Кіріспе
Норфолк антикваршысы, Англия, 1705–1752 жж. Рев. Фрэнсис Бломфилд (23 шілде 1705 – 16 қаңтар 1752), FSA, Норфолк округындағы Ферсфилд приходының пасторы, Норфолк округінің тарихы: Норфолк округінің топографиялық тарихына қатысты эссе жазған ағылшын антикварі. Ол Норвич қаласы, Тетфорд борондысы және Норфолк округінің оңтүстік бөлігіндегі барлық приходтар туралы толыққанды мәліметтерді қамтиды, бірақ оны аяқтамай қайтыс болды. Оны оның досы, Рев. Чарльз Паркин аяқтады. Норфолк тарихшысы Уолтер Рай Бломфилдтің портреті болмағанын, бірақ оның астроном Джон Флемстидке өте ұқсас болғанын айтты, оның портреті Бломфилдтің кітаптарының бірінің бетінде суретке түсіру үшін пайдаланылды. Оның Норфолк тарихы 1805–1810 жылдары Лондонда Уильям Миллердің басылымымен 11 томдық жинақта қайта басылды, соңғы жеті томын Паркин жазды.
Rev. Francis Blomefield (23 July 170516 January 1752), FSA, Rector of Fersfield in Norfolk, was an English antiquarian who wrote a county history of Norfolk: An Essay Towards a Topographical History of the County of Norfolk. It includes detailed accounts of the City of Norwich, the Borough of Thetford and all parishes in the southernmost Hundreds of Norfolk, but he died before completing it. This was done by a friend, Rev. Charles Parkin. The Norfolk historian Walter Rye related that although no portrait of him was known to exist, Blomefield closely resembled the astronomer John Flamsteed, whose portrait was used to depict Blomefield on the frontispiece of one of his volumes. His history of Norfolk was reissued in London in 11 volumes by William Miller in 1805–1810, the last seven being by Parkin.
Шығу тегі
Фрэнсис Бломфилд 1705 жылғы 23 шілдеде Норфолк графтығының оңтүстігіндегі Ферсфилд приходында Генри Бломфилдтің (1680–1732) үлкен ұлы болып дүниеге келді. Генри Бломфилд сол приходтағы және манаптағы Винли Вуд пен Маркетфилдті (ол 1724 жылы сатып алған еркін жерлер) иеленген. Норфолк тарихшысы Уолтер Рай оны "өз қаражатымен қамтамасыз етілген джентльмен" деп сипаттады және ол Ферсфилдтің құқығын иеленді, 1729 жылы оған өз ұлын тағайындады. Оның анасы – Элис Батч (1677–1729), Норфолк графтығындағы Кингс-Линн қаласындағы Джон Батчтың қызы және мұрагері. Бломфилдтер отбасы кем дегенде алты буыннан бері Ферсфилдте қоныстанды және 1433 жылы король Генрих VI Базель кеңесіне делегация ретінде жіберген сэр Генри Бромфлеттен/Бромфилдтен таратынын мәлімдеді.
Мансап
Бломфилд Норфолк графтығындағы Дисс және Тетфорд гимназияларында білім алды. 1724 жылдың сәуір айында ол Кембридж университетіндегі Кайус колледжіне қабылданды, онда 1727 жылы бакалавр, ал 1728 жылы магистр дәрежесін алды. 1729 жылдың 27 шілдесінде Томас Таннер, сол кезде Норвич диоцезінің канцлері, кейіннен Сент-Асаф епископы оны дін қызметкері етіп тағайындады. Екі күннен кейін, 1729 жылдың 29 шілдесінде ол Норфолк графтығындағы Харгамның пасторы болып тағайындалды, оның меценаты Томас Хар болды, ал көп ұзамай, 1729 жылдың 13 қыркүйегінде оның әкесі, сол кезде меценаттыққа кезегі келген, Ферсфилдтің пасторы болып тағайындалды. 15 жасында Бломфилд Норфолк, Саффолк және кейін Кембриджширдегі шіркеулерден монументальді жазуларды жазуды бастады. Колледжде оқыған кезінде ол жергілікті отбасылар туралы генеалогиялық және геральдикалық жазбалар да жасады. Университетті бітіргеннен кейін көп ұзамай ол Кембриджширдің ескіліктері туралы мәліметтерді жинады, бірақ 1732 жылы бұл жоба Норфолк тарихы үшін Питер Ле Невтің материалдарын жинауға рұқсат берілген кезде кейінге шегерілді. 1733 жылдың шілдесінде Бломфилд «Норфолк графтығының топографиялық тарихына эссе» деген ұсынысын жариялады. Ол тарих үшін ақпарат жинаған кезде Пастон хаттарының бір бөлігін тапты. 1736 жылы ол өзінің досы, Оксбороның пасторы Чарльз Паркиннің көмегімен зерттеулерінің нәтижелерін баспаға дайындады. 1739 жылдың соңында Бломфилдтің Норфолк тарихының бірінші томы аяқталды; ол осы мақсат үшін сатып алынған Ферсфилдтегі баспаханасын пайдаланып басылды. Екінші том, Норвичтің егжей-тегжейлі тарихынан тұрады, ол 1741 жылы басталып, 1745 жылы аяқталды. Бұл томды шығаруға төрт жылдан астам уақыт кетті, ал Бломфилд оны басып шығарған кезде қалада тұрған сияқты. 1751 жылы Бломфилд Collectanea Cantabrigiensia, оның Кембриджшир жазбаларын жариялады. Өрт баспахана мен баспа бөлмесін, сондай-ақ оның бірінші томының барлық даналарын жойды, Бломфилдті жұмысын қайта бастауға мәжбүр етті. Ол баспагерлермен және граверлермен көптеген қиындықтарға тап болды және Дисс жүзі туралы жазбаларын түзетуге жіберген кезде уақытша жоғалтты. Ол Норфолк тарихының үшінші томын екі-үштен бірін аяқтағанда және графтықтың шамамен 40 пайызын қамтығанда Лондонға сапар кезінде шешекке шалдықты және 1752 жылдың қаңтарында Ферсфилдте қайтыс болды.
