Трэвис Макги: Сальваж Консультанты және «Бұзылған Флеш»

Кіріспе

1983 жылғы телефильм. Тревис МакГи – американдық детектив жазушысы Джон Д. Макдональд жасаған ойдан шығарылған кейіпкер. МакГи полиция қызметкері де емес, жеке тергеуші де емес; оның өзі «мүлік іздеуші кеңесші» деп сипаттайды, ол басқалардың мүлкін 50 процент комиссия алып қайтарып береді. МакГи 21 романның ішінде, 1964 жылы тұңғыш рет жарық көрген «The Deep Blue Good by» романынан бастап, 1984 жылы шыққан «The Lonely Silver Rain» романына дейін пайда болды. 1980 жылы МакГидің «Жасыл жұлып алушы» романы бір жылдық «Құпия» санатында Ұлттық кітап сыйлығына ие болды. Барлық 21 кітаптың атауында түс тақырыбы кездеседі, бұл детективтік/құпия жанрдағы кітап серияларында атаудың біртұтас тақырыпқа ие болуының ерте мысалдарының бірі (мысалы, Сью Графтонның «әліппе» сериясы; Джанет Эвановичтің «нөмір» сериясы – Стефани Плам туралы кітаптар және т.б.).

Профиль

Трэвис МакГи 52 футтық қайық үйде тұрады, оны "Бұзылған флеш" деп атайды. Қайықты МакГи Палм-Бичте 30 сағат бойы "покер қоршауы" деп сипаттаған күш-жігер жұмсап, қайықты жеңген жағдайдан кейін аталған. Бақыты төрт жүрек (2 3 7 10) және бір клуб (2) блефінен басталды, ол "бұзылған флеш" құрады, бұл Deep Blue Good by кітабының 3-тарауында сипатталған. Қайық әдетте Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласындағы Баия-Мар Маринадағы F 18 тірегінде орналасқан. Өзін "жағажайдағы босқын" деп сипаттаған МакГи "зейнеткерлік өмірін бөліп-бөліп алады", ол жаңа істерді тек Флештегі жасырын сейфтегі қосалқы ақшасы (резервтік қордан басқа) азайған кезде ғана қабылдауға бейім. МакГидің 1936 жылғы Роллс-Ройс автокөлігі бар, оны ол сатып алғанға дейін бұрынғы иесі жүк таситын машинаға айналдырған, ал басқа иесі оны "қорқынышты көк түспен" бояған. МакГи оны Мисс Агнес деп атады, бастауыш мектептегі бір мұғалімнің есімімен, оның шашы да дәл сол түсте болған. МакГидің визит карточкасында "Құтқару кеңесшісі" деп жазылған, және бизнестің көбісі оған ауызша хабарласады. Оның клиенттері әдетте маңызды және/немесе құнды нәрседен айырылған (әдетте адал емес немесе заңсыз жолмен) және оны заңды түрде қайтаруға мүмкіндігі жоқ адамдар. МакГидің әдеттегі ақысы заттың құнының жартысы (қалпына келтірілсе), МакГи шығындарды тәуекелге ұшыратады, ал мұндай жоғары ақыға қарсы келетін клиенттерге бір нәрсенің жартысын алу ештеңеге ие болудан жақсы екені еске салады. Жоғалған заттар көбінесе материалдық болса да (мысалы, сирек маркалар немесе әшекейлер), бірнеше кітапта МакГиден жоғалған адамды табуды сұрайды; біреуінде ұрланған мүлік – клиенттің беделі. Бірнеше жағдайда ол өте қатты кек алады, әдетте оның аздаған достарының біріне жамандық жасаған немесе өлтірген жағдайда. Физикалық жағынан МакГи – биік, күңгірт терілі, құмды шашты, сұр көзді адам. Бірнеше кітапта ол Корей соғысының АҚШ армиясының ардагері екендігі айтылады. Алайда, кейінірек жазылған кітаптарда оның қашан қызмет еткені туралы нақты мәлімет жоқ. Кейінгі екі романда, "Жасыл жабайы" және "Қызыл қызыл тері" романдарында оның әскери қызметі Корей соғысына емес, Вьетнам соғысына қатысты деген тұжырымдар бар. "Жалғыз күміс жаңбыр" романында ол банктік сейфке кіреді, онда бірнеше құнды естелік сақталады, соның ішінде "өткеннен өлі" әкесі, анасы және ағасының фотосуреттері бар. Ол қорапта өзінің күміс жұлдызы, күлгін жүрегі және құрметті босату