Кіріспе
Марк Фелттің псевдонімі, Уотергейт жанжалының құпия хабаршысы. Deep Throat – 1972 жылы Боб Вудвордқа ақпарат берген, ал ол оны Карл Бернштейнмен бөліскен құпия хабаршыға берілген есім. Вудвард пен Бернштейн «The Washington Post» газетінің тілшілері болды, ал Deep Throat АҚШ президенті Ричард Никсон әкімшілігінің Уотергейт жанжалы деп белгілі болған оқиғаға қатысы туралы маңызды мәліметтерді ұсынды. 2005 жылы, Никсон отставкаға кеткеннен кейін 31 жыл өткен соң және Никсонның қайтысынан кейін 11 жыл өткен соң, отбасының адвокаты бұрынғы Федералдық тергеу бюросы (ФБР) директорының орынбасары Марк Фелттің Deep Throat болғанын мәлімдеді. Ол кезде Фелт деменциядан зардап шегіп, бұрын Deep Throat болғанын жоққа шығарған еді, бірақ Вудвард пен Бернштейн адвокаттың мәлімдемесін растады.
Deep Throat is the pseudonym given to the secret informant who provided information in 1972 to Bob Woodward, who shared it with Carl Bernstein. Woodward and Bernstein were reporters for The Washington Post, and Deep Throat provided key details about the involvement of U. S. president Richard Nixon's administration in what came to be known as the Watergate scandal. In 2005, 31 years after Nixon's resignation and 11 years after Nixon's death, a family attorney stated that former Federal Bureau of Investigation (FBI) Associate Director Mark Felt was Deep Throat. By then, Felt was suffering from dementia and had previously denied being Deep Throat, but Woodward and Bernstein then confirmed the attorney's claim.
Өмірбаян
Deep Throat алғаш рет 1974 жылғы ақпанда «The Washington Post» газетінің тілшілері Боб Вудвард пен Карл Бернштейннің «All the President's Men» кітабында таныстырылды. Авторлардың сөзіне қарағанда, Deep Throat Никсон әкімшілігінің бұзылықтарын жұртшылыққа жариялаған бірқатар мақалалардың маңызды ақпарат көзі болды. Осы оқиға президент Никсонның отставкаға келуіне, сондай-ақ Ақ үйдің бас штабы Х.Р. Холдеман, Г. Гордон Лидди, Эгиль Крог, Ақ үйдің кеңесшісі Чарльз Колсон, АҚШ-тың бұрынғы бас прокуроры Джон Н. Митчелл, Ақ үйдің бұрынғы кеңесшісі Джон Дин және президенттің кеңесшісі Джон Эрлихманның түрмеге қамалуына әкелді. Кітап негізінде түсірілген фильм екі жылдан кейін шықты; ол сегіз «Оскар» сыйлығына ие болды және төртін жеңіп алды. Говард Саймонс Уотергейт оқиғасы кезінде «Post» газетінің бас редакторы болды. Ол құпия хабарласып жүрген адамды «Deep Throat» деп атады, бұл оның ақпараттық көзінің құпиялылығына және 1972 жылы кеңінен таралған «Deep Throat» порнографиялық фильміне сілтеме жасады. 