Тәжірибелік реактивтік ұшақ: Heinkel He 280 тарихы

Кіріспе

Тәжірибелік реактивті ұшақ

Бастапқыда He 180 деп аталған Heinkel He 280 – неміс ұшақ құрастырушы Heinkel компаниясы жасаған және өндірген ерте заманғы турбореактивті истребитель. Бұл әлемдегі алғашқы реактивті истребитель. He 280 Ханс фон Охайнның жаңа газ турбиналық қозғалтқыш технологиясын және Эрнст Гейнкельдің He 178 ұшағы бойынша жүргізген жұмыстарының жетістіктерін пайдаланды. Heinkel жоғары жылдамдықты ұшуды зерттеуге және реактивті қозғалтқыштың маңыздылығына ерекше мән берді. He 178 рейхслюфтфартминистрлігінен (RLM) (Германияның Рейхс авиация министрлігі) салқын қабылдануынан кейін, компания 1939 жылдың соңында реактивті истребитель жасау жұмысын бастауды шешті. Үлкен итеру күші үшін екі турбореактивті қозғалтқыш орнатылды, олар қанаттың орталық бөлігіне орналастырылды. Сондай-ақ, ол кезде сирек кездесетін үш дөңгелекті шассиге ие болды, ал ұшақ корпусының дизайны көбінесе дәстүрлі болды. 1940 жылдың жазында алғашқы ұшақ прототипі аяқталды, бірақ жоспарланған HeS 8 қозғалтқышының дамуындағы қиындықтарға байланысты сынақ ұшуларын жүргізе алмады. Сондықтан, ол бастапқыда планер ретінде ұшырылды, ал алты айдан кейін қолайлы қозғалтқыштар қолжетімді болды. Мемлекеттік қолдаудың болмауы қозғалтқыштарды дамытуды кешіктірді, осылайша He 280 жұмысына кедергі келтірді; алайда, бұл истребитель бәсекелес Messerschmitt Me 262-ден бұрын пайдалануға берілуі мүмкін еді және одан кейбір артықшылықтарды ұсынды. 1942 жылдың 22 желтоқсанында RLM шенеуніктерінің алдында өткен имитациялық әуе шайқасында He 280 поршенді Focke Wulf Fw 190-ға қарағанда өте жоғары жылдамдығын көрсетті; жақын арада RLM 300 стандартты ұшақтарға дейін 20 алдын ала өндіріс сынақ ұшақтарына тапсырыс беруді шешті. Дегенмен, қозғалтқышты дамыту He 280 бағдарламасы үшін үнемі қиындық туғызып келді. 1942 жылы RLM Heinkel компаниясына HeS 8 және HeS 30 жобаларын тоқтатып, HeS 011 жобасына назар аударуды бұйырды. HeS 011 біршама уақытқа қолжетімді болмайтыны күтілгендіктен, Heinkel бәсекелес BMW 003 қозғалтқышын таңдады; алайда, бұл қозғалтқыш та кешіктірілді. Осыған сәйкес, екінші He 280 прототипі Junkers Jumo 004 қозғалтқыштарымен қайта жабдықталды. 1943 жылдың 27 наурызында Люфтваффе бас инспекторы Эрхард Мильх Heinkel компаниясына He 280 жобасының жұмысын тоқтатып, басқа мақсаттарға көшуді бұйырды. Бұл шешімнің себебі техникалық және саяси факторлардың жиынтығына байланысты болды; Me 262 ұшағының ұқсас рөлі де шешімге әсер етті. Осыған байланысты тек тоғыз сынақ ұшағы ғана салынды, He 280 ешқашан операциялық мәртебеге ие болған жоқ және жауынгерлік қимылдарға қатыспады.