куәлігі бар екенін айтады, бәрі АҚШ армиясымен "сержант МакГиге" берілген. Оның Жан есімді қызы бар, ол ұзақ уақыт бұрын болған махаббат оқиғасының нәтижесінде "Жалғыз күміс жаңбыр" кітабында өзін таныстырғанға дейін оған белгісіз болған. Ол колледж футболының үздік ойыншысы болды (жақсы аяқ), бірақ "Қауіпті алтын түсі" кітабында тізе жарақатынан кәсіби футбол ойнамағанын айтады. Алайда, "Түркіз зар" романында ол спорттық тривиа жанкүйеріне бірнеше маусым бойы кәсіби футбол ойнағанын мойындайды, оның тізелері Детройт Лионс командасынан келген қарсыласымен болған соққыдан зардап шеккен. Жасы ұлғайғанмен, ол кәсіби спортшының жылдамдығы мен шапшаңдығын сақтайды. Оның биіктігі 6'4" (1,93 м) және оның "жауынгерлік салмағы" 205 фунт (93 кг) болса да, ол көрінетіннен әлдеқайда күшті, қалың билегі мен ұзын қолы бар; кейде, көреген қарсылас онымен күресу туралы шешім қабылдағанда осы ерекшеліктерді байқайды. МакГи мақсатпен үйлесімсіз, шатастырып, әуесқой болып көрінеді, бірақ оның керемет рефлекстері мен бұлшық еттері бар. Оның белінің көлемі 33 дюйм, ұзындығы 46 өлшемді жакеті бар, ал көйлегінің мойны 15 дюйм, ал қолдары 34 дюйм. МакГи өзінің фитнес режимін жиі талқылайды, әдетте жалколық кезеңнен кейін өзінің фитнесін қалпына келтіру тұрғысынан: жүзу және спринт жиі аталады. Бір кездері ол суырғыш ішуді тастап, денсаулығын нығайта бастады. Жауынгерлік өнердің стратегиясы ретінде ол жиі бетін жауып, қарсыласының күресу стилін зерттей отырып, қарсыласын тыныштандырып, шаршату үшін қолдары мен шынтақтарымен соққыларды бұзады. Соңғы романда МакГидің қытайлық тай-чи-чуань өнерімен айналысатыны сипатталады. МакГидің ерте өмірін және отбасын әдейі жария етпеген. Отбасы туралы бірнеше нақты сөздердің арасында бала кезінде әкесімен Чикаго парадтарына қатысқандығы және әскери қызметтен кейін бизнеспен айналысуды жоспарлаған ағасы туралы естелік бар. Бауырласы әйел мен оның серіктесі қатысқан алаяқтықтан жинаған ақшасынан айырылып, өзін-өзі өлтірді; Трэвис кейін әйелді және оның серіктесін өлтірді деп күдіктенеді. МакГидің ұлты – ирландтық америкалық; оның әкесінің есімі берілмеген, бірақ анасының бойжеткен қызының есімі Мэри Кэтрин Девлин екені айтылған. МакГи "Қызыл түстегі құлау" (1981) кітабында өзінің "әйел денесі қабырғасын кеңінен кесіп өткенін" айтады, бірақ ол адал және циник болғандықтан, бұл туралы не ойлайтынын түсінеді. Бұл оның өзіне және айналасындағы қоғамға қатысты жиі кездесетін ойлардың бір бөлігі, әсіресе Флориданың өзгеретін ортасына назар аударады. МакГи өзінің циник бейнесі, серияның әр кітабында кездесетін, – күңгірт қарумен және қисайған жылқымен шайқасып, ескірген немесе шынайы емес идеалдар үшін күресіп жүрген рыцарь ретінде. Бұл Дон Кихотқа жасалған анық сілтемелер. Оның романтикалық әлемге деген көзқарасы (және басқа да көптеген ұқсастықтар) оны Роберт Б. Паркердің Спенсерімен ұқсатады. МакДональдтың биографиялық авторы профессор Хью Меррилл, МакГи қатал детективтер дәстүрінде болғанына қарамастан, кейіпкер жанрдағы әдеттегі басты кейіпкерлерден ерекшеленеді, өйткені ол әлеуметтік және жағымды адам. Рэймонд Чандлердің шаршаған және әлемге көзқарасы жұпыс Филип Марлоу сияқты басқа детективтерден айықша, МакГи өзі үшін маңызды нәрселерге: құрмет сезіміне, міндетке және ашуға ұстанып тұрады. "Көлеңкеге ашық қызғылт сары" кітабындағы классикалық түсіндірмеде МакГи ойшалап айтады:

Travis McGee lives on a 52 foot houseboat dubbed The Busted Flush. The boat is named after the circumstances in which he won the boat in what McGee describes as a "poker siege" of 30 hours of intensive effort in Palm Beach—the run of luck started with a bluff of four hearts (2 3 7 10) and a club (2), which created a "busted flush," as described in Chapter 3 of The Deep Blue Good by. The boat is generally docked at slip F 18 at Bahia Mar Marina, Fort Lauderdale, Florida. A self described "beach bum" who "takes his retirement in installments," McGee prefers to take on new cases only when the spare cash (besides a reserve fund) in a hidden safe in the Flush runs low. McGee also owns a custom 1936 vintage Rolls Royce that had been converted into a pickup truck by some previous owner long before he bought it, and another previous owner painted it "that horrid blue." McGee named it Miss Agnes, after one of his elementary school teachers whose hair was the same shade. McGee's business card reads "Salvage Consultant," and most business comes to him by word of mouth. His clients are usually people who have been deprived of something important and/or valuable (typically by unscrupulous or illegal means) and have no way to regain it lawfully. McGee's usual fee is half the value of the item (if recovered) with McGee risking expenses, and potential clients who object to such a seemingly high fee are reminded that getting back half of something is better than owning all of nothing. Although the missing items are usually tangible (e. g., rare stamps or jewels), in several books McGee is asked to locate a missing person; in one, the stolen property is a client's reputation. In several instances, he shows a marked propensity to exact revenge, usually for the ill treatment or death of one of his few real friends. Physically, McGee is a tall, tanned, sandy haired man with pale gray eyes. Several books hint (or explicitly state) that he is a U. S. Army veteran of the Korean War. However, later books are less precise about exactly when he served. In two of the later novels, The Green Ripper and Cinnamon Skin, there are implications that his military service was during the Vietnam War rather than the Korean. In The Lonely Silver Rain, he visits a bank safe deposit box in which he keeps a few precious keepsakes, including photos of his father, mother, and brother, "all long dead," and he mentions that the box also contains his Silver Star, Purple Heart, and honorable discharge certificate, all awarded by the U. S. Army to "Sergeant McGee." He also has a daughter named Jean, unknown to him until she reveals herself in The Lonely Silver Rain as the result of a long ago love affair. He was a standout college football player (a tight end), but says in A Deadly Shade of Gold that he never played professional football due to a knee injury. However, in The Turquoise Lament he admits to a sports trivia fan that he played professional football for a couple of seasons before his knees were wrecked in a tackle by an opponent from the Detroit Lions. Despite his age, he retains the quickness and agility of a professional athlete. He stands 6′4″ (1.93 m) tall and, although deceptively unimposing at his "fighting weight" of 205 pounds (93 kg), he is much stronger than he looks, with thick wrists and long arms; occasionally, a more perspicacious adversary notes these features when deciding whether to tangle with him. McGee purposely cultivates an image of being uncoordinated, shambling, and clumsy, but has superb reflexes and muscle memory. He has a 33 inch waist, wears a size 46 long jacket, and a shirt with a ″ neck and 34″ arms. McGee often discusses his fitness regimen, usually in terms of regaining his fitness after a lazy period: swimming and sprinting are frequently mentioned. At one time, he was a pipe smoker, but eventually gave it up in order to maintain his physical fitness. As a martial arts strategy, he often covers his face and blocks punches with his arms and elbows to lull and tire his opponent while studying that opponent's fighting style. In the final novel, McGee is described as practicing the Chinese art of t'ai chi ch'uan. McGee's early life and family are deliberately left undeveloped. Among the few explicit mentions of family are a memory of attending a Chicago parade with his father as a boy, and a brother with whom he planned to go into business after his military service. The brother was apparently swindled out of his savings in a scam involving a woman and a male accomplice and committed suicide; it is strongly hinted that Travis subsequently killed the woman and her partner. McGee's ethnicity is Irish American; his father's first name is never given, but his mother's maiden name is given as Mary Catherine Devlin. While McGee notes in Free Fall in Crimson (1981) that he has "cut a wide swath through a wall of female flesh," he is honest and cynical enough to understand what this says about himself. This is a part of his introspective nature that frequently appears throughout the series, with observations about society around him, with particular notice paid to the changing Florida environment. McGee's cynical image of himself, some variation of which appears in every book in the series, is as a knight in rusty armor with a broken lance and swaybacked steed, fighting for what he fears are outdated or unrealistic ideals—these are clearly allusions to Don Quixote. In his romantic view of the world (as well as several other similarities), he bears a resemblance to Robert B. Parker's Spenser. Professor Hugh Merrill, MacDonald's biographer, suggests that despite McGee being squarely in the hardboiled tradition, the character is nonetheless a marked departure from the typical protagonists in the genre by being a gregarious and essentially likable person. Unlike other fictional detectives such as Raymond Chandler's jaded and world weary Philip Marlowe, McGee clings to what is important to him: his senses of honor, obligation, and outrage. In a classic commentary in Bright Orange for the Shroud, McGee muses:

Енді, әрине, Глейдстің алдына тікелей шабуыл жасаудың барлық әрекеттері сәтсіз аяқталғандықтан, біз оны өзен арқылы сорып алып, баяу өлтіріп жатырмыз. "Прогресс" деген күмәнді атпен штат өзінің зор білімімен әрбір екі биттік дамытушыға ағынды суға тартылған каналдарға бұрып, оған "жағалауға" участақтарды сатуға мүмкіндік береді. Коркскрю Суының солтүстігіне дейін ежелгі шалқыған кипаристің табиғи ормандары өліп барады. Копландтың солтүстігіндегі барлық аумақ кесілген және ешқашан қайтадан өспейді. Глейдстер құрғаған сайын, үлкен өрттер жиілеу болады. Экология өзгереді, баклан колониялары азаяды, кесір шабақ сирек болады, мангр құрғақтықтан туған жаңа аурулардан өледі. Бұл 1965 жылы жарық көрген кітап, сол кезде көпшілік экология тұжырымдамасымен таныс емес еді. МакГидің Баия-Мардағы МакГиге жақын жердегі өзінің катерінде тұратын, әлемдік деңгейдегі танымал және беделді экономист, дос Меер сияқты серігі бар. Меердің аты есім екені немесе тегі екеніне қатысты кейбір шатасулар болды, бірақ "Жасыл жабайы" романында МакГи мен Меер екі федералдық агентпен бір бөлмеде болғанда бұл анық болды. Олар оны екі рет доктор Меер деп атады, ал екіншісінде ол: "Жәй ғана Меер, өтінемін" деді. "Күн сәулесіне ақ түсті" романында Меер өзінің "Г. Людвиг Меер" есімді визиткасын ұсынады, ал кіріспе хаты "Құрметті Людвиг" деп басталады. Бұл есімдер оның нақты есімі екенін көрсетеді ме, жоқ па, оны алаяқтық қаржылық ойынның құралы болғандықтан анықтау қиын. Меердің екі қайығы да қарапайым экономикалық теориядан әлдеқайда асып түсетін кітаптар мен трактаттарға толы. Мысалы, Меер шахматқа әуес және әуесқой психолог. Меер МакГидің ішкі компасы...