30 жылдан астам уақыт бойы Deep Throat-тың кім екені американдық саясат пен журналистиканың ең үлкен құпияларының бірі болып келді, көптеген адамдардың қызығушылығы мен болжамдарына себеп болды. Вудвард пен Бернштейн оның кім екенін оның өлімінен кейін немесе оның рұқсаты болған жағдайда ғана ашуға уәде берді. Дж. Энтони Лукас 1976 жылы жарық көрген «Кошмар: Никсон жылдарының тым жағы» атты кітабында, «New York Times Sunday Magazine» журналындағы үш мақалаға сүйене отырып, Deep Throat – W. Mark Felt деген болжам айтты, бірақ ол кеңінен сынға ұшырады. 2003 жылғы 28 сәуірде жарық көрген «Slate» журналындағы мақалаға сәйкес, Вудвард 1989 жылы «Playboy» журналында Лукасқа берген сұхбатында Deep Throat-тың «еркектер құпия қоғамының» мүшесі емес екенін мәлімдеді. 2005 жылғы 31 мамырда «Vanity Fair» журналы өз веб-сайтында Джон Д. О'Коннордың мақаласында Фелттің Deep Throat екенін жариялады. Фелт: «Мен олардың бұрынғыда «Deep Throat» деп атаған адамымын» деді. «Vanity Fair» журналының оқиғасынан кейін Вудвард, Бернштейн және Уотергейт кезінде «Post» газетінің бас редакторы болған Бенджамин С. Брэдли Фелттің Deep Throat екенін растады. ФБР-дің бұрынғы директоры және Фелттің бақылаушысы Л. Патрик Грей өзінің «Никсонның желісінде» атты кітабында Фелттің мәлімдемесіне қарсы шықты, бұл кітапты оның ұлы Эдпен бірге жазған. Грей және басқалар Deep Throat – кітап пен фильмнің сатылымын арттыру үшін бір адам ретінде сипатталған бірнеше ақпарат көзінің жиынтығы болды деп мәлімдеді. Алайда Вудвард пен Бернштейн Фелттің мәлімдемесін қорғады және Вудвардтың «Құпия адам: Уотергейттің Deep Throat туралы әңгімесі» атты кітабында онымен қарым-қатынасын толық сипаттады.
Уотергейт скандалындағы рөлі
1972 жылғы 17 маусымда полиция Вашингтондағы Уотергейт кешеніндегі Демократиялық Ұлттық Комитеттің кеңсесінде бес адамды ұстады. Олардың қасында 2300 доллар (1972 жылғы 2300 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), саусақ іздерін жасыруға арналған пластик қолғаптар, ұрлық жасау құралдары, полиция жиіліктерін тыңдай алатын рация және радио сканері, 40 түйірленген пленкасы бар фотоаппараттар, көзден жас шығару газ таратқыштары, Демократиялық Комитет кеңсесіне орнатуға арналған бірнеше электрондық құрылғылар және Ақ үйдің шенеуілі Э. Ховард Ханттың телефон нөмірі жазылған дәптерлер табылды. Ұсталғандардың бірі – Джеймс В. Маккорд кіші; бұрынғы Орталық Барлау агенттігінің қызметкері және Никсонның Президентті қайта сайлау комитетінің күзетшісі, кейіннен "CREEP" аббревиатурасымен әйгілі болды. "Вашингтон пост" газетінің тілшілері Карл Бернштейн мен Боб Вудвард осы оқиғаны екі жыл бойы зерттеді. Жанжалдың нәтижесінде Никсонның Ақ үйінің көптеген өкілдері кінәлі деп танылды, соңында Никсон АҚШ тарихындағы алғаш рет отставкаға кеткен президент атанды. Вудвард пен Бернштейн "Президенттің барлық адамдары" кітабында тергеу барысында маңызды ақпаратты "Жұмбақ жеке адам" деп атаған анонимді дереккөзден алғанын жазды.
