Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саяси жанжал
American political scandal
«Виски сақинасы» 1871 жылдан 1876 жылға дейін, Улисс С. Грант президент болған кезеңде Сент-Луис қаласында орын алды. Бұл сақина – 1875 жылдың мамыр айында жария болған американдық жанжал. Оған үкіметтік агенттер, саясаткерлер, виски қуырушылар мен дистрибьюторлардың арасындағы сөз байласу арқылы салық кірістерінің мақсаттан тыс жұмсалуы қатысты. Виски қуырушылар АҚШ Қаржы министрлігінің шенеуніктеріне пара беріп, табыстарын арттырып, салық төлеуден жалтарды. Гранттың Әділет министрлігі Гранттың өзінің Республикалық партиясының мүшелерін, сақина құрамына кіргендерін сотқа берді. «Виски сақинасының» көшбасшысы – әйгілі генерал Джон Макдональд болды, оны Грант 1869 жылы Миссури округінің кіріс жинаушысы қызметіне тағайындаған. Гранттың Қаржы министрі, реформатор Бенджамин Бристоудың басшылығымен сақина ашылып, таратылды. Сақина мүшелеріне қарсы қудалау 1875 жылы басталды және 1876 жылы аяқталды. Макдональдқа айып тағылып, сотқа тартылды, кінәлі деп танылды, 5000 доллар айыппұл салынды және 18 айға федералды түрмеге кесілді. Гранттың жеке хатшысы Орвилл Бэбкокқа да айып тағылып, Сент-Луисте сотталды, бірақ 1876 жылдың ақпан айында ақталды. Грант 1877 жылдың 3 наурызында, өкіметіндегі соңғы күні Макдональдты түрмеден босатып жіберді. 1880 жылы ашуланған Макдональд Гранттың үшінші мерзімге кандидат болуына бөгет жасау мақсатында «Ұлы виски сақинасының құпиялары» атты ашық кітап жазды. Макдональд Бэбкоктің де кінәлі екенін және оның өзімен бірге түрмеге түсуге лайық болғанын жақты. Гранттың «Виски сақинасы» туралы қаншалықты білгені тарихшылардың пікірталасына айналды. Бристоу 110 адамды соттағаннан кейін 3 миллион долларлық ұрланған салық кірісін қайтарып алды.
The Whiskey Ring took place from 1871 to 1876 centering in St. Louis during the presidency of Ulysses S. Grant. The ring was an American scandal, broken in May 1875, involving the diversion of tax revenues in a conspiracy among government agents, politicians, whiskey distillers, and distributors. Whiskey distillers bribed officials from the U. S. Department of the Treasury to increase profits and evade taxes. Grant's Justice Department prosecuted members of Grant's own Republican Party who were part of the Ring. The kingpin of the Whiskey Ring was the notorious General John McDonald, whom Grant had appointed Revenue Collector of Missouri District in 1869. Under the leadership of Grant's Secretary of Treasury, Benjamin Bristow, a reformer, the Ring was uncovered and broken up. Prosecutions of members of the Ring started in 1875 and ended in 1876. McDonald was indicted, put on trial, found guilty, fined $5,000, and sentenced to federal prison for 18 months. Grant's private Secretary Orville Babcock was indicted, put on trial in St. Louis, but acquitted in February 1876. Grant pardoned McDonald from prison on March 3, 1877, the last full day Grant was in office. In 1880, an angered McDonald authored a salacious book The Secrets of the Great Whiskey Ring, in an effort to keep Grant from getting a third term nomination. McDonald also believed Babcock was guilty and had deserved to go to prison with him. How much Grant knew about the Whiskey Ring is a matter of speculation by historians. Three million dollars of stolen tax revenue was recovered by Bristow, with 110 convictions.