Now, of course, having failed in every attempt to subdue the Glades by frontal attack, we are slowly killing it off by tapping the River of Grass. In the questionable name of progress, the state in its vast wisdom lets every two bit developer divert the flow into drag lined canals that give him "waterfront" lots to sell. As far north as Corkscrew Swamp, virgin stands of ancient bald cypress are dying. All the area north of Copeland had been logged out, and will never come back. As the glades dry, the big fires come with increasing frequency. The ecology is changing with egret colonies dwindling, mullet getting scarce, mangrove dying of new diseases born of dryness. This was in a paperback originally published in 1965, when the general public was still not conversant with the concept of environmentalism. McGee does have a sidekick of sorts in his best friend Meyer, an internationally known and respected economist who lives on a cabin cruiser of his own near McGee's at Bahia Mar, the John Maynard Keynes, and later, after the Keynes is blown up, aboard its replacement, the Thorstein Veblen. There has been some confusion as to whether Meyer is a given name or surname, but it is clear in The Green Ripper when McGee and Meyer are in the hotel room with two federal agents. They refer to him twice as Dr. Meyer and at the second, he says, "Just Meyer, please." In Pale Gray for Guilt, Meyer presents a business card giving his name as "G. Ludweg Meyer," and a letter of introduction beginning "My Dear Ludweg." Whether these show his real name or not is obscured by both items being instruments in an elaborate financial con game. Both of Meyer's boats are jammed full of books and treatises, ranging far beyond simple economic theory. For instance, Meyer is a chess aficionado and amateur psychologist. Meyer serves as McGee's anchor when McGee's own inner compass seems to be skewed, as well as providing the formal education that the street smart McGee lacks. Meyer has been known to participate in McGee's campaigns on occasion and has come close to being killed more than once as a result. His cover is usually as some sort of academic, though at times he has also played a stockbroker or an entomologist. Some world weariness does eventually creep into McGee's character, perhaps because the 1960s Florida in which he originated no longer exists. The only direct indications of his age ever given are comments that he had served in the Korean War and, until the 1980s, he seems ageless. He does at one point refer to having a "birthday ending in zero," which could mean that he was born in 1930. But as the series progresses, minor recurring characters began to drop away and it becomes apparent that McGee himself is getting older, along with his creator. In later novels such as The Green Ripper and Free Fall in Crimson, there is a sense of desperation that the violence in the world is too senseless to be explained and will never end. Much of that dissipates with the ending of The Lonely Silver Rain, which became the final volume when MacDonald died in 1986. (Reports of another final McGee novel, possibly narrated by Meyer, titled A Black Border for McGee and to be published posthumously, have never been confirmed.)

