызметшісі Баньямен жақын болып, 1365 жылы Монино есімді ұлды дүниеге келтірді. Син Тон қайтыс болғаннан кейін, бала мұрагер болып жарияланды және оның анасы қайтыс болған сарай қызметшісі болды деп мәлімделді. Горёның бекінген бюрократиясы Гонгмин патшаның реформалық әрекеттері үшін оны ешқашан кешірген жоқ. Олар Юаньмен барлық байланыстарды үзу және Мин Қытайымен қарым-қатынас орнату саясатын өздерінің мәртебесіне тікелей қауіп деп қарастырып, одан әрі реформалар жасалуы мүмкін деп қорқыды. Кейсонгтың моңғолдықтарды жақтаған фракциясы өз позициясын сақтап қалуға тырысып, моңғолдармен байланысын жаңартуға үміттенді.

With the disintegration of Yuan, which had forcibly allied the Korean peninsula since the 40 year long Mongol invasion of Korea of 1238, King Gongmin began efforts to reform Goryeo government. His first act was to remove all pro Mongol aristocrats and military officers from their positions. These deposed people formed a dissident faction which plotted an unsuccessful coup against the king. High official Jo Il shin even tried to take over the government, but this rebellion was put down by general Ch'oe Yŏng. During the Mongol invasions of Korea, between the 1250s and the 1270s, the Mongols annexed the northern provinces of Korea and incorporated them into their empire as Ssangseong and Dongnyeong Prefectures. In 1356, the Goryeo army retook these provinces partly thanks to the defection of Yi Cha ch'un, a minor Korean official in the service of the Mongols in Ssangseong, and his son, Yi Sŏng gye. In addition, Generals Yi Sŏng gye and Ji Yong su led a campaign into Liaoyang. Another issue was the question of land holdings. The land grant system had broken down, and Mongol favoured officials, along with a handful of landed gentry, owned the vast majority of agricultural landholdings, which were worked by tenant farmers and bondsmen. However, King Gongmin's attempt at land reform was met with opposition and subterfuge from officials who were supposed to implement his reforms, as they were landowners themselves. The Wokou (Japanese pirates) were also a problem during King Gongmin's reign. Initially starting as 'hit and run' bandits, the Wokou evolved into well organized military marauders raiding deep into the interior. Generals Ch'oe Yŏng and Yi Sŏng gye were tasked to combat them. Additionally, King Gongmin grappled with the Red Turban troops, who invaded Goryeo twice during his reign (first in 1359 and again in 1361). In 1361, the Red Turban troops occupied Kaesong for a short period of time. After Kaesong was recaptured by Generals Choe Yeong, Yi Seong gye, Jeong Seun, and Yi Bang sil, few Red Turban troops escaped with their lives. During the reign of King Gongmin, a Goryeo diplomat, Mun Ik jeom, stationed in China, managed to smuggle cotton seeds into Goryeo, introducing cotton cultivation to the Korean peninsula. Although the relationship between Princess Noguk and the king was very close, they failed to conceive an heir for many years. Despite suggestions of taking a second wife, King Gongmin ignored these requests. The king was also known to have entered into pederastic relationships with several court catamites, or chajewi, and the names of five of these are recorded as: Hong Yun, Han An, Kwon Chin, Hong Kwan, and No Son. Princess Noguk became pregnant but died from complications with childbirth in 1365. Her death led to King Gongmin's depression and mental instability. King Gongmin became indifferent to politics and entrusted the great tasks of state to Pyeonjo, a Buddhist monk who was born as the son of a princess and a slave. Judging him as clever, King Gongmin renamed Pyeonjo as Sin Ton. Having the full confidence of King Gongmin, Sin Ton tried to reform the society of Goryeo. In 1365, King Gongmin gave Pyeonjo the nickname "Cheonghan Geosa" and the noble title of Jinpyeonghu (Chinpyŏng Marquess). After six years, SSin Ton lost his position, and King Gongmin had him executed in 1371. During his visits, the king had grown close to one of Sin Ton's servants, Banya, with whom he had a son named Monino in 1365. After Sin Ton's death, the boy was proclaimed heir apparent and it was claimed that his mother was a deceased palace maid. Goryeo's entrenched bureaucracy never forgave King Gongmin for his reform efforts. They interpreted his policy of cutting all ties with the Yuan and establishing relations with Ming China as a direct threat to their status and feared that further attempts at reform might follow. Kaesong's deposed pro Mongol faction battled to protect its position and hoped to renew ties with the Mongols.