Originally called the He 180, the Heinkel He 280 was an early turbojet powered fighter aircraft designed and produced by the German aircraft manufacturer Heinkel. It was the first jet fighter to fly in the world. The He 280 harnessed the progress made by Hans von Ohain's novel gas turbine propulsion and by Ernst Heinkel's work on the He 178, the first jet powered aircraft in the world. Heinkel placed great emphasis on research into high speed flight and on the value of the jet engine; after the He 178 had met with indifference from the Reichsluftfahrtministerium (RLM) (the German Reich Aviation Ministry), the company opted to start work on producing a jet fighter during late 1939. Incorporating a pair of turbojets, for greater thrust, these were installed in a mid wing position. It also had a then uncommon tricycle undercarriage while the design of the fuselage was largely conventional. During the summer of 1940, the first prototype airframe was completed; however, it was unable to proceed with powered test flights due to development difficulties with the intended engine, the HeS 8. Thus, it was initially flown as a glider until suitable engines could be made available six months later. The lack of state support delayed engine development, thus setting back work on the He 280; nevertheless, it is believed that the fighter could have been made operational earlier than the competing Messerschmitt Me 262, and offered some advantages over it. On 22 December 1942, a mock dogfight performed before RLM officials saw the He 280 demonstrate its vastly superior speed over the piston powered Focke Wulf Fw 190; shortly thereafter, the RLM finally opted to place an order for 20 pre production test aircraft to precede a batch of 300 production standard aircraft. However, engine development continued to be a thorn in the side of the He 280 program. During 1942, the RLM had ordered Heinkel to abandon work on both the HeS 8 and HeS 30 to focus on the HeS 011. As the HeS 011 was not expected to be available for some time, Heinkel selected the rival BMW 003 powerplant; however, this engine was also delayed. Accordingly, the second He 280 prototype was re engined with Junkers Jumo 004s. On 27 March 1943, Erhard Milch, Inspector General of the Luftwaffe, ordered Heinkel to abandon work on the He 280 in favour of other efforts. The reason for this cancellation has been attributed to combination of both technical and political factors; the similar role of the Me 262 was certainly influential in the decision. Accordingly, only the nine test aircraft were ever built, at no point did the He 280 ever attain operational status or see active combat.

Өмірбаян

1930 жылдардың соңында Heinkel компаниясы әлемдегі алғашқы турбореактивті ұшақ – He 178 ұшағын жасады. 1939 жылдың 27 тамызында ол алғаш рет ұшты. Дегенмен, He 178 ұшағының әуедегі көрсетілімі Рейхслюфтфартминстер (RLM) (Германияның Рейхс авиация министрлігі) шенеуніктерін ұшақтың өзіне де, жалпы реактивті жылдамдыққа да қызықтырмады. Heinkel-ге белгісіз болғандай, Рейхс әуе министрлігі оның компаниясының күш-жігеріне тәуелсіз өз реактивтік технологиясын дамыту жұмысын бастаған еді. Одан әрі жұмыс істеу үшін мемлекеттік қолдау ала алмағанына қарамастан, Хайнкель турбореактивті ұшақтың әлеуетті құндылығына сенімді болды. Оның орнына компания 1939 жылдың соңында He 280 ұшағына жұмыс істеуді бастады. Бұл жоба реактивтік қозғалтқышта жұмыс істейтін ұшақты жасау мақсатымен іске қосылды, бастапқыда He 180 деп аталды және неміс авиациялық конструкторы Роберт Луссер басқарды. Жобаға бұрынғы He 178 бағдарламасы үлкен көмек көрсетті, ол тұжырымдаманы дәлелдеумен ғана шектелмей, сонымен қатар ұшу сынақтарынан алынған құнды деректерді ұсынды. Алайда, He 178 ұшағының дизайны одан әрі дамытуға жарамсыз деп танылды, әсіресе қозғалтқышты фюзеляжға орнатудың қиындығына байланысты. He 280 үшін екі турбореактивтік қозғалтқыш қолданылды, олардың әрқайсысы ортаңғы қанатқа орнатылды, бұл тиімді деп есептелді. Кейбір шенеуніктер бұл конструкцияны сол кездегі шөпті немесе топырақты әуежайлар үшін тым осал деп санады, бірақ үш дөңгелекті шасси ақырында қабылданды. He 280 ұшағындағы ерекше жаңалық – қысылған ауамен жұмыс істейтін катапульталық кресло болды. Бұл ұшақ осы жүйемен жабдықталған алғашқы ұшақ болды және шын мәніндегі төтенше жағдайда оны сәтті қолданған алғашқы ұшақ еді. He 280 ұшағының Германияның саяси жетекшілігін әсер еткен бір артықшылығы – реактивтік қозғалтқыштардың керосинмен жұмыс істеуі, бұл поршендік қозғалтқыштарға қолданылатын жоғары октанды отынға қарағанда әлдеқайда арзан және тазартуы оңай отын еді. Алайда, бастапқы дамудың маңызды кезеңінде мемлекеттік қаржыландыру жетіспеді; авиация тарихшысы Роберт Дорр бұл қолдаудың жетіспеушілігін Удеттің жеке қарсылығына байланысты деп санайды. Келесі жыл ішінде қозғалтқыштағы проблемалардың салдарынан прогресс баяу болды. Екінші қозғалтқыш дизайны – HeS 30 да әзірленуде болды, ол өзінің қызықты дизайнымен және HeS 8-ге балама ретінде қарастырылды. Осы уақыт аралығында V-1 ұшқыш бомбасын қозғалтқан Argus As 014 пульсjet сияқты басқа да қуат көздері қарастырылды. 1942 жылдың соңында үшінші прототип HeS 8 қозғалтқышының жетілдірілген нұсқаларымен жабдықталды және келесі демонстрацияға дайын болды. 22 желтоқсанда RLM шенеуніктері үшін жарыс ұйымдастырылды, онда He 280 поршенді Focke Wulf Fw 190 истребителіне қарсы шықты, реактивтік ұшақ өзінің айқын артықшылығын көрсетті, Fw 190 үш айналымды аяқтамас бұрын овалды трассаны төрт рет айналып өтті. Содан кейін RLM қызығушылық танытып, 20 сынақ ұшағына тапсырыс берді, одан кейін 300 стандартты ұшақ өндірілді.