Трэвис МакГи романдары туралы

Макдональд құпия және күдік тудыратын романдардың жемісті авторы болғанда, ол сериалдық кейіпкер жасауға шешім қабылдады. МакГи бастапқыда қаланың атымен – Даллас МакГи деп аталуы тиіс болған, бірақ Кеннедиге жасалған қастаннан кейін Макдональд бұл есімнің тым көп жағымсыз коннотациялары бар деп ойлады. МакГиге есім іздеп жүргенде, досы оған Калифорниядағы көптеген Әскери-әуе базаларының аттарына қарауды ұсынды. Макдональдтың назары Фэрфилдтегі Трэвис әуе базасына ауды, сондықтан ол кейіпкерін Трэвис деп атады. 1964 жылдың наурыз айында жарық көрген «The Deep Blue Good» романынан бастап, Трэвис МакГи туралы жазылған 21 романның әрқайсысының тақырыбында бір түс кездеседі. Трэвис МакГи сериясының алғашқы үш кітабы бірден, айына бір кітаптан шықты, бұл өте ерекше баспа стратегиясы еді. Макдональдтың айтуынша, ол бұрын МакГи туралы кіріспе роман жазған, бірақ оны қанағаттандырмайтындықтан өртеген. Сарасота қаласының Сиеста-Ки аралында ұзақ жылдар тұрған Макдональд, егер сериал танымал болса, жеке өмірін сақтау үшін МакГиді штаттің қарсы жағына орналастырғанын айтты. МакГи – алғашқы үлкен заманауи Флорида саяхатшысы деп есептеледі, ол Элмор Леонард, Карл Хиасен, Пол Левин, Тим Дорси, Джеймс В. Холл және Лес Стендифорд сияқты авторлардың романдарынан бұрын пайда болған кейіпкерлер мен жағдайлардың алдында болды. Хиасен 1994 жылы «The Deep Blue Good» романының жаңа басылымына жазған кіріспесінде өзінің міндеттемесін нақты мойындады, Макдональдтың сегіз жыл бұрын қайтыс болғанына қарамастан, МакГи әлі де тірі деп сенді, мүмкін «Busted Flush» кемесінің палубасында джин ішіп, Флориданың неге айналғанын немесе болатынын ойлап отырған шығар. Әнші-сазгер Джимми Баффет «Incommunicado» әнінде осыған ұқсас сезімдерді білдірді. Стивен Кингтің «Салем қаласы» романында округ шерифі Гомер Маккаслин автор Бен Мирстің жазуын сынап, оған «Трэвис МакГи туралы әңгімелер жазатын жігіт сияқты» жазуын айтады. АҚШ Конгресс кітапханасының Кітап орталығы Макдональдтан қысқаша еңбек жазуды сұрады. Нәтижесінде жазылған «Оқу арқылы өмір сүру» эссесінде МакГи мен Мейер оқудың маңыздылығы туралы әңгімелеседі. 26 беттік эссе 5000 данада басылып, Кітап орталығына шағын үлес қосу арқылы алуға болады. Мистикалық романдардың авторы Ли Чайлд 2013 жылы жарық көрген «The Deep Blue Good» романының Random House Trade Paperback Edition-ның кіріспесін жазды.

MacDonald was already a prolific author of mystery and suspense novels when he decided to create a series character. McGee originally was to be called Dallas McGee, after the city, but after the Kennedy assassination, MacDonald decided that name had too many negative connotations. He was searching for a first name for McGee when a friend suggested that he look at the names of the many Air Force bases in California. MacDonald's attention was caught by Travis Air Force Base in Fairfield, and so he named his character Travis. Beginning with The Deep Blue Good by, released in March 1964, each of the 21 novels featuring Travis McGee has a title that incorporates a color. The first three books in the Travis McGee series were published in quick succession, at the rate of one a month, a highly unusual publishing strategy. According to MacDonald, he had earlier written an introductory novel about McGee that he burned as being unsatisfactory. A longtime resident of Sarasota's Siesta Key, MacDonald said he placed McGee on the opposite side of the state to protect his privacy in case the series became popular. McGee has been called the first great modern Florida adventurer, preceding characters and situations that appeared in novels by authors such as Elmore Leonard, Carl Hiaasen, Paul Levine, Tim Dorsey, James W. Hall, and Les Standiford. Hiaasen specifically acknowledged his debt in an introduction he wrote for a new edition of The Deep Blue Good by in 1994, commenting that even though MacDonald was then eight years gone, he believed McGee was still around, probably sipping gin on the deck of the Busted Flush and pondering whatever it was that Florida had become or was becoming. Singer/songwriter Jimmy Buffett expressed similar sentiments in the lyrics of the song "Incommunicado." In Salem's Lot by Stephen King, County Sheriff Homer McCaslin berates author Ben Mears's writing. McCaslin tells him to write "Like the guy who writes those Travis McGee stories." The U. S. Library of Congress's Center for the Book commissioned a short work by MacDonald. The resulting essay, "Reading for Survival," is a conversation between McGee and Meyer on the importance of reading. The 26 page essay was released in a limited edition of 5,000 copies and was available for a small contribution to the Center for the Book. Mystery novelist Lee Child wrote the introduction for the Random House Trade Paperback Edition of The Deep Blue Good by published in 2013.