Тарих және қалыптасуы
Линкольн әкімшілігі кезінде Орта Батыс виски өндірушілері қазына агенттеріне пара беріп, өндірген және сатқан вискилерінен салықты жасырып, ақша жинады. "Виски сақинасы" 1871 жылы республикалық партия өкілдерімен республикалық науқандарға қаржы жинау үшін құрылды. Бірақ, сақинаның өзі ұрлаған қаражатқа қарағанда, республикалық науқанға жасалған жарналар өте аз болды. Виски өндірушілер мен сақина басшыларының әрқайсысы 45 000 – 60 000 доллар көлемінде табыс тапты. 1870-ші жылдардың ортасында, Улисс С. Грант әкімшілігі кезінде, заңсыз картель виски өндірушілерінен құралған тиімді машинаға айналды, олар қазына агенттерін агрессивті тактикамен бақылауда ұстады. 1873 жылға қарай, сақина толығымен қылмыстық синдикатқа айналды. Виски синдикатына виски өндірушілер, мемлекеттік қызметкерлер, түзетушілер, салмақтаушылар, дүкен иелері және ішкі кіріс агенттері кірді. Азамат соғысынан кейін спирттік ішімдіктерге салық көтерілгендіктен, вискиге галлонға 70 цент салық салынуға тиіс болды. Бірақ, өндірушілер шенеуніктерге галлонға 35 цент төлеп, вискиге салық төленген деген мөр басатын. Құрықталғанға дейін саясатшылардың тобы миллиондаған долларлық федералдық салықты жымқырып алды. Сент-Луис қаласында сақинаға 1869 жылы президент Улисс С. Грант тағайындаған Миссури штатының салық жинаушысы Джон Макдональд басшылық етті. Макдональд Вашингтондағы Гранттың жеке хатшысы Орвилл Бэбкокпен бірлесіп, сақинаны жасырып, оның ашыққа шығуына жол бермеді.
During the Lincoln Administration, Mid West whiskey distillers created a slush fund by bribing treasury agents and evading taxes on whiskey they produced and sold. The Whiskey Ring was formed by Republican operatives in 1871 on the pretext to raise money for Republican campaigns. However, Republican campaign contributions were minimal compared to how much was pocketed by the ring itself. Distilleries and leaders of the ring received between $45,000 and $60,000 each. By the mid 1870s, during the Ulysses S. Grant administration, the illegal cartel had organized into an efficient machine of whiskey distillers who kept Treasury agents in line by aggressive tactics. By 1873, the ring had become a purely criminal crime syndicate. The whiskey syndicate involved distillers, government officials, rectifiers, gaugers, storekeepers, and internal revenue agents. Due to the increase of liquor taxes after the Civil War, whiskey was supposed to be taxed at 70 cents per gallon. However, distillers would instead pay the officials 35 cents per gallon, and the illicit whiskey was stamped as having the tax paid. Before they were caught, a group of politicians was able to siphon off millions of dollars in federal taxes. In St. Louis, the ring was led by Missouri Revenue Collector John McDonald, appointed by President Ulysses S. Grant, in 1869. McDonald coordinated with Grant's private secretary, Orville Babcock, in Washington D. C. to keep the ring hidden and prevent it being exposed.
Тергеулер
1874 жылдың 4 маусымында Бенджамин Бристоу Юлисс С. Грант тарапынан Қаржы министрі қызметіне тағайындалды. Амбициялы Кентуккилік Бристоу реформаға құштар еді және өзін танымал етуді қалады. Гранттың Бристоуды тағайындауы реформаторлар арасында қолдау тапты. 1874 жылдың желтоқсан айында Бристоу «Виски сақинасын» (Whiskey Ring) тексеру үшін Сент-Луиске тергеушілер тобын жібергісі келді. Бұл әрекетті Гранттың жеке хатшысы Орвилл Бэбкок тойтарып, Ішкі кірістер комиссары Дж. В. Дугласты бұйрықты кері қайтаруға көндірді. Бристоу мен Қаржы министрлігінің адвокаты Блюфорд Уилсон мойысқан жоқ және сақинаны тәуелсіз зерттеудің жолын іздеді. Қаржылық бақылаушыларды таратып, басқа қалаларға көшіру әрекеті тиімсіз және сәтсіз болды. «Сент-Луис Демократ» газетінің иесі Джордж Фишбек Бристоу мен Уилсонға сақинаны зерттеу және заңсыз қызметті анықтау үшін дереккөз берді. Уилсон оған басқа агенттерді қосты. Жасырын тергеушілер Бристоуға кіріс агенттері мен дистилляторлар арасындағы үлкен құлсатушылар тобы туралы мәліметтер ұсынды. Вискині сірке су деп белгіленген немесе дәлелдемесі жалған түрде төмендетілген, ал кіріс маркалары қайта-қайта қолданылған. Бұл алаяқтық Қаржы министрлігіне миллиондаған доллар шығын келтірді. 1875 жылдың сәуір айының ортасында Бристоу Грантка сақинаның бар екенін дәлелдеді. Грант Вашингтондан Лексингтон және Конкорд шайқастарының 100 жылдығына қатысу үшін кетті. Бристоудың ұстауға дайындалып жатқаны туралы қауесеттерді естіген Сент-Луис қаласындағы Ішкі кірістер бақылаушысы Джон Макдональд Вашингтонға келді. Оған қарсы ұсынылған дәлелдерге байланысты Макдональд әлсіреп, Бристоуға кінәсін мойындады. Макдональд 23 сәуірде отставкаға келіп, Сент-Луиске оралды. Грант қайтып келген соң Бристоу оған сақинаның толыққанды операциялары туралы хабарлады. Бристоу Грантты Ішкі кірістер комиссары Дж. В. Дугласты қылмыстық немқұрайлылық үшін қызметтен босатуға шақырды. Грант келісіп, Дугласты Индианадан келген Дэниел Праттпен алмастырды.
