Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ, Калифорния штаты, Лос-Анджелес округіндегі қосымша Interstate тас жолы
Auxiliary Interstate Highway in Los Angeles County, California, United States
Interstate 105 (I 105) – Оңтүстік Калифорнияның Үлкен Лос-Анджелес қалалық аймағындағы шығыс-батыс бағытты қосымша Interstate тас жолы. Ол Эль-Сегундо қаласының жанындағы 1-ші мемлекеттік жолдан (SR 1) және Лос-Анджелес халықаралық әуежайынан (LAX) Норвок қаласындағы I 605 автожолына дейін созылады. Бұл тас жол оның қатар өтетін Century Boulevard көшесінің атымен Century Freeway деп белгілі, сонымен қатар оның құрылысын қолдаған қайтыс болған конгрессмен Гленн М. Андерсонның құрметіне Гленн Андерсон Freeway деп те аталады.
Interstate 105 (I 105) is an east–west auxiliary Interstate Highway in the Greater Los Angeles urban area of Southern California. It runs from State Route 1 (SR 1) near El Segundo and Los Angeles International Airport (LAX) to I 605 in the City of Norwalk. It is commonly known as the Century Freeway after Century Boulevard which it parallels, and also officially known as the Glenn Anderson Freeway after the late congressman Glenn M. Anderson who advocated for its construction.
Маршрут сипаттамасы
I 105 автожолының батыс соңы Сепульведа бульвары (SR 1) және Лос-Анджелес халықаралық әуежайының (LAX) оңтүстік жиегіндегі Империал тас жолында, Эль-Сегундо – Лос-Анджелес шекарасына жақын орналасқан. Калифорния штаттық жолдары мен тас жолдары кодексі 105-ші маршруттың заңды батыс соңын «Эль-Сегундо маңындағы Першинг драйвінде» деп белгілейді, бірақ Caltrans Сепульведа бульвары мен Першинг драйві арасындағы бөлікті салуды ешқашан аяқтаған жоқ. Автокөлік жүргізушілер Империал тас жолы арқылы Першинг драйвіне дейін жалғастыра алады, бірақ бұл 105-ші маршруттың бөлігі емес және мемлекеттік күтімде де жоқ. Сепульведа бульварының шығысында I 105, I 405 (Сан-Диего тас жолы)мен Леннокс – Хоторн шекарасында қиылысады, содан кейін Хоторн қаласының солтүстік және Инглвуд қаласының оңтүстік шекараларына жақын шығысқа қарай жалғасады. Лос-Анджелес қаласының Harbor Gateway ауданында I 105, I 110 тас жолымен бес деңгейлі Гарри Прегерсон түйіскен жерінде қиылысады. I 105 шығысқа қарай Уиллоубрукке дейін созылады, содан кейін Линвуд қаласына кіреді, онда ол I 710 тас жолымен төрт деңгейлі түйіскен жері бар және Лос-Анджелес өзенін кесіп өтеді. I 105 Парамоунт қаласы арқылы өтіп, содан кейін Дауниге жетеді. Дауниде I 105 Лейквуд бульварымен (SR 19) қиылысады. I 105 Норвок қаласына кіреді, онда ол I 605 тас жолымен қиылысады, Сан-Габриэль өзенін кесіп өтеді және соңында Студебекер жолымен қиылысады. Бұл тас жол ешқашан I 5 негізгі маршрутымен қиылыспайды. I 105 нөмірлеу ережелеріне сәйкес келеді, өйткені I 5 тас жолымен қиылысатын басқа қосымша маршруттармен, атап айтқанда I 405 және I 605 тас жолдарымен қиылысады. Century Freeway тас жолының көп бөлігі Империал тас жолымен қатар жүреді. Ол сонымен қатар Century Boulevard тас жолымен қатар (және оның оңтүстігіне қарай 2 км қашықтықта) жүреді, одан бастапқы атауы шыққан. Century Boulevard өз кезегінде Лос-Анджелес қалалық жобасындағы 100-ші көшеге тең орналасқандықтан осылай аталған. Лос-Анджелес метрополитенінің C желісі I 105 тас жолының барлық ұзындығының ортасымен өтеді. C желісінің шығыс соңы Норвок қаласында, I 105 және I 605 тас жолдарының түйіскен жерінде орналасқан; тас жолдың батыс соңынан 3 км қашықтықта C желісі Aviation Boulevard көшесінде өз жолынан бөлініп, екі тармаққа бөлінеді: біреуі Редондо-Бич қаласына оңтүстікке қарай, екіншісі (қазіргі уақытта сынақ кезеңінде) LAX жақын жеріне және болашақтағы адамдарды тасымалдау жүйесіне (2025 жылы ашылуы жоспарланған) солтүстікке қарай бағытталған. I 105 Калифорния тас жолдары және автокөлік жолдары жүйесінің және Федералдық автокөлік басқармасының ел экономикасы, қорғанысы және жылжуы үшін маңызды деп санайтын Ұлттық автокөлік жолдары жүйесінің бөлігі болып табылады.