During the late 1930s, the Heinkel company had developed the He 178, the world's first turbojet powered aircraft; successfully flying the aircraft for the first time on 27 August 1939. However, an aerial demonstration of the He 178 had apparently failed to interest attending officials from the Reichsluftfahrtministerium (RLM) (the German Reich Aviation Ministry) either in the aircraft itself or jet propulsion in general. Unknown to Heinkel, the Reich Air Ministry had already begun work on discretely developing its own jet technology independently of his company's efforts. Despite having been unable to secure state backing for further work, Heinkel was undeterred in the potential value of the turbojet. Instead, the company independently decided to undertake work on what would become the He 280 during late 1939. This internal project to develop a jet powered fighter aircraft, which had been started under the designation He 180, was headed by the German aeronautical designer Robert Lusser. The project was greatly aided by the earlier He 178 programme, which had not only served as a proof of concept but also yielded invaluable data gathered from flight testing; however, the design of the He 178 was deemed to be unsuitable for further development; particularly as mounting the engine within the fuselage had been judged to be impractical. For the He 280, a pair of turbojets were used, each one installed in a mid wing position, which was viewed as a more straightforward arrangement. this arrangement was considered by some officials to be too frail for the grass or dirt airfields of the era; however, the tricycle layout eventually gained acceptance. One particularly groundbreaking feature incorporated onto the He 280 was its ejection seat, which was powered by compressed air; it was not only the first aircraft to be equipped with one but would also be the first aircraft to successfully employ one in a genuine emergency. One benefit of the He 280 which did impress Germany's political leadership was the fact that the jet engines could burn kerosene, a fuel that required much less expense and refining than the high octane fuel used by piston engine aircraft. However, government funding was lacking at the critical stage of initial development; the aviation author Robert Dorr largely attributes this lack of support to the personal opposition voiced by Udet. Over the next year, progress was slow due to the ongoing engine problems. A second engine design, the HeS 30 was also under development, both as an interesting engine in its own right and as a potential replacement for the HeS 8. In the meantime, alternative powerplants were considered, including the Argus As 014 pulsejet that powered the V 1 flying bomb. By the end of 1942, however, the third prototype was fitted with refined versions of the HeS 8 engine and was ready for its next demonstration. On 22 December, a mock dogfight was staged for RLM officials in which the He 280 was matched against a piston powered Focke Wulf Fw 190 fighter, in which the jet demonstrated its vastly superior speed, completing four laps of an oval course before the Fw 190 could complete three. Finally, at this point the RLM became interested and placed an order for 20 pre production test aircraft that were to be followed by a batch of 300 production standard aircraft.

Қозғалтқыштың бұзылуы және тоқтатылуы

Қозғалтқыштағы мәселелер жобаны мазалап тастады. 1942 жылы RLM Heinkel компаниясына HeS 8 және HeS 30 жұмыстарын тоқтатып, дамудың барлық күшін одан кейінгі HeS 011 қозғалтқышына шоғырландыруды тапсырды, ол көбірек жетілдірілген, бірақ қиын дизайн болып шықты. Осы уақытта, He 280 прототипінің алғашқы нұсқасы пульстік реактивтік қозғалтқыштармен қайта жабдықталды.