On June 4, 1874, Benjamin Bristow was appointed to Secretary of Treasury by Ulysses S. Grant. Bristow, an ambitious Kentuckian, was zealous for reform and wanted to make a name for himself. Grant's appointment of Bristow was popular among reformers. In December 1874, Bristow wanted to send a team of investigators to St. Louis to look into the Whiskey Ring. This attempt was thwarted by Orville Babcock, Grant's private secretary, who persuaded Commissioner of Internal Revenue J. W. Douglass to revoke the order. Bristow and Bluford Wilson, Solicitor of the Treasury, were undeterred and sought an independent way to investigate the ring. An effort to break up Treasury Supervisors and move them to different cities proved unpractical and unsuccessful. George Fishback, the proprietor of the St. Louis Democrat, gave Bristow and Wilson an informant to investigate the Ring and uncover illegal activity. Wilson added other agents. The secret investigators reported to Bristow evidence of a massive ring of conspirators between revenue agents and distillers. Whiskey was labeled as vinegar, or falsely recorded at a lower proof, while revenue stamps were used over and over again. The cheating cost the Treasury millions of dollars. In mid April 1875, Bristow gave Grant evidence of the ring. Grant left Washington to attend Centennial commemorations of the Battles of Lexington and Concord. Hearing rumors of impending raids by Bristow, Supervisor of Internal Revenue John McDonald, of Saint Louis, went to Washington D. C. With the evidence presented against him, McDonald broke down and confessed to Bristow. McDonald resigned on April 23 and returned to St. Louis. When Grant returned Bristow informed him of the full operations of the ring. Bristow urged Grant to fire Commissioner of Internal Revenue J. W. Douglas for criminal negligence. Grant complied and replaced Douglas with Daniel Pratt of Indiana.
Соттаулар (1875-1876)
1875 жылдың 10 мамырында Бристоу ел бойынша рейдтер сериясын жүргізіп, Виски сақинасын таратты. Сот процестері 1875 жылдың қазан айында Миссури штатының Джефферсон қаласында басталды. Нәтижесінде, 238 адамның ішінде 110 адам сотталды және 3 миллион доллардан астам салық қайтарылды.
On Monday, May 10, 1875, Bristow conducted a series of raids across the nation that broke up the Whiskey Ring. The trials began at Jefferson City, Missouri in October 1875. Ultimately, of 238 people who were indicted, 110 convictions were made and more than $3 million in taxes were recovered.