The western terminus of I 105 is at Sepulveda Boulevard (SR 1) and Imperial Highway on the southern edge of Los Angeles International Airport (LAX), near the El Segundo–Los Angeles line. The California Streets and Highways Code defines Route 105's legal western terminus to be at "Pershing Drive near El Segundo", but Caltrans has never constructed the segment from Sepulveda Boulevard to Pershing Drive. Motorists can still continue west via Imperial Highway over conventional roadway to Pershing Drive, but it is not part of Route 105 nor is it under state maintenance. East of Sepulveda Boulevard, I 105 intersects with I 405 (San Diego Freeway) at the Lennox–Hawthorne line, then continues east near the northern city limits of Hawthorne and the southern city limits of Inglewood. Upon reaching the Harbor Gateway neighborhood of Los Angeles, I 105 intersects with I 110 at the five level Judge Harry Pregerson Interchange. I 105 continues east into Willowbrook before entering the city of Lynwood, where it has a four level interchange with I 710 and crosses the Los Angeles River. I 105 then runs through Paramount before entering Downey. In Downey, I 105 intersects with Lakewood Boulevard (SR 19). I 105 then enters Norwalk, where it intersects with I 605, crosses the San Gabriel River, and then terminates at an at grade intersection with Studebaker Road. The freeway never intersects its parent route, I 5. I 105 complies with numbering conventions by intersecting other auxiliary routes of I 5 that do intersect I 5, namely I 405 and I 605. Much of the length of the Century Freeway runs parallel to Imperial Highway. It also runs parallel to (and 1 mile (2 km) south of) Century Boulevard, from which its original name is derived. Century Boulevard, in turn, is named for its position equivalent to 100th Street in the Los Angeles grid. The Los Angeles Metro Rail C Line runs in the median of nearly the entire length of I 105. The C Line's eastern terminus is at Norwalk, at the interchange between I 105 and I 605; 2 mile (3 km) from the western end of the freeway, the C Line separates onto its own right of way at Aviation Boulevard, splitting into two branches: one turning south towards Redondo Beach and one (currently in the testing stages) heading north towards near LAX and future people mover, which is scheduled to open in 2025. I 105 is part of the California Freeway and Expressway System, and is part of the National Highway System, a network of highways that are considered essential to the country's economy, defense, and mobility by the Federal Highway Administration.
Ерте жоспарлау
I 105 Оңтүстік Калифорния тас жолдары жүйесінің Caltrans 1960-шы жылдардағы бас жоспарының маңызды бөлігі болды, бірақ 1993 жылға дейін ашылмады. Жолға қатысты құқықтар кем дегенде 1947 жылдан бері бірнеше алғашқы тас жол жоспарларына енгізілген, бірақ ол 1956 жылға дейін "Ғасыр тас жолы" деп аталмады және 42-бағыт ретінде нөмірленді. 1965 жылы Ғасыр тас жолы мемлекеттік жүйеге қосылды, ол 1-бағыттан (Sepulveda бульвары) шығысқа қарай Лос-Анджелес қаласындағы Орталық авенюге дейін, қазіргі жолдың бойымен орналасқан. Қазіргі бағыт 1968 жылы мемлекетаралық жүйеге қосылды.