Байланыс әдістері
Вудвард «Президенттің барлық адамдары» кітабында «Deep Throat» сөзін 71-беттен алғаш рет айтады. Кітаптың басында ол «федералды үкіметте жұмыс істейтін және кеңсесіне шақыруды ұнатпайтын ескі досы және кейде ақпарат көзі» шақыратынын айтады. Кейіннен ол оны «Ақ үйде де, CRP-де де ақпаратқа қол жеткізе алатын атқарушы биліктегі ақпарат көзі» деп сипаттайды. Кітапта ол «жазылмас әңгімешіл» деп аталады және «атқарушы билікті бақылау үшін ерекше мүмкіндікке ие» және «көптеген шайқастарда шаршаған» адам ретінде сипатталады. Вудвард «Deep Throat»-қа кездесуге шақыруын білдіру үшін үйінің балконындағы қызыл туы бар гүлшоғын жылжытатынын айтты. «Deep Throat» кездесуді қалағанда, ол Вудвардтың «The New York Times» газетінің 20-бетіне арнайы белгілер қоятын; ол бет нөмірін айналап, сағат тілдерін сағат уақытын көрсету үшін салады. Олар көбінесе «Рослиндегі Ки-Бридждің ар жағындағы жер асты гаражының төменгі қабатында» таңғы сағат 2-де кездесетін. Гараж 1401 Wilson Boulevard мекенжайында орналасқан және 2011 жылы орнатылған тарихи маңызы бар белгісі бар. 2014 жылы гараждың бұзылуы жоспарланған, бірақ округ тарихи белгіні сақтап қалуға шешім қабылдады, ал жер иесі Уотергейт жанжалына арналған ескерткіш құрастыруға уәде берді. 2024 жылға дейін гараж бұзылмады. Көптеген адамдар осы құпия әдістерге күмәнмен қарады. Адриан Хавилл 1993 жылы Вудвард пен Бернштейннің өмірбаяны үшін осы мәлімдемелерді зерттеді және оларды фактілік тұрғыдан мүмкін емес деп тапты. Ол Вудвардтың Вашингтондағы 1718 P көшесіндегі 617 пәтерінің ішкі аулаға қарағанын және көшеден көрінбейтінін атап өтті. Хавиллдің айтуынша, «Deep Throat» күнделікті тексеріп отыратын болса, оны байқап қалу оңай болар еді. Хавилл сондай-ақ «The New York Times» газетінің көшірмелері жеке пәтерлерге емес, ғимараттың қабылдау бөліміне адресіз түйінде жеткізілетінін айтты. Вудвардқа арналған көшірмені қалай анықтауға болады екен? Алайда Вудвард 1970-ші жылдардың басында ішкі аула аллея болғанын және әлі кірпішпен қапталмағанын, ал балконы көшеден өтетін жаяу жүргіншілерге көрінетінін мәлімдеді. Вудвардтың пікірінше, жақын маңдағы елшіліктерді бақылап отырған ФБР агенттері де оны көре алатын. Сондай-ақ Вудвардтың «The New York Times» газетінің көшірмесінде оның пәтерінің нөмірі көрсетілгені анықталды. Бұрынғы көршісі Герман Книппенберг Вудвард кейде оның есігіне келіп, газеттің белгіленген данасын іздейтінін, «Мен оны таза күйде ұнатып, өзімдікі болғанын қалаймын» дейтінін айтты. Вудвард кітабында осы сақтық шараларын баяндағанмен, ол «Deep Throat»-қа үй телефоны арқылы қоңырау шалғанын да мойындайды. Фелттің әйелі Фелтке Вудвардтың телефон соққанын еске алады.
Мотивтер туралы дау
Жеке басын ашып көрсеткеннен кейін жасаған мәлімдемелерінде Фелттің отбасы оны "Америка батыры" деп атап, ол Уотергейт дауы туралы ақпаратты "Вашингтон пост" газетіне моральдық және патриоттық себептермен ұсынғанын айтты. Дегенмен, басқа сарапшылар Фелттің Вудвордқа ақпарат берудің жеке себептері болуы мүмкін екенін болжады. Вудвард өзінің "Құпия адам" кітабында Фелтті Дж. Эдгар Гуверге адал және оны құрметтеуші адам ретінде сипаттады. Гувер қайтыс болғаннан кейін Фелт ашуланып, наразы болды, себебі L. Патрик Грей, карьералық теңізші офицері және Әділет министрлігінің Азаматтық бөліміндегі заңгер, құқық қорғау саласында тәжірибесі болмаса да, Фелттің үстінен ФБР директоры болып тағайындалды, Фелт ФБР-де 30 жыл қызмет еткен тәжірибелі қызметкер болатын. Фелт Грейдің ФБР-дегі басқару стиліне риза болмады, ол Гувердің стилінен едәуір өзгеше болды. Фелт Вудвард пен Бернштейнге көмектесті, өйткені ол Вудвардты жеке таниды, оны жылдар бұрын, Вудвард теңіз күштерінде қызмет еткен кезде кездестірген. Таныстығының барысында Вудвард Фелттен жиі кеңес сұрап тұратын. Әділет министрлігінің прокурорларын іздеудің орнына, немесе президенттің құқық бұзушылықтарын тергеуге міндеттелген Өкілдер палатасының Сот комитетін іздеудің орнына, Фелт Вудвардтан олардың тергеуіне жетекшілік ету үшін жүйелі түрде сұраныс жасады, өзінің жеке басын және қатысуын жасырып ұстады. Никсон үшін жұмыс істеген Пат Бьюкенен және Г. Гордон Лидди сияқты консерваторлар Фелтті сынап, Никсонның қызметтен әділетсіз қуылғанына сендіретінін айтты, көбінесе оны "аңшылық" деп атады.
