Кіріспе

Христиандық әулие, Лиеждің бірінші епискобы (656–727 жж.)

Губертус немесе Губер (656 – 30 мамыр 727 ж.) – 708 жылы Лиеждің бірінші епискобы болған христиандық әулие. Ол аңшылардың, математиктердің, оптиктердің және металл өңдеушілердің қамқоршысы. "Арденнің елшісі" деп аталатын ол 20-ғасырдың басына дейін дәстүрлі Сент-Губерттің кілті арқылы қызыл ауруды емдеуге шақырылды. Губерт орта ғасырларда кеңінен құрметтелген. Оның өмірі туралы суреттер шейіт Сент-Эвстаций туралы аңызбен байланысты. Болландистер Губерттің жеті ерте өмірін жариялады (Acta Sanctorum, 3 қараша, 759–930 жж.); олардың біріншісі замандасының еңбегі болды, бірақ ол көп мәлімет бермейді. Губертус 727 жылы 30 мамырда Фура деп аталатын жерде немесе оның жанында қайтыс болды. Кейінгі орта ғасырларда бұл жер Брюссельдің жанындағы Тервурен деп есептелді; алайда, соңғы зерттеулер Лиежге Брюссельден гөрі жақын орналасқан Ворен (Форонс) әулиенің соңғы демалыс орны болуы мүмкін деп санайды. Оның мерекесі 3 қарашада тойланады.

Ерте өмір

656 жылы франк герцогының тұңғыш ұлы болып дүниеге келді. Аңыз бойынша, Ыстық жұма күні таңертең, адалдар шіркеуде болып тұрғанда, Юберт орманға аң аулауға шықты. Ол әсем бұғыны немесе арыстанды қуа жөнелгенде, жануар кері бұрылып, Юберт оның мүйіздерінің арасында жүзіп тұрған айқыш белгісін көріп, таң қалды. Сонда ол бір дауыстың былай дегенін естіді: "Юберт, егер сен Тәңірге бет бұрып, қасиетті өмір сүрмесең, тозаққа тез түсесің". Юберт түсіп, сәжде етіп, "Ием, мен не істеуім керек?" деп сұрағаннан кейін, "Ламбертті ізде, ол сені нұсқаумен қамтамасыз етеді" делінді. Бұл қасиетті Юбертке деген атау тек 15 ғасырда ғана берілді.

Діни мансап

Хьюберт Ламбертпен кездесу үшін дереу Маастрихтке аттанды. Ламберт оны жылы қабылдап, рухани жетекшісі болды. Хьюберт өзінің зор құрметтерінен бас тартып, Аквитаниядағы мұрагерлік құқығын кіші інісі Одоға берді, ал оған нәсілдік ұлы Флориберттің қамқоршысы болуын тапсырды. Жеке мүлігінің барлығын кедейлерге таратып берген Ламберт оны Арденнге, халық пен орман жануарларының арасына жіберді. Хьюберт дін қызметкері болу үшін оқып, кейін шіркеуге қабылданды және жақын арада Ламберттің діоцезін басқарудағы ең жақын серігіне айналды. Ламберттің өтінішімен Хьюберт 708 жылы Ламберттің атынан Римге қажылық жасады. Бірақ ол болмағанда, Ламберт Пипиннің ізбасарлары тарапынан Льежде қаза табады. Хьюберттің өмірбаянында бұл оқиға папаға бір уақытта көрініс арқылы хабарланды, сонымен қатар Хьюбертті Маастрихт епископы етіп тағайындау туралы бұйрық берілді. Хьюберт епископтық кірісін кедейлерге таратып, ораза ұстап, дұға етіп, уағыздарындағы шешендігімен танымал болды. 720 жылы Хьюберт көрініс бойынша Ламберттің қабірлерін Маастрихттен Льежге үлкен салтанатпен және көршілес епископтардың көмегімен көшірді. Ламберттің шейіт болған жеріне қабірлерді сақтау үшін базилика салынды, ал келесі жылы собор ретінде киеленді. Епископтық орын Маастрихттен Льежге көшірілді, ол кезде ол кішкентай ауыл ғана еді. Бұл Льеждің болашақ даңқының негізін қалады, онда Ламберт қамқоршы ретінде, ал Хьюберт негізін қалаушы және алғашқы епископ ретінде құрметке ие болды. Хьюберт Арденн орманды аймағында және Токсандрияда, Тонгереннен Ваал және Рейн өзендерінің қосылған жеріне дейінгі аймақта, мүшріктер арасында дін уағыздаумен белсенді айналысты. Ол аңшылық өмірінде алған дағдылары арқылы халықтың сенімін (және имандылығын) жеңіп алды. Орманға қатысты мәселелерде ол кеңес беруші ретінде ізделіс жолында болды.