I 105 was an integral part of a Caltrans 1960s master plan for the Southern California freeway system, but did not open until 1993. The right of way was included on several early highway plans since at least 1947, although it was not named the "Century Freeway" until 1956, and was numbered Route 42. In 1965, the Century Freeway was added to the state system originated at State Route 1 (Sepulveda Boulevard) east to Central Avenue in the City of Los Angeles along an alignment very near to the current right of way. The current route was added to the Interstate system in 1968.
Жобалау және жергілікті қарсылық
Маршрут 1968 және 1972 жылдар аралығында Caltrans District 7 жобалау басшысы Сид Эликстің басшылығымен жобаланды. Тас жол құрылысына қарсылықтың басты себебі – қоғамның наразылығы және осы талаптардың салдары болды. 1970-ші жылдардың басында тас жолдың бағытындағы (демек, бұзылуға тиіс) аумақтардың көп бөлігі афроамерикалықтармен қоныстанған. Бұрынғы тас жол жобаларының басқа қараша басқарушылықтарға тигізген әсеріне деген наразылық бастапқы маршрутқа маңызды өзгерістер енгізуге әкелді. Жол бойындағы көптеген қалалар, биік тас жолдардың шуы мен көрінісіне көнбегендіктен, маршруттың «қопа» сияқты тереңде салынуын талап етті. Сонымен қатар, тас жол құрылысына қарсылықтың тағы бір себебі – I 105 тас жолының көп бөлігі аз қамтамасыз етілген, жоғары қылмыстық көрсеткішті аудандарда салынуы керек еді, бұл да аймақтардағы қылмыс деңгейі төмендегенге дейін құрылысты кешіктірді. Норвок қаласы өз қаласының орталық бөлігі арқылы жоспарланған маршрутқа қарсы болды және тас жолдың Санта-Ана тас жолындағы (I 5) көздеген соңғы нүктесіне жетуіне кедері келтірді; алайда, Caltrans бұл бөліктің тым ауыр жүктемелі Санта-Ана тас жолына қосымша көлік ағынын қабылдай алмайтынына байланысты одан бас тартуға бұрын-ақ шешім қабылдаған.
The route was designed between 1968 and 1972 by Caltrans District 7, under the direction of Design Chief Sid Elicks. The major source of resistance to the freeway's construction was community opposition and the side effects of these demands. By the early 1970s, most of the areas in the freeway's path (and thus slated to be demolished) were predominantly African American. Resentment over previous freeway projects' effects on other black communities resulted in significant modifications to the original route. Most cities along the way, weary of the noise and visual blight created by elevated freeways, demanded that the route be built far below grade in a "trench". Also, another source for resistance to the freeway's construction was that much of the I 105 path was going to be built in low income, high crime neighborhoods, which also delayed the freeway's construction until the crime in the areas went down. Norwalk was opposed to the freeway's proposed route through its city center, and blocked the freeway from reaching its intended terminus at the Santa Ana Freeway (I 5); however, Caltrans had already decided to abandon that section due to the inability of the severely congested Santa Ana Freeway to accommodate any more traffic.