Орвилл Бэбкоктің айыптау актісі
1875 жылдың шілдесінде Бристоу және Бас прокурор Эдвардс Пьерпонт, Гранттың жемқорлыққа қарсы күрес тобы ретінде жұмыс істеп, Лонг-Бранчта демалып жүрген Грантпен кездесіп, оған Бэбкоктың сақина мүшесі екенін дәлелдеді. Грант Пьерпонтқа: «Ешбір кінәлі адам жазадан құтылмауы тиіс» деді және егер Бэбкок кінәлі болса, онда бұл «адам жасай алатын ең үлкен опасыздық» болар еді. Қазан айында Бэбкок Ақ үйге Грант, Бристоу және Пьерпонт алдына шақырылды. Ол Бэбкок қолмен жазған, «Сильф» атты кодолық есіммен қол қойылған екі түсініксіз телеграмманы түсіндіруі тиіс болды. Бірінші хабарламада: «Мен сәттілікке жеттім. Олар кетпейді. Саған жазамын» (1874 жылдың 10 желтоқсаны), ал екіншісі: «Жау әлсіреп бара жатқаны туралы ресми ақпарат бар. Істі жылдамдатыңыз» (1875 жылдың 3 ақпаны) делінген. Бристоу осы хабарламаларды сол күні өткен министрлер кабинетінде Грантка көрсеткен. Бэбкок Грантка Бристоу мен Пьерпонтқа түсініксіз бірдеңе айтты, ал Грант Бэбкоктің телеграммаларды түсіндіруіне риза болғандай көрінді. Пьерпонт пен Бристоу бұл мәселені өте маңызды деп санап, Бэбкоктан телеграф арқылы хабарласып, оның корреспонденті Вашингтонға келіп, хабарламалардың мән-жайын түсіндіруін талап етті. Бэбкок көп уақыт алатын болғандықтан, Пьерпонт оны тексеруге барды және Бэбкоктың салық инспекторы Джон А. Джойске, оның Сент-Луис серігіне, сақ болу үшін ескерту жазып жатқанын көрді. Ашуға мініп, Пьерпонт Бэбкоктің қаламын тартып алып, оның хабарының үстінен сызып, айқайлады: «Сен өз пікіріңді жібергіңіз келмейді; фактіні жіберіңіз, сонда барып түсіндіріңіз. Мен оны түсінбеймін». Грант болса, Бэбкокқа деген адалдығы мен оның кабинетінің сенімді мүшелері Бристоу мен Пьерпонттың «Виски сақинасын» қудалауы арасында қысылып қалды. Бэбкок өзінің хабарламаларына қанағаттанарлық түсіндірме бермегендіктен, 1875 жылдың 4 қарашасында АҚШ қазынасын алдау үшін сөз байласты деп айыпталды.
In July 1875, Bristow and Attorney General Edwards Pierrepont, working as Grant's anti corruption team, met Grant, who was vacationing at Long Branch, and gave him evidence that Babcock was a member of the ring. Grant told Pierrepont "Let no guilty man escape " and said if Babcock was guilty then it was the "greatest piece of traitorism to me that a man could possibly practice." In October, Babcock was summoned in front of Grant, Bristow, and Pierrepont at the White House to explain two ambiguous telegrams handwritten by Babcock and signed "Sylph", an apparent code name for Babcock. The first message said, "I have succeeded. They will not go. I will write you." (December 10, 1874) and the second one said, "We have official information that the enemy weakens. Push things." (February 3, 1875) Bristow had shown these messages to Grant at a cabinet meeting the same day. Babcock said something to Grant, unintelligible to Bristow and Pierrepont, and Grant appeared satisfied by Babcock's interpretation of the telegrams. Pierrepont and Bristow, believing the matter to be crucial, insisted Babcock send a message to his telegraphic correspondent demanding that this individual come to Washington to give his version of the messages. After Babcock seemed to be taking too long, Pierrepont went to check on him and found Babcock writing a warning to revenue agent John A. Joyce, his St. Louis confederate, to be on his guard. Infuriated, Pierrepont grabbed Babcock's pen and dashed through his message yelling "You don't want to send your argument; send the fact, and go there and make your explanation. I do not understand it." Grant, on the other hand, was divided between the loyalty he had for Babcock, and his desire for Bristow and Pierrepont, trustworthy members of his cabinet, to prosecute the Whiskey Ring. Since Babcock had no acceptable explanation for his messages, he was indicted for conspiracy to defraud the Treasury of the United States on November 4, 1875.