Өлім

Губертус 727 немесе 728 жылдың 30 мамырында Льеж қаласынан 30 миль қашықтықтағы Фура деген жерде бейбіт қайтыс болды. Алғашқыда ол Льеждегі Коллегиаттық Санкт-Петер шіркеуіне жерленді, бірақ 825 жылы оның сүйектері Арденн тауларындағы Амдайн бенедиктин аббаттығына көшірілді. Аббаттық реформация кезінде Губерттың табыты жоғалып кеткенге дейін қажырлы сапарлар орталығына айналды. Оның мерекесі 3 қарашада тойланады, бұл күні оның қабірлік қалдықтары Амдайнға жеткізілген болуы мүмкін.

Құрмет

Хьюберт орта ғасырларда кеңінен қастерленді және оның жоғары тегінің арқасында бірнеше әскери ордендер оның атымен аталды: Бавариялық, Богемиялық халықаралық Әулие Хьюберт ордені және Кёльн архиепископы-сайлаушысының ордені. Хьюберт, Квирин Нойский, Корнелий және Антониймен бірге Рейн аймағындағы Төрт қасиетті маршал (Vier Marschälle Gottes) деп құрметтелді. 1444 жылы Юлих пен Берг графы Герхард V құрған Әулие Хьюберт ордені (Сент-Хуберт ордені) – рыцарлық орден. Англикандық шіркеуде кем дегенде екі шіркеу Әулие Хьюбертке арналған.

Қамқорлық

Лиеж қаласының қасиетті Губерті – садақшылардың, итттердің, орман шаруашылығы жұмыскерлерінің, қапшықшылардың, аңшылар мен аңшылықпен айналысатындардың, оптиктердің, математиктердің, металл өңдеушілердің, қорытушылардың және Лиеж қаласының қамқоршысы. Қасиетті Губерт аңшылардың қамқоршысы ретінде танымал және спортшылар оны әдепті аңшылық қағидаларын қалыптастырушы деп құрметтейді. Бірақ ол аң аулаудан бас тартты, себебі Құдай оның аң аулау өмірін дінсіз, бейшаралыққа ұшырататын, тозаққа жетелейтін өмір деп санады. Губерт дін қызметкері болғаннан кейін, дін қызметкерлеріне аң аулауға тыйым салынды және егер олар аң ауласа, тәубе етуге міндетті болды.

Мұра

Хьюберт спорттық аңшылар арасында этикалық аңшылық мінез-құлқының бастаушысы ретінде құрметке ие. Әңгімелердің кейбір нұсқаларында, бұғы Хубертке жануарларды құрметтеуге және оларға қайырлылықпен қарауға, өйткені олар Құдайдың жаратылыстары және өздерінің құндылығы бар екендігін айтқан делінеді. Мысалы, аңшы тек қана таза, жылдам және гуманистік өлтіруге мүмкіндік болғанда ғана атуы керек. Ол өсіп-өнім беру кезеңінен өткен ескі бұғыларды ғана атуы керек, ал көптен күткен трофейлік атудан бас тарта отырып, ауру немесе жараланған жануарды аялап өлтіруі керек. Сонымен қатар, жас бұғылардың анасынан айырылып қалмауы үшін, қыста оларды тамаққа бағыттайтын ана бұғыны ешқашан атуға болмайды. St. Hubertus Club Chicago – неміс мәдени ұйымы, ол неміс мұрасын және неміс дәстүріндегі аңшылықты насихаттайды. Орман шаруашылығы, ағаш және аңшылық мұражайы орналасқан Svätý Anton сарайы әр жылдың қыркүйек айында Санкт-Хубертус күндері фестиваліне ұя болады.