Ақ үйдегі болжамдар
Дегенмен, Deep Throat-тың кім екені 30 жылдан астам уақыт бойы белгісіз болды, бірақ 2005 жылы жұртшылыққа жарияланғанға дейін Фелт журналистердің құпия көзі болуы мүмкін деген күдіктер болған. 2012 жылы жарық көрген «Лик: Марк Фелт неліктен Deep Throat атанды» еңбегінде Макс Холланд Фелттің «The Washington Post» және «Time» басылымдарына ақпарат бергенін хабарлайды. «Post» газетінің журналистері өздерінің дереккөзін жасырғанмен, «Time» тілшісі Сэнди Смит «Time» газетінің адвокаты Розуэлл Гилпатрикке, «Cravath, Swaine & Moore» фирмасының серігіне, айтты. Гилпатрик бұл ақпаратты Әділет министрлігінің Қылмыстық істер жөніндегі бас прокурорының орынбасары Генри Э. Петерсенге жеткізді. Петерсен өз кезегінде бұл ақпаратты Ақ үйдің кеңесшісі Джон У. Динге жеткізді, ол соңында президент Ричард Никсонға баяндады. Холдеман Никсонның Фелттің кім екенін жарияламауының себептерінің мүлдем қайырымдылыққа негізделмегенін айтты, әсіресе Никсонның өзі Фелттің ашқан ақпараттарынан зардап шеккен болуы мүмкін.
Баспасөз мен жұртшылықтағы болжамдар
Бұрын "Қоңырау тәрізді" адамның еркек екені жарияланған еді. Осы және басқа да кең таралған, нақты немесе болжамды ақпараттарды пайдаланып, баспасөздің кейбір өкілдері мен жұртшылық Фелтті "Қоңырау тәрізді" деп күдіктенді. Мысалы, 1975 жылы Джордж В. Хиггинс былай деп жазды: "Марк Фелт көптеген журналистерден гөрі көбірек журналистерді біледі, және оның "Вашингтон Пост" псевдонімін бір әдепсіз фильмнен алғанын ойлайтындар бар". Дегенмен, Вудвард пен Бернштейн өздерінің ақпарат көзінің кім екенін жасыра берді. Фелттің "Қоңырау тәрізді" екені белгілі болғанға дейін оның кім екенін Вудвард, Бернштейн, Эльза Уолш және Бен Брэдли ғана білген. Жазушы Нора Эфрон "Қоңырау тәріздінің" кім екенін анықтауға беделді болды және ақырында оның Марк Фелт екеніне көз жеткізді. 1999 жылы 19 жасар студент Чейс Кульман Бекман Бернштейннің ұлы Джейкоб Марк Фелттің "Қоңырау тәрізді" екенін айтқанын мәлімдеді. Кульман Бекманның сөзіне қарағанда, Джейкоб Бернштейн "Мен 100 пайыз сенімдімін, "Қоңырау тәрізді" - Марк Фелт. Ол ФБР-дегі адам" деген. Джейкоб бұл мәлімдемені шамамен 11 жыл бұрын, ол Кульман Бекманмен бірге оқыған кезде жасаған. Эфрон Джейкобтың оның күмәндарын естігенін түсіндірді; Карл Бернштейн де дереу бұл талапты жоққа шығарды, өйткені Вудвард та басқалар үшін солай жасаған. Манн Вудвордтың Уотергейт ісінен