Өлім

Гонмин патшаның билік етуінің егжей-тегжейі және оның өліміне байланысты жағдайлар Жосон дәуірінің тарихындағы Гореосада жазылған. Оның өлтірілуін баяндау Горьёсаның алдыңғысының моральдық сәтсіздіктерін көрсету арқылы келесі әулетін заңдыландыруға бағытталғандығымен боялған болуы мүмкін, бірақ Горьёса есебіне қарсы келетін баламалы тарихи жазба жоқ. 1372 жылы Гонгмин патшасы Жажеви (Асыл Жастар Гвардиясы) деп аталатын жас жігіттердің элиталық тобын құрды, олар ақсүйектердің ең үмітті ұлдарынан таңдалды. Жаживилер Гонгминнің өзі осы жас жігіттерді оқытып, оларды келесі буын адал министрлері ретінде дайындауы үшін ұйымдастырылды. Алайда, жазбада айтылғандай, Гонгмин бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін психикалық жағынан теңгерімсіз болып кетті, ал оның төрт жұбайы болса да, ол оларға сирек келіп, импотентті болды. Жаживидің мүшелері қасиеттері үшін емес, жастық сұлулығы мен бұзық мінез-құлқы үшін таңдалып, патшаның жақын серіктері болды. Жазбаларда патшаның жажии еркектеріне өзінің жұбайларымен жыныстық қатынасқа түсуге бұйрық беріп, өз баласы ретінде алатын ұл бала тудыруға уәде еткені туралы айтылады. Үш әйелдің, Янг, Хё және Синнің, өздерін қорлағанда, өз-өзіне қол жұмсауды қаламағанын байқағаннан кейін, патша жеке өзі Хонг Рюн (hangul=홍륜) және Хан Ан (hangul=한안) сияқты бірнеше жажи еркектерін алып, Консорт Ик палатасына алып барды және оны семсерімен қорқытып, оған мойынсұнуға мәжбүр етті. Содан кейін олар патшаның бұйрығын орындаймыз деген сылтаумен түнде оның бөлмесіне жиі баратын. Хонг Рённың (Хонг Рён) өмірбаянында екі жылдан кейін, кісі өлтірген түні, евнух Ч'о Ман саенг (хангул=최만생) Гонгмин патшасына Консорт Ик бесінші айда жүкті екенін хабарлады. Патша бұған қатты қуанды да, баланың әкесі кім екенін сұрады. Ол оның Хонг Рюн (хангул=홍륜) екенін білгенде, ол евнухқа баланың әкелігін құпия сақтау үшін оны және бүкіл жаевтық топты өлтіру керек екенін айтты. Сол күні түнде, тоғызыншы айдың жиырма бірінші күні, Гонмин патшаның билік құрған жиырма үшінші жылында (б.з. 1374 ж.) Жоқ дегенде үш адам "душман кірді" деп айқайласа да, сарай сақшылары бірде-бір қадам жасауға батылы бармады, патшаның қызметшілері өз бөлмелерінен шығуға да келіспеді. Қылмыстан кейін бірден соттың евнугі И Кан Таль және жоғары министрлер Гюнг Бухен, И Ин Им және Ан Саги тергеу жүргізді, Чхое Ман Саенгтің Гонгминнің қанымен ластанған киім кигенін тауып, одан мойындауды алды. Ол өздерінің қылмыскерлері ретінде Хонг Рюньді қоса алғанда, 5 Джаджуи элитасының мүшелерін атады. Алтысы да өлім жазасына кесілді, олардың әкелері түрмеге қамалды, балалары асылды, отбасыларының дүние-мүлкі тәркіленді, ағалары мен ағалары дүре соқты, елден айдалды. Ол тек әйелдерге ғана мейірімділік танытып, оларға сарай құлдары ретінде өмір сүруге рұқсат берді. Оның өлімінен кейін биік лауазымды адам И Ин Им үкімет басшылығын қолға алып, он бір жасар У патшаны таққа отырғызды.

