Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Игнац Мейбаум (2 наурыз 1897 – 12 маусым 1976) - раввин және 20 ғасырдың либералды еврей теологы.
Ignaz Maybaum (2 March 1897 – 12 June 1976) was a rabbi and 20th century liberal Jewish theologian.
Өмір
Мейбаум 1897 жылы Венада дүниеге келген. Оның қарындасы раввин Зигмунд Мейбаум болды. Ол Берлиндегі Юдаизм ғылымының жоғары мектебінде оқыды, 1926 жылы раввин дәрежесін алды. Ол Бинген, Франкфурт-на-Одер және Берлин қалаларында раввин қызметін атқарды. Ол Франц Розенцвейгтің шәкірті болды. 1935 жылы Гестапо оны тұтқындап, алты апта түрмеде отырды. 1938 жылы Германиядан кеткеннен кейін, Мейбаумға Ұлыбританияның бас раввині Джозеф Герц Біріккен синагогада жұмыс ұсынды. Оның анасы мен қарындастары Холокост кезінде қаза тапты. 1949 жылы Эджвар және аудандық реформалық синагоганың раввині болды. 1956 жылдан 1963 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Лео Бэк колледжінде уағыз айту және теологиядан дәріс берді. Сондай-ақ, ол дінаралық диалогқа белсенді қатысты. Оның шәкірттерінің арасында Николас де Ланге бар.
Maybaum was born in Vienna in 1897. His uncle was the rabbi Sigmund Maybaum. He studied in Berlin at the Hochschule für die Wissenschaft des Judentums, where he was ordained as a rabbi in 1926. He took rabbinic posts in Bingen, Frankfurt an der Oder and Berlin. He was a disciple of Franz Rosenzweig. In 1935 he was arrested by the Gestapo, spending six weeks in prison before being released. Leaving Germany in 1938, Maybaum was given work in the United Synagogue by the British Chief Rabbi, Joseph Hertz. His mother and sisters were killed in the Holocaust. In 1949 he became rabbi of Edgware and District Reform Synagogue. From 1956 until his retirement in 1963, he lectured in homiletics and theology at Leo Baeck College. He was also active in inter religious dialogue. His students include Nicholas de Lange.
Холокост теологиясы
Мейбаум яһуди діні, христиан діні, Холокост және сионизм туралы көптеген ой-толғамдар жазды. Ол ислам туралы да жазған. Ол ең көп еске алынатыны – "Аушвицтен кейін Құдайдың бейнесі" (1965) еңбегіндегі даулы пікірі, онда еврейлердің Холокост кезіндегі азаптары әлемнің қалған бөлігінің күнәсі үшін құрбандық болғанын айтқан. Ол еврей халқын Танахта (христиандық Ескі өсиетте) Исая кітабының 52 және 53 тараларындағы "азап шеккен құл" бейнесімен байланыстырды. Сол еңбегінде христиандық суреттемелерді пайдалана отырып, Аушвицті жаңа Голгофа деп, ал газ камераларын айқыш орнына қойды.
Maybaum wrote many reflections on Judaism, Christianity, the Holocaust and Zionism. He also wrote on Islam. He is most frequently remembered for his controversial view in The Face of God After Auschwitz (1965) that the suffering of Jews in the Holocaust was vicarious atonement for the sins of the rest of the world. He was connecting the Jewish people to the figure of the "suffering servant" of Isaiah 52 and 53 in the Tanakh (the Christian Old Testament). In the same work he employed Christian imagery, speaking of Auschwitz as the new Golgotha and the gas chambers as replacing the cross.