бұрын ФБР-дегі жоғары лауазымды көзі туралы айтқанын еске алды. Маннның пікірінше, "Қоңырау тәрізді" Вудвардқа берген ақпарат ФБР-дің құжаттарынан ғана алынуы мүмкін. Фелт сондай-ақ ФБР директоры лауазымынан өткеніне ренжіді және ФБР, жалпы алғанда, Никсон әкімшілігіне қарсы болды деп сенді. Бұрынғы мақалаларында Вудвард ФБР-де жоғары лауазымды көзі бар екенін айтқан, және оның Фелтпен достығына қатысты деректер де бар. Вудвард жылдар бойы Фелтпен байланыста болды, тіпті 1999 жылы Фелттің деменциясы басталғаннан кейін Санта-Роза, Калифорниядағы қызы Джоанмен бірге тұрған үйіне күтпеген жерден келді. Кейбіреулер Вудвард Фелттен өзінің кім екенін ашуын сұраған болуы мүмкін деп күдіктенді, бірақ Фелт басқалар тікелей сұрағанда, "Қоңырау тәрізді" екенін жоққа шығарды. 2002 жылы Тимоти Ноа Фелтті "Қоңырау тәріздінің кім екенін анықтауға арналған ең сенімді болжам" деп атады. 1976 жылы Бас прокурордың көмекшісі Джон Стэнли Поттингер түрлі наразылық топтарына қарсы Фелттің санкциялаған болуы мүмкін заңсыз кірулерін тергеу үшін үлкен қазылар алқасын шақырды. Фелт қазылар алдында куәлік бергенде, қазылардың бірі оған күтпеген жерден "Сіз "Қоңырау тәрізді" едіңіз бе?" деп сұрады. Потингердің айтуынша, Фелт "қорқыныштан ақ түске айналды". Джоан Кесслерге әкесі Вудвордты ескі дос ретінде қарсы алғанын еске түсірді. Олардың кездесуі сұхбатқа қарағанда тойға көбірек ұқсады. "Вудвард есіктің алдында пайда болып, осы аймақта екенін айтты", - деді Джоан Фелт 2002 жылы жарық көрген Кесслердің кітабында. "Ол он блокқа жуық қашықтықтағы мектеп ауласына қойылған ақ лимузинде келді. Ол үйге қарай жүрді. Ол мені әкеммен бірге мартини ішуге рұқсат етемін бе деп сұрады, мен келісемін дедім". 2005 жылдың ақпан айында Никсонның бұрынғы Ақ үй кеңесшісі, жаңалықтар сарапшысы Джон Дин Вудвардтың Брэдлиге "Қоңырау тәрізді" ауырып жатқанын және Брэдли "Қоңырау тәріздінің" некрологын жазғанын айтқанын хабарлады. Вудвард та, "Вашингтон Пост" газетінің сол кездегі бас редакторы Леонард Дауни де бұл мәлімдемелерді жоққа шығарды. Фелт "Қоңырау тәріздінің" күдіктісі болды, әсіресе 1999 жылдың жазында Вудвард пен Фелттің арасында өткен құпия кездесуден кейін. Бірақ басқалары да жылдар бойы көп назар аударды, мысалы, Пэт Бьюкенен, Генри Киссинджер, сол кездегі Жоғарғы сот судьясы Уильям Ренквист, генерал Александр Хейг және "Қоңырау тәрізді" еркек екені расталғанға дейін Дайан Сойер.