Неке және балалылық
1732 жылдың 1 қыркүйегінде Бломфилд Мэри Вомокқа үйленді, ол Норфолк графтығындағы Ярмут қаласының жанындағы Кастор шлютерінің және Букстон шлютерінің қызы, сонымен қатар Сент-Дэвидс епископы Лоренс Вомоктың туысы. Бұрынғы Лоренс "Вомак" 1609–1642 жылдары Ферсфилд шлютері болған, ал одан бұрын Генри Вомак, кейін Артур Вомак қызмет еткен. Әйелі Фрэнсистен Бломфилдтің үш қызы болды, олардың екеуі ересек жасқа жетті. Олардың арасында 1733 жылы туған Елизавета Бломфилд және 1735 жылы туылып, бала кезінде қайтыс болған Элис Бломфилд болды.
Мұрагерлік
1871 жылы Бломфилдтің 7000 фунт стерлингтен астам құны бар мүлкі алыстағы туысы, дін қызметкері және табиғатты зерттеуші Леонард Дженисқа өтті. Оған Норфолк графтығындағы Дисс қаласының жанындағы жерлер де кірді. Мұрагерлік шарты бойынша Дженис өзінің тегін Бломфилд деп өзгертуге міндетті болды.
Норфолк тарихының аяқталуы
Норфолктің қалған аймақтарының тарихын Бломфилдтің досы, пастор Чарльз Паркин 1753–1765 жылдары аяқтады, бірақ Бломфилдтің сияқты егжей-тегжейлі және дәл болмады. 3-ші томның қалған бөлігі және тағы екі том 1769 және 1775 жылдар аралығында Кингс-Линнде жарияланды. Бүкіл еңбек кейіннен лондондық баспагер Уильям Миллер 1805 және 1810 жылдар аралығында 11 квартто томдық жинақ ретінде қайта басылды. Райдың сөзіне сүйенсек, Паркин томдар басылымға жіберілмей тұрып қайтыс болды – оларды Кингс-Линндегі "кітап сатушының жалдамалы авторы" аяқтауға тиіс болды.
Бағалау
Бломфилдтің Норфолк тарихы егжей-тегжейлі әрі көбінесе сенімді болды және сол кезеңнің ең жақсы округтік тарихтарымен салыстыруға лайық. Бломефилд кітабын жазу барысында ежелгі зерттеуші Питер Ле Нев, Норвич қаласының Джон Киркпатрик және Сент-Асаф епископы Томас Таннердің қолда бар тарихи жинақтарына жиі жүгінгеніне күмән жоқ. Оның өзінің жұмысы, өзінің ауқымды жинақтарына қарамастан, белгілі бір дәрежеде кеңейту мен толықтыру еңбегі болды. 1886 жылы «Ұлттық биография сөздігінде» жазған Райдың сөзіне сүйенсек, Бломфилдтің томдары – «қиын, мүдделі еңбектің берік ескерткіші, себебі ол толығымен махаббатпен жасалған еңбек еді және баяндалған фактілерге қатысты, көбінесе өте сенімді». Алайда, Рай сондай-ақ Бломфилдтің жасалған есептерді отбасылық тарихтар сериясында жариялағанын және жұмыста көптеген қателер бар екенін, егжей-тегжейлі мәліметтердің жетіспейтінін және этимологиялық анықтамалардың берілмейтінін атап өтті. 2004 жылы «Ұлттық биографияның қайта қарастырылған Оксфорд сөздігінде» жазған Дэвид Стокер Райдың Бломфилдтің беделін «жамандықпен» қарағанын, оның жеке кемшіліктеріне және тарихындағы қателіктер мен дұрыс түсіндірілмеген мәселелерге артық назар аударғанын айтты. Стокер қорытындылай келе, «Бломфилд жұмыс істеген кезең мен жағдайларды және оның міндетінің ауқымдылығын ескере отырып, оның жетістігі зор болды. Оның кемшілігі – өз міндетін дұрыс бағаламайтындығында. Осыған дейін Норфолк тарихы осы деңгейде жазылмаған және ол стандартты еңбек болып қала береді». 1994 жылы Хасселл Смит пен Роджер Вирго Бломфилдтің тарихын «ұлы округтік тарихтардың бірі және әлі күнге дейін Норфолк тарихының жалғыз маңызды еңбегі [Норвич туралы томдар қаладағы діни және дүниелік институттар мен ескіліктердің дамуы туралы ең толық мәліметтерді сақтайды]» деп бағалады.