Кит В. Вольпеге қарсы
1972 жылы қоғамдық наразылық федералдық сотқа шағымдануға, «Кит В. Вольпе» ісін қозғауға әкелді, онда түрлі азаматтық құқықтардың бұзылуы және Ұлттық экологиялық саясат заңының (NEPA) талаптары орындалмағаны айтылды. Автомагистраль тарихындағы маңызды тұлға – Гарри Прегерсон, АҚШ федералды судьясы, ол автомагистраль құрылысына қатысты сот ісіне төрағалық етті және жоғары сатыдағы сотқа көтерілгеніне қарамастан, осы істі қарауды жалғастырды. I 110 магистралімен қиылысатын жер судья Гарри Прегерсон атымен аталады. 1972 жылы судья Прегерсон автомагистральдің құрылысын NEPA, Калифорнияның қоршаған ортаның сапасы туралы заңы (CEQA), Федералдық көмек көрсету автожолдары заңы және 1970 жылғы бірыңғай көшіру және жылжымайтын мүлік сатып алу заңының талаптары орындалғанша тоқтатып қойды. 1979 жылы бұл сот ісі нәтижесінде 1981 жылы түзетілген Келісім шарты жасалды, ол автомагистральді дамытуға қатысты бірнеше шарттарды қойды, соның ішінде қосымша халыққа естілеулер өткізу, экологиялық баяндама дайындау, жолақтар мен қиылыстарды азайту, бірлесіп автокөлік пайдалануды жақсарту және транзиттік магистраль құру (ол кейін Лос-Анджелес метрополитенінің жасыл желісі болып, қазір C желісі деп аталады). Магистральдің бір бөлігі де шудан қорғау үшін жер бетінен төмен салынды. 1980 жылдары құрылыс басталғаннан кейін, Дауни қаласы арқылы салынған жер асты траншеясымен байланысты, аймақтың жер асты суларының толыққанды зерттелуін жүргізбеу салдарынан, магистральдің шығыс бөліктерінде бүкілгендер мен жарықтар пайда болды. Бір кезде Беллфлауэр бульварының кіреберісінде алып шұңқыр ашылды. Бұл I 710 және I 605 магистральдары арасындағы автомагистраль бойында күрделі сорғы жүйесін салуға әкелді.
In 1972, community opposition resulted in a federal lawsuit, Keith v. Volpe, being filed, charging a violation of various civil rights protections and the National Environmental Policy Act (NEPA). An important figure in the freeway's history was Harry Pregerson, a United States federal judge who presided over the lawsuit concerning the freeway's construction and chose to continue presiding over the case despite being promoted to a higher level court. The interchange with I 110 is named the Judge Harry Pregerson Interchange in his honor. In 1972, Judge Pregerson enjoined the further development of the freeway until it has complied with the requirements of NEPA, the California Environmental Quality Act (CEQA), the Federal Aid Highway Act, and the Uniform Relocation Assistance and Real Property Acquisition Act of 1970. In 1979, this lawsuit resulted in a Consent Decree, amended in 1981, which imposed several conditions on the development of the freeway, including additional public hearings, preparation of an environmental report, alterations to the design to reduce lanes and intersections, improve carpooling and provide for a transitway, which became the Los Angeles Metro Rail Green Line, now known as the C Line. A portion of the right of way was also to be constructed below grade to buffer adjacent areas from the effects of traffic noise. After construction began in the 1980s, failure to perform a complete survey of the area's groundwater deposits, combined with the below grade trench through the city of Downey, resulted in buckling and cracking along the eastern portions of the route. At one point, a giant sinkhole opened in the Bellflower Boulevard on ramp. This resulted in the construction of an elaborate pump system along the freeway between the interchanges with I 710 and I 605.
Century Freeway тұрғын үй бағдарламасы
Кит В. Вольп келісімінің маңызды бір бөлігі – автожол салу үшін бұрынғы тұрғын үйлердің орнын толтыру талабы болды, осының нәтижесінде Калифорния Мемлекеттік Тұрғын үй және Қоғамдық Даму Департаменті ішінде Century Freeway Тұрғын Үй Бағдарламасы құрылды.
A significant aspect of the Keith v. Volpe Consent Decree was the requirement that the housing removed to construct the freeway be replaced, leading to the creation of the Century Freeway Housing Program within the California Department of Housing and Community Development.