Бейімделулер

Трэвис МакГи кино мен теледидарға екі рет бейімделді: Род Тейлор МакГиді «Amber-ден қараңғырақ» (1970) фильмінде ойнады, ал Сэм Эллиотт оны «Жоқ мыс теңізі» телефильмінде «Трэвис МакГи» (1983) деп аталған рөлде сомдады. Соңғы бейімделу МакГиді Калифорнияға көшіріп, роман сюжеттерінде маңызды орын алатын Флорида локацияларын жояды. Бұған қоса, Эллиотт өзінің әдеттегі қалың сақалдарын сақтап, МакГи кітаптардағы таза шалған, қысқа шашты келбетінен мүлдем өзгеше көрінді. Бірінші фильмде Мейерді Теодор Бикель, екіншісінде Джин Эванс ойнады. 1967 жылы автор Макдональд Трэвис МакГи және оның істері туралы телесериалға рұқсат беруден бас тартты, себебі Трэвис МакГи үнемі теледидарда көрсетілсе, адамдар романдарды оқуын тоқтатады деп ойлады. Макдональдтың досы, комедияшы Дэн Роуэн Трэвис МакГи рөлін ойнауға ниет білдіргенімен, бұл жоспарлар іске аспады. Роберт Петкофф романның қазіргі аудио кітаптардың көп бөлігінде Трэвис МакГиге дауыс берді. Random House аудиосының бұрынғы қысқартылған сериясында Даррен МакГэвин барлық фильмдерде ойнады, екі фильмтен басқа – «Amber-ден қараңғырақ» және «Карамел терісі», оларды Кевин Конвей оқыды. Оливер Стоун режиссерлік еткен және Леонардо Ди Каприоның Трэвис МакГи рөлінде түскен «The Deep Blue Good» фильмінің түсірілімі 2011 немесе 2012 жылға жоспарланған. 2010 жылдың сәуірінде фильмнің атауы «Трэвис МакГи» деп өзгертілгені хабарланды. 2011 жылдың сәуірінде Пол Гринграсс фильмді түсіруге қызығушылық танытса, 2014 жылдың наурыз айында Джеймс Мангольд режиссер болып тағайындалды, ал Ди Каприо Дженнифер Дэвиссон Киллоран мен Эми Робинсонмен бірге фильмді продюсерлікке ие болды. Дана Стивенс пен Карио Салем алғашқы сценарийді жазды. Кристиан Бейл «The Deep Blue Good» фильмінің басты рөлін ойнауға келісіп, Деннис Лехейн жазған сценарий бойынша түсуге дайын болды, бірақ Бейлдің тізе жарақаты салдарынан бұл жоспарлар орындалмады.

Әдебиеттің көрнекті белгісі

АҚШ-тың «Кітапханалар достары» ұйымы тарихи ескерткіштерге ұқсас әдеби ескерткіштерді орнатуға шешім қабылдағанда, алғашқысы «Бюст Флештің» тоқтаған жері – Бахия Мардағы F 18 орнына қойылды. Бұл 1987 жылдың ақпан айында, Макдональд қайтыс болғаннан кейін бір жыл өтпей жасалды. 2003 жылы Бахия Мар яхта орталығын қайта жаңарту кезінде, бекітілген доктарды жылмалы доктарға ауыстырғаннан кейін, F 18 орны жойылды. Ескерткіш тақта жылжымалы ағаш тұғырға орнатылды, қазіргі таңда кемежайдың докмейстері кеңсесі мен сыйлық дүкені ішінде сақтаулы.