Орвилл Бэбкоктің соты
1876 жылдың 8 ақпанында Бэбкок сотқа тартылды, бұл процесс он сегіз күнге созылды. Бэбкоктің қорғау командасы өте шеберлігімен белгілі болды және оған Гранттың бұрынғы бас прокуроры Джордж Уильямс, көрнекті қылмыстық қорғау адвокаты және заңгер Эмори А. Сторрс, сондай-ақ бұрынғы апелляциялық судья (Нью-Йорк) Джон К. Портер кірді. Сот процесі Солтүстік Үшінші көшесіндегі 218 нөмірдегі АҚШ пошта және кеден үйінде өтті, ал айыпталушының жоғары мәртебесі сотты қызықты да көпшілік назарына іліктірді. Сотқа қатысуға деген сұраныс соншалықты күшті болды, тек қол қойылған билеттері бар адамдар мен «Виски рингі» ісі бойынша айыпталушылар ғана кіре алды. Бэбкок азаматтық киіммен келді, оның ішінде аспан көк шалбар, жібек шляпа және жеңіл күртеше болды. Сот отырысы болмаған кезде Бэбкок Алтыншы көше мен Вашингтон даңғылының қиылысында жаңадан қайта жаңартылған Линделл қонақүйінде тұрды. Грант Ақ үйден 12 ақпанда куәлік берді, оны Бас судья Моррисон Уэйт нотариалды куәландырды, ал Бристоу мен Пьерпонт куәгер болды. Өзінің мәлімдемесінде Грант «Виски рингі» ісі бойынша қудалауды толық қолдады, бірақ Бристоудың Бэбкоктің екіжүзділігі туралы ескерткеніне қарамастан, Бэбкокқа қарсы куәлік беруден түбегейлі бас тартты. Оның орнына Грант Бэбкокты мақтап, оның адалдығына «үлкен сенімділігі» бар екенін және Бэбкокқа деген сенімі «өзгермегенін» айтты. 17 ақпанда Бэбкоктің қорғаушысы президент Гранттың куәлігін қазылар алдына оқыды, бұл Бэбкоктің айыпталу мүмкіндігін айтарлықтай әлсіретті. Сол күні генерал Уильям Т. Шерман Бэбкоктің «мінезі өте жақсы» екенін мәлімдеді. Гранттың куәлігі, Шерманның тікелей куәлігі және Бэбкоктің тапқыр қорғаушысы ұсынған дәлелдер оның 25 ақпанда ақталуына әкелді. Пьерпонт Бэбкокқа оның ақталуына көмектесетін ақпаратты ұсыныпты деген қауесет тарады, бірақ Пьерпонт оны жоққа шығарды және Бэбкок өзі бұл қауесетті таратқанын айтты. Бірнеше айдан кейін Грант тағайындаған сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес тобы тарап кетті. Пьерпонт 1876 жылдың 21 мамырында қызметінен кетті, ал 11 шілдеде Грант оны Ұлыбританиядағы АҚШ елшісі етіп тағайындады. Грант пен Бристоу арасындағы антагонизм Бристоуды кабинеттен кетуге мәжбүр етті, ол 1876 жылдың 20 маусымында отставкаға шықты.
On February 8, 1876, Babcock went on trial, an event that lasted eighteen days. Babcock's defense team was noted for its prowess and included Grant's former Attorney General George Williams, a top criminal defense advocate and lawyer, Emory A. Storrs, and a former appeals judge (New York), John K. Porter. It took place at the U. S. Post Office and Customs House located at 218 North Third Street, and the status of the defendant made the trial a popular and well attended spectacle. Demand to attend the proceedings was so great that only persons with signed passes and Whiskey Ring defendants were allowed in. Babcock arrived in civilian clothes, including sky blue pants, a silk hat, and a light jacket. When court was not in session, Babcock stayed at the newly rebuilt Lindell Hotel on Sixth Street and Washington Avenue. Grant's White House deposition took place on February 12; it was notarized by Chief Justice Morrison Waite and witnessed by both Bristow and Pierrepont. In his statement, Grant fully supported the Whiskey Ring prosecutions, but willfully refused to testify against Babcock, despite having been informed by Bristow of Babcock's duplicity. Instead, Grant praised Babcock, saying he had "great confidence" in Babcock's integrity, and that his confidence in Babcock was "unshaken". On February 17, Babcock's defense counsel read President Grant's deposition to the jury, which severely weakened any chance of Babcock being convicted. The same day, General William T. Sherman testified that Babcock's "character has been very good." Grant's deposition, Sherman's in person testimony, and the evidence presented by Babcock's shrewd defense counsel led to his acquittal on February 25. A rumor spread that Pierrepont had leaked information to Babcock that aided in his acquittal, but Pierrepont denied this and suggested that Babcock himself had started the rumor. A few months later Grant's appointed anti corruption team broke up. Pierrepont resigned from office on May 21, 1876, and was appointed by Grant United States Minister to the United Kingdom on July 11, 1876. Enmity between Grant and Bristow forced Bristow out of the cabinet, and he resigned on June 20, 1876.