The details of King Gongmin’s reign and the circumstances surrounding his death are recorded in Goryeosa, the history of the Joseon period. The account of his murder may have been colored by the fact that the Goryeosa was intended to legitimize the succeeding dynasty by demonstrating the moral failures of the previous one, but there is no alternative historical record to counter the Goryeosa account. According to an entry for the first day of the tenth lunar month in the twenty first year of the reign of King Gongmin in the forty third volume of Goryeosa, the sixth Book of King Gongmin — in 1372 King Gongmin formed an elite group of young men called the Jajewi (‘Noble Youth Guards’), selected from among the most promising sons of the nobility. Ostensibly, the Jajewi was organized so that Gongmin himself could instruct these young men and groom them as the next generation of loyal government ministers. However, the record goes on to recount that Gongmin had become mentally unbalanced after the death of his first wife, and though he had four consorts, he rarely visited them and was impotent. The members of Jajewi were selected, not for their virtues, but for their youthful beauty and perverted dispositions, to become the King’s intimate companions. The record goes on to say that the King ordered the men of the Jajewi to have relations with his consorts, in order to produce a male child that he could claim as his own. When three of the consorts, Jung, Hye, and Sin refused and threatened to commit suicide if they were violated, the King personally took several of the Jajewi men, including Hong Ryun (hangul=홍륜) and Han An (hangul=한안), to the chamber of Consort Ik and frightened her into complying by threatening her with his sword. After this, the men often went to her chamber at night under the pretext of fulfilling the King’s order. It is written in the Life of Hong Ryon (Hong Ryun) that two years later, on the night of the murder, the eunuch Ch'oe Man saeng (hangul=최만생) reported to King Gongmin that Consort Ik was in her fifth month of pregnancy. The King was greatly pleased by this, and asked who the father was. When he learned that it was Hong Ryun (hangul=홍륜), he told the eunuch that he would now have to kill him and the entire group of Jajewi men in order to keep the secret of her baby's paternity. That same night, on the twenty first day of the ninth lunar month in the twenty third year of the reign of King Gongmin (1374 C. E.), at the royal palace in Songdo, the capital of the Kingdom of Goryeo, several men entered the King’s private chamber in the middle of the night and butchered him with swords. Though at least three people shouted, "enemy has entered," the palace guards dared not make a move, and the royal servants refused to come out of their rooms. Immediately after the murder, a court eunuch named Yi Kang tal and the high ministers Gyung Bouheung, Yi In im, and An Sagi, conducted an inquiry, discovered Ch'oe Man saeng still wearing clothes stained with Gongmin's blood, and extracted a confession from him. He named five members of the elite Jajewi, including Hong Ryun, as his accomplices. All six were executed, their fathers put in prison, their children hanged, their families’ properties confiscated, and their brothers and uncles flogged and sent into exile. Mercy was shown only to the wives, who were allowed to live on as palace slaves. After his death, a high official Yi In im assumed the helm of the government and enthroned eleven year old, King U.

Халықтық суреттер

1983 жылы KBS телесериалы "Көкше патшалығының іргетасы" басты рөлді Им Хёк сомдады. 2005-2006 жылдары MBC телесериалы "Шин Дон" басты рөлді Чжон Бо Сёк сомдады. 2008 жылы "Қалқыған гүл" фильмінде Чу Чжин Мо рөлін сомдады. 2012 жылы SBS телесериалы "Иман" басты рөлді Рю Док Хван сомдады. 2012-2013 жылдары SBS телесериалы "Ұлы болжамшы" басты рөлді Рю Тэ Чжун сомдады. 2014 жылы KBS телесериалы "Чон До Чон" басты рөлді Ким Мён Су сомдады.