Басқа сенімді үміткерлер
Фелт қабылдауға түспей бұрын қайтыс болған кез келген үміткер Вудвордтың критерийлеріне енбейтін болды, себебі Вудворд сол адам қайтыс болғаннан кейін Deep Throat-тың кім екенін ашуға дайын екенін мәлімдеген еді. Джон Эрлихман: Никсонның кеңесшісі. 1999 жылы қайтыс болды. Рон Зиглер: баспасөз хатшысы. 2003 жылы қайтыс болды. Уильям Колби: ЦРУ басшысы. 1996 жылы қайтыс болды. Чарльз У. Бейтс: ФБР басшысы, оны Манн атады, бірақ Фелттен гөрі ықтимал емес деп санады. Уильям С. Салливан: ФБР-дің бұрынғы барлау операцияларының басшысы, 1971 жылы Дж. Эдгар Гувермен қызметтен алынған. 1977 жылы қайтыс болды. Л. Патрик Грей: Вудвордтан төрт блок қашықтықта тұрған ФБР директорының міндетін атқарушы, CBS деректі фильмінде айыпталып, 2005 жылы қайтыс болды. Роберт Кункель: ФБР Вашингтон бюросының бастығы, Манн оны Фелттен де аз ықтимал деп санады, себебі ол тергеу кезінде Сент-Луиске көшіп кетті. Корд Мейер: Марк Риблингтің "Кеуде: ФБР мен ЦРУ арасындағы құпия соғыс" кітабында айтылған ЦРУ агенты. Дегенмен, Вудвард Deep Throat барлау қоғамның мүшесі емес екенін мәлімдеді. 2001 жылы қайтыс болды. Реймонд Прайс: Никсонның сөз жазушысы. Ричард Коэн, Никсонның құпия жазу құрылғыларын кім сақтаған – солардың құпия қызметтегілер екенін айтты. Ричард Обер: ЦРУ-ның "Хаос" операциясы деп аталатын ішкі тыңшылық бағдарламасының жетекшісі.
Сенімсіз үміткерлер
Уильям Ренквист: Никсон әкімшілігінің басында Әділет министрлігінде қызмет етті, ол Бас прокурор Джон Н. Митчеллге жұмыс істеді. Уотергейт оқиғасынан бес ай бұрын ол Жоғарғы Соттың судьясы болып тағайындалды, сондықтан Deep Throat-қа қатысты көптеген ақпараттарға қол жеткізуі мүмкін емес еді. 2005 жылдың ақпан айында Дин Deep Throat ауырып жатқанын хабарлады, ал қазіргі Бас судья Ренквисттің қатерлі ісікке шалдыққаны белгілі болды, ол сол жылы қайтыс болды. Бұл жаңалық Ренквисттің Deep Throat болуы мүмкін деген болжамдарға жол ашты. Алайда, Вудвард кейіннен Deep Throat ауырып жатқаны туралы ақпараттың қате түсінік болғанын мәлімдеді. Генри Киссинджер: Никсонның ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі және мемлекеттік хатшысы, Вудвардтың Deep Throat-пен кездескен күндері елден тыс болған. Джордж Буш: 1972 жылы Буш АҚШ-тың Біріккен Ұлттар Ұйымындағы елшісі болды. 2005 жылдың ақпанында Адриан Хавилл, Вудвард пен Бернштейннің 1993 жылғы өмірбаянының авторы, «Терең шындық» кітабында, Вудвардтың Техас университетіндегі жазбалары жарияланғаннан кейін, Буштың Deep Throat болуы мүмкін екенін айтты. Хавилл өзінің өмірбаянында Deep Throat – құрама образ екенін жазған, бірақ Poynter Online-ға жолдаған хатында соңғы оқиғалар мен зерттеулерге сүйене отырып, енді Deep Throat – Джордж Г.