Республикашыл партияға әсері
Көптеген адамдар "Виски сақинасын" Америка Азамат соғысынан кейін ел бойынша билікті алған Республикалық үкіметтердегі жемқорлықтың белгісі деп қарады. Дегенмен, Грант тағайындаған Бристоу реформаторлардың арасында батыр ретінде танылды. Президенттің жеке хатшысы Бэбкок сақина мүшесі ретінде айыпталып, президент Гранттың жеке араласуы және куәлігі арқасында ақталды. Сол кездегі газеттер көбінесе Республикалық партияның бағытын ұстанды, сот процесін жеңілдете көрсетті. Бұл көптеген адамдарды "Виски сақинасының" Республикалық партияның қаржысын арттыру мақсатындағы амал екеніне сендірді. Осы себепті, президент Грант тікелей қатысы болмаса да, Республикалық жемқорлықтың символы ретінде қарастырылды, ал оның соғыс министрі Уильям В. Белкнапқа қатысты келесі даулар осы пікірді бекітті. "Виски сақинасы", сондай-ақ Республикалық партияның басқа да күдікті билік тезектері, Қайта құруға деген ұлттық шаршауға себеп болды, бұл Гранттың президенттігін 1877 жылғы келісіммен аяқтады.
The Whiskey Ring was seen by many as a sign of corruption under the Republican governments that took power across the nation following the American Civil War. However, Grant's appointment, Bristow, was a hero among reformers. Babcock, the private secretary to the President, was indicted as a member of the ring. He was acquitted through the personal intervention and testimony of President Grant. Newspapers at the time were known to slant toward a Republican agenda, making light of the trial. This led many people to think the Whiskey Ring was a ploy for the Republican party to increase their funds. For this reason, President Grant, although not directly involved in the ring, came to be seen as emblematic of Republican corruption, and later scandals involving his Secretary of War William W. Belknap only confirmed that perception. The Whiskey Ring, along with other alleged abuses of power by the Republican party, contributed to a national weariness of Reconstruction, which ended Grant's presidency with the Compromise of 1877.
"Силф"
Уиски сақинасының басшысы Джон Макдональдтың сөзіне қарағанда, "Силф" атты қолтаңбаға көптеген адамдар қызығушылық танытып, оны талқылаған. Макдональдтың айтуынша, Бэбкок полковник Джон А. Джойспен бірге жыл сайынғы Сент-Луис жәрмеңкесіне барғанда, 5-ші көшеде жүріп, өте әдемі әйелді көреді, оған сұлулығы үшін "Силф" деген есім қойылған. Бэбкок үйленген болғанымен, ол әйел кім екенін білуге тырысады. Бэбкок Джойске: "Мен өмірімде осындай әдемі және баурап алатын әйелді көрген емеспін; Құдайға шүкір, бұрылып қайтадан кездесіп, сен оны маған таныстырарсың", - дейді. Кейін Фрёйндтің ресторанында Бэбкок Луиза Хокинспен, яғни "Силфпен" танысады. Кейіннен Бэбкок Джойске жазған хаттарында "Силф" есімін өзінің кодолық қолтаңбасы ретінде пайдаланады.
According to John McDonald, the kingpin of the Whiskey Ring, there was much public interest and speculation of the "Sylph" letter signature. McDonald said that when Babcock had attended the annual St. Louis Fair, with Col. John A. Joyce, while they were walking on 5th Street, he saw a very attractive woman, who would be nicknamed the "Sylph" for her beauty. Although Babcock was a married man, he inquired who the lady was. Babcock reportedly said to Joyce, "She is the most beautiful and bewitching woman I ever saw; for heaven's sake; let us turn the corner and meet her again so that you can give me an introduction.". Later, meeting at Freund's restaurant, Babcock was introduced to Louise Hawkins, the "Sylph". Babcock would later use "Sylph", as a code signature for Babcock, in letter correspondence to Joyce.