Елеулі үйлер мен ғимараттар бұзылды
Брайан, Карл және Деннис Уилсонның балалық шағындағы үйі 1980-ші жылдардың ортасында тас жол салу үшін бұзылып, қиратылды, сондай-ақ олардың тобының мүшесі Дэвид Маркс өскен көшедегі үй де бұзылды. 2005 жылы Вилсон ағайындыларының үйі тұрған жерде Beach Boys тарихи ескерткіші салынды және ол Калифорнияның тарихи ескерткіші деп жарияланды. Metallica тобының бастауындағы орын, бұрынғы бас-гитарист Рон МакГовнидің үйі, Дауни қаласындағы I 605 тас жолына жақын бағытта тұрды. Калифорния штатының Дауни қаласындағы тағы бір үй, онда Ричард және Карен Карпентер ағайындылары «The Carpenters» музыкалық дуетін құруға дейін өскен, I 105 тас жолы үшін де бұзылды.
The childhood home of Brian, Carl and Dennis Wilson of the Beach Boys was demolished in the mid 1980s to make way for the freeway, as was the house across the street where their bandmate David Marks grew up. In 2005, the Beach Boys Historic Landmark was built on the former site of the Wilson brothers' home and declared a California Historic Landmark. The birthplace of Metallica, former bassist Ron McGovney's house, stood directly in the path of the route nearby to I 605 in Downey. Another home in Downey, California, where siblings Richard and Karen Carpenter grew up before forming the musical duo the Carpenters, was also razed for I 105.
Құрылыстан кейінгі кезең
Қиындықтарға қарамастан, конгрессмен Гленн М. Андерсон (Д Сан-Педро) жолдың салынуын талмай қолдады, оның Century, Манчестер және Firestone бульварлары мен Империал тас жолындағы кептелісті азайтатынын, сондай-ақ Санта-Моника (I 10) және Сан-Диего (I 405) тас жолдарындағы жүк көлемін жеңілдететінін айтты, бұл шара Лос-Анджелес қаласының ортасы мен LAX әуежайы арасында саяхаттайтындар үшін маңызды болды. Андерсон 1994 жылы қайтыс болғаннан кейін, Caltrans оның есімін сақтап, тас жолды оның құрметіне қайта атады. Жолдың бастапқы атауы "Century Freeway" кейбір карталарда әлі де қолданылады. Тас жолға бастапқыда Эль-Сегундо батыс бағытындағы бақылау қаласы ретінде белгіленген; бірақ соңғы жылдары, Лос-Анджелес халықаралық әуежайына жақындығына байланысты Эль-Сегундо белгілерінің көптегені "LAX Airport" деген жаңа белгілермен ауыстырылды немесе жабылды. Ашылуға аз уақыт қалғанда, кинооператорлар 1994 жылғы "Жылдамдық" фильмін түсіру үшін бірнеше аптаға бос тас жолды пайдалануға мүмкіндік алды.
Throughout the difficulties, Congressman Glenn M. Anderson (D San Pedro) tirelessly advocated for the route's construction, making claims it would provide congestion relief along Century, Manchester, and Firestone Boulevards and the Imperial Highway, as well as relieving pressure on the Santa Monica (I 10) and San Diego (I 405) Freeways for travelers between Downtown Los Angeles and LAX. After Anderson's death in 1994, Caltrans honored him by renaming the freeway in his honor. The route's original name, "Century Freeway", is still used on a number of maps. The freeway was originally signed with El Segundo as its westbound control city; however, in recent years, many of the El Segundo signs have been replaced and/or covered with "LAX Airport" signage due to the western terminus' proximity to Los Angeles International Airport. Shortly before opening, filmmakers had access to use the empty freeway for a number of weeks to film the 1994 motion picture Speed.
105 тас жолы (196468)
Бұрын I 105 белгісі АҚШ 101-ші тас жолы (Санта-Ана тас жолы, US 101) үшін I 5 (Golden State тас жолы) Шығыс Лос-Анджелес түйіскен жерінен I 10-ға (Сан-Бернардино тас жолы; бұл түйіскен жер бұрын I 110 болған) дейін қолданылған; 1968 жылы ол қайтадан US 101-ге қосылды.
Previously, the I 105 designation was used for U. S. Route 101 (the Santa Ana Freeway, US 101) from I 5 (the Golden State Freeway) at the East Los Angeles Interchange to the connection to I 10 (the San Bernardino Freeway; this connection had been I 110); it went back to US 101 in 1968.