В. Буш деп санайтынын мәлімдеді. Генерал Александр Хейг: Лен Колодни мен Роберт Гетлин авторлары 1991 жылы жарық көрген «Тыныш төңкеріс: Президенттің қызметтен алынуы» атты кітабында Хейгтің Deep Throat болуы мүмкін екенін болжады. Хейг 2010 жылы қайтыс болды. Диана Сойер: Оны Никсон әкімшілігінде жұмыс істеуге Ақ үйдің баспасөз хатшысы Рон Зиглер шақырған. Никсонның жақтасы Барух Корф өлім төсегінде Сойердің Deep Throat екенін қате айтқан. Бен Стейн: Никсонның сөз жазушысы және Никсонның экономикалық кеңесшісі Герберт Стейннің ұлы, кейін актер, саяси комментатор және ойын-шоу жүргізушісі болды. Джеральд Форд: Форд президенттікке мұрагер болғандықтан, ол Deep Throat болуы мүмкін деген болжам бар, бірақ 1972 жылы ол әлі де Палатадағы азшылық көшбасшысы еді және вице-президент болған жоқ. Пат Бьюкенен: Президентке арнайы көмекші болып қызмет етті, Динаның 2002 жылғы маусымдағы «Deep Throat-ты ашу» кітабында оны әлеуетті кандидат ретінде көрсеткен. Бьюкенен бұл мәлімдемені бірнеше рет жоққа шығарды, «Time» журналының Уотергейт оқиғасының 30 жылдығына арналған мақаласында: «Мен соңғы рет The Washington Post газетімен 1952 жылы, солтүстік-батыс Вашингтонда газет таратушы болып жұмыс істегенімде ынтымақтастым» деді. Бьюкененнің жеке теориясы Deep Throat – құрама образ екенін көрсетеді. Ричард Никсонның өзі: Никсонның Вудвардпен байланыс үшін құпия арналарды пайдаланғаны туралы болжамдар болды, бұл оның бұқаралық ақпарат құралдарындағы қуғын-сүргінін көрсетуге бағытталған әрекет болған, бірақ бұл жоспар сәтсіз аяқталды. Бұл теория көбінесе жоққа шығарылды. Фред Бузхарт: Президент Никсонның Ақ үй кеңесшісі. Г. Гордон Лидди: Ақ үйдің «сантехниктерінің» мүшесі. Көбінесе жоққа шығарылды.
Танымал мәдениетте
Хал Холбрук "Барлық президенттердің адамдары" (1976) фильмінің бейімделуінде "Терең мойын" рөлін сомдады, онда ол "Ақшаны қадағала" деген сөз тіркесін айтты (бұл сөз тіркесі кітапта кездеспейді). "Metal Gear Solid" (1998) бейне ойынында Grey Fox кейіпкері Уотергейт оқиғасына сілтеме жасай отырып, Solid Snake басты кейіпкеріне кеңес беру үшін "Deepthroat" кодын қолданады. "Дик" (1999) комедиялық фильмінде "Терең мойын" Никсонның иттерін серуендеткен екі Вашингтондық қыз екені ашыққа шығады. "Марк Фелт: Ақ үйді құлатқан адам" (2017) шпиондық триллерінде Лиам Нисон Марк Фелт рөлін сомдайды. "Сәрсенбі" (2022) телесериалының 6-шы эпизодында Дженна Ортега "Сәрсенбі Эддамс" кейіпкерін сомдайды және "Шынымен біздің жалған "Терең мойын" енді осында екен" деген пікірді білдіреді. "Dazed and Confused" комедиялық фильмінде Майк пен Тони әзілмен "Вудвард пен Бернштейн" деп аталады, бұл Майкты "Демек, сені "Терең мойын" деп есептеуге болады" деп жауап беруге итермелейді. "X-файлдар" сериалында Фокс Малдер Вудвард сияқты әдістерді қолданады, үкіметтік хабарласымен, "Терең мойын" деп аталған адаммен байланысу үшін. Бұл кейіпкердің Уотергейт хабарласымен бірдей екені белгісіз. "The Fairly OddParents" мультсериалының "Channel Chasers" эпизодында Тоути "Deep Toot" деген жасырын есіммен, Викидің Мистер мен Миссис Тернерге жаман бала күтімі екенін ақпарат беру үшін әрекет етеді. Бұл "Терең мойын" оқиғасының пародияс болып табылады.