Кіріспе

Хуанбо Сиюн (, Обаку Киун) (850 жылы қайтыс болған) – Тан дәуірінде Дзен буддизміне зор ықпал еткен ұстаз. Хуанбо Байжан Хуайхайдың (720–814) шәкірті және Линцзи Исюанның (866 жылы қайтыс болған) мұғалімі болды.

Монастырь өмірі

Хуанбо монахтық өмірін Фуцзянь провинциясындағы Хуанбо тауында бастады, буддалық есімді Xiyun (Hsi yun) алды. Сол заманғы дәстүр бойынша, ол әртүрлі Чан шеберлерінен нұсқау іздеп, ел аралап саяхаттады. Тиантай тауына барып, ұлттық ұстаз Наньян Хуйчжуннан (Wade–Giles: Nan yang Hui chung; Жапон: Nan’yō Echū) тәлім алды. Бір кезде ол Нанкван Пуюань (748–835) (Wade–Giles: Nan ch’üan P’u yüan; Жапон: Nansen Fugan) – Мазу Даойидің (Wade–Giles: Ma tsu Tao i; Жапон: Baso Dōitsu) (709–788) шәкірті болған болуы мүмкін. Дегенмен, Хуанбоның басты ұстазы – Баизханг Хуайхай (Wade–Giles: Pai chang Huai hai; Жапон: Hyakujo Ekai), Мазудың тағы бір шәкірті, және Хуанбо Дхарманы Баизхангтан алды. Юаньву Кекиньнің "Көк тіктеме жазбаларында" айтылғандай, Хуанбо Баизхангпен алғаш кездескенде, Баизханг: "Тамаша! Керемет! Қайдан келдің?" – деп айқайлады. Хуанбо: "Тамаша да керемет, мен таудан келдім", – деп жауап берді.

Лунг-хсинг монастыры

842 жылы Кианси провинциясының көрнекті мемлекеттік лауазымдағы адамы Пэй Сю (787 немесе 797–860) Хуанбоны Лунг Син монастырына тұруға шақырды. Пэй Чан дінінің жақтасы болды және Хуанбодан үйренді, соңынан 846 жыл шамасында Хуанбо үшін монастырь салдырды, ал шебер оны жас монах болған таудың атымен Хуанпо деп атады.

Өлім

Хуанбо қайтыс болғанға дейін он үш ізбасар тағайындады, олардың ең белгілісі Линджи Исюан болды. 853 жылы орталық үкіметтің бас министрі болған Пей Сяудың ықпалымен оған "Шексіз Чан шебері" (Туан Чи Чан Ши) деген құрметті лақап берілді. Джон Блофелдтің сөзіне қарағанда, ол Тан әулетінің Тайчун дәуірінде, яғни 847 және 859 жылдар аралығында Хуанбо тауында қайтыс болған. Блофелд оның еске алу пагодасы "Кең Карма мұнарасы" деп аталатынын және оған "Барлық шектеулерді жоятын Дзен шебері" атағын Император Хсуанцзун бергенін айтады.